Grappig toch, die presentaties. Je moet er bij zijn want je hebt er wat aan. De Baan presentatie van vorige week dinsdag gaf de koers een flinke impuls ( zie Something About Mary II).
Iets dergelijks gebeurde ook met SAP. Alleen, niet op de manier die velen zouden verwachten. Wat de meesten onder ons denken is dat beursinformatie zich bliksemsnel verspreidt. Vergeet dat maar. Soms is het wel zo, soms niet. Met SAP zitten we er nog midden in.
Dinsdag, nog voor de Baan presentatie dus, zat ik naar de SAP grafiek te kijken. SAP is duur, ik vind het niet zo’n leuk bedrijf, maar het is een toonaangevende big cap in Europa en eigenlijk wereldwijd, dus je kunt niet om dat bedrijf heen. Ik ben geen technisch analist maar zelfs een zwakzinnige kleuter kon aan de grafiek van SAP zien dat hier iets borrelde. Het aandeel stond op uitbreken. Ik belde een paar institutionele cliënten. Onze firma verkoopt aandelen aan banken, fund managers en verzekeraars en die geven ons orders als we waakzaam zijn en ze daardoor wat kunnen verdienen. De meeste cliënten hebben interesse in big caps op dit moment. Klein grut interesseert ze niet. En SAP is BIG. Woensdagochtend gaf SAP een grote presentatie in Parijs. Leo Apotheker, lid van de raad van bestuur voerde het woord. Het verhaal ging over mySAP.com, het internet inititiatief van SAP.
De presentatie was enigszins monotoon, in de grote zaal van het Méridien Montparnasse hotel, ingeklemd tussen flitsende presentaties van jonge, dynamische internet bedrijfjes. De sfeer was, hoe moet ik het zeggen, gapend.Ik schreef weinig op en onthield nog minder. SAP begint een internet offensief. Moest wel, want de zaak was een beetje vastgelopen, alle grote bedrijven waren al geherstructureerd volgens het SAP evangelie, toen nog de mid market gepenetreerd en opeens een gapende afgrond die internet heet. Daar wordt nu een brug over geslagen. Alles kan nu. “Iedereen kan SAP nu gebruiken” zei de spreker. “Kan iemand die geen R 3 gebruikt nu ook via internet met SAP aan de gang ?” vroeg iemand. “Nee, dat kan niet, daar hebben we wel voor gezorgd.” Dat soort discussies. De zaal liep een beetje leeg, aan het eind werd wat geklapt.
Ik verliet de zaal en liep naar de Bloomberg. Op een goed georganiseerd seminar staat altijd een meneer van Reuters en een meneer van Bloomberg. Dat is handig om nieuws en koersen te controleren. Ik gebruik die dingen ook zo vaak mogelijk om snel mails via het pijlsnelle Bloomberg intranet naar mijn partner Jan Ris te sturen. Erg handig. Ik toetste SAP in en keek naar de daggrafiek. Die ging omhoog. Ik pakte een maandgrafiek en de trend werd sterker. Ik pakte een weekgrafiek, toetste ROLL in voor een doorrollend weekgemiddelde en belde kantoor. Ik vroeg Jan om onze cliënten nog een keer te bellen omdat de kans op uitbraak alleen maar groter werd.
Ik dacht nog eens na. SAP is duur. Het is flink teruggekomen,maar dat was meer dan terecht en het aandeel is nog steeds geprijsd alsof ze van kolen kaviaar kunnen maken. Iedereen weet dat mySAP.com eraan komt. Het heeft in de krant gestaan. Ik heb het ze zien aankondigen. Er is geen enkel verrassingselement.
Donderdagochtend was ik terug op kantoor en zag de ERP sector naar boven gaan. SAP ook. Op een gegeven moment durf je je cliënten niet meer te bellen als broker, althans, ik durf het niet. Je hebt ze al gebeld, ze hebben niet gereageerd, Jan heeft ze gebeld, ze doen niets. Ik durf dan niet door te zeuren. Sommige jongens durven dat wel, geweldig, ik niet. Ik ga dan meestal op zoek naar een nieuw idee of doe wat anders. Maar deze keer kreeg ik toch het gevoel dat ik door moest zetten. De chart bleef Noordelijk gaan. Ik belde Mr Big Cap, een goede vriend, die alleen over big caps wil horen. Daar had ik het dinsdag ook al over gehad zei hij. En Jan ook al. Ja, zei ik, maar kijk nou even naar die grafiek. Jack Big Cap sputterde tegen. Grafiek paniek, wat was er dan zo nieuw, of ik ook iets concreets had. Weet ik niet, zei ik, maar datzelfde verhaal houden ze voor het eerst volgende week dinsdag in Philadelphia op een SAP congres met een hele grote meute in de zaal. Wedden dat er dan een climax komt ?
OK, zei Big Cap en gaf ons een order voor een paar duizend UBS.
Vrijdag was het druk. We hadden een elf uur vergadering met onze fundmanagers want we beheren beleggingsfondsen in een ander bedrijf. Wat waren mijn nieuwe ideeën ? Een paar value aandelen, Nokia, GFI Informatique (waarover binnenkort veel meer, koop dat aandeel !) en SAP, zei ik. Wie koopt nou SAP ? Veel te duur, vond C. Twijfelachtige groei, zei N. Jaar 2000, even wachten, zei A.
Late lunch met een grote fundmanager, gesprek over Sanmina, Solectron, Jabil Circuit en andere South of the Border assembleurs van high tech materiaal. Geen interesse in SAP, tenzij de trend door zou zetten. Terug naar kantoor, opening van Wall Street met een future die 15 punten in de plus stond. Geen leuke ideeën behalve Double Click, waarover later meer.
DCLK spoot omhoog. Opluchting, laatste hand gelegd aan wat voorbereiding voor mijn vertrek, vandaag naar Nederland. Van het één kwam het ander en opeens was het negen uur. Mijn zoontje belde, of ik thuis wilde komen. Voordat ik de Bloomberg afzette wierp ik nog een laatste blik op SAP in Amerika. De grafiek was definitief een uitbraak, het aandeel steeg gewoon door, buiten Duitsland. De komende presentatie in Philly werkte als een magneet op de koers. Ik kon niets anders bedenken. Ik belde onze desk in New York en begon ADR’s te kopen. Op $39 kreeg ik alleen kruimels, een teenie erbij (een teenie is een zestiende dollar) nog bijna niets. Ik moest doorbieden. Er was veel meer vraag dan aanbod. De daggrafiek van New York was loeivast. Ik besloot te betalen en kocht een volle mep voor ons fonds. We werden afgerekend op $39.13 gemiddeld.Stom, ik had ze voor veel minder kunnen kopen toen ik mijn cliënten belde.
Maandag, als ik in Nederland ben, moet Jan ze allemaal weer bellen. Daar heeft hij nog een ergere hekel aan dan ik.
Er is iets aan de hand in SAP. Maandag is waarschijnlijk nog een goede dag. Dinsdag staat al het oude nieuws in de krant