Beleggen in wijn (10):Geen haast met 2003

Of 2003 nu een fabelachtig of gewoon een goed wijnjaar wordt, u heeft geen haast. De wijn is nog nauwelijks binnen, laat staan in het vat of in de fles. U krijgt deze wijn, de rode althans, pas over een jaar of twee te drinken en dan zijn er twee mogelijkheden.

Of hij lijkt nergens op, wat onwaarschijnlijk is, en dan moet u hem niet drinken. Of hij is echt goed – het lijkt erop dat we een aantal leuke verrassingen zullen krijgen – en dan moet u er zeker afblijven, want dan wordt het kindermoord, op een paar wijnen na die u, ook als ze goed zijn, beter jong kunt drinken.

Pas in ieder geval op met clichés. Niet alle gamays zijn lekker als ze jong zijn, zoals ook niet alle cabernet sauvignons altijd oud hoeven te zijn.

Poepelhausse
Aangezien er nog niets te koop is kunt u eerst rustig uw huiswerk doen. Let op de commentaren in de serieuze wijnpers, zoals in Decanter bijvoorbeeld, of lees de Revue du Vin de France, of de Financial Times weekend editie, of volg de Nederlandse bladen die serieus over wijn schrijven.

Het zou best kunnen dat een aantal wijnmakers met aanbiedingen gaan komen en dat we een hype krijgen. Pas dan op. De laatste wijnhype, waar ik wel eens spottend tegen gewaarschuwd heb, was de poepelhausse die voorafging aan het jaar 2000.

Champagne is wel degelijk wijn. Ik heb die categorie in deze serie artikelen met opzet buiten beschouwing gelaten, maar de poepelhausse was amusant. Opeens dachten allerlei mensen dat ze een soort goddelijke voorkennis hadden verworven. Het jaar 2000 kwam eraan, niet doorvertellen.

De champagnehuizen komen dit jaar pas bij van die kater, zoveel overbodige voorraad zat er in het kanaal. Wanneer u dus minder gekwalificeerde tussenpersonen lawaai ziet maken, pas dan op.

€460 euro de fles
Nederland kent een aantal zeer competente wijnhandelaren. Aarzel niet advies te vragen en wees geen krent. U kunt beter een juiste keuze maken en een euro meer betalen bij een echte professional dan zelf gaan zitten improviseren. Meestal valt het leergeld dan hoger uit.

Overigens, ik heb even gecheckt wat de koersen waren van de topwijnen die in 2000 alle records braken: die zijn alleen maar duurder geworden. Althans, dat geldt voor de premiers crus, u weet wel, Lafite, Latour, Mouton, Margaux, Petrus, Haut-Brion en dergelijke. Wat dacht u van € 460 per fles?

De Franse wijnmarkt lijdt aan overproductie en verliest marktaandeel, maar, zoals we al aangaven, dat komt omdat er, als je goed kijkt, twee markten aan het ontstaan zijn. Misschien wel drie. Laten we eerst even afrekenen met die derde markt: dat is de luxe markt. Flessen die te vergelijken zijn met Ferrari’s, Mangoosta’s en topwerken op de internationale kunstmarkt.

Het aantal luxe wijnen in Frankrijk is beperkt, al zijn er wat meer bijgekomen. De top twintig chateaux in Bordeaux, de top Bourgognes, Romanée Conti en satellieten voorop, de beste Côtes Rôties en Hermitages en een klein aantal champagnes. Voorlopig ligt die markt er nog goed bij want de echte rijken – er zijn er een stuk of 50 000 in de wereld voor wie geld geen rol speelt – hoeven niet te bezuinigen.

Keurige wijntjes
De markt die de hardste klappen krijgt is die van de traditionele wijnen en de goedkopere wijntjes. De goedkope wijn heeft geen charme en is zo te vervangen door iets sexier smakende wijnen uit de Nieuwe Wereld. De traditionele appellations contrôlées zijn niet goedkoop, onbegrijpelijk voor nieuwe wijndrinkers en zo geatomiseerd qua aanbod dat je nooit dezelfde wijn terug kunt vinden.

In Australië zorgen vier grote wijnhuizen voor 80% van het aanbod, in Frankrijk is 1% al heel groot. Zelfs een grote Franse speler op de internationale markt zoals Pernod Ricard is er niet in geslaagd om een coherent en rendabel wijnmerk neer te zetten. Het Parijse dagblad Le Figaro citeerde onlangs een handelaar in Bordeaux, waar de overschotten van ’99 en ’01 zich ophopen en de primeurs van ’02 nauwelijks verkocht worden: ‘Zelfs de wanbetalers bestellen niet meer.’

Een maand geleden stonden de Franse hypermarkten weer in de belangstelling. Zij zijn met hun zogenaamde Foires aux Vins goed voor meer dan 60% van de wijnverkoop. Ik ben eens gaan kijken. Er was een enorm aanbod van Bordeaux, vooral ’99 en ’01.

Zonder moeite vond ik een paar keurige wijntjes onder de € 4, zo goed dat ik, wanneer mijn zoon ze opentrekt voor zijn vrienden, een glaasje mee kan drinken. Dat betekent dat ook aan de onderkant van de markt nu veel betere wijn wordt aangeboden dan een paar jaar geleden.Er worden nog geen serieuze maatregelen genomen om het appellations-stelsel te herzien.
Dat zal pas gebeuren wanneer de nood hoger is.

Le paradox nouveau
De categorie die er het best bijligt is de wijn die door vaak nieuwe enthousiastelingen gemaakt wordt en die uitstekend is. Overal in Frankrijk zie ik die tendens. Voor die kwalitatief goede wijnen, veelal met eenvoudige appellations, staat vooral de proefervaring centraal.

De prijzen die voor die wijnen gevraagd worden zijn vaak hoog, aanzienlijk hoger dan het gemiddelde van de appellation in kwestie, soms vele keren meer. Dit is in mijn ogen de nieuwe French Paradox*.

In Nederland zien we heel langzaam wat meer aanbod doorsijpelen op dat gebied, bij de betere wijnkopers. Ongefilterde wijnen, bio-dynamische wijnmakers, micro-cuvées en domeinen die in plaats van een paar wijnen vroeger nu op elk stukje land een andere wijn maken, alles is goed om tot nieuwe ervaringen op smaakgebied te komen.

Wachten op 2005
In het jaar 2003 zullen deze wijnmakers ongetwijfeld laten zien wat ze kunnen. Na de eerste euforie bestaat de kans dat dit jaar helemaal geen gemakkelijk wijnjaar zal worden, maar een jaar van contrasten, met een aantal unieke wijnen en vooral kleinere volumes. Dat laatste is goed voor de prijsvorming maar slecht voor de beurzen van de wijnmakers.

We wachten dus met spanning op volgend jaar en vooral op 2005: dan zal duidelijk worden waar de wijnoogst van 2003 op lijkt. Dan zullen we ook zien of de nieuwe wijnmakers, die nu nog geen moeite hebben met het verkopen van hun betere en duurdere productie, zich goed kunnen handhaven. Laten we het hopen.

*De oospronkelijke French Paradox is een Amerikaanse vinding. Een paar jaar geleden merkten Amerikanen met verbazing dat Fransen in het Zuid-Westen, met een diëet van ganzenlever, eend, in eendenvet gebakken aardappels en rode wijn, minder hartziekte ontwikkelden dan Amerikanen. Een hausse in vraag naar rode wijn was het gevolg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: