Eindelijk: een E-broker gaat voortaan ook Britse aandelen doen. Onze grootste zeperd daar zijn de internetgokkers. Nee, niet die van die E-broker, maar de pokerspelers en andere gekken. Een business van 12 miljard dollar, die afgelopen vrijdag werd weggestemd door een coalitie van religieus rechts en de paardengokkers. Neteller is mijn favoriet en het aandeel swingt nu mooi. Wie slimmer is dan ik begint nu.
NLR’s cash en non-US business is meer waard dan het aandeel nu kost.
Maar het blijft een gokker’s gok.Long NLR

Wie koopt er nou een aandeel dat in een mum van tijd gestegen is van € 10 naar € 23 ?
Uw dienaar deed dat onlangs. En het mooie is, ik denk dat we een winnaar te pakken hebben. En nog mooier is: er is maar één analist die het ding volgt en dan alleen nog maar omdat er net een emissie speelt. En om het nog mooier te maken, het aandeel is gemakkelijk te kopen. Het staat gewoon op Euronext en het is een Vlaams bedrijf. Hopelijk krijgen we geen gedoe met deze terminologie, wij lopen altijd op eieren wanneer we het over onze favoriete emerging market hebben.
Maar dat is nog niet het eind van het goede nieuws.
Voor het eind van de week of anders volgende week gaat Martin Crum u haarfijn uitleggen waarom u in dit mooie bedrijf moet zitten en waarom we boven de € 30 gaan, in onze optiek althans.

En hoe kwam het nou dat dit aandeel onlangs nog € 10 noteerde ?
Omdat er toen nog geen mensen waren die met voorkennis stukken konden inslaan vooruitlopend op deze emissie die de aandacht op dit volkomen onbekende bedrijf vestigt.
Hamon doet in koeltechniek, maar is bezig hot te worden.
Ze doen ook aan luchtzuivering.
Cool.

Long Hamon

Menige Inveztorlezer verbaast zich over het feit dat we allemaal zo positief zijn op Theolia, de windvangers uit Aix-en-Provence terwijl het aandeel niet oploopt, nee, eerder is gezakt.

Elke keer als het aandeel oploopt wordt die opmars in de kiem gesmoord door verkoopdruk.
Toen we vorige week met een nieuwtje kwamen, namelijk de onthulling dat de Franse regering 35% meer windenergie zou afnemen en daar 7% meer voor zou betalen, steeg het aandeel een paar dubbeltjes en werd toen meteen in elkaar getremd.
En we denken bovendien te weten dat er een grote koper opereert.
Dan is de verkoper dus nog steeds hard bezig.

Inmiddels beginnen we te denken aan waar iedere belegger aan denkt wanneer de fundamenten van zijn belegging verbeteren en de prijs daalt.
Een overname.
Maar wie zou Theolia willen hebben ? Dat is niet zo moeilijk te bedenken. Een partij als het Spaanse Iberdrola heeft de gewoonte hoge prijzen neer te tellen, ook voor windbedrijven.
Maar dat is hoop, en als je moet hopen op een goede afloop ben je verkeerd bezig.
Dat is hier niet het geval: we denken dat we vrij zeker weten waar we aan toe zijn met Theolia. Alleen, het verhaal is niet gemakkelijk uit te leggen en dus komen er minder snel nieuwe beleggers bij dan er aandelen worden gedumpt door anderen.
Misschien is het alleen maar een kwestie van nog even geduld hebben.

Long Theolia

De daling van de olieprijs zorgt aan het melkkoeienfront voor nieuwe mogelijkheden. Want de olieprijs daalt, dat is waar, maar de kosten van oliewinning? Dacht u nou echt dat die in drie maanden opeens 40% lager komen te liggen? Nee, eerder hoger, want de tendens is dat het ons steeds meer kost om de olie die we nodig hebben naar boven te halen.

Toch heeft de markt de bedrijven die hun brood verdienen aan dat bovenhalen net zo hard afgestraft als de olieprijs zelf. Dat is in onze ogen amusant omdat die bedrijven niet alleen gewoon door blijven verdienen, maar omdat er zelfs gedacht wordt dat dit feest voor de eigenaars van boorplatforms nog wel eens kan voortduren tot het jaar 2012.
Bedenk hierbij dat de beurs, de aandelenbeurs althans, meestal zo’n maand of negen vooruit kijkt en u begrijpt nu waar we met dit verhaal naar toe willen.

Songa Offshore, de Noorse eigenaars van drie platforms plus twee lease rigs, is zo’n situatie. Er zijn er meer zo, maar er is geen goede reden niet met de goed­koopste te beginnen.
Per jaar maakt Songa, bij de huidige verhuurprijzen die voorlopig goed vastliggen, een return van 35% aan cash. U verdient het hele bedrijf dus in drie jaar terug. Wat dan nog over is, is winst, als u ons deze enigszins basale berekening van een mogelijk beleggingsscenario vergeeft.

Wat vast lijkt te staan is dat in elk geval 2006 en 2007 goede jaren worden. Zo zal Songa volgend jaar, als het zo doorgaat, een koers/winstverhouding verkrijgen van maar liefst 4.
Songa heeft nog wat verborgen potentieel. Hun rigs zijn wel grotendeels bezet voor volgend jaar, maar 2008 staat nog open. En zoals we hierboven al schreven, de prijzen lopen nog steeds op. Er is dus best kans dat Songa meer zal verdienen dan concurrenten die nu al contracten hebben uitstaan voor hun vloot.
Maar laten we daar niet op vooruitlopen. Een koersdoel van Noorse Kroon 70 lijkt ons aannemelijk. Dat is de koers die in de topmaand mei al werd gehaald. Nu staat het aandeel rond de Noorse Kroon 50. Als het weer zover komt, betekent dat één keer de boekwaarde. U betaalt dus voor die boorplatforms, de rest krijgt u er gratis bij. Over goodwill en andere franje praten we al helemaal niet, zoals het hoort bij een kaskoe.

Veel beleggers, zo hoorden wij laatst van een vooraanstaande e-commissionair, vinden het geweldig wanneer ze in het gezelschap kunnen verkeren van Sem van Berkel, Bert van Arkel of, dit laatste is onze eigen veronderstelling, Gustaaf Karlsteen. U weet wel, die meneer die het altijd goed ziet en dat bij een notaris vastlegt. Die opwinding is natuurlijk begrijpelijk, want de heer Van Arkel belooft maar liefst 30% per jaar.
Welnu, in het geval van Songa loopt u toch wat meer risico dan met de bovenstaande boy’s band. Daar bent u in het gezelschap van een power trio bestaande uit Morgan Stanley, Goldman Sachs en Lehman. Die zijn veel minder vaak op de televisie in Nederland, maar op de één of andere manier komen die ons toch wat meer solide over. Volg het geld maar denk ik dan.

Michael KralandDisclaimer: geen positie

Leuke boekwinkel op London City Airport. Daar zit ik omdat ik gisteren de hele dag met advocaten en mijn partners heb gewerkt aan een oliedeal. Nu terug naar Nederland.

Op de boekenplan staan rijen boeken over hedge funds. De meeste zijn sans intérêt. Maar kijk, daar ligt Benoît Mandelbrot’s (Mis)Behaviour of markets. Mandelbrot is groot en Taleb is zijn profeet. Dit boek moet ik hebben. Meteen raak: een foto van een gebergte. De Alpen? Nee, een serie random fractale data. Uit 1982.
Denk er eens over na.
Long Mandelbrot + Taleb

Door de goedkeuring van de Anti-Internetgokwet in de US Senaat worden de internet gokkers vandaag afgeslacht. Dalingen van een procent of 40 liggen in de lijn der verwachting.

Dit is wat je Bloed op Straat noemt.
Als ik niet al mijn stukken had, zou ik nu kopen.
Maar dat doe ik dus niet, want ik zit er al in en lik mijn wonden.
Dit is de tweede grote bleeder dit jaar. Shit happens.
Long Neteller + Excapsa

De online poker industrie beschouwt de nieuwe wet van Senator Bill Frist als een paardemiddel. De organisatoren van paardenraces hebben immers hun zin gekregen.

Er zijn nog 270 gokdagen te gaan. Amerika is veruit de grootste markt.

De online gokkers komen morgen met berichten. Er is sprake van nieuwe wetgeving. De huidige wet werd vrijdag op het laatste moment aan een stuk havenverdedigingswetgeving gekoppeld. Weer zo’n mooi woord.
Zie voorgaand stuk

Slecht nieuws voor de internetgokkers. De Amerikaanse Senaat heeft op het laatste nippertje toch nog anti-internetcasinowetgeving erdoor gekregen. Dat is slecht voor twee aandelen in onze PolderPortefeuille, Neteller en Excapsa. Banken mogen niet meer meewerken aan betalingen.. Dat gaat een nieuwe situatie betekenen.
Deze week komen we met meer commentaar. Dit is een overwinning voor religieus rechts. Ik haal mijn voor $ 9,95 aangeschafte rol Bushpapier uit de kast. BlackBerrybloggend vanuit de Eurostar.
Long Neteller, Excapsa

Morgen, zondag, om zes uur op om de Eurostar naar London te nemen. Wie wil, u moet wel een Inveztor abonnee zijn, krijgt mijn eerste klas ticket voor de terugreis. Het is namelijk zo dat na enig zoeken blijkt dat een eerste klas a/r minder kost dan economy heen.
En ik moet niet terug, ik sta maandag immers weer om zes uur op, om naar Nederland te vliegen.

Al die bedrijvigheid is vanwege het feit dat mijn Amerikaanse en Canadese vrienden allemaal bij elkaar komen in London. We zijn druk, met nieuwe olieplannen. Details volgen.

Inmiddels is Slapend Rijk voorbereid. Gasten zijn maandag avond Guido Roth, de advocaat van Voûte en Palthe en Jaap Koelewijn, columnist in het FD.

Koelewijn heeft vorige week toegegeven dat hij een week eerder in zijn column International Assets en Geert Schaaij een onterechte trap na had gegeven.
De gemene, bikkelharde editors van FD Persoonlijk hadden ongetwijfeld zijn excuses eruit gesneden. Want ik kan niet geloven dat je iemand zo door het slijk haalt en dan geen excuses aanbiedt. En dat deed Koelewijn niet. Hij zat fout, schreef hij en daar moesten de onterecht bevuilde partijen het dan maar mee doen.

Vervolgens haalde Koelewijn in diezelfde column, een week geleden dus, Palthe en Voûte nog eens onderuit. Hij citeert zijn protestantse achtergrond als reden dat hij niet gelooft dat de rechter van het college van beroep voor het bedrijfsleven die Palthe en Voûte vrijpleitte van handel met voorkennis, onfeilbaar is. En hij doet het hele proces nog eens dunnetjes over. Hij concludeert ook dat Palthe en Voûte volgens hem wel degelijk onbetrouwbaar zijn. Hm.

Ik ken Koelewijn, Palthe en Voûte alledrie.
Koelewijn had het, ik geloof dat het in ’99 was, ook even moeilijk en ik heb toen geprobeerd hem te helpen. Ik haalde hem bij IEX als columnist en later stapte hij over naar het FD.
Zijn huidige carrière bestaat uit allerlei adviesklusjes voor advocaten, ambtenaren en ook voor het OM. En hij is lector.
Tussendoor heeft hij nog een tijdje bij de AFM gezeten.

Palthe en Voûte ken ik persoonlijk en we doen ook wel eens iets zakelijks maar dan echt in het persoonlijke vlak. Kleinigheden.
Tot zover mijn full disclosure.

Wat Koelewijn echter vergat te disclosen -of het FD had het met die excuses eruit gesneden- was dat hij partij was in dit conflict. Hij was immers een betaalde getuige-deskundige in dienst van het OM. Hij werd dus betaald om tegen Palthe en Voûte te getuigen. Maar dat meldde hij niet. Wel gaf hij ze nog een veeg uit de pan.

Koelewijn gaat hierbij uit van het principe dat de AFM ook toepast, uniek voor de financiële sector, en dat principe is “one strike, you’re out”.

Ik begrijp dat niet goed. Dan moet dat toch ook gelden voor nog belangrijkere gebieden zoals de magistratuur, zoals bijvoorbeeld de heer Tonino ?
En dan mogen de toezichthouders, die echt helemaal boven iedereen uit onkreukbaar moeten zijn, ook nooit één enkele steek laten vallen.

En geldt dat ook voor Koelewijn zelf ? Hij heeft nu achter elkaar twee partijen, die al neergehaald waren, nog eens nagetrapt.

En het blijkt ook nog eens twee keer fout te zijn.
De vraag rijst dan al snel of je dan nog serieus genomen kan worden als columnist, of als getuige-deskundige.

Toch een rare wereld, maar dat zeg ik altijd al. Ik heb dan ook heel wat vragen te stellen maandagavond, in Slapend Rijk, om acht uur.
Leuk ook dat het live is, dat gesprek.
We gaan weer wat leren, maandagavond en mijn devies is, als altijd, leren is leven. En omgekeerd.
Goede nacht.
Long RockWell Petroleum