Rente naar null

Lage rente leidt tot het nemen van meer risico en daardoor krijg je hogere opbrengsten en dat stimuleert de economie. Die lage rente is dus goed, zoveel is duidelijk.

In een verslag van een vooraanstaand hedge fund lezen wij van de hand van één van onze favoriete Amerikaanse auteurs dat beleggers dan ook genoeg hebben van de lage opbrengsten op hun renterekeningen. En natuurlijk ook van de lage opbrengsten op hun obligaties. Dus bellen ze hun fondsenleverancier en roepen: "Haal me uit dit fonds met 1% en stop me in dat fonds met 15% opbrengst." En zo kocht de meneer die veiligheid zocht een junkbond fonds. Althans, volgens de auteur, nogmaals, één van de besten, dit is geen grapje. 

Obligatiefondsen
Het rare is dat de werkelijkheid heel anders is, al oogt het aangehaalde voorbeeld nog zo aantrekkelijk. Vorig jaar kochten particuliere beleggers massaal obligatiefondsen. Ze meden risico en verkochten aandelenfondsen. Maar de aandelenmarkt steeg vorig jaar. De AEX met 36%,  MSCI Europa met 27,2% en de S&P 500 met 26,5%. 

[grafiek] Klik om te vergroten

We laten de opkomende markten nog maar even weg anders wordt het te gênant. Junk bonds stegen vorig jaar zelfs 57%, wat aardig spoort met ons idee dat tinnef de markt trok. Obligaties bleven achter bij aandelen en kwaliteitsaandelen bleven achter bij tinnef. Als wij ons het begin van 2009 nog goed herinneren was het mantra rond de jaarwisseling een constante aansporing tot het kopen van staatspapier.

Amerikaanse staatsobligaties brachten vorig jaar -3,5% op. Bedrijfsobligaties hadden een fantastisch jaar en namen met 19,4% in waarde toe in de VS en 15,1% bij ons in Europa. Heel goed, maar minder dan aandelen en aandelen dus minder dan junk. Junk steeg 57% in de VS en 74,5% hier.

Hedge funds
Hedge funds? Die stegen, afhankelijk van de index waar u naar kijkt, rond de 20%. De beste score in tien jaar. Was dat te voorzien (pdf)? Misschien wel, misschien niet. Hedge funds zaten netto long en kochten aandelen. Prop desks van banken gingen long, het laatste feestje voordat President Obama hun de nek omdraait lijkt het nu.

Goed, dit is leuk maar wat nu? 

De toekomst is niet te voorspellen maar rondkijken is nog niet strafbaar. De meeste commentatoren zijn optimistisch gestemd. Wie optimistisch gestemd is koopt aandelen. Wie aandelen koopt denkt, meestal, dat de economie gaat aantrekken. Wie denkt dat de economie aantrekt verwacht meer vraag naar krediet. Credits worden dan duurder: er moet meer interest betaald worden. Hogere rente dus. Dalende obligatieprijzen zijn het gevolg.

Aandelen doen het dan minder goed dan bij een gunstigere rente achtergrond, maar aandelen kunnen ook beter tegen inflatie dan bonds. Obligaties zijn allergisch voor inflatie, dat weet iedereen. Dat wordt dus niets voor de risicomijdende medemens.

Beren
Goed, al is de meerderheid optimist, er zijn ook nog beren. Vooral in de kringen van bovenstaande hedge fund auteur. De meeste hedge fund managers die ik ken en die er een mooi verhaal van maken zijn enorm bearish, vooral op de VS en Europa en ook bij het kleine, afgelegen Inveztor zijn wij geen optimisten op het gebied van de Westerse economieën dit jaar.

Maar deze heren en een enkele dame hier en daar durven geen staatsobligaties te kopen, want ze vinden dat juist de overheid door constante stimulatie haar eigen situatie uitholt. Dan moet tezijnertijd, de rente omhoog omdat mensen anders geen staatspapier meer kopen. En dan krijgt de economie een knak, tenzij je de rente kunstmatig laag houdt. Eens komt dan de rekening, tenzij er een wonder gebeurt.

Dat kan best want we zijn het immers eens dat de toekomst niet te voorspellen is en wonderen zijn precies dat: onvoorspelbaar. Anders mogen ze geen wonderen heten, hoewel er geen regelgever is die dat controleert. Dat is wel een beetje verontrustend. Hier ligt een taak voor iemand die in het normale bedrijfsleven niet mee kan komen.

Schmull
Rest de bonen-onder-de-trap-met moestuin-plus-jachtgeweer component van de beleggerswereld. Dat is een enigszins karikaturale en volstrekt oneerbiedige benaming voor het andere denkende deel van de berengemeenschap, de deflatie duivels. De bekendste, leukste en meest erudiete op dat gebied is onze eigen Diederik Schmull. Wij zijn verbaasd dat hij nog niet onderscheiden is op voordracht van Minister Bos.

Want als er iemand is die aandringt op het massaal inslaan van staatsobligaties dan is het Rik Schmull. Dat is geen toeval want het rijmt prachtig met "De rente gaat naar null."

Michael Kraland

Michael Kraland is financier en oprichter van Inveztor. Disclaimer Kraland: nvt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: