Opnieuw een update van De Kapitalist

Met daarin wat post mortem gedachten over Opal, een nieuwe aankoop voor de PolderPortefeuille en het Bakkenverhaal van Bloomberg, met daarin passages over Dick Findley.

Wat zijn nu de kansen nog van Opal? Waarom wordt er zo hard gekocht? Wie weet wat?
Alleen in De Kapitalist.
Overweeg, al is het maar even, een abonnement.

Michael Kraland


Bent u nog geen abonnee van De Kapitalist? Voor slechts € 449 profiteert u een jaar lang van de laatste stockpicks van onder andere Michael Kraland. Disclaimer Kraland: long Opal Energy en Ryland Oil op het moment van publiceren.

Opal geeft niet op

Gisteren gingen er ruim 4 miljoen stukken om in Opal, veel meer dan normaal, na een afstoting van een groot deel van ons belang in de PolderPortefeuille.

We houden nog 200.000 aandelen om het aan te kijken, ook omdat we nu ook goed weten wat er bij het bedrijf speelt.
Niet alles is immers verloren. Wat wel veranderd is, is dat er geen geld meer is en dat we dus niet een grote positie willen aanhouden.

Wat zijn de volgende stappen voor dit bedrijf?
Gisteren kwam er al goed nieuws over één van de putten. Er is ook een kans dat er C$ 60 miljoen bij elkaar gesprokkeld wordt om een van de grote putten te boren. Niet iets waar we op willen gokken overigens.

Michael KralandDisclaimer Kraland: long Opal op het moment van publiceren.

De kudde, de veiligheidservaring en sterke koffie

Op mijn bureau ligt een dvd-pakket van de BBC, genaamd Planet Earth. Het is een documentaire vol prachtige beelden over de natuur op aarde. Veel opnamen zijn vanuit de lucht gemaakt.
Zo zien we hoe groepen dieren zich verplaatsen en hoe ze opgejaagd worden door de natuur. En hoe moeilijk het is dit te filmen.
Het is net zo moeilijk om financiële markten te doorgronden. Het meeste zien we niet, of te laat.
Wat we wel zien is hoe de kudde migreert. Wij zijn niet meer dan een kudde, meer dan ooit bij elkaar door onze digitale verbindingen en uit elkaar gedreven -aan het eind van de staart- door hetzelfde fenomeen.
 
In hedge fund land is het natuurlijk niet anders. De bronnen zijn dit jaar opgedroogd in de steppen van Noord-Amerika en Europa. De kudde zoekt nu water in Afrika, het Midden-Oosten en in Azië buiten Japan.
Als dat maar goed gaat, want het Midden-Oosten en Afrika zijn snel drooggelikt en wat dan?
Zijn er genoeg investable assets in deze regio’s? Natuurlijk niet. Hetzelfde geldt voor Rusland, ook een attractieve markt, vooral als je er niet heen hoeft te gaan.
 
Tegelijkertijd zien we hoe de huidige bearmarkt verschilt van die van 2001/2002.
Achteraf gezien boden de markten toen houvast. Groot tegen klein, waarde tegen groei, obligaties versus aandelen, traditioneel tegen telecom en IT. Hedge funds hadden toen positieve resultaten en aandelenmarkten klapten in elkaar. Dit was het sein waar de markten op hadden gewacht om massaal hedge fund allocaties te maken en die trend duurt tot vandaag voort.
Maar we kijken naar morgen en dan begint de trend af te zwakken.
Dit is voorlopig het slechtste jaar ooit en dat heeft allerlei consequenties.
 
De kuddes hebben veel afgegraasd en er begint wat inteelt op te treden die tot zwakkere dieren leidt. Er is veel sterfte aan de marge.
Er worden ook weinig nieuwe dieren geboren: het is niet langer gemakkelijk meer om dit jaar aan nieuw geld te komen. Dat merk je aan alles.
We voorzien weinig nieuwe fondsen, kritische volgers en concentratie.
Concentratie doordat grotere spelers kleine spelers opkopen.
Niet gedwongen: dat kan niet in dit vak, al zal dat stadium ook komen wanneer het er tijd voor is. Nu is het een kwestie van distributie, de belangrijkste factor en kapitaal. Verder speelt schaalgrootte een rol.
Veel kleine hedge funds zijn suboptimaal bezig.
 
De trend is dus naar grotere fondsen. Maar stop, ging het niet om de creativiteit van de kleinere spelers? Is professionalisme niet meer gevraagd dan asset gathering?
Blijkbaar niet, als we geluiden van de vraagkant beluisteren.
Perceived security is hier een sleutelwoord.
Beleggers, in dit geval grote instituten, zoeken naar multi-strategy spelers. Die zijn per definitie groot, meer dan $ 5 miljard aan activa. Die fondsen maken 5,5% van het totaal uit, maar hebben bijna 60% van de activa.
Bigger is even better nu. De kleine onafhankelijke partijen trekken hun voelhoorns even in omdat de klanten weg zijn.
Maar Greg Coffey, de jonge sterspeler van GLG, één van de meest prominente fondsen in Europa, liet onlangs een deferred compensation van $ 250 miljoen op tafel liggen om weg te kunnen gaan. Hij vertrekt in oktober. Coffey beheerde een bijzonder succesvol Emerging Markets Fund. De verwachting is dat dan $ 4,3 miljard aan activa hem zullen volgen. Het fonds had $ 6 miljard onder beheer.
 
Dit is weer een reden voor het ontvouwen van een keten van amusante über-materialistische onzinnigheden. Eerst die $ 250 miljoen, dan die vier miljard en nu de reactie van GLG, die het niet leuk vindt dat hun klanten weglopen. Die gaan voor zover dat kan een 5% exit fee betalen als ze weg willen voordat Coffey officieel verdwijnt. Want Coffey heeft, daar ben je dan bang voor als belegger, allang zijn hoofd er niet meer bij.
GLG is hoe dan ook erg zorgvuldig geworden in de afweging van hun materiële belangen.
Daarvoor namen ze een nieuwe CFO in dienst.
In het contract van hun nieuwe man staat dat hij in geval van overlijden geen deel meer zal uitmaken van het bedrijf.

Michael Kraland

Michael Kraland is financier en oprichter van Inveztor. Disclaimer Kraland: niet van toepassing.

Rainy River: verkoop nieuws

Rainy River kwam net met een persbericht dat er goed uitziet. Nieuwe vondsten versterken de mate van zekerheid over de goudvondsten en we zijn, naar mijn gevoel aangeland bij een 5 M oz goudklomp, waarvan 3,5 M al aangegeven was in een eerder rapport.
Maar een groot deel van de frustratie van beleggers die RR tot C$ 6 gekocht hebben is dat elke keer de markt op nieuws vooruitloopt en dan afzwakt. Vanmiddag is dus waarschijnlijk een verkoopmoment en we gaan ook voor de PP iets traden.

Die aandelen kopen we dan te zijner tijd weer terug en onze De Kapitalist abonnees krijgen een flash hierover.
De achtergrond van het verhaal blijft hetzelfde.
RR kost de helft, per ounce in de grond, van haar vergelijkbare bedrijven en de kas is goed gevuld.
En we blijven positief op de goudmarkt, al kan de prijs op de korte termijn terug.

Michael Kraland

Disclaimer Kraland: long Rainy River op het moment van publiceren.

Opal en XE door hoeven, Rainy en Ryland overleven

Xemplar en Opal zakten vandaag hard. Voor Xemplar zouden we niet weten waarom, voor Opal wel.

Daar is het een en ander gaande of komende. Een aantal prominente beleggers heeft genoeg van de aanpak en verwijt de board in een situatie te zijn gekomen waarin er geen kapitaal meer is.
Volgende week meer hierover, er is nog niets concreets bekend.
Xemplar kreeg op laag volume een tik. Maandag is de AVA waar Gennen McDowall zich om gezondheidsredenen niet herkiesbaar zal stellen als CEO.
Plunger denkt dat iemand het aandeel lager wilde zetten om extra druk uit te oefenen maandag.

Rainy opende 6% hoger met een gap. Er was geen nieuws.
Maar wie het aandeel volgt weet dat als er zo’n beweging is er meestal nieuws aan zit te komen en dat je dan beter op de dag van bekendmaking kunt verkopen als je wilt traden.

Ryland was fractioneel lager, 2% verschil is weinig voor dit soort aandelen. David Pescod, die voor effectenbank Canaccord elke dag na beurs een nieuwsbrief schrijft, publiceerde een interview met Ryland’s chairman Dick Findley.
We zullen de tekst op de site zetten.

We horen ook dat Pescod Ryland heeft genoemd als zijn top pick tijdens een presentatie deze week.

Disclaimer Kraland: long Opal Energy, Xemplar, Rainy River, Ryland Oil op het moment van publiceren.

Flash De Kapitalist: een verkoop en een aankoop

Vandaag kregen abonnees van De Kapitalist een nieuw rapport met een nieuw aandeel.

Voor maandag komt er een flash uit met daarin een misser. Niet de eerste, niet de laatste. Dit wordt een verkooporder.
In de maand juni hebben we nog twee aankopen gepland, die gefinancierd zullen worden door verkoop uit bestaande posities.

Onze slechte periode zal niet eeuwig duren. Resultaten uit het verleden zijn geen garantie dat het in de toekomst slecht zal gaan.
Systematisch shorten van onze koopaanbevelingen is dan ook net zo riskant als het volgen ervan.
Maar als u echt het naadje van de kous wilt weten, overweeg dan heel voorzichtig zo’n riskant abonnement op De Kapitalist.


Bent u nog geen abonnee van De Kapitalist? Voor slechts € 449 profiteert u een jaar lang van de laatste stockpicks van onder andere Michael Kraland.
Disclaimer Kraland: niet van toepassing.

Slimste bankier op Wall Street is een blondje

Er is kans dat een Koppensneller u opbelt voor een nieuw baantje als Risk Manager (m/v) bij een internationale effectenbank, Bulge Bracket, met hoofdkantoor in Zürich. Een tegenvraag is dan aan de orde. Used to Be Smart?
 
Sic transit… Volgens zakenbank Morgan Stanley is pas tweederde van de pijn boven water.
UnBelievably Stupid, denk je dan.
 
En dat niet alleen bij UBS. Morgan Stanley heeft onderzoek gedaan bij 25 relevante partijen en op basis daarvan komen ze tot deze heel serieuze conclusie die, uiteraard, al in de prijzen is verwerkt want de kennis ligt op straat, bij wijze van spreken.
 
Het rare is dat die kennis op straat kan liggen maar dat deed de kennis dat er iets mis was in deze markten ook. Vandaar het begrip Predictable Surprises, dat we hier al eerder behandelden. In een grijs verleden lijkt het wel.
U mag dus best weer even in paniek raken als u het ongemakkelijk vindt klinken dat er nog zoveel moet komen terwijl iedereen weer optimistisch is.
Of u bent zelf een optimist en dan weet u dat er een nieuwe Predictable Surprise moet komen wil het weer fout gaan. Of een Black Swan, whatever.
Die Predictable Surprise is er al en dat is de olieprijs. Bubble? Geen bubble? Wij denken aan het begin van het eerste.
Nu is die olieprijs op zich niet zo erg, als de evolutie maar langzaam gaat. Maar als de geschiedenis ons iets leert, dan is het dat olieschokken heel pijnlijk zijn voor uw aandeeltjes en voor uw obligaties. En soms ook voor uw baantje, pensioentje en goede humeurtje.
 
De Golf loopt helemaal binnen
Optimisten zullen direct tegenwerpen dat het tegenwoordig anders is. Dit in tegenstelling tot   de tijd van Joop den Uyl, toen wij nog een groot land waren, moreel dan, en achter Israël stonden. Toen lieten we ons olieschokken en bleven daar cool onder als Engelsen onder de Blitz. Dit zal niet meer gebeuren horen we dan omdat er onder die soepjurken nu MBA’s van Harvard en Wharton schuilgaan. Die houden de patiënt toch wel in leven? Natuurlijk, net zoals de MBA’s die risk managers bij Used To Be Smart waren.
Om allerlei redenen van marginale vraag en aanbod kan olie zo een dollar of 30 à 40 terug. Of niet. Het is moeilijk te zeggen.
Olie kan ook stagneren op dit niveau. In de tijd van Den Uyl, een tijdperk dat ze om redenen van gebrek aan historisch besef in de VS heel anders noemen, lukte dat bezuinigen aardig, dus waarom niet weer?
Amerikanen slurpen een kwart van de 85 miljoen vaten die we per dag verbruiken op. Als die wat minder rond rijden, wat zuinigere auto’s kopen en wat minder koude plekken verwarmen en warme dingen koud maken, sparen we precies de twee miljoen vaten die het verschil maken tussen dure olie en tientallen dollars minder per vat. Want zo werkt de oliemarkt.
Natuurlijk haalt de groei van India en China dat wel weer in, maar we kopen tijd, precies de tijd die we nodig hebben.
 
Intussen zit er een tweede kredietcrisis op ons te wachten. Niemand analyseert die zo goed als Meredith Whitney, bankanalist bij Oppenheimer. Geen verrassingen voor haar. Dat Citigroup kapot zou gaan zag ze al van de zomer. Wat ze nu briljant analyseert is de successie van schokgolven die straks door de creditcardmarkt gaat. Waarom de nieuwe bankregelgeving, die ingesteld is om klanten te beschermen tegen vervelende misbruik, het moeilijk gaat maken om kredietlijnen te herprijzen. Waardoor krediet in veel gevallen heel lastig wordt. Waardoor uiteindelijk veel minder krediet beschikbaar zal zijn voor consumenten en we ongewilde consequenties krijgen van goedbedoelde regelgeving door regelgevers die iets goed willen maken.

Michael Kraland

Michael Kraland is financier en oprichter van Inveztor. Disclaimer Kraland: geen posities in bovengenoemde fondsen op het moment van publiceren.

Well Hung: Imagi +41%

Gisteren had Peter Vermeulen het over het Trophy Fund van Kenneth Hung.Het moeizaam overlevende film aandeel Imagi, genoteerd in Hong Kong, dat zo’n beetje de Thielert van Trophy is, maar hopelijk dus niet want ik ben long Trophy zoals ik ook, met het schaamrood op de kaken beken dat ik long Go ben .Zo’n nette meneer die Kraland maar toch long Go ? Inderdaad.
Imagi, zo laat Vermeulen ons net weten was gisteren 41% omhoog op een omzet van 41 miljoen stuks wat, hou u vast, ook 41 keer het gemiddelde is. U weet waar 41 voor staat, bij de Chinezen ? Nou wij dus niet. Mocht u het weten, dan graag in de draad hieronder. Long Trophy

Commander Cody, The Lost Planet Airmen en Rock Well

Deze blog kunt u gerust overslaan. Behalve als u tot uw nek in de Rock Well aandelen zit, want Rock Well komt hierin voor. Maar hoe? En wie is Commander Cody?

Bertrand Leblanc, een Franse VC zat een keer naast mij in de bus naar Greybull. Greybull is het eerste Rock Well testveld in Wyoming. Het was in juli 2006. Ik herinner me de dag nog goed, want het was 11 juli, mijn verjaardag. Frans van Schaik kreeg die dag zijn eerste serieuze ruzie met CEO Mark See. Kort daarna kreeg ik argwaan en vertrouwde ik See niet meer. Toch duurde het nog meer dan een jaar voordat ik de andere beleggers en de commissarissen zover had dat ze het vertrouwen in See opzegden. Het bedrijf maakte een nieuwe start met de huidige CEO, John Hoak, een man waar je op kunt bouwen.

Leblanc had twee vrij grote iPods bij zich. Elk met 6000 nummers of 6000 bij elkaar, ik weet het niet meer, maar zo reisde hij. We begonnen wat namen uit te wisselen. Het gaat er in zo’n geval om je gesprekspartner een beetje de loef af te steken met namen die de ander niet kent en in mijn geval was dat Chris Smither.
Nou ken ik veel musici in de stijl van Smither maar Smither dus niet. Ik had toevallig net een concert van David Bromberg gedownload van zijn site (ja, betaald en wel) en Leblanc kende Bromberg van zijn werk met Dylan en verder niet.
Maar we waren in het Wilde Westen. Mijn favoriete western band van alle tijden is Commander Cody & The Lost Planet Airmen. Ik bedoel hiermee dat je niets aan country kunt vinden maar toch kunt aanvoelen hoe uniek deze band was. Hun beste line up en hun beste album is een live show, Live at the Armadillo World Headquarters, een legendarisch club in Texas.

Ik heb deze plaat jarenlang gedraaid, ben er mee vergroeid zoals je in je jeugd vergroeit raakt met muziek en heb hem onlangs weer gedownload.
Er is niets veranderd. Er is veel gebeurd, daar niet van, maar niemand heeft ooit nog zo’n plaat gemaakt, voor zover ik weet.
Commander Cody speelt nog steeds, Wat ouder, wat dikker en met een kleinere band dan toen.
Bill Kirchen was zijn gitarist. Een master of the Telecaster. Kirchen heeft zijn eigen band nu.
Commander Cody. Koop hun CD’s, vooral dat live album en hun greatest hits, zoals Mama hated Diesels en Hot Rod Lincoln. En Smoke, smoke, smoke that Cigarette.
Vlieg naar Denver, huur een open Mustang en speel die plaat down the highway.

Vannacht was weer een Rock Well nacht. Veel discussie met het bedrijf. De pre marketing begint over twee weken. Merrill komt dan ook met een studie. Die mag niet verspreid worden, regels. De analisten mogen zich ook niet met de marketing van de IPO bezig houden, regels.
Maar ze mogen wel die studie gaan marketen, opnieuw regels.
Wat een gekke wereld toch.

Luister eens naar Down to seeds and stems again blues van Commander Cody.
Om te huilen zo mooi.
My dog died yesterday and left me all alone
The finance company came and reposessed my home.
De roadshow komt ook naar Nederland.
Ik ben erg benieuwd naar de reacties van de instituten tijdens de premarketing ronde.
En ik ga een CD maken voor tijdens de roadshow.

Michael KralandDisclaimer Kraland: long Rock Well op het moment van publiceren.

Onbedoelde gevolgen en deflatoire inflatie

Inflatie moet niet tot flaters leiden, dan zijn we nog verder van huis.

Laten we eens kijken wat voor inflatie we hebben. Als we even het eeuwig zanikende Telegraaf/Verdonk/Wilders front laten uitrazen over het euro complot om ons geld te ontwaarden en die mensen even wijzen op hun grondwettelijk recht om goud te kopen, wat blijft er dan over? Vooral inflatie in grondstoffen. Zien we grove loonsverhogingen? Niet vanuit de VS en als we het consumentenvertrouwen in West-Europa als leidraad nemen, ook niet bij ons. De laatste Nederlandse cijfers zijn ook niet van zo’n aard dat je daar nu direct bang van wordt. Dalend vertrouwen is dalende macht om hogere beloning te bedingen voor hetzelfde werk.

We zitten eigenlijk in een deflatoire omgeving, denk ik nog steeds. Inflatie is een bedreiging maar nog geen werkelijkheid.
De inflatie van olie en andere grondstoffen is reëel maar is deflatoir qua effect want wat gebeurt hier ?
Eigenlijk is het een vorm van belasting op consumptie.
Uiteindelijk wordt er minder verbruikt.
Dure kerosine? Minder vliegen.
Goedkope olie? Meer vliegen, minder kosten, meer ruimte voor loonsverhoging, stijgende vraag, meer uitgaven en meer inflatie.

Maar het is wel even wennen aan die deflatoire inflatie. Of vice versa.

Michael KralandDisclaimer Kraland: niet van toepassing.