Europa reageerde prachtig op de
rentestijging, Equant, het data transmissie bedrijf (modelportefeuille) trouwt met
Reuters, Vodafone breekt het Duitse
economische neo-nationalisme en koopt Mannesmann en de Nasdaq
stijgt met groot volume. De beren lieten vorige week vrijdag en maandagochtend
hun klauwen zien maar de bulls eten nu broodjes beer voor de lunch.Het
plaatje blijft hetzelfde: tech stijgt, de oude economie blijft wegzakken. De
defensieve waarden verdedigen niets anders dan hun achterstand.Als we
vooruitkijken – en onze overall aantrekken vanwege de eieren en tomaten die er
aan gaan komen – zien we dat de spectaculaire tech hausse op een dag tot een
pauze moet leiden.
Die dag is ongetwijfeld niet vandaag, waarschijnlijk niet morgen of
overmorgen, want dat zijn zaterdag en zondag, maar op een dag gebeurt het. We
hebben al vaak aangegeven dat we het jachtseizoen in tech tot 15 maart zien
lopen. We waren zelfs al bang dat het seizoen wat eerder voorbij zou zijn. We
kijken weer naar midden maart.
Tech is nu duur, wat op zich geen bezwaar is. De beleggers die,
ongelovig, klagen over het onrecht dat hen wordt aangedaan middels de huidige
koersen van Ahold, Numico, Unilver en de financials moeten nog even wennen aan
het feit dat de instituen in heel Europa hun grote posities in lokale waarden
van de oude economie inruilen voor technologie, waarin ze onderwogen zijn.
Het is dus een kwestie van vraag en aanbod. Er is te weinig tech in
Europa, behalve in Zweden bijvoorbeeld. Daarom doet de Zweedse beurs het zo
goed. Het wemelt daar van de handige nieuwkomers.In Nederland verkopen
de grote fundmanagers elke dag hun posten Ahold en
Unilever. Degenen die die aandelen graag zouden hebben, hebben
ze al.Daarom zakken de prijzen.In de tech sector gebeurt het
omgekeerde. Iedereen wil erin. Er zijn een paar grote bedrijven.
Nokia heeft nu al de grootste market cap van Europa. De kleine
bedrijven zijn sexier. Wie daar in wil moet betalen. Kleine bedrijven zijn
immers klein – iedereen kan deze redenering volgen – dus drijft een beetje vraag
al snel de prijs op.Waarderingen zijn nu even minder belangrijk. Tech
wordt dus duurder en duurder en het oude spul wordt goedkoper en goedkoper.
Dat kan nog even doorgaan, tot iedereen in de rij bij de bakker er in zit.

Op die dag wordt de markt kwetsbaar.Het handige geld heeft nu
al goed verdiend aan Euro-tech en kijkt naar de achterblijvers. Wij ook, maar we
kopen ze nog niet. Maar elke dag brengt ons een beetje dichter bij 15
maart.
Dat wordt misschien de Ides van Euro-tech. Zeker is dat niet. Wel hopen
we dan uit onze Amerikaanse positie te zijn. Daar is veel meer aanbod en daar
zit iedereen er al in. Die situatie is dus veel gevaarlijker, ook al is US-tech
nu goedkoper dan Euro-tech.Go with the flow.
 

Ik had beloofd
deze week wat vaker te schrijven dan vorige week en dat is er niet echt van
gekomen. Daar zijn twee redenen voor. Ten eerste kreeg ik een lawine reacties op
mijn “1969” stuk. Die waren niet allemaal positief – meestal krijg ik heel veel
positieve reacties, maar vooral als ik bullish ben en dat was ik even wat
minder. Dat is interessant.
 
Ik vond het
zelf namelijk wel een goed stuk.
 
Aardig
beredeneerd, helaas, zou je bijna zeggen, zakte de markt maar even, om daarna
weer te stijgen. Dat is gunstig en ik ben blij, want ik ben natuurlijk ook
belegd.
 
De tweede reden is
verkoudheid, verder zonder commentaar.
 
Omdat het deze
week uiteindelijk toch erg druk werd met afspraken, plus die verkoudheid, kwam
ik nauwelijks tot schrijven, behalve wat antwoorden op vragen.

 
Misschien is het
interessant om eens, aan de hand van de modelportefeuille en ook aan de hand van
de portefeuille van mijn beleggingsfonds, eens te kijken naar wat we ondernomen
hebben en hoe dat liep.
 
Wat is dat
beleggingsfonds eigenlijk ? Ik beheer, sinds een maand of vier, een Luxemburgs
fonds.
 
Waarom in
Luxemburg, is me al eerder gevraagd. Omdat Luxemburg een goede vestigingsplaats
is als je in heel Europa je fonds wilt kunnen plaatsen. Ik heb cliënten in
Nederland en in het buitenland, dus dan is dat handig.
 
Uit overweging van
efficiency probeer ik in mijn fonds en in mijn modelportefeuille hetzelfde te
doen. Dat lukt niet altijd, omdat we vaak dingen vergeten door te geven, maar ze
lijken nu erg op elkaar, die twee portefeuilles. Overigens, lezers die graag ons
wekelijkse fondsverslag willen ontvangen kunnen me hun email adres sturen, dan
krijgen ze dat ook, kleine moeite.
 
Gisteren schreef
ik ons januari verslag. Dat was een prettige bezigheid, want we waren 5% omhoog,
tegen -7.3% voor de AEX en negatieve scores van rond de 3% in de VS en
Frankrijk, waar ook veel van onze cliënten zitten.
 
In mijn fonds heb
ik maandag en dinsdag een aantal bestaande posities opgehoogd. Ik had de
internet incubators verkocht: CMGI was weg, Internet Capital Group
ook, Safeguard ook.
 
In plaats daarvan
heb ik Network Appliactions (NTAP) gekocht, dat ook een tik gekregen had.
Helaas niet doorgegeven, dus niet in de modelportefeuille. NTAP wilde ik al heel
lang hebben maar het aandeel liep steeds weg. We kochten het op $102,vanavond
steeg het mooi boven de $110.
 
We hebben wat meer
Cisco gekocht en ook wat meer EMC, de data opslag specialisten.
Die gingen prompt omhoog want er leek een groot koopprogramma aan de gang te
zijn in de topnamen, waaronder deze aandelen vallen.
 
Vervolgens stonden
we rood en moesten we wat opruimen. Daarom sneden we wat in de kleinere
posities, waaronder Xilinx, Qwest, Corus (we hebben dat
soort aandelen ook, tot mijn spijt overigens) en we kochten wat Alltel en
Viatel bij.
 
Alltel was gemeen
gezakt en veerde op nadat bekend werd dat ze wat telefoonbedrijven hadden
gekocht die werden verkocht wegens fusie van de grotere broers. Viatel hadden we
al en we verdubbelden. We stonden op verlies, onze kostprijs was rond de
$45 en VYTL was naar een dieptepunt van $36 gezakt. Goldman had het
oordeel neerwaarts bijgesteld, Morgan Stanley kwam met een opwaartse
bijstelling.
 
VYTL is een
Europese telco, niet zo bekend hier, maar in de VS genoteerd. Het is op dit
niveau één van de goedkoopste operateurs, met breedband activiteiten en
lijnen tussen een paar grote Duitse steden onder andere. VYTL kan zo
overgenomen worden in de grote herschikking die in Europa plaats vindt, waarop
de koers wel eens naar de $80 zou kunnen gaan. We kopen vandaag wat VYTL, laten
we zeggen 500 stuks à 43, voor Inveztor.net.
 
Meestal probeer ik
niet naar lunches te gaan wanneer het niet moet, alleen voor
bedrijfspresentaties bijvoorbeeld. Normaal pakken Jan en ik op een dag als
vandaag wat broodjes en werken die naar binnen in de buurt van ons scherm, erg
on-Frans maar wel gemakkelijk.
 
Vandaag niet. Jan was zo vriendelijk voor mij waar te nemen
– één van ons tweeën blijft altijd op kantoor om de markt in het oog te hoouden,
bijna altijd Jan – en ik ging richting Aux Lyonnais.
 
Aux Lyonnais is
een originele bistro zoals je die nog wel in Lyon kunt vinden. Empire, met alle
decoraties er nog aan, vlak achter de beurs, in de rue St Marc, op nummer 32. Ik
was er een tijd niet geweest want een lunch in de Lyonnais gaat je niet in de
koude kleren zitten en ik eet meestal sushi, als ik buiten de deur moet lunchen.

 
Zo niet vandaag.
De keuken uit Lyon is machtig -liefst warme worst of in dit geval petits pâtés
chauds- en één van de meest typerende gerechten is Gras Double. Gras double is
gepaneerde pens. Amerikanen eten het nooit en ik één keer in de twee jaar,
vroeger één keer per jaar. De Gras Double was
perfect. De petits pâtés chauds waren perfect.
 
We lieten een fles
La Chapelle, de hermitage van Jaboulet, aanrukken. Ik kon moeilijk anders. Deze
fles stond op de kaart voor FF260, terwijl tijdens de laatste proeverij die ik
met Jaboulet had georganiseerd ik er achter was gekomen dat de huidige jaargang
van La Chapelle nu FF 450 kost.
 
Een value buy
dus.
 
Ik kan u dus ten
zeerste aanraden om naar de Lyonnais te gaan om daar Monsieur Vallée, de
vriendelijke patron die zelf uit de Sarthe komt, te leren kennen.

 
In de Lyonnais
komen geen toeristen, maar hoofdzakelijk Daumier-achtige, oudere beurstypes,
bijna alleen mannen, die tegen drieën met een rood aangelopen hoofd weggaan. Er
is maar één WC.
 
Reageren?
Email naar: Kraland@Inveztor.net.

De grote klapper in het fonds gisteren was Vivendi. Vivendi, dat nog niet zo lang gelden op de voorpagina van Business Week stond als een grote verliezer, is handig aan het manoeuvreren met Vodafone, AOL en Canal Plus. We hebben in ons fonds drie Vivendi warrants. Ten eerste de WEX warrant, diep in-the-money,met een strike rond de 41, die ook in de modelportefeuille stond en vervangen werd door een andere warrant met een hogere strike. Die verdween door een misverstand -mijn schuld overigens – ( zie “Foutje met Vivendi warrants”) Die moet weer terug erin.

Technische opmerking: warrants met een hogere strike en een langere looptijd zijn bewegelijker dan warrants of opties die diep in-the-money zijn en langer lopen.

In mijn fonds hadden we het iets anders gespeeld. Toen mijn partner Jan Ris nog bezig was met het langzaam maar zeker verkopen van onze WEX warrants hadden we onze CNC Vivendi warrants al gekocht. Toen kwam er momentum in Vivendi, de chart werd echt prachtig, de MACD zwelde aan, de IMAC verbreedde zich naar boven. Ik zei tegen Jan dat we de rest van de WEX positie maar moesten houden.

Omdat de CNC niet zo vreselijk liquide was en omdat Jan zich ergerde aan de wijde spreads in dat papier, begonnen we de volgende dag weer. We wilden onze WEX wegdoen, een hogere strike kopen, maar het ging weer verkeerd, in die zin dat we de DAV warrant kochten en dat Vivendi toen nog sneller ging lopen.

Vervolgens kwam Vivendi met het Vodafone verhaal dat in alle kranten heeft gestaan, op maandag. Jan en ik keken elkaar aan, we hadden net onze cijfers van de vorige week binnen en waren al heel blij met onze 5% score voor januari. We begonnen door te krijgen dat we, ondanks de zwakke toon van de markt op maandag, toch met een grote winnaar zaten.

Vandaag schoot Vivendi verder omhoog. De CNC warrant, gekocht op 0.46, steeg naar 2.50, althans, naar een spread van 2.00/2.50, wat natuurlijk heel iets anders is. De WEX steeg een procent of tien, wat normaal is voor een lage strike.

Technische opmerking: wij houden niet van dit soort spreads, ook al zijn ze op de Amsterdamse optiebeurs gemeengoed. De marketmakers geven dus aan dat ze willen kopen op 2.00 en verkopen op 2.50. Ze vinden de situatie dus gevaarlijk, of ze willen geld zien. Meestal het tweede, maar vandaag waarschijnlijk allebei. Daarom houden we van de WEX warrant, die weliswaar een lage strike heeft, maar heel liquide is, met spreads van een paar cent, op een prijs van rond de 5.00.

Vlak voor de lunch ging Vivendi naar de 125 en was onze positie die dag 30% meer waard geworden.

Technische opmerking: dat gebeurt maar zelden, zeker met een aandeel als Vivendi. Met warrants kan het natuurlijk gemakkelijk, maar we handelen weinig in warrants en opties in deze markt. Wie heeft er bij deze bewegingen nog warrants nodig ? Waarom doen we het dan voor Vivendi ? Omdat we Vivendi zagen al een langzame, maar zekere stijger. Allerlei IT bedrijven gingen veel sneller naar boven. Dan maar wat peper in het achterwerk van Vivendi, met een warrant.

Doordat we elke keer dat we nieuwe warrants kochten waren opgehouden met het verkopen van de oude, hadden we nu een bijzonder grote positie, die helemaal in ons voordeel speelde.

Morgen toch eens kijken met Jan wat we nou met die Gras Double Vivendi positie gaan doen. Het leuke is dat de accountants en de andere toezichthouders ons niets kunnen maken. Je mag namelijk niet meer dan 10% van je fonds in één aandeel hebben. We hebben eigenlijk meer, maar omdat het drie verschillende warrant posities zijn kijkt geen hond daarnaar. Tegen de tijd dat ze dat eventueel wel gaan doen zijn we er weer uit.

Dit wordt dus weer een goede week, maar je moet oppassen met dat soort opmerkingen, want die brengen ongeluk.

Geachte redactie,
Waarom gebeurt er zo weinig met de Bel20?Ik kan mij niet
voorstellen dat de economische activiteit van de bedrijven in deze index nu
zoveel minder is dan die van de Aex.Is het een kwestie van het
“verkeerde sentiment”?Rob Engelen
Geachte Heer Engelen,
In tegenstelling tot wat Uw naam
doet vermoeden, bent U vast geen engel maar een bengel. U meent namelijk dat er
weinig gebeurt met de Bel20. Mijn beste vriend, er gebeurt met de Bel20 méér dan
op alle overige Europese beurzen samen. Een aantal onder deze laatste bewegen
ietwat saai zijwaarts, terwijl enkele, waaronder de AEX, zelfs een opwaartse
trend durven vertonen. De Bel20 daarentegen levert elke dag vuurwerk. Elke dag
namelijk verliest de Belgische beursgraadmeter 1 tot 2%, en bevindt zich actueel
in niets minder dan een crashfase. Van actie gesproken!

Maar ik begrijp Uw vraag. Voor de
aandelenbelegger staat een dalende beurs gelijk met een markt waarop weinig te
beleven en te handelen valt. Mocht U trouwens geïnteresseerd zijn in putopties
op de slechtst presterende beursindex ter wereld, dan kan U altijd een
zelfmoordpoging ondernemen op Belfox, de Brusselse optiemarkt. Er heerst daar
een activiteit van jewelste, en Michael Kraland zal vast bereid zijn voor U als
particulier belegger enkele optieseries uit te kiezen, vraagt U het hem
maar.

Waarom zijn de bananen krom, mijn
beste vriend ? Waarom crasht de Belgische beurs ? De Bel20 staat thans op het
niveau van oktober 1998, op het scherp van de Azië-crisis. De AEX zette toen een
low neer op (omgerekend in euro’s) 366 punten. Met de huidige AEX op ongeveer
het dubbele, maakt dat een verschil van bijna 100% rendement.

U kan zich, zoals U terecht
schrijft, niet voorstellen dat de economische realiteit voor de bedrijven uit de
Bel20 zo fundamenteel verschilt van de Nederlandse. Misschien schuilt daar al
een deel van de oplossing, al lijkt dit contradictorisch. We leven immers in een
heel enge bullmarkt, waarin extreme stijgingen in de techsector niet te
onderschatten waardedepreciaties in andere sectoren als financials en retail
tenietdoen.

Dat modeverschijnsel doet zich ook
op de Belgische beurs gelden, en dan komt het erop aan een goed gediversifiëerde
index te kunnen voorleggen. En daar knelt nu juist het schoentje. De Bel20 is
niet veel meer dan een verzameling rentegevoelige aandelen met hier en daar een
defensief of cyclisch getinte waarde erbij, die de trend niet kunnen keren. De
Bel20 is, een beetje cru gesteld, een sectorindex. Opgelet, dit is een mes dat
aan twee zijden snijdt. De slechtst presterende beurs kan zich in de komende
maanden namelijk gaan ontpoppen tot de ster van Europa, op voorwaarde dat de
financials opnieuw fors aantrekken, wat hoegenaamd niet is uitgesloten !

Het gebrek aan liquiditeit is een
andere niet te onderschatten factor in de teloorgang van de Brusselse beurs. Ik
zie persoonlijk deze factor slechts als een symptoom van een veel fundamentelere
oorzaak: kleinschaligheid. Enkele grote fusies hebben kleppers van weleer zoals
Petrofina en Tractebel bijvoorbeeld weggeplukt uit een beurs die
aan acute bloedarmoede lijdt. Jonge snelgroeiende bedrijven van eigen bodem
zoeken hun heil in een buitenlandse notering, ondermeer op Nasdaq.

Het is ook bekend dat de top van
Fortis, één van de enige ons nog resterende ronkende namen, overweegt de
notering van het aandeel uit Brussel weg te halen, juist omwille van het gebrek
aan liquiditeit en de ondermaatse prestaties van de Belgische beurs. Wat
overblijft, is het plaatselijk laaghangend struikgewas dat tevergeefs naar
zuurstof en licht hapt temidden de tot de hemel reikende ginkgo’s die het
Europese oerwoud van dak voorzien.

Stap eens in dat oerwoud, beste
vriend, en je zal pareltjes van rariteiten ontdekken. Fabrikanten van
petflessen, tapijten en karpetten, schoenen, olievaten, weefgetouwen, ja ook
lingerie van onberispelijke kwaliteit en standing. Stuk voor stuk laag geprijsd,
want onbekend is onbemind. Laat de aandelen fysiek leveren, toon ze aan Uw
kinderen en kleinkinderen, kader ze in, kleur ze in en snijd er olifantjes uit,
breng ze naar het museum nu dat nog kan. Maar koop ze toch niet om er koerswinst
mee te behalen, want daar eist U nu net iets te veel. Koop eens enkele stukken
uit dit rariteitenkabinet alsof je geld aan Artsen Zonder Grenzen gaf, zoals
Kraland al eerder op deze site heeft voorgesteld. Je voelt je er goed bij en het
geeft zin aan je leven. Want beleggen om koerswinst te behalen, dat is soms heel
saai, weet U.

Er gebeurt zeer veel met de Bel20,
Mijnheer Engelen, elke dag opnieuw.
Gegroet,Yves
Feliers.

Ik blader nog wat in het 1999 jaarverslag van Wiggins.
Wiggins is, zoals ik al eerder (zie “Wonderful, wonderful,
Wiggins”) schreef, een zogenaamd leuk bedrijf. Ik kan her niets aan doen,
het is een persoonlijke voorkeur. Waarom zou je je vastbijten in
Hagemeyers, Hollandse Beton
Groepen en Nedams vol Ballast
meetorsen als het ook prettig en vrolijk kan ? Ik moest hieraan denken omdat,
terwijl ik nog aan het bladeren was, CNN aanstond.
 
Er werd een meneer geïnterviewd van BAT, het tweede sigarettenbedrijf in
deze wereld. De meneer zei dat hij het smokkelen van sigaretten vreselijk vond.
Niet prettig althans, of iets van die strekking. Dat is dus geen leuk bedrijf.
Ik heb niets tegen rokers maar deze meneer jokt enorm. Big Tobacco
smokkelt. De smokkelaars zijn goede klanten. De smokkelaars verdienen fortuinen
en de fabrikanten weten precies waar elke container heengaat. BAT, hoewel ook
Brits, is dus geen prettig bedrijf zoals Wiggins.
 
Ik vermeld dit er maar even bij, want ik heb maar twee Engelse aandelen.
Allebei leuk. Behalve Wiggins heb ik ook Mallett Plc.
Aandachtige lezers van mijn columns in Quote kennen dit bedrijf. Ik kocht het
een jaar geleden.
 
Mallet is een beursgenoteerde antiquair die voor een grote
discount op de boekwaarde te koop stond. Henk van Heyst, partner bij Dresdner
VPV, heeft een flink belang. Zo’n discount op de boekwaarde is altijd prettig,
maar nog leuker is het als de boekwaarde hoofdzakelijk bestaat uit cash, antiek
tegen kostprijs en een pand in New Bond Street tegen de waarde van eind 1994.
Mallett betaalde ook nog eens een dividend vergelijkbaar met een obligatie en
kampte met een winstgroei van ruim 20% per jaar. Een jaar later is het aandeel
weliswaar 40% kostbaarder maar nog steeds erg goedkoop. Het is alleen niet erg
liquide, dus we kopen het niet voor de portefeuille, het is meer een stuk
curiosa. Ik gebruik Mallett voor het meubileren van dinerconversaties, want ik
weet meestal niet wat ik moet zeggen omdat ik geen golf speel en niet in
onroerend goed speculeer.
 
Daarom ben ik dus gedwongen dit soort aandelen te kopen.
 
Met Wiggins heb je ook zo iets. Goed, ze kopen al die vliegvelden en hebben
daarmee allemaal wilde plannen die vast gaan werken, of, zoals Engelsen zeggen,
gaan vliegen.
 
Daarmee ben ik terug bij het jaarverslag. Vliegvelden, OK, racebanen,
weet u ook al. Maar weet u wat ze ook exploiteren ? Een Victoriaans gekkenhuis.
Dat is dus een leuk aandeel want dit kan ik weer in zo’n golf- of onroerend
goeddiner kwijt.
 
.

Geachte Heer Kraland,
Als afstammeling van de Eburonenstam van de Oude Belgen, zit ook ‘het spel’ in mijn bloed. Je weet wel, dobbelen voor vrouwen of kral(a)en(d). Ik zou op de visies van Kraland (1969?) en van Van Dongen van afgelopen zondag meteen een stembus openen. Wie heeft gelijk?
Dhr. Kraland voorspelt een serieuze correctie, terwijl dhr. Van Dongen de AEX-index met minimaal 100 p. ziet stijgen. Beide heren onderbouwen daarbij hun stellingen met deftige argumenten, alhoewel Van Dongen dichter bij huis blijft dan de ‘l’histoire se répète” -theorie van dhr. Kraland.
Nu, als fervente Inveztor.net-lezer, geraak ik door deze tegengestelde visies wel uit mijn beleggers-evenwicht. Want, zowel Van Dongen als Kraland hebben in het verleden hun competentie bewezen. Daarbij steunde Kraland in zijn artikelen collega Van Dongen onvoorwaardelijk.
Nu lijkt er wel een communicatiestoornis op til. Oké, ieder zijn mening, maar ik ken geen dagblad of krant waarin hoofdredakteur en adjunct-hoofredakteur tegengestelde visies neerpennen. Wel kan een gastschrijver soms tegen ‘de lijn’ van de krant ingaan, maar dat wordt dan meestal vergezeld van: “buiten de verantwoordelijkheid van de redaktie”.
Wel nu, beste heren, aangezien ‘echt beleggen’ alleen kan met ooit verdiende centen, is het wenselijk dat trouwe lezers (zoals ik) van de Inveztor.net krant meer gelijkgezinde artikelen voorgeschoteld krijgen.
Toch zeker van hun boegbeelden. Tenzij… de Inveztor.net krant ALTIJD gelijk wil hebben.
Sans rancune…,
Roger Vekemans

Geachte heer Vekemans,

Ik kan alleen voor mezelf spreken en niet voor mijn gewaardeerde vriend Van Dongen. Laat mij een misverstand ophelderen.

Inveztor.net is er niet om De Weg te wijzen, maar om wegen aan te geven. Wij mikken daarbij op een prettige wandeling. Dat betekent dat wij de voorkeur geven aan beschaafde discussies op de forums, in plaats van scheldende gelijkhebbers, die sommige plekken op het Web ontsieren met hun door uitroeptekens ontsierd gebral.

Wij zitten er natuurlijk vaak naast. Niet alleen ik, wij allemaal. Soms zitten we precies op dezelfde lijn. Dan zou ik me, als ik u was, zorgen maken. Consensus constipeert!

Wij hebben geen partijlijn. Van Dongen is een competente vent. Hetzelfde geldt voor Koelewijn en Van Zeyl, om de meest toonaangevende heren maar even te noemen. Hun stukken worden alleen bekeken op lengte en ze worden alleen gecorrigeerd op spelling en stijl, en dan nog.

Wij grijpen nooit in om de mening van onze columnisten te veranderen. Die meningen kunnen dus uiteen lopen.

Dat moet u niet verbazen. Als ik altijd gelijk had, waarom werk ik dan zo hard ? Als Van Dongen altijd gelijk had, waarom zit hij dan nog steeds bij een overigens zeer gerespecteerde werkgever ? Helaas, zowel Van Dongen als ik zitten er vaak naast. Het verschil met eventuele andere, minder scrupuleuze commentatoren is dat we bij Inveztor.net wel een partijlijn hebben wat zogenaamde fouten betreft. We geven ze graag toe, en public nog wel. We leren er van. We lachen er om.

U hopelijk ook.

Met hartelijke groet,
Michael Kraland

Er zijn bedrijven die winst maken en die verlies maken. Er zijn bedrijven
die iets opwindends hebben en bedrijven die zo duf zijn dat je je haar voelt
groeien als je hun jaarverslag leest.
 
Wiggins is een leuk bedrijf, het is origineel, het is
winstgevend, het is onbekend en het is niet duur.
 
Full disclosure: ik heb zelf al enige tijd aandelen Wiggins in mijn
beleggingsfonds en privé. Ik koop geregeld bij.
 
Wiggins is een onroerend goed bedrijf. Zo ziet u maar, we doen niet alleen
technologie. De afgelopen twee jaar steeg de winst van £12 miljoen naar £17
miljoen. Wiggins is een bijzonder origineel bedrijf, dat zich specialiseert in
het oppikken en herontwikkelen van vliegvelden en racebanen. Wij voorspellen een
voortdurende winststijging voor dit bedrijf, met een groei van rond de 40% voor
een huidige k/w van 20.
 
Het aandeel is niet echt illiquide, vrijdag gingen er meer dan 2.5 miljoen
aandelen om, maar er is flinke vraag in de thuismarkt.
Het aandeel wordt alleen via marketmakers verhandeld, veel mogelijkheid
voor handigheidjes is er niet.
Op kantoor lukt het ons niet eens om via Instinet, een professioneel
handelssysteem, stukken te pakken te krijgen. Wij zijn gedwongen dan de hulp van
een specialist in te schakelen.
 
Desondanks zijn we koper, nu ook in de modelportefeuille. We hadden het al
eerder moeten doen, ik weet het. Beter laat dan nooit. Vrijdagavond sprak ik nog
even met Oliver Iny (om niet voor schut te staan, spreek uit “Ienie”, niet “Aai
Nie”). Iny is Chief Executive bij dit wonderbaarlijke bedrijf. Op 1 Maart komt
hij ons opzoeken in Parijs en geef ik een lunch om hem voor te stellen aan onze
institutionele cliënten. Dat zijn jongens die meestal weinig ophebben met kleine
bedrijfjes die een vliegveldje in Lourdes kopen om pelgrims aan te voeren. Ik
wed dat ze allemaal komen. Niet vanwege de lunch, die is in Parijs altijd goed,
maar omdat ik ze ga vertellen wat een grappig bedrijf dit is. Oliver Iny gaat
een gloedvol en kleurrijk betoog houden.
 
Zal dit bedrijf ooit een institutionele favoriet worden ? Misschien alleen
bij mijn klanten. Is het een goede belegging ? Ongetwijfeld. Dit is de oude
economie op haar best.
 
Om misverstanden met uw accountmanager te voorkomen, dit is Wiggins Plc,
niet Arjo Wiggins, de papierfabriek.
Het Bloomberg symbool is WGG. We zullen het nog vaker over dit aandeel
hebben.
 
 

Wat hebben we nodig om een serieus verkoopsignaal te herkennen ?
 
Ten eerste moet het onverwacht komen, zoals de slachting op Wall Street
vrijdagavond.
 
Ten tweede moet de markt nog niet willen verkopen. Dat klopt ook: koop de
dips, weten de beleggende massa’s. Even een paar dagen naar beneden, net doen
alsof je stalen zenuwen hebt en als beloning gaat de markt weer omhoog.
 
Ten derde moet er een goede fundamentele reden zijn. Die was er tot voor
kort niet. De markt bleef ons verbazen, in gunstige zin. Geen inflatie, sterke
groei, zelfs geen Y2K problemen. De beren werden teruggeslagen, terug het bos
in, waar ze hun wonden likten. Nu zijn ze er weer, pas op, een gewonde beer is
gevaarlijk.De beren worden nu gevoed door de meest recente cijfers uit de VS.
Die wijzen toch op een eventueel eind aan de sterke-groei-zonder-inflatie
periode. De rente stijgt, de olie stijgt, de korte rente stijgt.
 
Ten vierde moet het achteraf allemaal duidelijk zijn. Laten we eens kijken
of we het nu al aannemelijk kunnen maken dat de markt flink gaat dalen.
 
Stijgende korte rente: dat gebeurde ook in 1990 en het is slecht voor
aandelen.
Het gebeurde eveneens in 1969. Dat was toen ook het eind van een lange bull
markt. Die was net zo lang als deze bull markt, die nu in de 106e maand
is.
 
Ten vijfde moeten er goede technische redenen zijn. Geen probleem, die zijn
er genoeg. Dit was de slechtste maand januari voor de S&P in 30 jaar. De
Advance/Decline, een ratio die nameet hoeveel aandelen stijgen of zakken, viel
naar een nieuw laagtepunt. Dat is negatief. De wekelijkse MACD is slecht. De
MACD, moving average advance/decline, geeft een verkoopsignaal wanneer de
voortschrijdende gemiddelden elkaar naar beneden toe kruisen. Dat gebeurde
vorige week.
 
Ten zesde moet er een goede psychologische voedingsbodem zijn voor deze
beweging. Ik denk dat ik die zie. De goede handelaren hebben veel verdiend. De
goede privébeleggers ook. Die willen best wat verkopen. De minder handige
jongens, met hun zogenaamde defensieve aandelen hebben niet meegedaan aan de
hausse. Die kunnen dus een tweede keer worden geschoren. We zijn nog vroeg in
het jaar, het is nog onverwacht, het zal snel gaan.
 
Tenslotte is er één reden die alleen voor mijzelf belangrijk is. Mijn
intuïtie moet dezelfde taal spreken als mijn hoofd.Intuïtie is niets anders dan
een aantal signalen die je opvangt maar niet rationeel kunt verwerken.
 
Ik denk dat deze markt gaat corrigeren. Dit lijkt net 1969. Het duurde
dertien jaar voordat de Dow weer boven de 1000 kwam.
 

Heer Koelewijn,

Kunt u me uitleggen wat er -ondanks de winststijging en koopadviezen- met
Randstad aan de hand is? Ontwikkelt Randstad soms een strategie om koersen te
laten dalen??

Met vriendelijke groet,

Paul Marx

Geachte heer Marx,

Wat een mooie naam voor iemand die aandelen heeft in een bedrijf dat de arbeidende klasse zijn rechten ontneemt en de uitbuiting en rechteloosheid in stand houdt. Uw verre voorvader zou de koersdaling van Randstad toejuichen en het proletariaat oproepen de burelen van Randstad door de revolutionaire voorhoede te laten bestormen.

Zo, dat was even wat retoriek uit de jaren zeventig, toen ik nog studeerde en meedeed aan een bezetting van de universiteit. We wilden meer colleges politieke economie en vooral meer over de Marxistiese (zo schreven we dat toen) theorie.

Inmiddels ben ik ook een burgerman. Ik maak het nog erger, mijn echtgenote heeft personeelsopties op aandelen Randstad.

Hadden we in de zomer van 1998 de opties maar mogen verzilveren. Toen stonden alle seinen op groen. Randstad zou in de AEX komen, de autonome groei was hoog en de hoge k/w maakte overnames mogelijk. Die overname kwam er, want in de VS werd een grote keten gekocht. De beurs waardeerde dat niet zo, want er was een forse emissie voor nodig. Toen bleek dat deze overname wel degelijk succesvol was, verbeterde het sentiment gelukkig weer wat. Randstad kwam alleen niet in de AEX en dat was uiteraard een tegenvaller.

Verder heeft Randstad, net zo als alle andere uitzendbureaus, last van de goede economie. Arbeidskrachten eisen en krijgen nu een vast contract, waardoor de markt voor uitzendbureaus moeilijker wordt. Verder heeft men zeer veel moeite om vacatures bij opdrachtgevers vervuld te krijgen. Randstad probeert de problemen te lijf te gaan door zich op aantrekkelijke segmenten te richten, maar de beleggers zijn er nog niet van overtuigd dat deze aanpak werkt.

Het probleem waar Randstad nu tegenaan loopt, is dat de gevolgde groeistrategie niet meer werkt. Dat zie je niet alleen bij Randstad, maar ook bij Wolters, Ahold, AEGON en Elsevier. Stuk voor stuk zijn dit goede bedrijven. Ze groeiden jarenlang door een succesvolle overnamestrategie. Die konden ze volhouden omdat ze een hoge waardering hadden. Het punt is alleen dat op een bepaald moment de beleggers beginnen te twijfelen aan de duurzaamheid van het succes. Elsevier moest melden dat de 15% groei van de winst niet haalbaar was, Ahold krijgt te maken met concurrentie van Wall Mart etc. Wat je dan ziet, is dat de k/w inzakt, waardoor de groeistrategie niet volgehouden kan worden.

Ik denk dat Randstad door hetzelfde fenomeen wordt getroffen. Geen boze opzet, maar harde werkelijkheid. Eigenlijk moeten ze bij Randstad wachten op een milde recessie, want dan ontstaan er weer groeimogelijkheden.

Jaap Koelewijn

Mijn stuk getiteld “1969” riep
heftige reacties op: instemming van bears, woede en teleurstelling van bulls.

 
Misschien ben ik niet erg duidelijk geweest. Ik ben geen bear, maar spoorde
beleggers wel aan wat voorzichtig te zijn met tech. Daarbij trok ik een paar
historische paralellen.
 
Voor alle duidelijkheid kom ik daar nog eens op terug. Tech was, zoals men
dat zegt, “overbought”. Tech heeft nu 10% gecorrigeerd. Overigens, de definitie
van een correctie is 10%.
 
Meestal is een slechte maand Januari geen goed voorteken. Dat is
statistisch gezien een feit. Meestal loopt het hoogseizoen voor technologie af
tegen half maart. Ook een feit.
 
December was een bijzonder goede maand. Meestal is er een hausse in
januari. Dit jaar duurde die hausse maar een paar uur, op de ochtend van de
eerste beursdag. Het lijkt me dus dat je zou kunnen zeggen dat de januarihausse
dit jaar in december plaatsvond en dat het dus net lijkt alsof de krokussen dit
jaar wat vroeg zijn uitgekomen.
 
Dat de markt vandaag na de klap van vrijdag gelukkig herstelde is alleen
maar prettig.
We zijn nog steeds net iets meer dan 100% belegd.
We zijn de afgelopen maanden erg bullish geweest en nu helaas wat
minder.
 
Wij zijn nog steeds van mening dat markten kunnen stijgen maar ook dalen en
we zijn wat voorzichtiger. Dat is alles.
 
Wel zin om weer wat Cisco te kopen overigens.
En we hebben ook wat Wiggins opgepikt in Engeland.
We kochten 40 000 aandelen à £ 0.40.
Waarom? Zie “Wonderful, wonderful
Wiggins.”