Rock Well naar beurs, PolderPortefeuille helemaal verkeerd

Het gaat helemaal verkeerd met de PolderPortefeuille. Leden wij het eerste halfjaar nog een onvoorzien recordverlies, nu is het nog veel erger.

Het is eigenlijk niet meer te volgen en uw dienaar neemt alle verantwoordelijkheid. Hel en verdoemenis moge mijn deel zijn.
Wat kan er nu weer fout gaan, vraagt u zich misschien af. Welnu, op dit moment zakt de markt en stijgen wij. Niet alleen dat, we stijgen om redenen waarom we al veel eerder hadden willen stijgen. Blijkbaar waren we iets te vroeg met onze verdoemde ideeën.
Zo steeg oliezoeker Next Millenium vrijdag ruim 20%. We hadden het net in de PolderPortefeuille gestopt op C$ 0,60, het staat nu C$ 0,71 na vrijdag even de C$ 0,75 gestreeld te hebben.
Deze week kwam er ook nieuws, wie weet droeg dat iets bij, dat een emissie op C$ 0,50 met warrants op C$ 1,00 geslaagd was.
Full disclosure: ik heb zo veel mogelijk aan deze emissie meegedaan. Niemand in mijn omgeving was geïnteresseerd.

Vervolgens Ryland: afgelopen week begon de wereld iets op te pikken van dit verhaal want nieuwsbriefschrijver David Pescod van Canaccord kwam met een Findley interview. Findley is chairman van Ryland en noemde aan het eind van dat verhaal Next Milennium als zijn andere favoriete aandeel.

Vervolgens kwam Bloomberg met een Bakkenverhaal, waarin ook Findley figureerde. Findley is voor de Bakken wat Sheikh Omar voor 9/11 was. Ryland is niet echt een Bakkenverhaal maar omdat Bakken nu een sexy woord is in oliekringen, al loop je daar één oorlog mee achter, is het toch goed voor het aandeel.
RYD sloot op C$ 2,10. Op 11 mei sloot de warrant emissie op C$ 1,50 en daarmee haalde het bedrijf C$ 33 miljoen op. De warrants waren verkregen bij de aandelen emissie op 85 cent vorig jaar.

Dit bevestigt de gedachte dat we beter alleen bij emissies zouden moeten inkopen.
Neem nou Opal, de laatste emissie was C$ 0,20, vorig jaar en het aandeel sloot op C$ 0,24. Mijn zorg is geweest om zo’n aandeel pas te kopen voor de PolderPortefeuille wanneer ik het gevoel heb dat het bedrijf wat op begint te klimmen en meer zekerheid biedt dan bij zo’n emissie het geval is.
Maar vaak valt er het meest te halen, niet altijd natuurlijk, door er snel bij te zijn. Als het plan dat gefinancierd wordt niet lukt, is het af te schrijven bedrag meestal klein.

Een ander bedrijf in onze portefeuille dat geen beweging kende maar waar wel veel gebeurde is Rock Well. Omdat niet iedereen interesse heeft, zal ik daar een aparte blog aan wijden.
De IPO is gepland rond 15 juli. Het reserve rapport is klaar. Een premarketing roadshow start vandaag in London, morgen Amsterdam en woensdag Parijs.
We zullen een speciale flash van De Kapitalist wijden aan hoe beleggers dit het best kunnen spelen.

LNG, het Australische bedrijf dat we twee maanden geleden voor het eerst signaleerden op AU$ 0,69 sloot op AU$ 1,20. Het staat nu ook in de PolderPortefeuille en privé heb ik nog wat bijgekocht afgelopen week. Shell kondigde aan mee te doen met het project. Dat betekent dat LNG nu geen emissie hoeft te doen. Voorlopig koersdoel is AU$ 2. LNG is hot.


Bent u nog geen abonnee van De Kapitalist? Voor slechts € 449 profiteert u een jaar lang van de laatste stockpicks van onder andere Michael Kraland.


Wat ook hot is, vergeeft u ons de sector, is kunstmest.
We zitten hier een beetje in met Thenergo. Thenergo steeg dit jaar ook een procent of 60 en het bedrijf is nog steeds goedkoop denken we. Maar we gaan ons nu wat meer met kunstmest bezig houden.
Rik Schmull kwam hier vorig jaar al mee en zijn timing was perfect.

Patrick Beijersbergen, van de VEB, scoort hier ook mee. Hij staat aan het hoofd van het VEB klassement dit jaar (het lijstje loopt nu twee jaar) dat u hier kunt vinden. U kunt daar ook doorklikken naar de score van vorig jaar. Dit is een leuk initiatief van de VEB omdat mensen zo door de tijd heen kunnen laten zien waar ze naar kijken en wat dat opbrengt.
Beijersbergen loopt helemaal binnen met Potash dit jaar. Potash is een grote Canadese producent maar er zijn er ook een paar in Europa die heel goed lopen, zoals Yara. En er komen nu kleinere producenten naar de markt.
Zoals dat meestal gaat in Canada zullen er wel een stel ongeregelde individuen op springen die een veld kopen en dat in een kunstmest huls stoppen die nu onder een andere naam leeg op de beurs staat te kwijnen.

We gaan hier wat aandacht aan besteden. De rally is al gevorderd maar kan nog veel verder gaan.
Allemaal slecht nieuws dus. Onze portefeuille verliest waarde als contra-indicator, het favoriete tijdverdrijf van een paar bashers vereist meer huiswerk zo blijkt ten overvloede nog eens dat je nergens van op aan kan in dit leven.

Michael KralandDisclaimer Kraland: long Next Millennium, Ryland Oil, Opal Energy, Rock Well Petroleum en LNG op het moment van publiceren.

Alles is de schuld van de speculanten

De hierna volgende column verscheen eerder in FD Geld, het nieuwe wekelijkse Personal Finance Magazine van Het Financieele Dagblad.

Het is niet erg in de mode om dit soort uitspraken te doen, maar wat is de huidige oliecrisis toch goed voor ons.

Duitsland is wereldleider geworden in zonne-energie. Zo erg zelfs dat de regering met de subsidies wil stoppen. De socialisten klagen over het banenverlies dat je dan krijgt, maar laten we niet afdwalen en ons concentreren op andere stupiditeiten die minder in het oog lopen en daarom meer uw aandacht verdienen.
Iedereen is het er over eens dat die olieprijsstijging slecht is. Vervolgens is het van belang hiervoor een schuldige te vinden. Vroeger was dat bijzonder eenvoudig. Er was een slechte oogst, of er was oorlog en gepaard met de toen geldende kwaliteit van openbaar bestuur, die niet zoveel onderdeed bij die van nu, kwam er dan hongersnood.
Degene die daarvan niet de schuld wilde krijgen omdat zo’n hooivork maar al te gemakkelijk door een dikke buik heen prikte, offerde dan wat joden aan het volk. Die hadden hem bovendien geld geleend dus dat kwam goed uit. Schulden werden gesaneerd, mythes over vergiftiging van bronnen in stand gehouden en, vooral, die speculatie natuurlijk. Want speculatie, daar is ook iedereen het over eens, is slecht.
 
Tegenwoordig is het niet anders.
Vooral als je in voedende waarden zoals graan, maïs, suiker, rijst, koffie, sinaasappelsap, varkensbuiken en andere moreel geladen zaken speculeert. Dat mag gewoon niet, dat is smerig.
Nu ben ik toevallig zelf een speculant, zij het niet in bovengenoemde waren, en waarschijnlijk zijn veel van de lezers van dit verhaal het onbewust ook, via hun beleggingsfondsen of pensioenbeheerders.
Wat doet een speculant? Die gebruikt zijn kapitaal voor het verschaffen van liquiditeit. Bijvoorbeeld als een boer zijn oogstopbrengst wil afdekken, wat overigens de oorsprong van de termijnmarkten is, dan verkoopt hij wat tarwe of maïs in Chicago. Er moet wel een tegenpartij zijn, anders kan de transactie niet doorgaan. Die tegenpartij is – willen jullie even de brandstapel doven en die meneer losmaken en hier laten komen – een speculant.
 
In Khartoum, een film uit 1966, laat Gordon Pasha zijn vriend, de speculant in rijst, doodschieten. Liever geen zeurmail hierover, er is een onderscheid tussen de liquiditeitverschaffende speculant en de zwarte markt in hongerende oorlogstijd. Maar zelfs dat onderscheid is grijs getint.
Het is de taak van de overheid zich niet gek te laten maken door de waan van de dag. De overheid moet niet geliefd willen zijn maar moet goed besturen. Dat is de interne contradictie van de democratie en de vrije marktwerking.
De speculanten in olie kunnen elk moment het lid op de speculerende neus krijgen. De markt is nu in contango, wat betekent dat toekomstige olie duurder is dan contante. Normaal zijn dit soort markten in backwardation, waarbij olie nu goedkoper is dan in de toekomst. Dat kan zo weer gebeuren en dan zakt olie met tientallen dollars in korte tijd. Speculanten worden geruïneerd. Ik hou niet zo van voorspellen maar ik durf te wedden dat de speculanten geen havens of wegen zullen blokkeren met de eis dat de olieprijs weer omhoog moet.
Dat contango komt doordat de olieprijs structureel in een hausse zit.
Er is 85 miljoen vaten productie per dag en er is vraag voor 86,4 miljoen vaten. En dat ondanks verwoede pogingen om tot elke prijs, maar wel voor minder dan de spotprijs, olie boven te halen.
 
Die oliecrisis is goed, want er wordt nu verwoed gezocht naar allerlei alternatieven. Oliespeculant Boone Pickens, een cultfiguur en held voor speculanten zoals wij, heeft net een project voor 4000 megawatt windenergie onthult. In Texas, of oil places.
Oliebedrijven zijn afgezet tegen de olieprijs, historisch erg goedkoop. Olie exploratiebedrijven ook.
Speculanten slaan geen olie op, die verkopen ze gewoon door. Roepen om een verbod is dus belachelijk. Alleen lacht er niemand.

Michael Kraland is financier en oprichter van Inveztor. Disclaimer Kraland: niet van toepassing.

Pickens for President I

Niet één presidentskandidaat heeft een visie op de economie die niet met platitudes gepaard gaat. Niet één kandidaat noch de huidige president hebben een energie politiek.

T.Boone Pickens is een man die ik al bewonder sinds ik begon met beleggen. Hij was in die tijd, de jaren ’70, een succesvolle raider.
Mesa Petroleum was zijn vehikel en wat deed die gekke Boone ? Die pakte Big Oil aan, op zijn eentje.
In 1996 vond hij zichzelf opnieuw uit. Zijn verhaal is wonderbaarlijk. Hij is nu meer dan een miljard waard maar in 2000 was hij terug naar 3,6 miljoen. Pickens was 90% van het geld van zijn beleggers kwijt.Hij schreef een brief naar zijn beleggers om uit te leggen dat hij niet opgaf en het allemaal weer terug zou verdienen. Dat gebeurde ook. Want het jaar daarop ging zijn partnership van $4,2 miljoen naar $ 250 miljoen.
Pickens wordt volgende maand 80. Hij is nog steeds even ondernemend en als je hem over olie en andere energievormen hoort praten voel je hoeveel hij er van afweet.
Dit is de man om naar te luisteren als we een visie op energie willen ontwikkelen. Ook op windenergie, zijn grote project. En vergeet water niet. Pickens is de grootste watereigenaar in de VS.
In september komt een boek van hem uit hoorde ik. Snel een exemplaar aanvragen en in de vakantie lezen voor Inveztor.
Dit is mijn eerste blog in een serie over Pickens. Over de oil cut in Amerikaanse bronnen versus de Saoedi’s en de Russen. Over de olieprijs. Over LNG.
Het is nu te laat om door te gaan, morgen heb ik een trein om zes uur. Maar je krijgt wel energie van zo’n 80 jarige.
Hieronder staat een link naar een interview van een uur dat ik net beluisterde.
Voor de fans.

http://paul.kedrosky.com/archives/2008/05/09/great_t_boone_p.html
nvt

Opnieuw een update van De Kapitalist

Met daarin wat post mortem gedachten over Opal, een nieuwe aankoop voor de PolderPortefeuille en het Bakkenverhaal van Bloomberg, met daarin passages over Dick Findley.

Wat zijn nu de kansen nog van Opal? Waarom wordt er zo hard gekocht? Wie weet wat?
Alleen in De Kapitalist.
Overweeg, al is het maar even, een abonnement.

Michael Kraland


Bent u nog geen abonnee van De Kapitalist? Voor slechts € 449 profiteert u een jaar lang van de laatste stockpicks van onder andere Michael Kraland. Disclaimer Kraland: long Opal Energy en Ryland Oil op het moment van publiceren.

Opal geeft niet op

Gisteren gingen er ruim 4 miljoen stukken om in Opal, veel meer dan normaal, na een afstoting van een groot deel van ons belang in de PolderPortefeuille.

We houden nog 200.000 aandelen om het aan te kijken, ook omdat we nu ook goed weten wat er bij het bedrijf speelt.
Niet alles is immers verloren. Wat wel veranderd is, is dat er geen geld meer is en dat we dus niet een grote positie willen aanhouden.

Wat zijn de volgende stappen voor dit bedrijf?
Gisteren kwam er al goed nieuws over één van de putten. Er is ook een kans dat er C$ 60 miljoen bij elkaar gesprokkeld wordt om een van de grote putten te boren. Niet iets waar we op willen gokken overigens.

Michael KralandDisclaimer Kraland: long Opal op het moment van publiceren.

De kudde, de veiligheidservaring en sterke koffie

Op mijn bureau ligt een dvd-pakket van de BBC, genaamd Planet Earth. Het is een documentaire vol prachtige beelden over de natuur op aarde. Veel opnamen zijn vanuit de lucht gemaakt.
Zo zien we hoe groepen dieren zich verplaatsen en hoe ze opgejaagd worden door de natuur. En hoe moeilijk het is dit te filmen.
Het is net zo moeilijk om financiële markten te doorgronden. Het meeste zien we niet, of te laat.
Wat we wel zien is hoe de kudde migreert. Wij zijn niet meer dan een kudde, meer dan ooit bij elkaar door onze digitale verbindingen en uit elkaar gedreven -aan het eind van de staart- door hetzelfde fenomeen.
 
In hedge fund land is het natuurlijk niet anders. De bronnen zijn dit jaar opgedroogd in de steppen van Noord-Amerika en Europa. De kudde zoekt nu water in Afrika, het Midden-Oosten en in Azië buiten Japan.
Als dat maar goed gaat, want het Midden-Oosten en Afrika zijn snel drooggelikt en wat dan?
Zijn er genoeg investable assets in deze regio’s? Natuurlijk niet. Hetzelfde geldt voor Rusland, ook een attractieve markt, vooral als je er niet heen hoeft te gaan.
 
Tegelijkertijd zien we hoe de huidige bearmarkt verschilt van die van 2001/2002.
Achteraf gezien boden de markten toen houvast. Groot tegen klein, waarde tegen groei, obligaties versus aandelen, traditioneel tegen telecom en IT. Hedge funds hadden toen positieve resultaten en aandelenmarkten klapten in elkaar. Dit was het sein waar de markten op hadden gewacht om massaal hedge fund allocaties te maken en die trend duurt tot vandaag voort.
Maar we kijken naar morgen en dan begint de trend af te zwakken.
Dit is voorlopig het slechtste jaar ooit en dat heeft allerlei consequenties.
 
De kuddes hebben veel afgegraasd en er begint wat inteelt op te treden die tot zwakkere dieren leidt. Er is veel sterfte aan de marge.
Er worden ook weinig nieuwe dieren geboren: het is niet langer gemakkelijk meer om dit jaar aan nieuw geld te komen. Dat merk je aan alles.
We voorzien weinig nieuwe fondsen, kritische volgers en concentratie.
Concentratie doordat grotere spelers kleine spelers opkopen.
Niet gedwongen: dat kan niet in dit vak, al zal dat stadium ook komen wanneer het er tijd voor is. Nu is het een kwestie van distributie, de belangrijkste factor en kapitaal. Verder speelt schaalgrootte een rol.
Veel kleine hedge funds zijn suboptimaal bezig.
 
De trend is dus naar grotere fondsen. Maar stop, ging het niet om de creativiteit van de kleinere spelers? Is professionalisme niet meer gevraagd dan asset gathering?
Blijkbaar niet, als we geluiden van de vraagkant beluisteren.
Perceived security is hier een sleutelwoord.
Beleggers, in dit geval grote instituten, zoeken naar multi-strategy spelers. Die zijn per definitie groot, meer dan $ 5 miljard aan activa. Die fondsen maken 5,5% van het totaal uit, maar hebben bijna 60% van de activa.
Bigger is even better nu. De kleine onafhankelijke partijen trekken hun voelhoorns even in omdat de klanten weg zijn.
Maar Greg Coffey, de jonge sterspeler van GLG, één van de meest prominente fondsen in Europa, liet onlangs een deferred compensation van $ 250 miljoen op tafel liggen om weg te kunnen gaan. Hij vertrekt in oktober. Coffey beheerde een bijzonder succesvol Emerging Markets Fund. De verwachting is dat dan $ 4,3 miljard aan activa hem zullen volgen. Het fonds had $ 6 miljard onder beheer.
 
Dit is weer een reden voor het ontvouwen van een keten van amusante über-materialistische onzinnigheden. Eerst die $ 250 miljoen, dan die vier miljard en nu de reactie van GLG, die het niet leuk vindt dat hun klanten weglopen. Die gaan voor zover dat kan een 5% exit fee betalen als ze weg willen voordat Coffey officieel verdwijnt. Want Coffey heeft, daar ben je dan bang voor als belegger, allang zijn hoofd er niet meer bij.
GLG is hoe dan ook erg zorgvuldig geworden in de afweging van hun materiële belangen.
Daarvoor namen ze een nieuwe CFO in dienst.
In het contract van hun nieuwe man staat dat hij in geval van overlijden geen deel meer zal uitmaken van het bedrijf.

Michael Kraland

Michael Kraland is financier en oprichter van Inveztor. Disclaimer Kraland: niet van toepassing.

Rainy River: verkoop nieuws

Rainy River kwam net met een persbericht dat er goed uitziet. Nieuwe vondsten versterken de mate van zekerheid over de goudvondsten en we zijn, naar mijn gevoel aangeland bij een 5 M oz goudklomp, waarvan 3,5 M al aangegeven was in een eerder rapport.
Maar een groot deel van de frustratie van beleggers die RR tot C$ 6 gekocht hebben is dat elke keer de markt op nieuws vooruitloopt en dan afzwakt. Vanmiddag is dus waarschijnlijk een verkoopmoment en we gaan ook voor de PP iets traden.

Die aandelen kopen we dan te zijner tijd weer terug en onze De Kapitalist abonnees krijgen een flash hierover.
De achtergrond van het verhaal blijft hetzelfde.
RR kost de helft, per ounce in de grond, van haar vergelijkbare bedrijven en de kas is goed gevuld.
En we blijven positief op de goudmarkt, al kan de prijs op de korte termijn terug.

Michael Kraland

Disclaimer Kraland: long Rainy River op het moment van publiceren.

Opal en XE door hoeven, Rainy en Ryland overleven

Xemplar en Opal zakten vandaag hard. Voor Xemplar zouden we niet weten waarom, voor Opal wel.

Daar is het een en ander gaande of komende. Een aantal prominente beleggers heeft genoeg van de aanpak en verwijt de board in een situatie te zijn gekomen waarin er geen kapitaal meer is.
Volgende week meer hierover, er is nog niets concreets bekend.
Xemplar kreeg op laag volume een tik. Maandag is de AVA waar Gennen McDowall zich om gezondheidsredenen niet herkiesbaar zal stellen als CEO.
Plunger denkt dat iemand het aandeel lager wilde zetten om extra druk uit te oefenen maandag.

Rainy opende 6% hoger met een gap. Er was geen nieuws.
Maar wie het aandeel volgt weet dat als er zo’n beweging is er meestal nieuws aan zit te komen en dat je dan beter op de dag van bekendmaking kunt verkopen als je wilt traden.

Ryland was fractioneel lager, 2% verschil is weinig voor dit soort aandelen. David Pescod, die voor effectenbank Canaccord elke dag na beurs een nieuwsbrief schrijft, publiceerde een interview met Ryland’s chairman Dick Findley.
We zullen de tekst op de site zetten.

We horen ook dat Pescod Ryland heeft genoemd als zijn top pick tijdens een presentatie deze week.

Disclaimer Kraland: long Opal Energy, Xemplar, Rainy River, Ryland Oil op het moment van publiceren.

Flash De Kapitalist: een verkoop en een aankoop

Vandaag kregen abonnees van De Kapitalist een nieuw rapport met een nieuw aandeel.

Voor maandag komt er een flash uit met daarin een misser. Niet de eerste, niet de laatste. Dit wordt een verkooporder.
In de maand juni hebben we nog twee aankopen gepland, die gefinancierd zullen worden door verkoop uit bestaande posities.

Onze slechte periode zal niet eeuwig duren. Resultaten uit het verleden zijn geen garantie dat het in de toekomst slecht zal gaan.
Systematisch shorten van onze koopaanbevelingen is dan ook net zo riskant als het volgen ervan.
Maar als u echt het naadje van de kous wilt weten, overweeg dan heel voorzichtig zo’n riskant abonnement op De Kapitalist.


Bent u nog geen abonnee van De Kapitalist? Voor slechts € 449 profiteert u een jaar lang van de laatste stockpicks van onder andere Michael Kraland.
Disclaimer Kraland: niet van toepassing.

Slimste bankier op Wall Street is een blondje

Er is kans dat een Koppensneller u opbelt voor een nieuw baantje als Risk Manager (m/v) bij een internationale effectenbank, Bulge Bracket, met hoofdkantoor in Zürich. Een tegenvraag is dan aan de orde. Used to Be Smart?
 
Sic transit… Volgens zakenbank Morgan Stanley is pas tweederde van de pijn boven water.
UnBelievably Stupid, denk je dan.
 
En dat niet alleen bij UBS. Morgan Stanley heeft onderzoek gedaan bij 25 relevante partijen en op basis daarvan komen ze tot deze heel serieuze conclusie die, uiteraard, al in de prijzen is verwerkt want de kennis ligt op straat, bij wijze van spreken.
 
Het rare is dat die kennis op straat kan liggen maar dat deed de kennis dat er iets mis was in deze markten ook. Vandaar het begrip Predictable Surprises, dat we hier al eerder behandelden. In een grijs verleden lijkt het wel.
U mag dus best weer even in paniek raken als u het ongemakkelijk vindt klinken dat er nog zoveel moet komen terwijl iedereen weer optimistisch is.
Of u bent zelf een optimist en dan weet u dat er een nieuwe Predictable Surprise moet komen wil het weer fout gaan. Of een Black Swan, whatever.
Die Predictable Surprise is er al en dat is de olieprijs. Bubble? Geen bubble? Wij denken aan het begin van het eerste.
Nu is die olieprijs op zich niet zo erg, als de evolutie maar langzaam gaat. Maar als de geschiedenis ons iets leert, dan is het dat olieschokken heel pijnlijk zijn voor uw aandeeltjes en voor uw obligaties. En soms ook voor uw baantje, pensioentje en goede humeurtje.
 
De Golf loopt helemaal binnen
Optimisten zullen direct tegenwerpen dat het tegenwoordig anders is. Dit in tegenstelling tot   de tijd van Joop den Uyl, toen wij nog een groot land waren, moreel dan, en achter Israël stonden. Toen lieten we ons olieschokken en bleven daar cool onder als Engelsen onder de Blitz. Dit zal niet meer gebeuren horen we dan omdat er onder die soepjurken nu MBA’s van Harvard en Wharton schuilgaan. Die houden de patiënt toch wel in leven? Natuurlijk, net zoals de MBA’s die risk managers bij Used To Be Smart waren.
Om allerlei redenen van marginale vraag en aanbod kan olie zo een dollar of 30 à 40 terug. Of niet. Het is moeilijk te zeggen.
Olie kan ook stagneren op dit niveau. In de tijd van Den Uyl, een tijdperk dat ze om redenen van gebrek aan historisch besef in de VS heel anders noemen, lukte dat bezuinigen aardig, dus waarom niet weer?
Amerikanen slurpen een kwart van de 85 miljoen vaten die we per dag verbruiken op. Als die wat minder rond rijden, wat zuinigere auto’s kopen en wat minder koude plekken verwarmen en warme dingen koud maken, sparen we precies de twee miljoen vaten die het verschil maken tussen dure olie en tientallen dollars minder per vat. Want zo werkt de oliemarkt.
Natuurlijk haalt de groei van India en China dat wel weer in, maar we kopen tijd, precies de tijd die we nodig hebben.
 
Intussen zit er een tweede kredietcrisis op ons te wachten. Niemand analyseert die zo goed als Meredith Whitney, bankanalist bij Oppenheimer. Geen verrassingen voor haar. Dat Citigroup kapot zou gaan zag ze al van de zomer. Wat ze nu briljant analyseert is de successie van schokgolven die straks door de creditcardmarkt gaat. Waarom de nieuwe bankregelgeving, die ingesteld is om klanten te beschermen tegen vervelende misbruik, het moeilijk gaat maken om kredietlijnen te herprijzen. Waardoor krediet in veel gevallen heel lastig wordt. Waardoor uiteindelijk veel minder krediet beschikbaar zal zijn voor consumenten en we ongewilde consequenties krijgen van goedbedoelde regelgeving door regelgevers die iets goed willen maken.

Michael Kraland

Michael Kraland is financier en oprichter van Inveztor. Disclaimer Kraland: geen posities in bovengenoemde fondsen op het moment van publiceren.