Goud maakt vandaag een leuke sprong.
Op deze chart ziet het er nog leuker uit dan het in werkelijkheid is, voor wie goud long zit. Zoals Inveztor.

We zijn even snel rond gaan kijken of we enig intelligent commentaar konden vinden waarom goud juist nu stijgt. U kunt rustig gaan slapen, verder dan iemand die het over een lang weekend had kwamen we niet. Plus the usual excuses van gelovigen.
Er is ongetwijfeld een reden maar we houden het even bij meer kopers dan verkopers.
Gek dat je op een dag als vandaag niets meer hoort over die tegenvallende vraag in India maar alleen maar verhalen over trouwseizoenen.

Cache
De aandelenmarkt blijft zwaar. Er is allerlei goed nieuws en markt blijft liggen. Dat betekent dat de markt even klaar is met stijgen, niet zo moeilijk.
De bondmarkt suggereert een veel lagere economische groei dan de aandelenmarkt en gentlemen prefereren bonds.
Wij ook.
Althans, qua richtinggevoel.
Want als goud stijgt en die kopers hebben gelijk dan moet je weer niet in de bondjes zitten. Lage groei maar wel overheidsinflatie? Niet onwaarschijnlijk voor wie angstig naar het eind van de stimulering kijkt.
Dat eind valt overigens nogal mee vandaag want Frankrijk heeft besloten hun Cache pour Clunquères programma nog twee jaar te verlengen. Inveztor heeft nog wat suggesties voor de regering Bruni. Even nadenken regering. Waarom zien Franse auto’s er in Italië zoveel beter uit dan in Frankrijk? Hebt u dat wel eens gemerkt? Allemaal schone carrosserietjes, leuke kleuren en accessoires om het banale bezitten van een middenklasse rijdijzer te verheffen tot iets anders, tot een illusie van een echte machina.
Waarom niet al die stoffige trieste Franse armoedekarretjes wat opkalefateren. Eerst naar de plaatwerker met een leuke subsidie, nieuw kleurtje en uitdeuken.  Vervolgens elke week dat ding wassen, zeker voor wie er ook echt mee rijdt. Ook subsidie. En wat accessoires, liefst van Franse makelij. Fietsrekken, skirekken, velgen die ergens op lijken, moeilijk is het allemaal niet.
Ziet het land er ook meteen wat vrolijker uit.
En Peugeot zo gek krijgen dat ze Pininfarina vragen een Carla carrosserietje te maken. Export succes gegarandeerd, Topolino killer. Mik Jager koopt er meteen een half dozijn voor zijn vriendinnen.
Tenslotte het halen van een rijbewijs iets makkelijker maken dan het huidige niveau dat echt veel te hoog is. Daardoor krijg je nu een hele generatie zonder rijbewijs. Zonder rijbewijs rijd je minder dan met rijbewijs. Van rijden zonder rijbewijs worden we zenuwachtig dus gaan we roken, drinken en snuiven achter het stuur. Allemaal niet goed. Een subsidie voor iedere rook/drink/snuiffiguur die zijn rijbewijs haalt en een Dacia koopt. Dat is toch al de meest verkochte auto en die kunnen voor een groot deel na twee jaar rondraggen met een rook/drink/snuiffiguur terug naar het Cache pour Clunquères programma. Exporteren naar Afrika via Brussel en nieuwe Dacia’s laten maken in Roemenië.
Frankrijk komt er overigens nog goed af dit jaar qua economische groei. Omdat het land al jaren met de handrem aan rijdt valt de schade van de recessie enorm mee. Waarschijnlijk zal het opkruipen uit het dal ook wat langzamer gaan. Vanwege dezelfde collectivistische rigiditeit die er voor zorgde dat de economie veel minder inzakte dan in omringende landen.

Even samenvatten
We zijn al sinds eind juni voorzichtig gestemd over de aandelenmarkt en daarom zitten we nu op een minimale aandelenweging in de PolderPortefeuille. Dat betekent dus dat we zestig dagen voor paal stonden en sinds twee dagen iets minder dom lijken. We worden hier meteen opgewekt van.
De wereld ziet er opeens zo fris en overzichtelijk uit, als de tuin na een regenbui.
In China, dat een leading indicator markt is, staat Shanghai al op een bearmarkt score met meer dan 20% verlies. Shanghai aandelen zijn duur, gemiddeld 30 keer de winst, maar er zijn genoeg grote goedkope aandelen in China.
First down, first up, dat zagen we ook toen Shanghai als eerste markt steeg en niet zo’n beetje ook, plus 100% en nu twee ons eraf.
Japan gaat onder invloed van de Democraten switchen van export naar interne consumptie, dus koop de lokale markt.
Amerika is een procent of 20 overgewaardeerd. Ergens tussen S&P 820 en 870 ligt flinke steun.
Commercieel onroerend goed kan de financials en dus ook de rest van de markt de necktie omdoen.
Haal risico van de tafel. Verkoop hard gestegen tinnef, koop cashflow aandelen, hoge dividenden, kwaliteit.

Michael Kraland

Michael Kraland is financier en oprichter van Inveztor. Disclaimer Kraland: long goud op het moment van publiceren.

Praktisch al het nieuws was vandaag goed. Goed nieuws uit Europa in de ochtend. Betere werkloosheidscijfers in Duitsland, goed nieuws uit Italië en goed nieuws uit Frankrijk hadden we al gehad.

In de VS idem, daar begon de dag met nieuws dat nog een week geleden begroept zou zijn met een stijging die het equivalent is van de 1,7% daling nu.
Nu moet u ons commentaar maar met het nodige zoutkorreltje nemen want we zijn bij Inveztor iets te vroeg voorzichtig geworden, eind juni al.
Schande.
Wat er nu gebeurt lijkt ons heel eenvoudig te verklaren. De markt is net iets te veel vooruitgelopen en fluit zichzelf nu terug.

Hoe ver dit gaat en hoe lang het gaat duren is niet te zeggen maar we voelen ons vandaag iets beter dan gewoonlijk met onze aandelenweging van minder dan een derde.
Het begon de afgelopen week wat irritant te worden voor ons, met al die stijgingen.

Tenslotte is er nog een punt. Kijk even naar de kalender. We zijn in september en genadeloos slaat de statistische relevantie van deze slechte maand toe.
In de VS dalen de koersen in september/october 15% van de tijd met 10%.

Disclaimer: nvt

De hierna volgende column verschijnt op 925.nl, de website over alles wat telt van negen tot vijf.

Waarom sushi beter smaakt aan de bar, de toekomst van Japan, Guitar Hero en weer wat Kleptoon.

Mijn eerste kennismaking met een sushi meester was met Abe San, in Parijs. Hij heeft een paar restaurants daar maar de echte attractie is zijn kunst met het mes.
Helaas snijdt hij niet vaak meer zelf.
Okonomi, waarbij de sushi meester zelf uitkiest wat hij je voorzet, was een showcase voor zijn talent. Op een dag maakte hij een klein slaatje klaar. Zijn mes toverde de slablaadjes om tot iets magisch anders. Abe San’s toro drapeerde hij over zijn sushi. Zijn koks gebruikten dezelfde vis en dezelfde rijst maar hun resultaat is heel gewoon. Zo leerde ik hoe uniek het vakmanschap van een Japanse kok kan zijn. Samoerais in vis.
Je kunt die sushi alleen aan de bar eten. Je wilt niet het risico lopen dat ze de gang door de zaal niet overleven.
Efemere ervaringen, de andere, unieke kant van Japan.

Japan heeft een nieuwe regeringspartij. Laten we dit niet onderschatten. Voor beleggers lijkt het beeld me een stuk eenvoudiger dan voor politieke waarnemers.
De reden hiervoor is dat de Democratische Partij, de Minshuto, een enorm belangrijk punt op de agenda heeft staan en dat is de modernisering van het Japanse systeem. Dat betekent de ontmanteling van de bureaucratie. Karel van Wolferen is een Nederlandse schrijver die als een van de grootste Japankenners geldt. Hij schreef hier een mooi stuk over dat goed duidelijk maakt wat hier moet gebeuren en wat de kansen zijn.
Voor beleggers lijkt de keus eenvoudig. De Minshuto zal, lijkt me, kiezen voor stimulatie van de interne vraag. Dat betekent een verschuiving van het accent van de grote export gerichte conglomeraten naar de kleinere bedrijven die de interne markt bedienen. De grote Japanse bedrijven zijn een stuk duurder dan de Japanse small-en midcaps. Ze zijn ook een belangrijk deel van het establishment. Het doel van de Democraten is juist om dat establishment aan te pakken. Denk dus in termen van short Nikkei en long een goed stockpickers fonds in kleinere namen. Of een Japans hedge fund. Het hoeft niet door Japanners gerund te worden, buitenlanders hebben vaak een wat meer verfrissende blik op Japan. Ze hebben ook meer oog op wat er fout gaat en waarom. Kijk maar naar Van Wolferen.
Hetzelfde geldt voor de financiële sector. Het hoeft geen Made in Japan te zijn en financiële sushi sterft niet na een minuut.

Vorige maand hadden we het hier over Vivendi. Het leek ons een goed idee om dat aandeel te kopen, steady as she goes. Een schildpad en haas verhaal, vrij naar La Fontaine, want Vivendi was dit jaar nog niet van de plaats gekomen maar serveert wel een eenvoudig doch voedzaam dividend van 7%. Paid to wait en het lange achterblijven hebben we niet meegemaakt want toen zaten we er niet in. Ik heb toen zelf ook wat Vivendi aangeschaft. Vivendi is een Frans mediaconglomeraat. Ze doen in betaaltelevisie met Canal Plus, in mobiele telefoons met de Franse tak van Vodafone en Marrokaanse telecom maar vooral hun recentste business, gaming, loopt goed. Zo kon het komen dat Vivendi vandaag met resultaten kwam die de consensus flink overtroffen. Ik heb het verhaal vanochtend al beschreven op mijn website.
Zo kon het ook komen dat de markt zakte en Vivendi steeg. Een analist van Deutsche Bank, een Duitse bank, gooide er een downkreet overheen waardoor het aandeel een nieuwe high neer kon zetten en toen wat wegzakte maar nog steeds netjes boven de € 20 euro bleef.
Wat nu? Dit is niet een aandeel waar u rijk mee gaat worden denk ik maar wel een leuk 7% dividend verhaal en niet al te veel downside.
De gaming business gaat erg goed. Denk aan Warcraft en aan Guitar Hero.
Guitar Hero? Daar gaan we weer. Tijd voor een opdeet.
U kunt nu overigens ophouden met lezen hoor, dit is een bonustrack.

Sinds ik de autobio van Kleptoon las ben ik opnieuw en anders naar een aantal van zijn nummers gaan luisteren. Ik vond er de laatste dertig jaar weinig meer aan, maar dat neem ik nu terug. Er zit genoeg materiaal in dat boek voor een dozijn leuke columns. Althans, voor bejaarde Guitar Hero fans.
Zoals over zijn avontuur met Carla de Bruin en hoe hij haar kwijtraakte aan die enge Mik Jager. Van de Stenen.
U ligt nu snel een ronde voor op Piepelwatchers in Parijs.
Gek dat die Fransen die elke lettergreep van mevrouw De Bruin serieus nemen niet uit dit boek citeren. Misschien omdat haar achternaam niet in het register staat. Nog interessanter dan de sex-, drugs-, alcohol- en andere ontwenningsverhalen zijn de herinneringen aan andere musici en hoe die muziek tot stand kwam. Je gaat meteen anders luisteren.

Op 27 december vorig jaar overleed Delaney Bramlett.
Bramlett speelde gitaar in de huisband van het muziekprogramma Shindig, de Shindogs, midden jaren ’60. Is dat niet Leon Russell, achter de piano?

Kleptoon schrijft dat alles dat hij van zingen weet van Bramlett leerde.
Bramlett had een band met zijn vrouw, Bonnie, onder de naam Delaney & Bonnie & Friends, want die band wisselde nogal. Leon Russell nam iedereen mee op de Mad Dogs & Englishmen tournee van Joe Cocker en Kleptoon ging met Delaney & Bonnie op toernee. Delaney & Bonnie hadden nooit echt massaal succes, wel vaak echtelijke ruzie, maar hun concerten waren legendarisch.
Kleptoon leerde ze kennen toen hij rondtoerde met supergroep Blind Faith. Hij was zenuwachtig wanneer hij na Delaney & Bonnie op moest "because they were miles better than us."
Klik hier voor een versie van Robert Johnson’s Elijah . Van links naar rechts Kleptoon, Delaney & Bonnie, Bobby Whitlock en Dave Mason.
Of hier voor een opname uit 1970, crummy zwart/wit, morsige sound, maar wel een idee van wat het was. Met George Harrison.

Hun laatste en beste plaat was On Tour, With Eric Clapton.
Ik moet die muziek altijd zachter zetten van mijn omgeving.
Beter dus die te bewaren voor lange ritten, alleen in de auto.
George Harrison en Dave Mason speelden ook mee. Dit was een all star band, zowel de koper- als de ritme sectie. En back-up zangeres Rita Coolidge. En soms Duane Allman.
Pianist en zanger Bobby Whitlock, bassist Carl Radle en drummer Jim Gordon gingen met Kleptoon verder als Derek en de Dominoes en maakten Layla , Kleptoon’s magnum opus. Die piano, aan het eind van Layla, weet u waar die vandaan komt? Dat was was een stukje van Jim Gordon, gewoon eraan gebreid. Voor het effect. Prachtig.

En in het begin had Layla helemaal geen succes.
Dat kwam pas na de Derek is Eric buttons en nog later, na Unplugged.
Toen werd het een wereldhit.

Michael Kraland

Michael Kraland is financier en oprichter van Inveztor. Disclaimer Kraland: long Vivendi op het moment van publiceren.

In de PolderPortefeuille lopen we nu nog maar een beetje voor op de AEX. We hebben maar een kwart van de portefeuille in aandelen en de AEX per definitie 100% en dat verklaart dat we wat voorsprong verliezen.
Zijn we te voorzichtig, te kortzichtig of juist geduldig en gedisciplineerd?
Voordat we hier wat nader op ingaan eerst wat goed nieuws.
Hoewel we het Australische gas aandeel LNG door een foutje van onze kant uit de PolderPortefeuille hebben laten vallen -via een stoploss order op 48 cent die was blijven slingeren- volgen we het aandeel nog omdat er wat mensen inzitten, inclusief wijzelf.

LNG begon de week met een nieuwe high boven de $1,35. De grap met de stop loss kost ons nu anderhalf procent performance in de PP.
Er is drukke handel nu, het wachten is op een partner die het gas gaat leveren.
Extract begon de week met een spurt naar $10,30 en staat nog steeds boven de $10 en bereikt dus de tenbagger status. Zonder Xemplar waren we er nooit op gekomen, een schrale troost. Extract kwam met goed nieuws over een derde Rössing zone in Namibië.
Vorige week verdubbelden we onze positie in Vivendi. Vandaag kwam Vivendi met resultaten. De winst kwam uit op €818M tegen een Bloomberg consensus van €670M. Vivendi is actief in mobiele telecom, gaming, media. Behalve de afkalvende muziek van Universal ging vooral de gaming business van Activision Blizzard goed.
We doen meestal weinig in grote Eurostoxx aandelen, maar Vivendi was sterk achtergebleven dit jaar, het betaalt een goed dividend dat hoger ligt dan een obligatiecoupon van een vergelijkbaar bedrijf en zoals we al eerder schreven zaten we te wachten op een uitbraak van dit verhaal.

Dit is ook een goed moment om terug te komen op een eerdere discussie op de Inveztor fora. Daar werd ik aangevallen, gebeten, voor aap en erger gezet en op andere manieren met de grond gelijk gemaakt toen ik terloops suggereerde dat we dit jaar niet in een stockpickers markt zaten maar in een global macro markt.
Die mening ben ik nog steeds toegedaan maar ik denk dat hier nu voor een deel verandering in komt. Al wat het maar omdat we zelf van onze stockpicks profiteren. Tot nu toe was het, with the benefit of hindsight natuurlijk, vooral belangrijk om de zwakkere aandelen te kopen want die stegen het snelst.

Of de markt nu klaar is met de stijging of niet is een ander debat maar er zit weer muziek in het uitpikken van de juiste aandelen. Vandaar gisteren Smit eruit en vorige week Vivendi erin.
Overigens, voordat we verkeerd begrepen worden, we hebben niets speciaals met Vivendi, behalve wat hierboven al staat. Achterblijver, goede business, gerespecteerd en solide management, goede cashflow, hoog dividend. Zolang dat laatste het geval blijft kan de koers hoger en als de markt gaat zakken is het een defensief verhaal dat goed in onze visie past.

We zijn nog steeds te voorzichtig. China is nu in een bearmarkt, zoals we vorige maand zagen aankomen, toen we al onze China stukken aanlapten. Shanghai is 23% terug, waarvan maandag alleen al bijna 7%. China knijpt het krediet wat af, het ging te snel.
We zijn ons volledig bewust van onze dwaling die er uit bestaat de bearmarkt rally niet uit te zitten. We stapten eind juni uit, dat was te vroeg. De toekomst zal leren of dit een goede zet was of niet.

We zijn bang voor commerciëel onroerend goed en worden alleen maar banger wanneer we de cijfers zien. Banken hebben ondanks hun rally nog steeds giftig spul aan boord en hoeveel precies weten we niet.
Uiteindelijk zal de consument weer moeten gaan besteden. Stimulering en auto subsidies versterken de banken en verklaren die rally heel goed. En ze halen de vraag voor auto’s even naar voren. Dat is op zich niet slecht, het redt de infrastructuur van de autoindustrie. Veel leveranciers zouden anders definitief kapot gaan.
Maar we zijn bank voor de tweede golf, die er best eens in september of october aan zou kunnen komen.

Misschien krijgen we ongelijk. Laten we dat hopen.

Long LNG, Extract, Vivendi

De hierna volgende column verscheen eerder in FD Geld, het wekelijkse Personal Finance Magazine van Het Financieele Dagblad.

Op 5 juni overleed Peter Bernstein. Hij werd 90 jaar. Sommige beleggers worden heel oud, vooral als ze aan het werk blijven. Denk aan Philip Fisher, Phil Carrett, Roy Neuberger en André Kostolany, om er maar een paar te noemen. Ook Warren Buffett is goed op weg en zijn partner Charlie Munger nog meer.
Is dat statistisch relevant? Misschien niet, maar het is wel een vak waarin je goed oud kunt worden. Als je hersens het maar blijven doen. Misschien komt dat door het creatieve aspect van dit vak, iets wat vandaag de dag minder actueel is.

Peter Bernstein was vooral de afgelopen twintig jaar een toonaangevende belegger. Hij was een fintellectueel, als u mij deze uitdrukking toestaat. Bernstein was hoofdredacteur van het toonaangevende Journal of Portfolio Management, vruchtbaar publicist en auteur. Hij was nog volop bezig toen hij longontsteking kreeg en overleed.
Bernstein schreef een meesterwerk, ‘Against the Gods’ (1996). Met als ondertitel ‘The Remarkable Story of Risk’. Iedereen die zich met geld bezighoudt, zou dit boek moeten lezen. Ten eerste is het een fascinerend verhaal, ook voor wie zich met maatschappelijke problemen bezighoudt. Het ook is een erg modern boek, in die zin dat het de komst van Nassim Nicolas Taleb vrolijk overleeft en er mooi bij aansluit. Niet iedere auteur kan dat zeggen.

De geschiedenis van het begrip risico is fascinerend. We kijken er op een andere manier naar dan vroeger. Maar we zijn ons niet goed bewust van dat verschil, noch hoe er vroeger over werd gedacht. Veel van wat we nu als vanzelfsprekend beschouwen, was honderd of tweehonderd jaar geleden onbekend. Wie weet is dat over een generatie weer zo. Of nog sneller, kijk maar naar de actualiteit van dit vak. Het gaat allemaal over een herdefinitie van wat risico nu eigenlijk is. En dat overstijgt het financiële aspect, dit is een maatschappelijk discussiepunt. Liefst zonder kennis van zaken, of zelfs maar van de geschiedenis, want dat gaat een stuk sneller.

Men verwijt bankiers geld te verdienen aan risico’s die ze zelf niet lopen. Gratis calls dus. Leuk als die diep in the money raken. Ergerlijk als het veel geld is met weinig risico. Hetzelfde kunnen we overigens aandeelhouders van bedrijven verwijten die dankzij een gunstige wending van hun omgeving opeens erg duur worden.
Ons idee over risico verandert in feite voortdurend en tegenwoordig sneller dan ooit. We zijn in een stroomversnelling geraakt en we weten niet goed waar we naartoe gaan. Bernstein is de beste, meest volledige en meest toegankelijke gids.

Lees dat boek dus. U kunt het bij Amazon.co.uk bestellen. Er is een boxset voor £21,24, met ook Bernstein’s ‘Capital Ideas en The Power of Gold’ erbij. En voor tien pond meer krijgt u zelfs Galbraith’s ‘The Great Crash’ en ‘The Black Swan’ van Taleb erbij. Wat is genialiteit toch goedkoop. Even goedkoop als onzin.
Bernstein citeert een prachtige opmerking van Leibniz aan Daniel Bernoulli: ‘De natuur heeft patronen ontwikkeld waardoor gebeurtenissen terugkomen, maar alleen grotendeels.’ Leibniz en Bernoulli, een Zwitser, correspondeerden in het Latijn maar het laatste deel van deze zin was in het Grieks om de nuance te benadrukken.

Dit is, hoe meer je erover nadenkt, een heel moderne gedachte. Het is ook het belangrijkste punt in dit boek. Maar in een nabeschouwing die Bernstein drie jaar na het verschijnen van zijn boek uitsprak haalt hij John von Neumann als grote held van zijn verhaal naar voren. Neumann was de uitvinder van de speltheorie. De economie is een sociale wetenschap. Dat is vervelend en economen proberen dan ook erg hun best te doen dit te vermommen in wiskundige ideeën zodat ze vervelende buitenstaanders kunnen uitsluiten. Het verschil sinds Leibniz en Bernoulli is dat we er nu achter komen dat mensen niet geïsoleerd handelen, maar dat er interactie is. Dat maakt alles veel moeilijker en de techniek geeft ons slechts schijnzekerheid. 

Michael Kraland

Michael Kraland is financier en oprichter van Inveztor. Disclaimer Kraland: niet van toepassing.

Ergens op deze pagina staat een erg leuk en goed doortimmerde blog van The Plunger over gas.

Samenvattend geeft The Plunger zijn bevindingen van de afgelopen tien dagen weer. Hoe een gas ETF genaamd UNG een prachtige short leek vanwege een premie van 15%.
Hoe je dat kon afdekken met futures.
En vervolgens hoe hij er achter kwam dat het allemaal wat gecompliceerder is.

Laten we even naar de conclusie kijken die zich volgens mijn idee hier opdringt.
Ten eerste is gewoon long gas gaan nu erg risicovol.
Ten tweede kan je met zo’n ETF als UNG nog eens 20% extra verliezen als gas verder daalt. En dat zou best kunnen, ook al staat het nu laag.
Ten derde is het de moeite waar op micro niveau te gaan kijken.
Want als je op macro niveau naar gas kijkt zonder roze bril dan huiver je zachtjes. En die roze bril noemt Thijs ook. Boone Pickens’ gas idee. Iemand verklaart kolen voor vies, wat ze natuurlijk zijn, en heft extra belasting, wat goed voor gas is.
Maar hoop is een verboden emotie hier, laten we wat verder graven.

Ik heb nog geen positie ingenomen maar het is wel een erg intrigerende situatie nu.
De oplossing vind je, denk ik, als je naar de gasproducenten kijkt.
Iedereen vindt een aandeel dat op vijf keer cashflow handelt goedkoop en bij gas zitten we nu al een stuk lager, twee tot drie keer voor sommige van de goedkopere bedrijfjes.
Je wilt bedrijven hebben zonder schuld die ook in slechte tijden kunnen blijven boren en produceren.
Die zijn te vinden en er zijn er ook goedkope te vinden. In De Kapitalist zullen we te zijner tijd met een lijstje komen, als we er in stappen.

We kijken even niet naar de exploratie bedrijfjes. Die juniors liggen op hun achterwerk. Bedrijven met lage kosten, lage schulden en een lage prijs, dat is wat we zoeken.

Waarom? Geen van de problemen die we met futures hebben. Je verliest daar al als de gasprijs niet boven de $5,34 uitkomt, of wat de januari prijs ook moge zijn.
Beter dan een ETF in gas zoals UNG, waar je dus een double whammy kunt krijgen van premieverlies van vanavond 20%, plus verlies op gas zelf. En over een eventuele discount hebben we het nog even niet. We weten niet waar die vandaan zou moeten komen maar hé, dat wisten we dus ook niet van die premie.

Bij aandelen verlies je geen tijdswaarde en zit je niet met een hogere ingebouwde toekomstige koers.

Alle seinen voor gas staan op rood. Maar de reden waarom er zoveel belangstelling voor is op $3 is toch wel serieus.
Meestal krijg je wel een draaipunt in zo’n markt.
Maar misschien moeten we niet zozeer naar de koers van gas kijken als naar de koers van gas aandelen. En naar hun prijs/cash flow verhouding.
Je vind ze nu al op 2x. Dat is weinig. Maar het kan nog lager.
Dan komen we straks uit op ergens tussen de 1 en 2 keer cash.

Op dat moment lijkt het me dat The Plunger zijn naam eer aan gaat doen en er op duikt.
En ik met hem.
De reden is eenvoudig. Het risico bij één keer cash flow is heel laag.
Maar hou er wel rekening mee dat voor die ratio er komt iedereen nog pessimistischer moet worden over gas.

Dit is een mooi thema, wie leuke bedrijven weet kan ze hieronder kenbaar maken.
 

Disclaimer Kraland: geen positie in genoemde fondsen.

We wisten al dat we in bijzondere tijden leefden maar dit hebben we nog nooit gezien.

nvt

We hebben een tijdje geleden wat verdiend door in een gas ETF te beleggen en sindsdien volgen we dat ding plus nog wat andere ETF’s.

Zo kwam The Plunger op zijn mooie verhaal over de 15% premie in de UNG gas ETF. Omdat zo’n ETF juist op of rond de marktprijs moet noteren is het opmerkelijk dat hier een premie is ontstaan.

Nu geeft The Plunger alle details in zijn stuk maar om het samen te vatten is het voldoende te weten dat regelgever CFTC, de Amerikaanse grondstoffen regelgever, marktmanipulatie wilde tegengaan. Daardoor werden nieuwe regels ingesteld die nu leiden tot verstoring van de markt. Immers, een premie van 15% in een tracker is een ernstige marktverstoring.

Vorig jaar kwam dit door de olieprijs. Maar gas is een ander verhaal. Gas ligt heel zwak. We keken overigens ook naar die ETF omdat we zaten te sleutelen aan een ander verhaal, namelijk de aankoop van wat out of the money gas calls.
Het idee was dat gas maar weinig hoeft te stijgen om zo’n gascall te laten verdubbelen of meer.
Maar verwar dit verhaal niet met de short UNG/long gasfutures trade van The Plunger.
Die trade hebben we ook echt lopen.
Long gas is iets anders. Gasprijzen zijn erg laag. Producenten werken al onder de prijs in sommige gevallen.

Terwijl de markt nu bevolkt wordt door mensen die gas gekocht hebben toen het goedkoop werd. Maar het werd nog goedkoper.

[grafiek] klik om te vergroten 

Vandaag zien we dat de graanmarkt nu ook met dit fenomeen te maken krijgt.

Eerder schreven we een FD column over Robert Merton en zijn Wet van Onbedoelde Gevolgen.
Dit is een mooi onbedoeld gevolg. Om marktverstoring tegen te gaan kondigen we regels af.
Resultaat is verstoring van de markt.
Volgende zaak.

Michael Kraland

Michael Kraland is financier en oprichter van Inveztor. Disclaimer Kraland: short UNG en long gas op het moment van publiceren.

Kredietcriticus Fitch stelde gisteren de ratings van ING en ABN negatief bij en het ging om zogenaamd Tier 2 kapitaal. Overigens, Fortis, RBS en Dexia kregen hetzelfde op hun bord. En Tier 2 is vaktaal voor prefs.

Aegon maakte geen deel uit van dit rondje maar de Aegon prefs, waar we een kleine restpositie in hebben na een grote te hebben gehad, zakte uit sympathie en solidariteit 23%.
Voor wie eerdere afleveringen van dit feuileton gemist hebben, die prefs staan in de VS en worden daar uitgegeven op $25 en vaak verkocht aan mensen zoals de schoonmoeder van Taleb.
Aldus Taleb tegen ons.
De reden waarom schoonmoeders dit doen is dat ze dan een procent of 7 vangen en dat is bij schoonmoeder genoeg om van te leven lijkt het dan.
Behalve als het fout gaat.
We noemen Taleb omdat dit een Taleb situatie is. Je krijgt een normaal maar niet geweldig rendement. Het lijkt zeker. Maar je had net zo goed veel meer risico kunnen nemen want zelfs onze Aegon prefs doken bijna 90% onder de uitgiftekoers.

Taleb’s schoonmoeder speelde op zeker maar die prefs zijn dus een drama geworden en gezien de prijsactie zijn er veel mensen die hun posities tegen afbraakprijzen wegdeden.
Begrijpelijke angst. Alleen achteraf lijkt het idioot. We zijn wat clementer geworden met de jaren, het is iets om doodsbang van te worden.

Nu hadden wij de dingen op de helft of minder van die uitgiftekoers gekocht en ook nog wat bijgekocht op 6, maar als dit gebeurt kunnen wij ons goed het Schoonmoedergevoel voorstellen want ook bij Inveztor raakten die dag de ramen wat beslagen door de transpirerende lichaamsdelen die wij hier niet nader zullen omschrijven.

Denk vooral niet dat het gemakkelijk is, dat lijkt maar zo.
Dit was Bruin Zweet.

Neem de proef op de som. Ga naar iemand toe die er echt wat van af weet. Een academicus, uw bankier of een pref specialist.
Vraag hen wat het betekent als je ruim 45 cent per kwartaal aan dividend krijgt en je pref $3 kost.

Het dividend kwam uit rond de $1,82 maar we gaan niet moeilijk doen om wat halve centen. Het is meer dan 60% rendement. Zelfs 60,666%, voor de perfectionistas.
Iedereen zal u dan zeggen dat dit bedrijf failliet gaat en uw papier waardeloos wordt.

Dus genade voor de verkopers. We kochten kort daarna bij op 6. We namen weer wat winst en gooiden op 24 juni een stuk van onze positie eruit, tussen de $15,17 en $16,41 maar grotendeels op dat laatste niveau.
We hadden nog een plukje, zoals u in de PolderPortefeuille kunt zien.
Afgelopen week hadden we het er nog over. Wat het de moeite waard om voor een bruto dividend van $1,8120 een pref aan te houden die weer naar de $20 ging?
Vannacht kwam het antwoord.

Aegon prefs gingen uit sympathie en solidariteit met ABN en ING 23% terug. Dit toont twee dingen aan.
Sympathie en solidariteit zijn niet het monopolie van de SP en Groen Links en destijds hadden we afgeraden om ABN prefs te spelen ten gunste van Aegon. Want wat is hier nu het debat? Die neerwaartse bijstelling komt doordat Fitch de goegemeente meedeelt dat banken die aan het staatsinfuus liggen hun pref aandeelhouders om een bijdrage mogen vragen in de vorm van inlevering van hun dividend.

Aegon krijgt wel steun maar wordt hier niet in meegenomen en de condities van hun prefs waren wat beter, dat was de reden om liever Aegon dan ABN te spelen destijds.
Nu nog wat gaan knoeien in die 23% is wel een beetje dansen op de rand van de vulkaan. Maar als ik de overgrote meerderheid van hen die mij verdoemen tot het Eeuwige Ezelsoor vanwege de voorzichtigheid die ons al eerder noopte om het grootste deel van onze positie aan te lappen op $16,41 beluister dan moet dit toch een opportunity zijn tot terugkoop.
Misschien dat we het wel gaan doen vandaag (full disclosure) maar misschien ook niet (full disclosure bis). En we hebben nog wat stukken. Die gaan we in elk geval vandaag niet weg doen.

Er is een aardige kans dat dit verhaal gaat bouncen. Voor bulls die een rendement van $1,82 op een aandeel dat in de $15 noteert leuk vinden is dit dus een aardige hors d’oeuvre vanmiddag. Want de dingen noteren in de VS onder het symbool AEF.

Als we nog wat doen versturen we een flash naar abonnees op De Kapitalist.

Long AEF.

Shanghai herstelde terwijl u sliep, +3,7%, terwijl de rest van Azië ook opveerde.
Azië omhoog, de VS gisteren in herstel met sterk hogere oieprijzen en een daarbijbehorende sterk inzakkende dollar, nu 142,30, dat zet de toon voor herstel in Europa.

Laten we nog eens een hardnekkig misverstand noemen.
Dat er op de middellange termijn alle reden is voor ongerustheid, dat lijkt ons fundamenteel gegrond.
Maar nergens staat dat de aandelenmarkten dan niet ondertussen nog goed kunnen performen. Op een slot van 996 was de S&P weer boven steun en met een future van nu boven de 1000 ziet het er rooskleurig uit. En het is allemaal ruis.

Maar waarom zou op de korte termijn de S&P het voorbeeld van Azië niet volgen? Welk voorbeeld vraagt u dan. Inzakken met 20%? Want Shanghai was één dag een bearmarkt. Een bearmarkt treedt op, volgens het boekje, bij een daling van 20%.
Of dit voldoende is om in een recordboek te komen met de kortste bearmarkt ooit is een vraag waar we ons helaas niet mee kunnen bezighouden maar we lezen uw visie graag.

Het is goed mogelijk dat de Westerse markten het traject van Azië volgen.
Inveztor heeft daar vannacht over nagedacht en opeens lijkt alles eenvoudig.
Wij aarzelen nu even en vervolgens gaan we weer omhoog. Net zoals Azië. Tot een niveau dat niemand voor mogelijk hield.
Zo is Shanghai nu, na de correctie, nog steeds meer dan 30 keer de winst waard.

Edward Loef voorziet, om geheel andere redenen, ook zo iets, wanneer hij naar een weerstand op AEX 272 kijkt en naar een uitbraak naar de 350.

Wat daarna allemaal kan gebeuren doet ons huiveren en als dit scenario zich zo ontvouwd dan lijken puts een goede optie.
China is een leading indicator, eerst omlaag, ook als eerste omhoog en ook als eerste weer 20% terug.

We herhalen dit mantra al een tijdje en er komen weinig reacties op. Dit zou ons in onze gedachte moeten sterken. Wat extra tijd om risico posities af te bouwen voor de klap is welkom.nvt