Wij zijn niet erg goed in onze eigen marketing bij Inveztor.
Neem nou vanochtend. Enigszins gaar kom ik terug van een weekend vergaderen over olie in Calgary. Veel vertraagde vluchten door slecht weer, oneetbaar voedsel in de Amerikaanse First Class, gemiste connecties maar eindelijk terug.
Ik op Schiphol, mijn koffer in London. Kan gebeuren, heel vaak zelfs.
Verbazend prijzig toch, een zak nieuwe toiletartikelen, als je ze niet bij Albert Heijn koopt.
In het schap voor heren staan alleen maar parfumerie producten van mensen die kleren maken, of juwelen, of vulpennen, maar geen parfumeurs.
Dan maar alleen wat reukloze Cliniqueflesjes.

Na een drukke week reis ik per ongeluk door naar Charleroi in een stoptrein die niet stopte. En weer terug naar Brussel, vervolgens naar Parijs.
Bij het bekijken van Inveztor klik ik even op de PolderPortefeuille.
Keurig bijgewerkt door Crum.
Blijkt dat we, in tien jaar, 1069% gescoord hebben. Door de 1000 dus. Waarom vertelt niemand mij ooit iets ?
Weer een mijlpaal die wij, net zoals onze eerste verjaardag, in stilte voorbij laten gaan. Druk.

Te druk, zoals ik het ook te druk heb. Er komt een nieuw nummer van De Kapitalist. Een Hedge Fund Nieuwsbrief, een column in Effect, het prachtige blad van de VEB. En vanavond gaat mijn familie skiën. Nog maar een paar uur.
Vandaag dus geen marketingcampagne rond die 1000%, geen persberichtje, geen felicitaties aan de beleggers die hier van hebben kunnen profiteren. Later misschien.

Na 1000% in tien jaar kan je wat conclusies trekken.
Zo roept iedereen dat ik weer een nieuw aandeel moet verzinnen voor De Kapitalist.
Dat aankoopbaar moet zijn voor de Modale Internetbroker.
Mijn conclusies gelden natuurlijk alleen voor mezelf, ieder zijn stijl, maar ik kan u verzekeren dat je er niet komt door elke maand op commando nieuwe dingen te verzinnen.

Als u abonnee bent op De Kapitalist moet u, voor wat mijn bijdragen betreft, niet rekenen op een stroom van nieuwe ideeën.
Let eerder op wat ik niet doe. Zoals het constant aan-en verkopen van stukken. Sommigen zijn daar goed in. Dwarshuis kan het, The Plunger kan het, “Dooter” Vermeulen kan het, maar ik kan het niet.
Ik heb zo nu en dan een goed idee en als het er drie of vier per jaar zijn ben ik al heel blij.
De kunst is die eieren in één mandje te stoppen en goed op dat mandje te letten.

Handel niet teveel.
De belangrijkste beslissing die ik meestal neem, is niets te doen. Dat kost het meeste tijd en moeite. Pas op voor frequente handelaars. Tenzij ze erg goed zijn, verspillen ze meestal geld en kansen.
Laat de tijd voor u werken, werk de tijd niet tegen.

Ik krijg constant mailtjes van mensen die willen weten of ze dit of dat moeten kopen.
Tja, als ik dat wist zou ik het melden. Het zou in mijn portefeuille staan als ik het koopwaardig vond.
Neem dus een abonnement op De Kapitalist. Meestal hebt u uw geld al na één deal terug en tien keer uw investering in De Kapitalist terugverdienen is niet moeilijk gebleken.

Gebruik De Kapitalist dan ook goed.
Moeten we Theolia verkopen ? Ik zou het in mijn commentaar vermelden als ik dat wilde doen.
Waarom heb ik geen mening over Antonov of Real Time Company ? Omdat ik bezig ben met die 1000% vol te houden meneer.
En al die smalende commentaren als we weer eens een knallende misser hebben ? Neem ze niet serieus. Het is maar jaloezie, vaak ook broodnijd. Je kunt geen portefeuille runnen zonder missers te hebben.

Goed voor de bescheidenheid en ook telkens weer een goede les, want we blijven grote grove fouten maken en soms hebben we gewoon pech.
Dat hoort erbij. We gaan door met missers maar als we ook doorgaan met dat 1000% ritme, dan is er niets aan de hand, hoogstens een nieuw record.

Klik op de titel of op onderstaand PDF voor het meest recente overzicht van de PolderPortefeuille.Long Theolia

Theolia kondigt vanavond aan dat GE middels haar filiaal GE Energy Financial Services haar 165 Megawatt aan Duitse windpalen inbrengt.
GE krijgt hierdoor een belang van 22% in Theolia, Theolia’s Duitse filiaal Natenco gaat hierdoor de omzet verdrievoudigen en de eventuele dreiging van een gebrek aan beschikbare windpalen is hiermee van de baan. GE is één van de vijf grootste palenfabricanten ter wereld.
Financiële problemen heeft Theolia nu ook niet meer. GE is ook de grootste financier van dit soort projecten.

Dit is bijzonder goed nieuws voor Theolia. Wie van speculeren houdt kan nu op het volgende speculeren: hoe lang blijft Theolia nog onafhankelijk en hoe hoog gaan wij ons koersdoel morgen opschroeven ?
Als u abonnee bent op De Kapitalist leest u dat morgen als eerste in onze Flash.
Long Theolia

U hebt niet alleen een stijger van 28% gemist met Ares, maar nog veel meer.
De Kapitalist is er om u te helpen geld te verdienen.

Ares deed het goed sinds onze eerste aanbeveling vorige week. De lezers die er van profiteerden hebben geluk gehad en wij ook. De hausse zet zich keurig voort. Gisteren kwamen we met een update en het aandeel tikte weer 3% bij op €4,80.

Die update was onze eerste. De sceptici hebben er goed aan gedaan even te wachten met hun abonnement. Want Crum besprak het Duitse PVA Tepla.
De sceptici besparen zich enige dagen abonnementsgeld, maar de hard core abonnees konden gisteren profiteren van een hausse van 11% in dit aandeel.
Listige Kapitalist Crum had een perfecte timing.
Ook “Dooter” Vermeulen, onze energie specialist sloeg raak met zijn favoriet Petro Hunter: +5%.
En er gaat meer komen. Dooter is hard aan het werk en komt misschien binnenkort opnieuw met details.

Deze eerste Flash was een voltreffer.
Wij danken onze vele nieuwe abonnees voor hun vertrouwen. Ze hebben al een paar jaar abonnementsgeld terug kunnen verdienen.
We danken de niet-abonnees ook. Als iedereen zich inschrijft wordt het moeilijker.
Dus doe uw medebelegger een plezier en aarzel nog even. Neem nog geen abonnement ! Laat een ander ook wat verdienen.
Reïncarneer als Sinterklaas.

Binnenkort komt er opnieuw een Flash van De Kapitalist, alleen voor abonnees.

Mis hem niet, klik hier om u te abonneren met ons speciale Introductie abonnement.

Disclaimer: Long Ares

Zoals ik in mijn weblog van afgelopen donderdag al meldde, Nederlandse hedge funds zijn het jaar bijzonder goed begonnen, met een score van 6,6% voor veteraan Go Capital en een (geschatte) 6,2% voor nieuwkomer Spirit Aim.
Go is Nederlands oudste zogenaamde equity long/short hedge fund, een fonds dat veelbelovende aandelen koopt en aandelen met neerwaarts potentieel leent en verkoopt. Spirit Aim is een fonds dat pas sinds november 2005 actief is en dat volgens beheerder Lex Werkheim nog aan het warmdraaien is. Go is nu ongeveer € 600 miljoen groot en is gesloten, Spirit is nog open want dit fonds heeft nog maar een miljoen of 45 opgehaald.

In de komende dagen zullen ook Aster-X, Antaurus en EV Capital met resultaten komen. De lat ligt hoog, maar als we de resultaten van de afgelopen 12 maanden bekijken dan valt het op hoe goed deze fondsen het hebben gedaan.
Hoewel Antaurus en EV Capital pas in de loop van vorig jaar van start zijn gegaan, kunnen we slechts constateren dat alle fondsen het goed doen. Voor een gedetailleerde blik op de performance van deze fondsen in onze recente Hedge Fund Nieuwsbrief, klik hier.

Hedge funds staan nog steeds geclassificeerd als risicovolle beleggingen, volgens de maatstaven van de AFM. Beleggers die zich wat meer op de praktijk richten hebben kunnen constateren dat de Nederlandse hedge funds in de aandelencategorie het gewoon goed doen. Beter dan vergelijkbare aandelenfondsen, met als stille hoop dat in een eventuele bearmarkt de performance op peil gehouden zal worden.
Van de fondsen die we in onze Hedge Fund Nieuwsbrief volgen heeft alleen Go een track record dat zo lang is dat je een duidelijk beeld krijgt van een stress-test, de periode van de zomer 2000 tot april 2003. Go doorstond de toets glansrijk. Dit fonds liep na het gebleken succes snel vol en ging toen dicht.

Ook Aster-X, dat twee jaar later van start ging, kent nu een zogenaamde soft close, waarbij nog hoofdzakelijk nieuwe ruimte voor bestaande beleggers wordt opengehouden. Tenzij u iemand bent die ze heel graag willen hebben. Ook dan gaat de deur open.

Of liever via een IPO?
De afgelopen week stonden twee IPO’s in de schijnwerpers die voor een belegger in hedge funds interessant zijn: een afsplitsing van Man plc en de beursgang van Fortress Investment Group.

Man Plc is bezig met het afstoten van zijn brokerage-arm. Man was oorspronkelijk een grondstoffenhandelaar en wilde in die hoedanigheid zijn grondstoffen kunnen hedgen. Die know-how maakte van Man,het grootste hedge fund-bedrijf van de wereld en van het aandeel een beurssucces. De grondstoffenbusiness werd al jaren geleden afgestoten. Nu zijn de beurshandelaren aan de beurt. Niets is rendabeler dan de hedge fund-business in deze groep. Daarom worden nu de brokers afgestoten. Goed voor de aandeelhouders in Man Plc, dat nu een pure play hedge fund-aandeel wordt. We hebben het aandeel al eerder besproken een aanbevolen, twee jaar geleden. Het is niet goedkoop maar het is nog steeds een van de beste manieren voor beleggers om zichzelf aandeelhouder in een hedge fund te noemen.

De IPO van de brokerage afdeling van Man plc staat gepland voor op zijn vroegst eind juni. Geluiden rondom het bedrijf spreken op een beurswaarde in een bandbreedte van $5 tot $7 miljard. Als de beursgang aan de bovenkant van deze range uitkomt, dan zou dit de op drie na grootste IPO zijn in de V.S.

De beursgang van Fortress Investment Group staat gepland voor 8 februari. Deze manager van hedge funds en buyout funds denkt $635 miljoen op te gaan halen. Fortress heeft een kleine $30 miljard onder beheer. Bij een IPO koers van $17,50 wordt het bedrijf gewaardeerd op $7 miljard. Dit geeft een waardering van 24 keer de management fee. Man Group wordt verhandeld op een multiple van 22 keer de management fee. Man beheert $60 miljard.

Michael Kraland 
    Michael Kraland is oprichter en columnist van Inveztor. Hij bezat op het moment van publiceren geen positie in Man plc en was long in Go Capital.

Waarde lezers,
het is niet altijd gemakkelijk om als chroniqueur te laveren tussen de golven van actualiteit en emotie. Nog afgezien van zeeziekte.
Naar aanleiding van een FD stukje over Bonussen in de City ontbrandde een korte discussie tussen een paar gewaardeerde forumbezoekers en uw dienaar. Aangezien dit het weekend is en de actualiteit stokt, leek mij dit het juiste tijdstip om uw geest te verstrooien met een paar gedachten over dit onderwerp.
Indien dit u interesseert klik dan vooral niet hier, maar lees door.
U kunt natuurlijk ook de betreffende discussie opzoeken en u daar in mengen.

Als u dat echt wilt doen, of als u de echtgenote van iemand bent, klik dan hier: /pagina/blog/view/4646#comments.

re: Bonus-babes loeren op topbeleggers
Het is te hopen dat Mevrouw Kralnd geen ‘bonus-babe’ is, of is dat de reden
dat de heer Kraland niet in Londen woont? Stel je voor dat de rechter de
netto contante waarde gaat uitrekenen met 43,4%…. p/j.

In dat geval is een maîtresse niet eens zo duur….
DonQ | 03 feb 2007 – 18:38 | Reageer op DonQ

re: Bonus-babes loeren op topbeleggers
@DonQ:
Ik zal het Mevrouw Kraland doorgeven.
Dit wordt leuk.
Met onze vriend Johan Kamsteeg, de IT toveraar, had ik laatst een discussie
over dit onderwerp. Nog afgezien van het principe “If it flies, floats
or fucks, rent it”, is er veel te zeggen voor een of meer maîtresses.
Een bedrijfje in mijn portefeuille, zo legde ik Kamsteeg uit, ging van 10
naar drie maîtresses.
Wat ik daarmee bedoelde, vroeg Kamsteeg, een gelukkig getrouwd man, die,
als hij niet gelukkig getrouwd is, gewoon weer trouwt, tot het goed gaat.

Een maîtresse, zo rekende ik Kamsteeg voor, kost een € 5000 euro per maand.
Appartementje, lease autootje want daar hechten dit soort dames erg aan en
wat zakgeld en presto. Apartementje hoeft niet altijd want een interessante
vrouw heeft een goede baan en een mooi appartement. Pas overigens op met
maîtresses met rommelige appartementjes. Op een dag moet je daar misschien
intrekken en pret tussen van de kruimels krakende lakens is minder leuk dan
in aangenaam geurend bedlinnen.
Check ook altijd de badkamer, het is maar een hint.

Kortom, het bedrijfje kostte me tien maîtresses per maand. En veel tijd,
waardoor er niet veel overbleef voor echte maîtresses.
Overigens, op dit budget kan je geen maîtresse doen in London hoor. Vrouwen
hebben daar veel vaker een business plan dan hier en alles is stukken
duurder.

Mevrouw Kraland is niet bonusgeil, al was het alleen maar omdat ik al jaren
geen bonus meer krijg of wil. I eat what I kill. Mevrouw Kraland is daar
soms ongerust om en stelt mij allerlei vragen over wat er gebeurt als ik
wordt ontslagen.
Maar omdat ik eet wat ik afschiet ben ik niet zo gemakkelijk te ontslaan,
krijg ik geen bonus en is het, al beseft Mevrouw Kraland dat niet erg goed,
elke dag bonus tijd.
Januari was weer een goede maand, met Ares, Devgen, Go Capital, IBA,
Theolia, Xemplar, aandeel X, aandeel Y en ga zo maar door.

Wanneer het bedrijfje in kwestie één maîtresse per maand opbrengt ga ik
heroverwegen, beloofd.

Long het bovenstaande rijtje
Michael Kraland | 03 feb 2007 – 21:01 | Reageer op Michael Kraland

Klik op de titel of op onderstaand PDF voor het meest recente overzicht van de PolderPortefeuille.In tekst

Nederlandse hedge funds beginnen het jaar bijzonder goed. Zowel veteraan Go Capital als nieuwe jongen in de straat Spirit Aim kwamen gisteren met een januari score van respectievelijk 6,6% en 6,2% (geschat).
Vandaag in het nieuwe nummer van De Kapitalist ga ik wat dieper in op wat er bij de hedge funds in ons land aan de gang is. Hint: het gaat erg goed.
U kunt De Kapitalist ontvangen door de banner boven aan de Voorpagina van Inveztor aan te klikken.
U zult daar ook zien wat mijn nieuwe stockpick is: een leuk bedrijfje dat nu een fractie kost van vroeger, nieuw management heeft, waar ik langs ben geweest en waarvan ik denk dat de koers gaat verdrievoudigen.
Ik hoor graag wat u van De Kapitalist vindt. Dat kan op het forum.

Long Go Capital en binnenkort Spirit Aim

Op 1 februari gaat De Kapitalist van start. Een voorproefnummer wordt deze week aan beleggers verzonden. Voor het Voorproefnummer kunt u hier klikken.

De Kapitalist is een voor Nederland unieke nieuwsbrief voor beleggers. Beurssite Inveztor (www.inveztor.nl), eigendom van de FD Mediagroep, oprichter Michael Kraland en medewerkers, lanceert het project.
Het doel van De Kapitalist is gevorderde particuliere beleggers unieke perspectieven te bieden om ze te helpen hun resultaten te verbeteren.
Inveztor ging in januari 2006 van start. De Modelportefeuille van Inveztor behaalde in 2006 een rendement van meer dan 43%.
Voor de details van de Inveztor-portefeuille kunt u hier klikken.

De Kapitalist is een rendabele investering
Weet u wat een tenbagger is? De term is van de legendarische belegger Peter Lynch.
Een tenbagger is een belegging waarbij je je investering tien keer binnenhaalt. Kraland gebruikt de uitdrukking vaak omdat hij naar dit soort beleggingen zoekt. Goudexpert Willem Middelkoop streeft dit doel ook na.
Doel van De Kapitalist is de meest rendabele investering van haar abonnees te zijn. Dit lijkt misschien onrealistisch, ongeloofwaardig en zelfs bombastisch.
Dat is het niet.
De initiatiefnemers denken dat hun abonnees, ook als ze nog nooit een tenbagger in handen hebben gehad, omdat ze te vroeg verkochten of te laat kochten, er nu één te pakken hebben.
De Kapitalist heeft tot doel tien keer zijn geld op te brengen, of nog veel meer en het wachten is op de eerste abonnee die kan aantonen dat hij erin is geslaagd honderd keer zijn inleg terug te verdienen.
Voor veel beleggers moet De Kapitalist hun eerste tenbagger worden.

Een abonnement op De Kapitalist kost €399. Een introductie abonnement kost €299.
De Kapitalist mikt op de meer vermogende beleggers, die tienduizenden euro’s en vaak veel meer in een belegging steken.
Eén extra idee, met alle follow up uiteraard, en het doel is bereikt.
Vorig jaar leverde Inveztor haar lezers al tientallen ideeën op die bijzonder rendabel waren, zowel lange termijn beleggingen als korte termijn trades.

De mensen erachter
Uiteraard wordt er achter De Kapitalist stiekem aan de touwtjes getrokken door een aantal partijen die elkaar de bal toespelen.
Alleen is het scherm in dit geval, bij hoge uitzondering natuurlijk, geheel transparant.
De Kapitalist wordt geschreven door Jan Dwarshuis, ervaren ex-Strating en NIB effectenman, Martin Crum, columnist bij Inveztor, Michael Kraland, financier en adviseur van hedge funds en vermogensbeheerders, Willem Middelkoop, goudbelegger en publicist en Diederik Schmull, ruim een kwart eeuw ervaring in de City bij Morgan Stanley en nu bij Crédit Suisse.
Vincent Strik, vroeger bij Het Financiëele Dagblad en ex-hoofdredacteur van het FIA beleggersweekblad is hoofdredacteur. Peter Vermeulen heeft de dagelijkse leiding. Commercie is in handen van René Smal.
Kraland werkt vanuit Parijs en Schmull vanuit London.

En concreet?
Abonnees krijgen jaarlijks een tiental afleveringen. Die staan maandelijks gepland, zonder dat de redactie zich hier persé op wil vastleggen. Al naar omstandigheden kan dat schema veranderen. Abonnees krijgen ook tussentijdse flashberichten, zodat ze als eerste op de hoogte zijn van nieuwe feiten of nieuwe meningen van de schrijvers.
Abonnees van De Kapitalist krijgen dus een voorsprong.

Is dit meetbaar?
De PolderPortefeuille, nu ook te zien op Inveztor, is centraal aanwezig op De Kapitalist.
De afgelopen tien jaar werd de PolderPortefeuille gepubliceerd in Quote en op website IEX. In die tien jaar is het rendement gemiddeld ruim 26% per jaar geweest. Vorig jaar was het ruim 43%. In tien jaar komt dit uit op 955% versus 126% voor de AEX. Iedereen kan elke maand de mutaties controleren en narekenen.
De redactie van De Kapitalist is ook bedreven in de kunst van het recapituleren. Verliezers en winnaars passeren hier de revue.
Eén van de principes van Kraland ligt hieraan ten grondslag: leer van je verliezen. Je hebt je lesgeld betaald, dus leer dan ook de les. We leren meer, veel meer zelfs, van onze fouten dan van wat we goed doen. Laten we dat dan ook systematisch doen.
De Kapitalist is een constante leerschool in kennis van markten, geschiedenis en psychologie.

En in een bearmarkt?
Beleggers denken nooit genoeg na over hoe snel een markt om kan slaan. Tenzij ze dat teveel doen en op aanraden van deze of gene angstgoeroe al jaren omgeven door blikken erwten en een Bijbel onder de keldertrap zitten.
De Kapitalisten weten dat de ene cyclus de andere volgt. Hoewel er helaas geen bel luidt op de top of op de bodem, hebben de schrijvers van De Kapitalist ruime ervaring met slechte markten.
Lezers kunnen gebruik maken van de aanwezige scepsis, vooral ten opzichte van de institutioneel spelers en hun belangen, kennis van de psychologie van de particuliere belegger, ervaring met hebzucht en angst en bedrevenheid in het gebruik van bearmarkt-instrumenten.
Bearmarkten zijn altijd pijnlijk. De Kapitalist probeert die pijn terug te brengen en, in sommige gevallen, om te doen slaan in winsten.

Bent u nieuwsgierig geworden? Klik dan hier voor een voorproefje. Het verplicht u tot niets.

Michael KralandMichael Kraland is oprichter van Inveztor. Disclaimer: niet van toepassing.

Xemplar, een recente additie in onze PolderPortefeuille, steeg gisteren naar 0,92, een nieuw hoogtepunt en ongeveer drie keer de koers van drie maanden geleden.

Dat is het goede nieuws. Het slechte nieuws is dat er geen nieuws is. Beleggers kopen wat bij en moesten wat meer betalen. Tenzij de voorkennis die ik had uitgelekt is. Ik heb mijn trip naar Namibië moeten uitstellen. Voordat de meelezer van de AFM nu zijn hiërarchie hiermee blijmaakt voel ik mij toch verplicht te vermelden dat ik dit schertsend bedoel. Zeker, mijn reis is uitgesteld en vervangen door een andere, geheime, niet koersgevoelige bestemming, maar mijn reisje naar Namibië had ook niet het potentiëel om de koers in beweging te zetten. Niets dat ik doe of denk heeft dat potentiëel denk ik overigens, maar de meningen van de regelgever kan verschillen.

In één van de komende afleveringen van De Kapitalist, onze nieuwe nieuwsbrief die geen nieuws bevat maar hoofdzakelijk aandelen analyses, mijn portefeuille en de ideeën van mijn hardwerkende collega’s, gaan we uitgebreid in op Xemplar.
Er wordt nu geboord in Namibië. Wat er uitkomt weet ik nog niet.
Als de koers dus stijgt is dat pure speculatie.
Er is wel reden voor. De kans van slagen in Namibië is meer dan gemiddeld.
Xemplar heeft concessies vlak naast de Rossing mijn, één van de allerbelangrijkste uraniumproducerende mijnen ter wereld. Die mijn is in handen van Rio Tinto, maar Iran heeft 10%, ook leuk.
De streek daar heet Warmbad.
We worden vast nog warmer, lees De Kapitalist, de nieuwe nieuwsbrief zonder nieuws die ook geen brief is maar een email, en dan bent u er straks misschien ook gloeiend bij.

Klik op de titel of op onderstaand PDF voor een overizcht van de meest recente PolderPortefeuille.Long XE

De burgerlijke vrijheden zijn de belangrijkste verworvenheid van een democratische rechtsstaat. Om deze vrijheden te kunnen koesteren verwerpen wij andere, eenvoudigere vormen van bestuur. Aan de linker- en rechterzijde van het politieke spectrum lonken altijd alternatieven. Maar niet alleen daar, ook uit ons midden komt een bedreiging. Politicologen die zich specialiseren in de werking van de bureaucratie – die zijn immers deskundig – kunnen hier allerlei leerzaams over vertellen.

Op dit moment lees ik Tom Holland’s Rubicon, een prachtig werk over de ondergang van de Romeinse republiek en de teloorgang van de republikeinse vrijheden. De bedreiging kwam toen van een sterke man. Marius, Sulla, Pompejus en tenslotte Caesar.
Bij de nazaten van Julius Civilis komt de dreiging, met alle respect voor onze premier, die schat, niet van een sterke man. In ons kleine wereldje van de financiële markten komt de dreiging uit ons midden. Die bedreiging heeft het niet gemunt op de macht in de staat, maar is een anoniem, politiek en sociaal proces.

De deugd, in Romeinse zin, van de geëngageerde burger is op dit proces te wijzen en het aan de kaak te stellen. Daarvoor hebben we vrijheid van meningsuiting.
Helaas functioneert die, in ons kleine wereldje, niet meer optimaal omdat niemand meer iets durft te zeggen uit angst voor de AFM. Dat is een slechte zaak.

Tja, alweer de AFM. Toezicht is noodzakelijk. Zonder toezicht kunnen financiële markten, die voor onze economie van groot belang zijn, niet functioneren. Maar er is nog iets dat beter is dan toezicht, veel beter zelfs. Dat is goed toezicht. Toezicht is moeilijk, ongetwijfeld moeilijker dan de praktijk zelf. De goede toezichthouder moet immers niet alleen competent zijn maar ook onkreukbaar, rechtvaardig en hij moet niet uit zijn op eigenbelang.
Hij mag geen onschuldige slachtoffers willen maken omwille van een carrière. In geval van twijfel is een verdachte niet schuldig en een verooordeling zonder proces kan al helemaal niet. Toch wijst de praktijk anders uit.
De AFM heeft teveel macht en oefent die macht uit op een manier die niet strookt met onze beginselen. Aan competentie wordt alom getwijfeld.
Dat sommigen niet door hebben dat de tijden veranderd zijn is één ding. Klagende dinosaurussen zijn een goed teken. Een zwijgende, maar morrende beroepsgroep is dat al wat minder. Vervelender nog is als ze hun mond niet meer open durven te doen uit angst voor represailles. Want dat is wat ze, off the record, allemaal zeggen.

Onlangs was Willem Burgers mijn gast in Slapend Rijk, een radioprogramma op BNR Nieuwsradio. Burgers is in 2004 veroordeeld tot een taakstraf vanwege een aandelentransactie voor een fonds van Dexia dat hij beheerde. Er was geen sprake van geldelijk gewin en naar ons eigen gevoel was Burgers vooral slachtoffer van de topman van het inmiddels ter ziele gegane Landis, met wie hij de gewraakte transactie deed. Hoogstens een gele kaart, zei een voormalig Euronext-topman, die toch echt geen radicaal is in dit soort zaken.
Burgers gaf desgevraagd toe dat de AFM een vermogensbeheerder, die hem na deze onprettige ervaring toch in dienst wilde nemen, wel toestemming had verleend om dat te doen. Maar, zo werd er aan toegevoegd, reken er dan maar op dat we jullie constant zullen gaan controleren. Dat wil natuurlijk niemand want zo’n controle is niet prettig en mobiliseert veel mensen.

Burgers is weliswaar veroordeeld, voor wat in vak gezien wordt als een affaire van niets waar hij eerder slachtoffer was dan iets anders, maar hij is in beroep gegaan en dat beroep wordt in februari behandeld.
Nu is hij een fonds begonnen, zodat hij, jaren na deze affaire, voor het eerst opnieuw zijn vak kan uitoefenen. Hij heeft hiervoor gebruik gemaakt van een wettelijke mogelijkheid, namelijk door te kiezen voor een hoge drempel van meer dan € 50.000.

Willem Burgers is een nette, bescheiden man. Als alle vakgenoten die altijd zo klagen over de AFM nou eens een geste doen en inschrijven op zijn fonds? Stel eens een daad heren, dat zou mooi zijn.

Michael Kraland Michael Kraland is oprichter en columnist van Inveztor. Disclaimer niet van toepassing.

Over een paar dagen gaat De Kapitalist van start. De Kapitalist is onze nieuwe Nieuwsbrief. Daar gaan we voor onze betalende abonnees onze beste ideeën uitgebreid presenteren. Alles dat niet goed uit de verf komt op een website komt daar wel ter sprake. En alles van waarde komt daar eerst.

Dat is ook de reden waarom ik de afgelopen dagen niet veel op de site heb gepubliceerd. De eerste stukken voor De Kapitalist zijn al klaar.

Eén van de ideeën die ik aan het uitwerken ben is het begrip Career Risk. Hoe kan het carrière risico van uw beheerder toch uw situatie beïnvloeden? Nooit aan gedacht misschien, en voor de meeste mensen vast niet relevant. Tenzij u ook een pensioen hebt.

Terug naar de markt.
Theolia, dat een tijdje was achtergebleven loopt nu prachtig.
Hetzelfde kunnen we zeggen van IBA, het Belgische kankerbestrijdingsbedrijf.
IBA is bijna verdubbeld sinds we erin zijn gestapt.
Denk nu even terug naar het begrip Career Risk.
U zult verbaasd zijn, en voor u, waarde lezer geldt dit ook niet, alleen voor de anderen, maar hebt u, als u de forums leest, wel eens gemerkt hoe vaak de voorkeur naar bekende aandelen terugkomt ?

Toen ik nog voor Quote schreef ging ik één keer per jaar met Jort Kelder lunchen, soms wat vaker, maar altijd met hetzelfde gesprek. Althans, sinds ik hoofdzakelijk in minder bekende waar begon te beleggen.
“Waarom kan je niet gewoon over Nederlandse aandelen schrijven?”
“Waarom niet aandelen die iedereen kent ?”.

Nu is de titel van het denkbeeldige boek over beleggen dat ik ongetwijfeld nooit zal publiceren het enige dat vaststaat, mocht het zover komen en die title is “Onrealistische Verwachtingen”.

Daar is deze wereld op gebaseerd en vooral het verwachtingspatroon van de particulier is wat dat betreft bijzonder amusant wanneer je het analyseert.

Jort verwachtte dat ik, mijn tekst zes weken van tevoren inleverend, met geheel nieuwe standpunten zou komen over ABN, Aegon en ASML, die zijn gehoor zeer zouden boeien en waarmee we uiteraard gemiddeld het dubbele van de index per jaar zouden doen, of meer, want anders waren we nooit aan die 900 zoveel procent gekomen, versus 120% voor de AEX,zegt u nou zelf.
Zo’n verwachting is niet realistisch, althans, dat zei ik altijd, voordat het gesprek overging naar iets dat met uiterlijke schijn te maken had.
Soms vroeg ik erbij wat hij nou verwachtte voor het luttele maar in ogen van Quote bijzonder hoge bedrag dat ik voor mijn columns kreeg.

Hetzelfde maken we op internet nog veel sterker mee. Jort was namelijk heel beschaafd, althans, tot de dag waarop hij mij per sms ontsloeg. Dat was meer dan beschaafd bedoel ik, dat was wijs.

Op internet is het verwachtingspatroon ongeveer als volgt.

1 Als u zo gelukkig bent dat wij u lezen bent u verplicht elke keer te scoren. Geen missers dus, dank u.
2 Als er onverhoopt wel een misser is dan bent u, met of zonder uw welnemen, een lul. En ook incompetent. En dat zullen we van de daken schreeuwen ook.
3 Ook als u tien goede ideeën hebt gepubliceerd en ik, uw lezer, heb daar de twee slechte uitgepikt, dan bent u een prutser en ik uw lezer niet.

U begrijpt dat als onze goed opgevoede en meer-dan-gemiddeld-intelligente lezers al zo reageren het nog veel erger is bij normale, minder goed opgevoede particulieren. Om van die arme institutionele beleggers met Career Risk nog maar te zwijgen.

Enfin, dit thema gaan we in het eerste nummer van De Kapitalist wat verder ontwikkelen.

Ik had nog wat leuks te melden over Rainy River maar dat moet helaas wachten. Mijn lunchafspraak is gearriveerd.

Long Rainy River