Zinkende Mangoosta

Vorige week spraken we een rustige, gedisciplineerde, jonge belegger. Een man die voor een aantal grote klanten werkt en een werkwijze heeft die ultra-klassiek is. Hij zit vooral in grote namen, probeert ze op te pakken wanneer ze goedkoop zijn en stapt eruit wanneer ze duur zijn.

Hij combineert fundamentele research met technische analyse en maakt geen lawaai,, maar zijn klantenkring groeit ieder jaar. Hij neemt gas terug, stapt uit de hoge bèta-aandelen en schakelt terug naar defensief.

Een reden waarom professionals terugschakelen naar defensief kan liggen in de observatie van een andere beheerder, die de tech-boom geweldig vindt. Hij duizelt ervan. De omzet van de S&P tech sector groeide nauwelijks: +2,6% in het tweede kwartaal.

Tech
De marges zijn wat beter, die zijn omhoog van 3,7% vorig jaar naar 5,2% dit jaar, maar omdat die tussen 1976 en 1999 gemiddeld 6,7% waren, mogen we ons afvragen hoeveel verder we nog kunnen gaan (de cijfers zijn van Bernstein’s Vadim Zlotnikov, een Oekraïnse elektronica-ingenieur die nu analist is en Robert Marcin bracht ons op dit idee).

Vergeet niet dat veel tech-bedrijven ook nog valutaresultaten hebben geboekt. Dollarconcerns maken winst op verkoop naar Europa en Japan. Dan komt die winst nog lager uit. Op zich hebt u weinig aan dit soort informatie. Begin 2000 had u hiermee geld kunnen verliezen. Vervolgens had u er een fortuin mee kunnen verdienen. Nu kan dat misschien weer.

Een aardig voorbeeld van hoezeer beleggers als groep, wij inbegrepen, maar er zijn altijd uitzonderingen, plus de media en het publiek zich op de markt hebben verkeken, ligt in de blik die zij werpen op de bull- en bearmarket van de afgelopen vier jaar. We hadden eerst een enorme bullmarket in 1999 en 2000 en toen een bearmarket.

Wij kunnen dat ook anders zien. Er was een luchtbel in tmt, andere aandelen bleven liggen en sinds het tweede kwartaal van 2000 is er een fantastische bullmarket geweest met laag risico in goedkopere aandelen, in kleine aandelen en in mid caps. Nu is dat allemaal bijgetrokken, de waarderingen zijn naar elkaar toegegroeid en het wordt moeilijk aan de long kant.

Fraude
Het grootste schandaal in Amerika is dat van het mutual fund, waarover we op 4 september jongstleden Sjoemelende kanarie schreven. Het publiek is er nu achter dat hedge funds een aardige handel hadden opgezet in het aan- en verkopen van aandelen in beleggingsfondsen, die in het buitenland belegden.

Dit is een soort arbitrage met voorkennis. Voorkennis is, als je het een boef vraagt, namelijk een soort arbitrage. Arbitrage mag, maar het moet geen voorkennis zijn. De winnaar bij arbitrage is degene die de meeste kennis heeft. De winnaar bij voorkennis heeft minder kennis nodig dan kennissen, maar we dwalen af.

Eén van de bedrijven die in het oog van de storm zitten is Putnam, een grote Amerikaanse beheerder – zo’n beetje de top met Fidelity. Putnam is onderdeel van Marsh & McLellan (MMC), een groot verzekeringsconcern. Zelfs als ze een kwart van haar vermogen kwijtraakt aan dit schandaal, dan maakt dat maar een paar cent uit voor MMC.

Beleggers verkopen natuurlijk een bedrijf dat slecht overkomt, maar omdat het weinig uitmaakt op het totaalresultaat kunnen we daar vraagtekens bij plaatsen.

Rodriquez
Trouwe lezers weten dat wij een zwak hebben voor de combinatie Porsche/Rodriguez, naar ons gevoel een mooie graadmeter om te kijken hoeveel geld er nog is bij mensen die echt veel kunnen uitgeven. Nu horen we al gemopper over bedienden van kapsalons, die in dergelijke solide vangrailmagneten over de gracht rijden.

Rodriguez is wat anders, ze maakt opens. Dat is een boot met een kajuit die gesloten is, maar toch zo heet om waarschijnlijk minder gefortuneerde beleggers op een dwaalspoor te brengen. De omzet is in drie jaar verdubbeld. Tot zover de recessie en nu weet u waarom we naar dit aandeel kijken. Het afgelopen jaar steeg de omzet met ruim 30%.

Wat had u gedaan als u daar gezeten had en die cijfers had gehoord? Vrijdag ging Rodriguez op één dag 23% onderuit. Dat kwam omdat de resultaten toch wat tegenvielen, er was meer vraag van St. Tropez-types verwacht. De hoge waardering deed de rest. Zo kan een bedrijf met 20% omzetgroei toch crashen. Het is ook nooit eenvoudig. Of juist wel.

Michael Kraland is mede-oprichter van Inveztor.net. Hij woont in Parijs, is vermogensbeheerder in Amsterdam en is met name actief in de hedge fund sector. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Hij handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. In dat geval meldt hij of hij zelf of voor zijn cliënten actief is in een genoemd fonds. Uw reactie is welkom op kraland@Inveztor.net.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: