Beleggen in wijn (6): Een glaasje secundair

Laten we eens als beleggers naar deze secondaire wijnmarkt kijken, dan wordt veel duidelijk. Ten eerste is de markt inefficiënt. Dat is goed. Dat betekent dat het mogelijk is, voor degene die geduldig is, om goedkoper dan normaal te kopen.

In tijden van grote vraag kan hij voor veel geld verkopen. Het betekent ook dat er soms, juist voor particulieren, kleine partijen te koop zijn waarvan de prijs sterk kan afwijken van de marktprijs. Ten tweede is een groot nadeel van de markt, dat er niet al te veel volume in omgaat.

U boft, u zit natuurlijk niet met dat probleem. U hebt immers nooit meer dan een tien dozen te verkopen, tenzij u een grote speler bent. Er is nog een nadeel. Dat nadeel heet slippage.

De belastinginspecteur
Dat is een Engelse beursterm die aangeeft wat u allemaal kwijt bent aan commissies en spreads en wat u eventueel nog moet rekenen aan prijsbederf, omdat u de prijs van uw aandeel hoger of lager duwt door uw transactie. De kans op het laatste lijkt mij gering, gezien het zuinige karakter dat spreekt uit de meeste berichten in de Koffiekamer.

Misschien komen de echte wijnliefhebbers onder onze lezers daar niet. De slippage is vooral hoog door de commissie van het veilinghuis. U bent zo een procent of vijftien kwijt. Bovendien speelt er een btw-factor: Dat krijgt u niet terug, tenzij u het via uw firma doet en dan wens ik u veel succes toe met de belastinginspecteur.

Koffiekamerbezoekers zijn misschien zuinig, maar vergeleken met belastinginspecteurs zijn ze ongetwijfeld ruimdenkend en gul. Echte krenten kunnen altijd nog proberen hun waren via internetveilinghuis eBay te slijten. Dat is goedkoop, maar ik heb wel eens op de Franse eBay gekeken en het aanbod leek me amateuristisch.

Dozen en kisten
Ik heb op die site eens dozen wijn aangeboden, maar ik kreeg geen serieuze biedingen, terwijl dezelfde wijn bij een veilinghuis in Parijs snel verkocht was. In de drankhandel hebben we het overigens altijd over dozen. Alleen sukkels spreken over kisten, al zijn die dozen van hout en heten ze in het Frans caisse.

Een caisse kan overigens ook heel goed een kartonnen doos zijn. Als bijvoorbeeld uw Bordeaux in een kist zit, dat uiteraard door het château wordt geleverd, hebt u een doos. In Frankrijk wordt vervolgens weer onderscheid gemaakt tussen een caisse en een caisse bois, ofwel een houten doos.

Ik volg ook de aanbiedingen op Uvine, een Engelse internetbeurs voor wijn. Deze site is bijzonder professioneel in zijn aanpak, maar ik heb nog nooit via het systeem gehandeld. Het beidt interessante partijen aan tegen lagere commissie dan de grote Engelse veilinghuizen, die overigens ook in Amsterdam opereren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: