Er is een slachting gaande onder de quants. Lees hieronder het complete Miskunde-dossier.

* Miskunde deel I

* Miskunde deel II

* Miskunde deel III

* Miskunde deel IV

* Miskunde deel V

* Miskunde deel VI

* Miskunde deel VIIDisclaimer Kraland: geen posities.

Het meest opmerkelijke van deze markt lijkt me dat de aandelenmarkten waar we in actief zijn zich nog best goed gehouden hebben gezien wat er aan hand is.

Markten haten onzekerheid en de onzekerheid was groot. Vandaag klaart het een beetje op.
Misschien is vanochtend wel de grote koopgelegenheid en zijn we daarna snel klaar. In onze achteruitkijkspiegel zien we dan een liquiditeitscrisis. De centrale banken leverden koelbloedig werk zonder zich te compromitteren. De stoute jongens boffen, de nette jongens zijn geschoren maar ze zijn er nog.

Maar zoals ik al eerder heb gezegd, staar je niet dood op de aandelenmarkten.
Een aantal andere grote markten is gewoon tot stilstand gekomen.
Er was niets meer te doen. De spelers op die markten waren een stuk zenuwachtiger dan de stockjocks. Europa werd relatief hard geraakt, maar in de VS viel de aandelenschade mee. Het is nog niet eens meer dan een correctie.

De markten hebben echter genoeg waarde afgeboekt om een groot aantal schokken nu als ingecalculeerd te kunnen beschouwen.
Als het bij een correctie blijft dan zullen er achteraf de volgende redenen voor worden opgevoerd.

1 De Centrale Banken deden hun werk goed. Lintjes.
2 Als u goed had opgelet had u geweten dat de economie nog nooit zo goed liep als toen deze crisis begon, dus erg lang kon het niet duren.

Geen posities

Taleb’s stelling, of liever gezegd, Taleb’s idee zoals ik het in mijn eigen beheersactiviteiten vorm probeer te geven, gaat er van uit dat je vooral moet oppassen met de beleggingsproposities die weinig opbrengst bieden, maar in ruil daarvoor ook weinig risico inhouden.

Ik wil er hier niet teveel op ingaan, maar laten we als illustratie eens kijken naar die geldmarkt plus fondsen van BNP en Axa die vorige week donderdag de voorpagina’s van de financiële pers haalden.
Als u terugkijkt ziet u dat er bericht werd over ‘fondsen’. De weken daarvoor was er al een andere instelling in het nieuws geweest die gedoe had met haar zogenaamde fondsen en dat was Bear Stearns.
En die fondsen waren hedge funds. Van die drie fondsen bleef weinig over.
Dat risico lopen we niet bij BNP en Axa. Die fondsen zakten 25 à 30% in een dag en dat leverde spectaculaire grafiekjes op. Misschien kan iemand bij Inveztor er in de loop van de dag een in dit blog plaatsen, dan weet u wat ik bedoel. Een diepe afgrond.

Waar het om gaat is dat dit fondsen waren die, als je niet al teveel op de kleine lettertjes lette, als risicoloos worden verkocht.
Hoe dat precies werkt met die fondsen is eenvoudig uit te leggen. Er wit maar weinig marge op zo’n geldmarkt fonds, zeker als de rente laag is zoals nu. Daarom is het beter om een verbeterd rentefonds aan te bieden. Dat levert wat meer op en dat gaat nooit fout. Nou ja, eens in de 10.000 jaar dus.
Je hoort maar weinig mensen zeggen dat ze toch liever een onsje minder willen en instituten die deze fondsen verkopen worden gestimuleerd om fondsen met een hogere marge met meer nadruk te brengen. Dat is op zich helemaal logisch en begrijpelijk.

Om die paar centen of fracties van procenten meer te maken wordt het grootste deel van zo’n fonds in normale kortlopende staatsobligaties belegd. Een klein deel wordt belegd in andere obligaties en dat hoeven helemaal niet eens gebundelde Amerikaanse hypotheken te zijn van mensen wier kinderen u liever niet met die van u ziet thuiskomen. De hele Asset Backed Markt, dus alles dat verpakt is, ligt immers stil nu dus er zijn gewoon geen prijzen meer.
Dat kleinere deel van die portefeuilles is nu opeens waardeloos geworden. Althans, voor wie er uit wil.
En dat willen mensen natuurlijk want die kleine beleggers vertrouwen het niet meer.

En zo komt, als bij een Grieks drama, de voorspelling van het Orakel van Delphi uit. De veiligste belegging is onveilig gebleken.

Wat we hier dus zien, bij de quants en bij de geldmarktfondsen geeft u een idee van wat het begrip besmetting allemaal in kan houden en hoe vervelend dit allemaal is.
Wat we ook zagen is hoe veilige beleggingen onveilig blijken en vice versa.

Een ding kan ik u verzekeren. Maandag wordt een interessante dag.

PS
Voordat een lezer me gaat jennen met opmerkingen dat hij al die quants toch nooit vertrouwde nog even het volgende: een klein quant beleggingsprogramma – helaas niet voor buitenstaanders toegankelijk- waar ik deze maand in wilde stappen- is vorige week zoals gebruikelijk een paar procent gestegen. In Juli steeg het meer dan 15%. De hefboom is hoog.
Maar goed, dat is een valutaprogramma.

Geen posities

Geregelde lezers weten iets van Nassim Nicholas Taleb, bekend als auteur van Fooled by Randomness.

Nu kunt u zien hoe Taleb’s ideeën zoals uiteengezet in zijn meest recente boek, The Black Swan, helemaal uitkomen.

The Black Swan is een boek dat ik met dozen tegelijk inkoop om het vervolgens aan een paar van mijn beste relaties uit te delen. Waarom niet aan allemaal ? Omdat de meesten daar helaas niet van gediend zijn. Te complex allemaal.
Ik raad iedereen aan dit boek snel te lezen. Ik vind het elke keer ongelooflijk dat zoveel wijsheid voor zo weinig geld te koop is en laaf mij dan ook graag aan dit soort intellectuele nectar.
Taleb kunt u meerdere keren lezen, net zoals Ben Graham.

Een belangrijk idee van Taleb is dat mensen zich veilig wanen van bepaalde ongewenste situaties omdat die niet voorkomen.
Zo dacht men eeuwenlang dat het wetenschappelijk bewezen was dat zwanen wit waren. Tot men in Australië zwarte zwanen vond.

Iemand gaf Taleb, zo vertelde hij onlangs, een T-shirt cadeau waarop het volgende stond:
Absence of Evidence is not evidence of absence.
Denkt u daar eens rustig over na.

De gebeurtenissen van vorige week en alles dat we nu meemaken zijn uniek en nooit eerder vertoond. Het heeft dus weinig zin om er voorspellingen over te doen.
Ik schrijf hier niet dat het perse nog allemaal veel erger gaat worden. Dat kan ik niet weten. Ik kan me best voorstellen dat het ergste leed geleden is.
Al die enge Eens in de 10.000 Jaar Dagen achter elkaar zouden dat kunnen suggereren.
Maar weten wij veel. Niets zegt dat er niet nog een flink aantal kunnen komen.
Niets, behalve wishful thinking.

Als iemand me een pistool tegen het hoofd zou drukken om een uitspraak te forceren, zoals sommige van mijn dierbare lezers graag willen, dan zou ik zeggen dat het onbeleefd is, dat gezwaai met dat pistool en bovendien kan zoiets op mijn leeftijd fataal zijn dus pas op.
Maar het kan best dat het allemaal nog veel erger is dan u en ik weten. Want ik kan u verzekeren dat de spelers niet staan te dringen om met slecht nieuws te komen.
Anderszins kunnen we onze handjes dichtknijpen dat deze liquiditeidscrisis ontstaat terwijl de economie zo goed loopt in Europa en Azië. En zelfs in de VS.

Maar laat ik nog even duidelijk maken wat Taleb’s andere centrale idee is in zijn boek.
Het is een idee dat ik al langer toepas in de PolderPortefeuille en het komt, zwaar vulgariserend en met excuses aan Taleb, neer op het volgende.

Risico’s die niet verwacht worden door de markt worden veel te goedkoop geprijsd.
Wat mensen wel verwachten is veel te duur.
Ook is het zo dat zekerheid het risico loopt om, net zoals de zekerheid rond de witte zwaan, om te slaan in onzekerheid.

U kunt dus beter beleggen in risico, vooral wanneer niet iedereen dat doet. Vermijd echter de zekere beleggingen die weinig opbrengen want die kunnen wel eens onzeker blijken.

Misschien is het u niet opgevallen wat er de afgelopen week is gebeurd op dat gebied en of iedereen zich goed realiseert waar het om ging met die fondsen van BNP en Axa, die van de week in een afgrond vielen.

Dat waren geen hedge funds met hefboom. Dat waren geldfondsen. Geldfondsen met een klein plusje, zoals iedereen die wat kasgeld heeft staan in Frankrijk en Luxemburg ze aangeboden krijgt door zijn bank.
Daar gaan we het over hebben in Miskunde V, want anders wordt dit stuk weer veel te lang.

Long Taleb

We keken in Miskunde II naar de acteurs in de quant markt en de conclusie kan alleen maar zijn dat de schade daar groot is en bovendien nog niet bij een breder publiek bekend.
Het is laat en we moeten ons beperken.
Laten we daarom naar een paar belangrijke conclusies toewerken.
Ten eerste is het duidelijk, voor wie door heeft wat er vorige week gebeurde, dat het geen zin heeft door te zeuren over fundamentele aspecten van aandelen als de hele markt uit elkaar getrokken wordt door krachten die niets met fundamentele factoren te maken hebben maar alles met liquiditeit.

Om dat goed te begrijpen moet u eigenlijk een interview met Matthew Rothman houden en hem vragen alles eens op een rijtje te zetten. Ik durf te wedden dat de telefoon van deze goede man van de haak gebeld wordt en wie weet zien we hem morgen op CNBC.
Matthew Rothman zou u desgevraagd beginnen uit te leggen hoe die quant fondsen precies werken. Ze hebben allerlei factor modellen waar groepen factoren met elkaar in verband gebracht worden. Allerlei klassieke fundamentele factoren zoals prijs/boek en omzet ratios, om maar wat te noemen. Alle factoren waar fundamentele analisten naar kijken worden gemodelleerd en computers zoeken naar onevenwichtigheden waarbij return to the mean voorspeld wordt. Om het maar heel simpel te houden.
Er zijn ook voorspellende factoren. Bijvoorbeeld analistenvoorspellingen over toekomsige winstcijfers, of omzetcijfers die weer worden afgezet tegen andere factoren.

Wat de markt karakteriseerde is dat opeens, vorige week, niets meer werkte.
Niet alleen dat, alles werkte verkeerd. De computers bleven draaien en bleven trades genereren die verliesgevend waren.

Wat er gebeurde was een gigantische deleveraging oefening. Iedereen verminderde de inzet en probeerde tegelijkertijd kapitaal te mobiliseren. Dat versterkt zich zodra het bekend wordt.
Want we hebben te maken met fondsen met een zakelijke grondslag. Zodra klanten doorhebben dat er verlies wordt geleden en de fondsen niet meer functioneren komen er verkooporders van de klanten. Redemptions heten die dingen in het vak. Verkooporders dus.
U zult het woord de komende dagen nog vaak tegenkomen.

Fondsen kunnen aardig anticiperen wat ze moeten verkopen. Alleen merken ze dan snel dat ze niet alles kwijt kunnen. Het wordt dus een wanordelijke terugtocht waarbij de verbanden tussen aandelen of obligaties heel vreemd worden. Shorts moeten worden teruggekocht om de leverage terug te schroeven, dus stijgen ze. En in het algemeen wordt in een week als vorige week niet verkocht wat verkocht moet worden, maar verkoop je wat verkocht KAN worden.
De verbanden waar de algoritmes van de fondsen op drijven worden uit elkaar gerukt.
Kwantitatieve fondsen zitten structureel long value en short groei. Maar dat liep vorige week fout.

Kijk dan ook niet naar de wijsheden die her en der gedebiteerd worden over fundamenten in deze markt. Dat zijn analyses die passen bij het herschikken van de dekstoelen op de Titanic.

Dat was dan ook de reden dat Rothman de krant zaterdag haalde. Hij schreef namelijk afgelopen donderdag een analyse die besloot met een verzoek aan zijn vakgenoten om vooral rustig te blijven. Geen paniek heren. Rothman vergeleek de markt met het concert van The Who in Cincinatti. Daar vielen 11 doden en sindsdien is dit concert een business case voor managers van menigten.

Vrijdag was ook een buitengewone dag. Op donderdag, toen Rothman zijn memo publiceerde, vond zo’n dag plaats die je maar een keer in de 10.000 jaar hoort mee te maken, net zoals woensdag. Ik reconstrueer het maar, mijn 10.000 jaar machine krijg ik nog steeds niet aan de praat, vast een bug of zo. Maar vrijdag kregen we dus het omgekeerde te zien. In de aandelenmarkt zag je dat aan het eind, met de stijging van de US indices.

Maandag wordt een speciale dag, denk ik. We zijn nog niet op de 15e Augustus (zie hiervoor mijn eerdere Miskunde blogs) maar we komen in de buurt.

Ik neem mijn pet af voor al die lezers die op mijn stukjes reageren en zulke duidelijke meningen hebben. De toekomst is moeilijk te voorspellen, alleen achteraf is alles duidelijk.
We zijn nog niet klaar. Het gaat om liquiditeit. Complexe producten zou ik niet willen hebben en kijk eens naar onze PolderPortefeuille, die heb ik ook nooit.
Er moet nog veel pijn geleden worden.

Een deel van die pijn ga ik proberen aan te geven in deel IV van deze serie.Geen posities

In de komende dagen zult u in de kranten verhalen kunnen lezen waarin u te horen krijgt dat LTCM nog maar kinderspel was vergeleken bij wat er vorige week heeft plaatsgevonden.

De Wall Street Journal licht in haar US editie van zaterdag een tipje van de sluier op door een kort verhaal te wijden aan Matthew Rothman http://online.wsj.com/article_print/SB118679281379194803.html .
Rothman is hoofd van de quant tafel bij Lehman, een effectenbank. In zo’n functie bedient hij quantitatieve hedge funds en voorziet hen van research en andere vormen van ondersteuning.
In het artikel citeert de doorgaans goed gedocumenteerde WSJ een cijfer van $40,1 miljard aan marktneutrale hedge funds als referentie om de omvang van de problemen aan te geven. Dat lijkt ons nonsens wat alleen al uit onze eigen observatie tijdens het afgelopen weekend kunnen we een rijtje fondsen opdreunen dat de omvang van dit bedrag ver te boven gaat en we pretenderen allleen maar naar een paar grote fondsen gekeken te hebben en naar wat ander wrakhout dat op ons vakantiestrandje was aangespoeld.

We hebben het nu over fondsen met elk een omvang van rond de $10 miljard en dan komen we al snel boven dat getal.

Veel marktneutrale fondsen zijn kwantitatief maar niet alle kwantitatieve fondsen zijn marktneutraal.
Leidende fondsen met de meest toonaangevende teams wiskundigen zoals Renaissance en het Goldman Alpha Fund zijn voorbeelden.
Bloomberg spreekt van een verlies van 26% sinds 1 januari bij Goldman en ik schat dat Renaissance vorige week een procent of 10 kwijtraakte in haar REIF vehikel.

Het is nog te vroeg om tijdens dit weekend deugdelijk cijfermateriaal te verzamelen om de omvang van de schade in kaart te brengen. De fondsen publiceren wel wekelijkse interimrapportage, vaak ook dagelijks, voor hun institutionele klanten maar deze informatie is niet publiek. Wat we bij Inveztor hebben kunnen zien is echter voldoende om met zekerheid te kunnen stellen dat we hier een week hebben gezien die niemand nog heeft meegemaakt.

Laten we eens een paar zaken op een rijtje zetten. De grote quant fondsen waarvan we de resultaten hebben kunnen zien hadden verliezen die varieerden van een procent of 7 tot 26%. In een week dus, of sinds begin van de maand.
De beleggers in die grote quant fondsen zijn vooral pensioenfondsen en verzekeraars. U kunt er dus van uit gaan dat uw pensioenbeheerder er direct of indirect in zit.

Vervolgens zijn er de FoF’s. Dat zijn de fund of funds, die op zich een zeer nuttige schakel zijn in deze voedingsketen.
We kunnen voor het gemak van dit verhaal drie soorten FoF’s onderscheiden. Ten eerste zijn daar de gespecialiseerde kwantitatieve fondsen. Zij hebben een dozijn of meer fondsen in portefeuille, vaak fondsen waar u als particulier niet zomaar bij kunt. Want dit soort vehikels is bij uitstek geschikt voor beleggers die zelf geen spreiding van dit niveau kunnen aanbrengen en ik kan u verzekeren dat dit geldt voor een 99% van de Inveztor lezers.
Hier wordt het iets gekruider want hoe opereren deze fondsen vaak ? Zij selecteren een aantal bijzonder veilige fondsen en passen vervolgens een hefboom toe. Die hefboom is gemakkelijk te verklaren. De resultaten van de onderliggende fondsen zijn stabiel, zo stabiel dat ze bijna duf zijn. Met een hefboom van x 2 werkt het FoF de eigen kosten weg, krediet is niet duur en de resultaten blijven stabiel maar ogen een stuk beter versus bijvoorbeeld een leidende aandelen index.
Wat nu heel vervelend is, is dat we een gebeurtenis hebben die volgens de wiskundigen maar één keer in de 10.000 jaar moet voorkomen. U leest het goed.
Dus de kans dat het uw portefeuille zou treffen is te verwaarlozen. Alleen, nu is het gebeurd. En het vervelende met die 10.000 jaar is dat het in het leven van uw dienaar al drie keer gebeurd is. In de jaren ’60, alleen waren er toen geen quants en was de financiële wereld zoveel kleiner dan nu dat u dat nauwelijks kunt bevatten. Vervolgens tijdens onze internet hype en daartussendoor nog eens tijdens LTCM in ’98.
Toen ik vrijdag dan ook hoorde van een heel serieuze quant hedge fund manager die 35% onderuit was gegaan sinds 1 Augustus, heb ik mijn andere vakantieafspraken maar afgezegd.

Dan zijn er de marktneutrale FoF’s waarvan er in Nederland een aantal vrij rondlopen. Marktneutrale fondsen proberen een ongecorrelleerde resultatenstroom te genereren met een zekere stabiliteit. Kortom, weinig verliezende maanden, korte herstelperiodes en een hoge zogenaamde Sharpe ratio.
Deze ratio, eventueel te vervangen door de meer realistische Sortino ratio, meet hoeveel een fonds verdiend bij een bepaalde mate van afwijking. De Sortino ratio maakt hierbij nog een afweging waarbij verliezende afwijkingen negatief worden meegeteld en is dus realistischer voor beleggers.
Een hoge Sharpe is beter dan een lage.

In de marktneutrale fondsen vinden we allerlei strategieën. Convertibele arbitrage is er een van, maar we vinden daar ook allerlei quant fondsen.
Maandag gaan we eens kijken wat deze mensen gepresteerd hebben. Misschien weten ze het vandaag nog niet eens omdat de beheerder gewoon op vakantie is. Dit kwam allemaal toch snel en onverwacht.

In Miskunde III gaan we het wat nauwkeuriger hebben over wat er nou allemaal fout ging bij de quants en waarom.

Geen posities

De opkomst van steeds betere computers en de democratisering van krachtige halfgeleiders heeft sinds het begin van de jaren 90 de ontwikkeling van een nieuw soort hedge funds gestimuleerd.

De firma die het bekendst werd door het gebruik van wiskundige technieken, die nu via krachtige computers bliksemsnel uitgevoerd konden worden, was Salomon Brothers. Salomon was een effectenbank die zich gespecialiseerd had in obligaties. De traders van Salomon behoorden als snel tot de besten ter wereld. Salomon zelf bleek als belegging niet aantrekkelijk, Warren Buffett probeerde tevergeefs er als aandeelhouder iets aan te verdienen.
De traders liepen de deur uit en startten het hedge fund dat alle andere hedge funds in de schaduw moest gaan zetten. Met twee Nobelprijs winnaars, Myron Scholes en Robert Merton werd Long Term Capital Management opgezet.
Dankzij dit fonds, dat in 1998 failliet ging, implodeerde de markt bijna en moest de Fed de grootste effectenhuizen bij elkaar brengen voor een reddingsoperatie die slaagde.
Amusant overigens dat er maar een effectenhuis was dat niet mee wilde doen met die reddingsoperatie en dat was Bear Stearns. Bear was notabene de prime broker van LTCM. Jimmy Cayne, de machtige baas van Bear en een legende op Wall Street, hield stand tegen al zijn collega’s in.

We zijn nu 9 jaar verder en de wereld is veranderd. Maar sommige zaken herhalen zich. LTCM kwam aan haar eind door een combinatie van een zogenaamde Perfect Storm en veel te hoge leverage. De Nobelprijswinnaars waren verbaasd dat de gebeurtenis die maar een keer in een miljoen jaar voor kon komen zich inderdaad voordeed.
De normale mean reversion relaties waarop hun modellen waren gebaseerd functioneerden niet tijdens een crisisperiode.

Hoewel ik op vakantie ben wil ik vandaag en morgen toch proberen om wat duidelijkheid aan te brengen op basis van wat ik de afgelopen dagen gehoord en gelezen heb.

Het slechte nieuws is namelijk dat er een slachting gaande is onder de quants. Dat is zeker, Wat niet zeker is, is wat dit voor gevolgen zal gaan hebben in de markt.

Nog niet zo lang geleden, toen het hard begon te waaien, had ik 15 Augustus aangegeven als potentiële dag van de waarheid. De kans lijkt me nu groter dan toen dat dit voor de hedge fund sector en vooral voor de quants inderdaad het geval zal zijn.

Dit is de eerste van een serie blogs. Binnenkort meer in dit theater.Geen posities

Soms voel je het aankomen en dat was in een eerdere blog het geval.

Omdat ik er vanochtend drie achter elkaar publiceerde verdween de eerste heel snel en dat was eigenlijk de beste leek me. U krijgt hem nog een keer te zien, hieronder.
Aan het eind heb ik een postscriptum toegevoegd dus het is niet alleen 12 uur oude koek.
Daar gaan we.

Kijk, dat bedoelde ik nou I
De afgelopen dagen zijn beleggers weer opgelucht en de sterke wind hier in de Provence suggereert dat zij allemaal tegelijk ademhalen.

Ik hoop dat het voorbij is en dat we alleen maar in een correctie zitten, maar ervaring heeft me geleerd in marktzaken het woord hoop te beperken tot wat het dierenrijk op troittoirs achterlaat.

De waterspiegel is rustig en nood tot zwemmen, dankzij de goede bedrijfscijfers. Maar dat zijn of lagging indicators of bewijzen dat een deel van de economie niet is aangetast. Daar gaat het niet om.

Er zijn vier goede redenen om aan te nemen dat het in de credit markten veel erger is dan wij als onschuldige aandelenbeleggers aanvoelen.

1 Mijn vrienden in de bondmarkten zijn heel erg ongerust. Het enige echt goede Bondnieuws kwam van een baseballer die een record brak. De jongen die zijn bal ving betaalde $ 14 voor zijn ticket en de bal is nu een paar honderdduizend dollar waard, Een Talebiaanse outlier, voorbeeld van Wild Randomness.

2 Het duurt even voordat het echt slechte nieuws naar buiten sijpelt, zie mijn eerdere postings over de 15 Augustus deadline voor hedge fund redempties. Houders van slecht papier proberen het eerst te verkopen, zoeken dan hulp en komen pas naar buiten als het niet anders kan.

3 We zien wilde swings in de aandelenmarkt. Eerst worden de shorts door de wringer gehaald, nu lijkt alles weer rustig maar waar duidt dit soort heftige bewegingen op ? Meer dan een biertje valt hier niet te winnen zo gemakkelijk is het antwoord.
Ja, daar achter in de klas, wie stak daar zijn vinger op: inderdaad, een bear markt.

4 Tenslotte krijg je allerlei wilde geruchten zoals dit:
Bundesbank meeting :
Rumour of an emergency meeting because of WestLB
presumably because of problems with liquidity lines for Brightwater
Capital conduit in US. Overall size of US$35bn! Roughly half rumoured by FAZ to be WestLB positions.

Daarom hoop ik dat alles goed gaat maar ben ik bang dat het voorzichtiger is toch liever wat voorzorgsmaatregelen te nemen.

Dat was het voor vanochtend, nu deel II.
Ik ben er vanavond niet optimistischer op geworden maar ook niet pessimistischer. Dat hoeft ook niet want de ampleur van het probleem suggereert veel bescheidenheid. U zult van mij dan ook geen aansporing tot kopen krijgen, omdat het ergste voorbij is, noch een suggestie met uw familie plaats te nemen in de kelder met uw blikken bonen, een Statenbijbel en een geweer want reken maar op plunderaars.

Naar mijn mening komen er dagelijks wat zaken boven water die we niet wisten maar wel konden vermoeden en de markt reageert daar rustig op. Waar de markt niet rustig op reageert is op wat boven komt maar wat ze helemaal niet dachten dat kon, zoals vandaag met BNP, of in Duitsland.

Bij het BNP verhaal moest ik toch een beetje lachen omdat BNP topman Baudouin Prot nog een week geleden een Colijn boodschap afgaf. Ik lees Geert Mak in mijn lavendelveld, vandaar misschien maar ook zonder dat is het advies van Colijn typerend voor hoe het gezag vervelende situaties tegemoet treedt. Voor de recent afgestudeerden onder onze lezers, Colijn riedt vlak voordat de Duitsers bij ons binnenvielen aan vooral rustig te gaan slapen.

Wat de ECB vandaag deed is niet iets dat je als centraal bankier zomaar doet. Met een Berendoder zoals die van Old Shatterhand is het lang laden en moeilijk schieten. Als je de Berendoder hoort afgaan is er dus een beer gezien ergens.
In elk geval een liquiditeitsbeer.

De president van Axa en van BNP hadden allebei hetzelfde verhaal vandaag, niets aan de hand, de markt past zich aan, er is minder liquiditeit.
Natuurlijk is dat waar maar wat weten die heren nou zoveel meer dan wij ? Niet veel want als ze niet eens door hebben dat er in hun eigen fondsen wat subprime zit dan hebben we toch een probleem in die zin dat we niet weten wat er nou onderwater op ons zit te loeren.

Daarom is het beter maar even niet te gaan zwemmen tot we weten wat er wel zit. Dan weet je wat voor risico je neemt als er opeens een beest met je zwembroek vandoor gaat.
Voor hetzelfde geld is het een haai en dan blijf ik liever mijn boek van Geert Mak uitlezen, aan de kant.

Een van die BNP fondsen, zo zag ik per ongeluk in een korte tv flash op Bloomberg, was gewoon een stom spaarfondsje. De beheerder wilde waarschijnlijk graag een onsje meer scoren en dan riskeer je wat we nu zien.
Past precies bij mijn Talebiaanse interpretatie van waar het risico echt zit.
Daar over een andere keer.
Geen posities

Het is gemakkelijk paniek te zaaien met geruchten en stukjes informatie.
De mediawereld doet dit structureel: slecht nieuws is interessant, zeker als slecht nieuws in het nieuws is en iedereen zoekt naar bevestiging.

Dit is een stuk goed nieuws over dezelfde markt waar we vanochtend wat slecht nieuws over aanstipten. En dat was hoofdzakelijk om de optimisten onder ons tot huisvaderlijke voorzichtigheid te manen.
Hier komt AIG. Vergeet niet dat deze verzekeraar al een rondje over-optimistische rapportage achter zich heeft. Dat rondje duurde een aantal decennia en werd vorig jaar afgesloten toen topman Maurice "Hank" Greenberg vertrok.
AIG is dus een voorzichtige verzekeraar tegenwoordig, dus lees dit bericht in dat licht.

American International Group, the world’s largest insurer, sought on Wednesday to calm market fears about the impact of the US subprime mortgage meltdown by declaring it was “very comfortable” with its exposure.

AIG’s share price has been hit by concerns that it will face big losses on the subprime mortgages it provided and on the mortgage-backed securities in its investment portfolio.

AIG said recently that at the end of the first quarter it had 3.6 per cent of its $814bn investment portfolio in subprime mortgage securities.

It also estimated that complying with regulators’ demands that lenders assist subprime borrowers in trouble would cost it about $178m.

Martin Sullivan, chief executive, said on Wednesday: “We continue to be very comfortable with our exposure to the US residential mortgage market, both in our operations and our investment activities.”

However, he said the company would provide more details on its exposure during a conference call on Thursday to discuss its second-quarter earnings.

The figures, announced after the market closed on Wednesday, showed a better than expected 11 per cent rise in adjusted net income to $4.63bn with earnings per share 12 per cent higher at $1.77.

Operating income from general insurance was 4 per cent higher at $2.98bn in spite of a $78m loss, compared with a $110m profit last year, from its US mortgage insurance business.Vakantiegroeten van Michael “Henk” Kraland

…krijgt NIBC Bank, het vroegere NIB Capital, wat gratis publiciteit.
Ook daar blijkt een afwaarderinkje van $ 188 miljoen (137 miljoen euro) noodzakelijk.

En ik zei toch dat de dag nog niet voorbij was ?

Bottom line van de drie constateringen van vandaag, waarvan een slechts een gerucht gelukkig: dit is nog niet voorbij en als het bij BNP kan, dan kan het overal.Geen posities