De cijfers van het Amerikaanse consumentenvertrouwen werden vanmiddag goed ontvangen. In mijn vorige blog schreef ik hoe belangrijk de werkgelegenheid is maar vertrouwen moet er ook zijn.
Dat komt dus mooi uit vandaag maar bouwt u er niet teveel op, dit soort gemoed kan zo omslaan. Het is maar waar het publiek op let.
Tweederde van de uitgaven komen van de consument en tweederde van hen heeft een eigen huis. Dat huis kon als spaarpot worden gebruikt door het afsluiten van steeds scherpere hypotheken en die vlieger gaat niet meer op.
De prijs voor benzine zit vandaag ook weer in de lift maar dat is even minder belangrijk in de ogen van de markt.

Vandaar dat de beurzen lekker stijgen en de bulls duidelijk de overhand hebben. Goede bedrijfsresultaten helpen, maar pas op want dat zijn de resultaten van tot nu toe en niet de resultaten van de komende zes maanden.

Niet alleen voorzie ik veel meer dispersie, zoals men in dit vak zegt, in de resultaten van sectoren, landen en type activa, maar ook veel meer volatiliteit.
De markt probeert een nieuwe richting te vinden en kijkt nu even naar goed nieuws. Daarom daalt de dollar weer en gaan de koersen omhoog in de VS.
In Europa gaan ze omhoog omdat het hier cyclisch gesproken stukken beter gaat. In Azië ook.
De yen daalde omdat mensen geen carry trades meer kunnen doen uit risico aversie. Daar kan ook weer zo verandering in komen. En twee weken kon niemand bedenken waarom de yen zou stijgen, als was die nog zo ondergewaardeerd.
Zo werkt de markt.Geen posities

Particuliere beleggers hebben moeite met het aanvoelen hoe erg het is als je een credit crunch hebt, want ze handelen zelden in het soort papier waar nu geen markt meer voor is.
Ze zijn ook niet actief als riskmanager, behalve voor hun eigen geld.
Laten we daarom beginnen om als preambule te stellen dat het in de getroffen sectoren veel erger is dan u denkt en dat de ellende moeilijk in te schatten is. Mensen die dit meemaken hebben er dan ook grote moeite mee niet erg pessimistisch te worden en misschien is dat maar goed ook zo, want de markt voor aandelen houdt zich best redelijk, behalve dat er wat vlucht naar kwaliteit is en wat wantrouwen van financials, waarbij natuurlijk babies en badwater tegelijk uit het raam worden gegooid.

Zoals ik meerdere keren per jaar schrijf, is de vloek van de prutsende belegger zijn of haar neiging tot onrealistische verwachtingen.
Dat betekent dat u bijvoorbeeld niet van mij kunt verwachten dat ik u ga zeggen dat er niets aan de hand is – een kleine correctie, dit gaat zometeen weer goed. Maar ik ga ook niet zeggen dat u nu alles moet verkopen, inclusief Apple.

Het is niet omdat ik dat niet durf maar omdat ik dat niet weet.
Je kunt afwegingen maken en je kunt je eigen risico tolerantie herbepalen. Je kunt de borders wat bijknippen en voor het weer gaat regenen wat extra hout voor de kachel inslaan, mocht het een koude winter worden.

Wat we wel kunnen zien is dat de periode van uniforme prestatie van activa nu voorbij is. Alles deed het immers goed. Opkomende markten, oude markten zoals Duitsland, obligaties, CDO’s, junk, onroerend goed, technologie, grondstoffen, small caps, private equity, hedge funds en laatstelijk zelfs weer big caps, leuk dat ze nog bestaan.
Amerika, Azië, Europa? Latijns-Amerika en zelfs Afrika en Arabië stegen tegelijk in één grote globaliserende bullmarkt.

Veel partijen schuwen nu risico, wat weer opportunities creëert voor anderen. Fijnproevers krijgen weer kansen, denk aan stockpickers.

Persoonlijk ben ik nog steeds niet gecharmeerd van obligaties, noch junk, dat kampt met een liquiditeitsprobleem en wijdere spreads, noch bedrijfsobligaties, die hetzelfde probleem hebben. Uit private equity waren we al weg en dat blijven we, evenals uit CDO’s en andere toverwaar.
Big caps gaan aan populariteit winnen, het is een open deur. Liquide en cyclisch gunstig tegelijk.
Energie heeft nog steeds onze voorkeur, al durf ik niemand aan te raden daar 80% van een portefeuille in te beleggen, zoals ik voor mezelf heb gedaan (overigens, niet helemaal expres, twee holdings van me gingen een aantal keren over de kop).

Onze blik blijft gevestigd op de rente, op de Amerikaanse consument en op de dollar. Vervolgens op een eventuele ontkoppeling van Amerika en de rest van de wereld.
Dat zal met schokken gepaard gaan. Ook als de markt het intussen houdt.

Geen posities

Als vliegen moet ik de goedwillende mensen (m/v) uit mijn omgeving die mij aanraden ook eens vakantie te nemen van mij afslaan. Morgen komt Johan Kamsteeg terug van een goedkoop logeerverblijf en u kunt er donder op zetten dat ook hij, geheel uitgerust en met al zijn onkosten in dollars, mij ook belerend toe gaat spreken.
Want vandaag, wanneer u deze woorden leest, zou ik rustig naar de sprinkhanen moeten zitten luisteren onder een olijfboom.
In plaats daarvan bekommer ik mij, tot het op een dag een brug te ver zal blijken te zijn, om mijn beleggende medemens. Vooral het betalende deel natuurlijk, maar ook u, vertegenwoordiger (m/v) van de werkende massa.

Daar hebben we dus weer een crisis net in de vakantie.
Ik weet nog hoe ik ooit besloot mijn brokersterminal figuurlijk aan de wilgen te hangen vanwege dit soort gezeur, dat het ene na het andere jaar voortduurde, denk aan de jaren ’90, plus de eerste drie jaar van deze eeuw.

Daar gaan we dus weer, de zoveelste crisis. Of laat ik het anders zeggen, de zesde crisis die ik in mijn vakantie mag verwerken.
Comes with the territory moet je dan maar denken.

Vandaag, maandag, wordt een interessante dag maar de subprime ellende is te groot om in een dag of wat verwerkt te worden. Niemand weet wat er precies gaat gebeuren, maar de bekende partijen spelen hun rol.

Moody’s, als rating agent, speelt haar rol door verontrust te zijn maar toch sussend en publiceert daarvoor een speciaal rapport en laat wat huis-intellectuelen opdraven.
Minister van financiën Paulson, Bernanke en andere boegbeelden van de Amerikaanse economie zijn bezorgd maar u kunt rustig gaan slapen. Zij zijn in hun rol, over hen niets dan goeds.

Laten we nog eens kijken wat hier aan de hand is voordat we onnodig geblaat toevoegen aan de onzin die we links en rechts al te horen krijgen van mensen die het goed bedoelen maar helaas slechts wat raaklullen (het woord mislullen bestaat niet en wij vragen ons af waarom).

De subprime crisis heeft even de Amerikaanse obligatiemarkt lamgelegd en gezorgd voor een paniekvlucht naar staatspapier, waarvan de rente weer onder de 5% zakte terwijl kort daarvoor nog angst voor toenemende inflatie was.
De bevriezing van de markt leidt al tot een even koude vriesperiode in alles dat risicovol is, zoals LBO’s. Aan de aandelenkant kunnen we dus geen premie verwachten van nieuwe opkopers, die zijn uitgekocht want ze kunnen niet meer financieren. Erger nog, een aantal grote benchmark deals zoals Chrysler en Boots zijn nu in de problemen en dat zal het geval zijn met een stuk of 35 grote LBO’s.

We zaten in een bullmarkt waar, al enige tijd, alles correlleerde. Alles ging ook omhoog. Daar is nu een eind aan gekomen.

De visie van de markt zal de komende tijd aan veranderingen onderhevig zijn, lijkt ons. Nu is de markt doodsbang voor risico terwijl gisteren nog een lening met ouderwetse covenants niet meer verkocht kon worden. Alleen cov-lite leningen vonden nog aftrek, een zeker teken van overmatig risico.

Nu zien we, binnen een week, precies het omgekeerde gebeuren en op zich is dat heel gezond.

Financiële innovaties zoals de technieken om leningen en hypotheken te bundelen en door het systeem heen te spreiden zijn op zichzelf gunstige vernieuwingen die de groei bevorderen.
Maar er was geen reden om de speculatie te stoppen en dit soort technologieën hebben nu tot gevolg dat alle partijen veel meer met elkaar verweven zijn dan ooit tevoren.

Daardoor wordt het mogelijk dat er onverwachte klappen komen die paniek kunnen veroorzaken.

Dit is de reden waarom beleggers wegrennen uit de financials want daar ligt het risico, hoe gespreid ook, geconcentreerd.

Zoals we al eerder hebben aangegeven, in ons vorige blog om precies te zijn, zien we nog een paar gunstige punten.
Ten eerste is daar de gezonde bedrijfssector in de VS.
Bedrijven die niet afhankelijk zijn van krediet en een goede cashflow hebben, worden niet getroffen. Door de daling van de dollar importeren Amerikanen minder wat goed is voor de balanzen van hun eigen bedrijven.

Amerika was al de langzaamste groeier van de drie grote blokken, Azië, Amerika, Europa.
Het is mogelijk dat Azië en Europa ontkoppelen, als de dollar tenminste niet te snel en te ver zakt.

Dat kan gebeuren als de situatie in de VS ernstiger wordt en de Fed naar het rentewapen grijpt.
Als de rente daalt is dat goed voor de huizenmarkt en voor aandelen, maar dan zakt de dollar als een pudding in elkaar.

Uiteindelijk ligt de sleutel de Amerikaanse consument, die al overbelast was.
Als de onroerend goed component van de consument te snel inzakt en mensen hun huizen massaal verliezen krijgen we een groot probleem. De consument houdt dan op met uitgeven en 70% van de Amerikaanse economie zakt dan in.
Want het bedrijfsleven blijft al die tijd wel normaal door investeren en koopt ook concurrenten op.

Europa kan getroffen worden door een snel zakkende dollar, vanwege de crisis in de VS. Europese financials zullen de indices onder druk zetten want ook zij zijn vaak betrokken in het transactieweb rond Amerikaanse onroerend goed. Als ze dat niet zijn worden ze getroffen als hun kredieten niet meer liquide zijn en ze hun omzet zien teruglopen omdat de markt staakt.

De grote winsten op de hard zakkende subprime index worden nu door de hedge funds verzilverd.
Het is te vroeg om te kopen en te laat om te verkopen.
Daar staat tegenover dat Amerikaanse aandelen niet duur meer zijn na de daling van vorige week.
Tenzij de winsten die geschat worden niet verwezenlijkt worden.
Paniek is nooit te voorspellen.Geen posities

Even heel kort over de situatie in de VS. Het is niet dat er niets aan de hand is maar de kans is groot dat dit hele gedoe in de subprime sector inclusief de besmetting naar andere credits u niet erg zal raken.

De corporate sector in de VS is nog steeds gezond.
Herinner u mijn eerdere stuk over Cov-Lite. Dat ging over leningen zonder beperkende bepalingen.
Ik denk dat dit soort excessen nu ingedamd gaat worden en dat gaat opeens met een schok gepaard.
Eigenlijk is dat heel goed. Maar omdat er een schok optreedt en er opeens geen obligaties of schuldpapier meer verkocht wordt is er paniek in die sectoren.

Er vloeit zelfs bloed door de straten. Normaal is dat een koopsignaal. Voor aandelenbeleggers is er minder aan de hand dan de koppen u doen geloven en op de korte termijn lijkt me dit juist een koopgelegenheid.
Voor paniek komt er echt nog wel een andere gelegenheid.nvt

De rente is nog steeds laag. Omdat de rente op variabele hypotheken in de VS stijgt komen daar een groot aantal huizenbezitters in moeilijkheden. Die moeilijkheden slaan natuurlijk over op de hypotheekbezitters die de grap financierden. Omdat alles via derivaten weggediversifieërd is, alle financiele richtingen op, lijkt het dat er nogal wat gif in de financiële bloedstroom komt.

Dat is gevaarlijk.

Dat is ook waar de echte risico’s liggen, meer nog dan bij een paar omvallende hedge funds bij Bear, Basic en andere beheerders.

Bill Gross, de beheerder van de grote PIMCO obligatieportefeuille, ziet twee vervelende golven op ons af komen, zoals berekend door Bank of America. Dit jaar nog gaan er $ 500 Miljard aan variabele hypotheken 200 basispunten meer aan rente betalen. Dat is een heel grote verhoging, voor mensen die dat geld misschien niet kunnen opbrengen.

In 2008 wordt er een verhoging voorzien voor $700 Miljard, waarvan 75% subprime is.

Kunnen die mensen zo’n huurverhoging aan?

Gaan ze dan hun consumentengedrag niet wijzigen?

Het enige dat de Fed hieraan kan doen is de rente weer laten zakken.

Dan gaat de dollar mee naar beneden en die moet je dus short zitten, zeker als dit door zet.

Dat brengt ons op een heel ander punt, namelijk de technische analyse van de dollar. Ik ben altijd bang als ik hoor dat iedereen het eens is. We zouden voor de grap eens duizend bankiers en beheerders samen moeten laten stemmen over de dollar. Morgen misschien weer eens doen op Inveztor. Iedereen die ik ken, lees of hoor is negatief.

Nu brandt er alvast een lampje.

Vervolgens kijk ik naar een dollargrafiek en kijk eens, daar staan we op een mooi steunpunt. Dus de hele grommende meute dollarbears zou er wel eens naast kunnen zitten.

Alleen, daar is geen enkele fundamentele reden toe.

Tenzij iedereen al dollars verkocht heeft, dan hoeft er maar iets te gebeuren en hij stijgt.

Dat is dus een risico voor de bears.

Maar is het niet zo dat er elke dag vrachtwagens dollars bijkomen en dat die ook geconverteerd kunnen worden in euro’s, Kiwi’s of Swissies? Of zelfs in Loonies? Dat zijn de Canadezen dus, die Loonies.

Natuurlijk kan dat en daarom zien we die valuta’s ook stijgen.

Je kunt vervolgens denken aan wat er gebeurt als de dollar zakt en de olieprijs blijft doorstijgen. Dat is weer niet zo goed voor onze herstellende euro-zone.

En in de VS? Als mensen hun huur niet meer kunnen betalen, of alleen met moeite, dan is dat niet goed voor hun koopgedrag.

Teruglopende detail omzet leidt tot een teruglopende beurs.

Waarom stijgt die beurs in de VS dan zo?

Omdat voor de grote, internationale bedrijven die dollarbaisse goed is. Je hoeft maar meer in het buitenland te verkopen dan in de VS en je winst ziet er mooier uit.

Als je exporteert, dan exporteer je meer, want je kosten liggen lager.

Wat ons weer brengt op twee sectoren waar veel naar gekeken wordt. Raffinaderijen en huizenbouwers in de VS.

Eerst de huizenbouwers. Als het bloed door de straten begint te lopen moet je kopen. En er begint nu leegstand te ontstaan, er imploderen wat hedge funds en het staat op de voorpagina van de kranten.

Dus tijd om die huizenbouwers met hun lage koers/winstverhoudingen te kopen?

Ja, als je naar de demografie van de VS kijkt. Die is niet al te ongunstig.

Nee als je naar de risico’s kijkt van wat er verder nog fout kan gaan. Dat is net teveel voor ons. Niet doen dus.

Er gaan steeds meer raffinaderijen stuk, dan weer dit pijpje dan weer dat. Dat komt doordat er al decennia lang geen nieuwe raffinaderijen zijn bijgebouwd en doordat de milieu-eisen erg verscherpt zijn.

Dat maakt het raffinage-proces veel moeizamer en zo gaat er meer kapot.

Bovendien lopen die raffinaderijen op maximum capaciteit. Daardoor gaat er nog meer stuk.

De marges zijn nu hoog. Dan heeft niemand zin om de zaak een minuut langer stil te leggen dan strikt noodzakelijk is: nog meer potentiele schade want we weten hoe dat gaat in zo’n geval. Iets te weinig onderhoud, er waren al memo’s over geschreven maar opeens, Whamm.

Daarom moet je nu in raffinaderijen beleggen want de marges zijn erg goed en het is heel moeilijk er nieuwe bij te bouwen.

Probeert u maar eens een vergunning te krijgen bij de Gemeente om er in uw tuin een neer te zetten.

Ik durf niet in raffinaderijen te beleggen op dit moment. Dat komt juist door die marges. Die zijn veel te goed. Op een dag komen die terug. Wanneer weten we nog niet, maar klimmen kunnen ze maar met moeite.

Veel minder moeite kost het indenken van redenen waarom de olieprijs zou stijgen. Eigenlijk heb je daar maar weinig fantasie voor nodig.

1 De prijs van olie is spectaculair gestegen maar ligt nog onder het niveau van 1981, aangepast voor inflatie.

2 De economie lijdt niet onder de olieprijs zoals de huizenmarkt in de VS kraakt onder de subprime ellende.

3 Er is een structureel tekort aan olie op het gebruiksniveau dat we de komende jaren kunnen verwachten en dat een eenvoudige extrapolatie is van huidige trends.

Het enige dat me dwarszit is dat iedereen het hier ook over eens is. Maar desondanks blijft olie met uranium de belangrijkste hoeksteen van mijn portefeuille.

Herinnert u zich nog al die stukken in de krant, vanaf begin 2005, dat het nu wel afgelopen zou zijn met die veel te dure grondstoffen?

Met 12% groei in China lijkt me die voorspelling wat voorbarig.

Long olie, short dollars

Dit was De Week Die Was: hij begon met Jet Lag.
L’Avion, een luchtlijn met één vliegtuig dat alleen business class doet tussen Parijs en Newark was een verademing. Inchecken op Newark is ook een stuk gemakkelijker dan op Orly West. Orly is een non-tariff barrier ten gunste van Air France KLM. De sfeer lijkt een beetje op het vliegveld van Marrakech op een drukke dag. Twee uur van tevoren aanwezig zijn is hier geen luxe maar echt noodzaak.

De Guerilla
Terugkijkend op New York denk ik aan mijn gesprek met Peter Siris, de Guerilla. Dat is vanwege zijn werkstijl.
Zijn firma heet dan ook Guerilla Capital en hij heeft een boek uit dat Guerilla Investing heet.
Ik probeer een manier te vinden om Siris in onze site te integreren. Siris is echt een originele belegger. Erg succesvol voor zijn klanten en ook voor hemzelf. We doen allebei alleen wat we leuk vinden en laten de rest over aan anderen.
Siris is 62 en weet van geen ophouden, integendeel, hij heeft zich de afgelopen drie jaar helemaal vernieuwd.

Hij schrijft veel, maar zijn stukken in een New Yorks dagblad zijn voor een groter publiek bestemd en niet leuk voor ons.
Tijd om nieuwe columns voor Inveztor te maken heeft hij niet echt.
Siris is een echte vakgenoot in die zin dat hij zoekt naar onbekende en ondergewaardeerde kleine aandelen. Daar kan je een edge in ontwikkelen. Niets nieuws voor mij, maar ik beoefen dat vak niet in de VS. Wel in olie en grondstoffen, maar dat doet Siris weer niet.
Siris spreekt al 34 jaar Mandarijn en heeft nu ook een kantoor in Beijing. Hij financiert, begeleidt en analiseert Chinese aandelen die in de VS noteren. Die zijn een stuk goedkoper dan wat op de hype beurs van Shanghai staat. Iets om binnenkort aandacht aan te besteden.

We hebben ook allebei interesse in het business model van een strip club. Geen tijd om ’s avonds een store check te doen omdat mijn kinderen mee waren. In De Kapitalist zullen we het nog eens over dit fantastische bedrijf hebben. Klanten betalen om te mogen komen kijken. Klanten drinken ook. Het Talent, zoals de Miepen aan de paal door de vaklui genoemd worden, betaalt ook. In hun geval om fooien te kunnen krijgen.

Als eigenaar heb je eigenlijk alleen harde muziek, gedimd licht en een schone wc nodig.
Wat doen wij nog bij Inveztor ?

Mr # 1
Terug in Nederland toerden we twee dagen rond met Lionel Le Maux. Lionel is een vriend en mijn Franse partner. Hij is pas 35 en heeft ruim 12 jaar ervaring als stock picker. Bij Lipper, City Wire/Reuters en anderen staat hij nummer 1 van 189 Europa managers.
Het is aardig om te zien hoe de beste jongens in dit vak naar onze aandelenmarkt kijken. Lionel heeft de laatste jaren gemiddeld 35% per jaar gemaakt. In Nederland had hij maar drie aandelen, Beter Bed, Brunel en Univar. Die had hij gekocht toen de marktkapitalisaties nog erg laag waren. Beter Bed op € 85 M, Univar onder de € 200 M.

Ja, zeggen sommige instituten dan, maar dat was toch niet zo moeilijk?
Dat weet ik niet. Achteraf lijkt dat alleen maar zo.
Toen Lionel instapte was Univar niet hot, dat werd het pas later. Beter Bed idem: hij stapte pas in toen er een plan voor herstructurering op tafel kwam. Precies het juiste moment en om precies de juiste reden.
Het oordeel van beleggers wordt gekleurd door wat er intussen gebeurd is. Zo gaat het altijd, ook in de geschiedenis.
Op dit moment ziet Le Maux overigens niet veel in Nederland. Hij kijkt vooral naar Duitsland, Scandinavië en Engeland.
En ook naar een paar situaties in Italië.

FD
Donderdag spraken we onze nieuwe vrienden van de FD Mediagroep. Er waait daar een frisse wind. We hebben even wat stress gehad dat dreigde uit te lopen op een kort geding.
Ons hebt u er nooit over gehoord. We hebben onze vrienden even de tijd gelaten om een positieve mening te bepalen. Hun team is nieuw en enthousiast en dat zijn wij nu ook.
Kuifje, de nieuwe topman met de aptonyme naam, heeft veel ideeën. Het FD is een erg conservatieve krant, met een beetje geluk slaagt hij erin van dit tankertje iets meer een speedboat te maken.
Het FD wordt helemaal vernieuwd en voor Inveztor zijn er ook grootse plannen.
Bartjens, Boven de Markt en andere verhalen zijn al weer terug in onze kolommen.
Peter Leene, een man die rust en kracht uitstraalt, heeft de commerciële activiteiten overgenomen. We gaan proberen die van Inveztor te integreren bij de groep.
Dit wordt leuk, de sfeer is nu beter dan toen we begonnen. Toch gek hoe dingen soms kunnen lopen.

RockWell
RockWell Petroleum heeft lang niets van zich laten horen. Dat betekent niet dat daar niets gebeurt, integendeel. De CEO heeft wat moeite met het vinden van de juiste wijze van communiceren, maar er ligt het één en ander op tafel qua financiering.
Dezer dagen verwacht ik een nieuwe ronde project financing met twee vooraanstaande partijen. Ik verwacht ook dat er een nieuwe aandelen emissie plaats zal vinden, zodat RockWell haar deel van die grote projecten kan financieren.
De prijs van ons niet genoteerde aandeel zal vervolgens snel stijgen, zodra de nieuwe projecten worden aangekondigd.

In Fortune, een prachtig blad dat ik alleen lees vanwege de unieke column van Stanley Bing (een pseudoniem), lees ik een oud stuk over hoe je met pensioen kunt gaan als je nog werkt.

Dat ga ik ook doen, in feite is dat pensioen al begonnen, maar niemand heeft het gemerkt.
Ik doe nog wel eens uit de doeken hoe ik dat heb aangepakt. Alleen Bing heeft mij door.

Nu is niet de juiste tijd om dit soort geheimen uit de doeken te doen. We zijn net weer vriendjes met het FD en die denken dat ik nog werk.
Mijn omgeving weet wel beter, maar het weekend is aangebroken.
Tijd om wat columns te schrijven en door Parijs te fietsen.
Heerlijk, zo’n pensioen.
Long Rockwell

In De Kapitalist suggereerden we vorige week in een flashbericht dat PolderPortefeuille aandeel Ares rijp was voor een snelle stijging naar het oude niveau boven de € 6. Het aandeel stond toen 5,48 en was net om onbekende reden gezakt van boven de 6 naar rond de 5.
Iemand had belang bij een lagere koers en we kwamen er achter dat het management bezig was in te kopen. Die hadden belang bij die lagere koers.
Het was dus te voorspellen dat die koers snel weer zou stijgen.
Op moment van schrijven was die koers 5,48 – en niet 5,55 zoals ik per abuis had gemeld. Vandaag staan we 5,99 en ik zie die koers door de 6 gaan. Ons oude koersdoel van 10 blijft in stand.
Dit aandeel is nog steeds een koop, maar korte termijn speculanten die extra hadden ingezet via De Kapitalist kunnen hun verkooporders nu inleggen.
Long Ares

In 1969 vertrok ik uit Nederland en voor het eerst ben ik enthousiast over de president van Frankrijk. Sarkozy is er eerst in geslaagd de Gaullistische partij over te nemen – hij blijft de feitelijke leiding in handen houden, ook als President van de Republiek. Dat was geen gemakkelijke klus en commentatoren onderschatten dat. De Gaullistische partij was een conservatief bolwerk vol vijanden van Sarkozy: de Chirac aanhangers en de aanhangers van de Gaullistische baronnen haatten deze drukke, relatief jongen agitator.

Nu is Sarkozy president. Hij is nu op Europees niveau omstreden vanwege zijn aangekondigde budgetaire overschrijdingen.
Ik denk dat dat een non-evenement zal blijken te zijn. Waar Sarkozy onder te lijden heeft, is de reputatie van zijn voorgangers, Mitterrand en Chirac. Mitterrand was een typische socialist in de zin dat bij hem de economie minder telde dan de ideologie en Chirac was in feite niet veel beter, maar als rechtse politicus viel het minder op dat hij toch een collectivistische politiek voerde. Daarbij hoorden budgetoverschreidingen die hoofdzakelijk neerkwamen op verhoging van de vaste kosten van de staat. Sarkozy investeert nu om die kosten terug te brengen en de economie blijvend te activeren.
Voor het eerst zie ik hier een man die ook inderdaad kan slagen, een wezenlijk verschil met Chirac.

Op binnenlands niveau is het heel goed mogelijk dat Sarkozy het vertrouwen van de Fransen zal vasthouden. In recente peilingen zien we een score zonder precedent: 85% van de kiezers steunen zijn politiek van opening naar de Socialistische kopstukken die mee willen doen. De laatste overloper is Jack Lang, bestuurder van de Socialistische Partij en voormalig minister.

Technocraten houden in hun schattingen zelden goed rekening met wat de verrassing zou kunnen zijn, namelijk de resultaten van hernieuwd vertrouwen van de Fransen.
En van wat er zou kunnen gebeuren als Frankrijk weer aan het werk gaat.
Acht weken vakantie zijn geen uitzondering hier, en een bestseller is een naar boekje van een Miep die een baantje heeft bij EDF, het electriciteitsbedrijf dat bekend staat om haar statische arbeidsverhoudingen. Het boekje gaat over hoe je daar in dienst kunt blijven zonder iets uit te voeren. Heel vertrouwenwekkend dat zo’n boek een bestseller werd. Misschien gaat dat voor een deel van de bevolking veranderen.

Dan zou de uitkomst best wat beter kunnen zijn dan verwacht, waardoor de investering van de Fransen in hun eigen toekomst wel eens erg rendabel zou kunnen uitpakken.

Als we een Sarkozy voor Dummies aandelen strategie willen samenstellen dan is dat niet zo moeilijk.

Kijk goed naar wat Vincent Bolloré, Martin Bouygues, Bernard Arnault en Albert Frère doen. Frère is een Belg, één van de allerhandigste beleggers in dat land. Hij heeft een grote kennis van de Franse markt en de beste contacten op het hoogste niveau.
Frère is vaak de partner van Bernard Arnault. Arnault is de rijkste man van Frankrijk, met een miljard of 40. Hij is onlangs begonnen zich actiever op te stellen, buiten de perimeter van zijn vlaggenschip LVMH en buiten zijn bestaande private equity fondsen.

Arnault is een goede relatie van Sarkozy. Vincent Bolloré, één van Frankrijk’s top ondernemers en ook meester in het spelen van beursspelletjes, is ook een persoonlijke vriend van Sarkozy. Zijn activiteiten zijn beursgenoteerd en kunnen via zijn holding bespeeld worden.
Martin Bouygues is president van het gelijknamige bouwbedrijf en is ook nummer 1 in televisie en nummer 3 in mobiele telefonie.
Er is sprake van een eventuele toenadering tussen atoombedrijf Areva, voor het grootste deel nog in handen van de Staat en Bouygues samen met Alstom, het bedrijf dat ooit, onder grote kritiek van Staatsbemoeienis gered werd door de toenmalige Minister van Financiën, Sarkozy.

Een andere bijkomstigheid van een succesvol herstel van de Franse economie ligt in de onroerend goed sector.
Nexity is dan een interessante speler maar voor particulieren zijn er ook nog interessantere, kleine REIT’s te koop.
Een mooi onderwerp voor een toekomstige uitgave van De Kapitalist.

Geen posities

Als u dit soort columns van Kraland liever direct ontvangt in plaats van weken later en ook liever goedkoper wilt inkopen, klik dan hier. De summersale actie waarbij u € 100 korting op een abonnement op De Kapitalist krijgt, loopt nog maar tot 31 juli. Let op: ook tijdens de kortingsperiode geldt: niet goed, geld terug. Als u nu een abonnement afsluit op De Kapitalist, met een tijdelijke korting van € 100, en u bent niet tevreden, dan kunt u binnen een maand opzeggen waarna u uw resterende abonnementsgeld retour krijgtDisclaimer Kraland: long Xemplar.

Helemaal voor. Niet alleen spellen, ook spelen.
Panem et circenses ?
Go for it.
Vuurwerk op 14 Juli ?
Geweldig !
De meest sympathieke manier om mijn belastinggeld in rook te zien opgaan.

Alleen voorspellen, pas daar mee op. Taleb was een hele middag op de radio in New York vertelde iemand me. Mensen kunnen het niet laten, dat voorspellen.
Joe Battipaglia voorspelde weer het een en ander. Bijna buiten adem. Ja ja, die voorspellers kunnen het allemaal niet bijhouden en telkens, telkens het oude liedje: hun voorspellingen zijn, in de meeste gevallen, volstrekt willekeurig.

Ik zeg “in de meeste gevallen” want het gebeurt regelmatig dat professionals onder de willekeurslijn scoren. Dat gebeurt vaker dan u, het publiek, denkt. Net zoals dokters vaker foute diagnoses stellen dan u denkt.
Waarom gaat u dan toch naar die dokter ? Omdat u zich beter voelt als een dokter zich in uw gezondheid vergist dan als uw werkster dat doet.

Zo viel vandaag bij het opruimen van mijn mailbox mijn oog op een item dat Henk-steven Renzenbrink me had opgestuurd.
Het ging over het succes als stockpickers van Playmates.
Een van die dames had het zelfs zeer goed gedaan.
En de vijf beste dames deden het vorig jaar allemaal beter dan de bekende, nee beroemde beheerder Bill Miller, hier al vaak besproken (hij doet het sinds 2005 niet meer zo goed en zijn fonds is veel te groot lijkt me).

Het artikel stond, geheel kritiekloos, met wat lacherig commentaar zo van huh huh, die Playmates kunnen het ook, in een landelijk financiëel blad.

Dat is natuurlijk een aanfluiting want het echte verhaal is als volgt. Ten eerste kan je dit verhaal beter weglaten want het zegt niets.
Ten tweede, als je zo melig bent dat je het toch plaatst, dan kun je als enig commentaar erbij zetten dat Playmates er leuker uitzien dan arme, hardwerkende verpleegsters in dit of dat ziekenhuis. Verder maakt het niets uit want hun keuzes en de uitkomsten zijn volstrekt willekeurig en zeggen absoluut niets, behalve dat een idioot hiermee in de tijd van zijn baas aan de gang is gegaan en er zelf dus blijkbaar geen bal van snapt. Krijgt nog toestemming hun lezers er mee te vermoeien ook.

Alleen de les is wat anders: dit is schering en inslag.
Statistisch wordt er maar wat raak geluld, hoewel je eigenlijk het werkwoord mislullen zou moeten gebruiken, dat dekt de lading beter.

Visueel was het verhaaltje ook niet aantrekkelijk. Hoe kan dat met zo’n onderwerp vraag je je af. Ik ben toen maar even via Google gaan kijken en voorwaar, daar had ik snel weer wat prachtig materiaal voor mijn presentatie bij elkaar, airbags and all.

Nu weet u ook waarom het niet zo belangrijk is wat ze over je zeggen in de krant, als ze je naam maar goed spellen.
En ik ben voor spellen, zolang ze maar niet gaan voorspellen.

geen