Huizen zijn voor de meeste beleggers hun belangrijkste lijntje activa en meestal hebben ze er maar één.
Maar de andere huizen zijn ook belangrijk, huis twee en drie. Verwarrend.
En huizen zijn zo belangrijk want de stijging in onroerend goed prijzen redde ons in 2001/2002 van een deflatie ramp.
Toen begonnen Amerikaanse huizenkopers weer eens als gekken in huizen te speculeren en nu zijn die huizen dus belangrijk omdat er wel eens een klap zou kunnen komen.

Maak u niet ongerust, ik ontken dit fenomeen niet. Er werd tegen de klippen op gespeculeerd in condo’s.
En onze trouwe lezer Henk-Steven Renzenbrink rapporteerde vorige zomer, als onbezoldigd Inveztor reporter vanuit Florida, wat hij daar allemaal voor engs zag gebeuren. Hoeveel huizen er te koop stonden terwijl in vorige jaren mensen ongevraagd langs kwamen om een bod te doen.

Ik wil alleen even een kanttekening plaatsen.
Laten we eens naar de situatie in Engeland kijken. Daar is de Bank of England de rente gaan verhogen in 2004 omdat de huizenprijzen ook daar de pan uit gerezen waren.
Maar de huizenmarkt, die toen even stil lag en wat zakte, heeft zich allang weer hersteld.
Niet alleen dat, de top van de markt is helemaal op hol geslagen.
Record na record sneuvelt.

Laten we nu niet de zaken door elkaar halen, hier spelen twee factoren. De rijken worden steeds rijker en de City had een fantastisch jaar. Die moeten dus allemaal groter gaan wonen in Hampstead, Holland Park en Chelsea.

Engeland kent een concurrerend belastingsysteem voor buitenlanders, dus wie heel rijk is en nog werkt gaat liever in London wonen.
Dat stuwt de huizenprijzen in de betere wijken.
Voor de rest zorgt de overheid daar, net zoals bij ons, voor tekorten aan grond en presto, de markt gaat weer naar boven.

In Amerika hebben we het niet over een homogene huizenmarkt.
Er zijn grote regionale verschillen en in veel delen van de VS is de huizenmarkt niet gestegen, in andere delen zijn de prijzen in deze cyclus drie tot vijf keer over de kop.

Maar het kan best dat we hier ook een soort parallel met Engeland krijgen.
Geen crash dus.
Want in Nederland zouden de prijzen ook hard naar beneden komen en dat is ook niet gebeurd.
Integendeel. Wie in Amsterdam echt wat moois zoekt moet zich enorm haasten en een goede makelaar in dienst nemen.
Kwaliteit is meteen weg. Het is weer een verkopersmarkt.

Terug naar de plutocraten. Het gaat niet zo goed met de condo’s. In sommige markten is er al wat leegstand en zie je repossessions, zoals Renzenbrink ook al rapporteerde.

Maar wat doen we met al die McHouse kopers ? Al die superrijke Amerikanen die tweede en derde huizen aanschaffen ?
Die huizen zijn nu al 30% van de omzet.
Wie had dat ooit gedacht.

Beursgoeroe John Mauldin heeft aangekondigd dat hij zijn huis verkocht heeft en nu huurt.
Een rationele beslissing als je naar de huuropbrengst van huizen kijkt.
Benieuwd of hij gelijk krijgt.
Mauldin woont in Texas.
Wie weet, als de olie genoeg zakt…Long meerdere huizen.

Het eerste jaar zonder James Brown en Saddam Hussein is nu al een jaar van records. Wat dacht u van GE-alumnus Bob Nardelli, die $210 miljoen toucheert omdat hij Home Depot maar niet op de rails kreeg?
U kunt dat zelf ook proberen natuurlijk en exclusief geven wij u hier het recept.

Leer eerst het nodige over Italiaanse gehaktballetjes. Dat is te doen, als u het zover geschopt hebt dat u denkt dat u een Nardelli kunt doen hebt u wel voor hetere vuren gestaan. Zorg vervolgens dat uw headhunter u introduceert bij Kenneth Langone. Ken is een kei en een Italiaanse gehaktballetjes-hobbyist. Een harde, succesvolle Amerikaanse kapitalist. Een powerbroker. Zit in veel boards, onder andere bij de NYSE. Is oprichter van Home Depot en daar haalde hij Nardelli binnen. Hij is ook voorzitter van het comité dat de beloningen vaststelt. Hij zorgde goed voor Nardelli, tot Bob het te bont maakte.
Nu even fast backward naar de NYSE. Daar ligt Langone in de clinch met Eliot Spitzer, de procureur van New York. Spitzer wil het hoofd van de voormalige topman van de NYSE, Richard Grasso. Grasso is ook een Langone-protégé. Spitzer vond het wat ver gaan dat Grasso, zonder dat de andere bestuursleden het wisten, ook dik in de drie cijfers toucheerde.
Langone is het daar niet mee eens. Wij kunnen hier spreken van een clinch en daar liggen deze heren nu in. Maar waar het op neer komt is dat u nu weet waar u moet zijn voor een waardevaste pay package. Weer iets dat ze u niet op INSEAD leren.
Pas wel op met de ontwaarding van de dollar, vergeet niet te hedgen.

Als u deze column geregeld leest weet u al waarom wij voorspellingen zinloos vinden. Althans, de meest voorkomende vorm, zoals beschrijvingen van wat er in de toekomst gaat gebeuren. Het is al zo moeilijk het verleden te begrijpen, zelfs als het goed gedocumenteerd is. Voorspellen is te riskant, zeker als het de toekomst betreft.
Wat we wel kunnen is proberen te begrijpen wat er aan de hand is, dat is ook heel moeilijk maar soms gaat dat goed. Voorspellen gaat praktisch alleen bij toeval goed dus daarom heb je daar niets aan.

Dit jaar, zonder Saddam en zonder de andere Hardest Working Man in Show Business, staat opnieuw in het teken van ruime liquiditeit. Dat is goed voor beurzen en dat moet ook wel want alles wat u graag wilt hebben wordt snel duurder. Materialisten moeten steeds meer betalen voor superjachten, Oude Meesters en Nieuwe Meesters, Oude en Nieuwe Ferrari’s en wijn die vroeger als goed betiteld werd en nu met een Parker-nummer aangeduid wordt.
En ook als u een pure, filosofisch ingestelde, politiek, ecologisch en esthetisch correct georiënteerde consument bent ,krijgt u het moeilijk. Een nachtje in een beetje Aman Resort kost, voor een eenvoudige kamer, het equivalent van een flesje Latour. Exclusief ontbijt natuurlijk.
Overal ontstaan twee-traps markten. De top wordt steeds duurder. Dat komt omdat er zoveel verdiend wordt.
Als Al Gore en Nicholas Stern gelijk krijgen wordt Rusland, dat grote energie reserves dicht bij de smeltende ijskap van de Pool heeft liggen, steeds machtiger. En ze zijn nu al zo lomp.

Steeds meer weiden worden afgegraasd en het gaat steeds sneller. Dat betekent dat beleggers ook bereid zijn om steeds meer risico te nemen. Je ziet dat overal, aan slinkende spreads in de obligatiemarkten en aan de hoge prijzen die durfkapitalisten kunnen betalen voor activa die op de beurs voor minder te koop staan. Voor steeds hogere bedragen en we zullen dit jaar vast nieuwe records zien. Je moet maar durven, vandaar ook die naam.

Alle goede redenen waarom markten zouden moeten instorten zijn nog steeds aanwezig. Te veel om er hier op te noemen, maar het varieert van een clash met Iran tot een dollarcrisis of een instortende huizenmarkt. Aandelen blijven relatief gezien goedkoop vanwege de overvloed aan geld. Maar slechts één categorie is echt goedkoop, in historische en absolute zin. Dat is volatiliteit. Wie daarop wil handelen, neemt ook risico. Want dan koopt u puts.

Michael Kraland Michael Kraland is oprichter en columnist van Inveztor. Op het moment van publiceren was hij long in olie, uranium, goud en aandelen.

We gaan het niet langmaken want dat is moeilijk met een Blackberry, achterin een toestel dat vast zit op het vliegveld van Cairo.
Ik denk aan Inepsis, de God van alles dat misgaat in dit merkwaardige land.
Ik denk ook aan de volksstammen die grote pijn lijden omdat Rainy River vandaag naar de 4,61 zakte. Terwijl dat aandeel hiervoor alleen naar boven zakte maar nooit naar beneden.
Ik ga ervan uit dat er niets aan de hand is en denk aan bijkopen. Sectorzwakte lijkt me, maar verder niets specifieks..
Long RR

Dit wordt ons eerste jaar zonder James Brown en Saddam Hussein. Dat wordt moeilijk wennen.

Traditiegetrouw hoeft u van ons geen voorspelling te verwachten van wat 2007 ons gaat brengen. Daarvoor hebben we teveel respect voor onze lezers.

De huidige bullmarkt wordt een jaar ouder en dus riskanter. Weinig activa zijn goedkoop. Er is dus weinig koopwaardig, behalve voor wie contrair wil denken, en dan nog. Zoals Keynes al zei, markten kunnen langer irrationeel blijven dan u solvabel blijft.

U kunt er op rekenen dat wij, direct in januari, met een aantal nuttige en originele ideeën zullen komen.
Volatiliteit bijvoorbeeld, is wel heel goedkoop.
Daar kunt u aardig aan verdienen: lees Dwarshuis maar.
Goud blijft moeilijk te vinden. Daarom zullen exploratiebedrijfjes opgekocht worden.
Lees dus Middelkoop.
In mijn eigen columns hoop ik dit jaar met een olieverhaal te komen dat vergelijkbaar zal zijn met RockWell Petroleum, het afgelopen jaar.
Als u echt niets anders te doen hebt kunt u mijn verhalen dus ook lezen.

Er zijn ook dit jaar weer voldoende bedreigingen, maar ongelukken blijken meestal pas achteraf voorspelbaar geweest te zijn. Ieder moet voor zichzelf beslissen hoeveel risico acceptabel is. Dat vergt wat financiële zelfkennis en wij wensen u sterkte.

Inveztor heeft iedere maand betere cijfers maar we zijn nog niet rendabel. We gaan er dit jaar alles aan doen om dat doel snel te bereiken.
Onze content slaat aan. Ons publiek is bovengemiddeld goed, maar we moeten onze sterke punten beter laten renderen.
Dat betekent nog meer resultaatgerichte inhoud en vaker direct afrekenen op resultaat, ook naar onze gebruikers toe.

De PolderPortefeuille had weer een goed jaar, met een score van 42,2% op basis van de slotstand van 27 december. Dit was het lustrum: na 10 jaar is de score nu 917,4% versus 121,5% voor de AEX.
Daarmee zijn we een unicum in Nederland.

Wij gaan u dit jaar weer van goede, originele en winstgevende informatie voorzien.
Wij moeten dat nu kunnen combineren met winst.
Dat gaan we doen door ons toegankelijker te maken, door onze kosten te beperken en onze meest rendabele informatie beter te verkopen.

U kunt ons natuurlijk helpen door uw relaties op ons attent te maken. Graag zelfs en hartelijk dank. Stuur onze leukste artikelen door en spreek ons aan op wat beter kan.

Misschien wordt 2007 wel weer een goed jaar. Misschien ook niet. In beide gevallen gaan wij proberen u te helpen het beter te doen dan uw domme buurman die zich, ondanks uw aandringen, minder goed informeert.
Heel veel beter zelfs, als onze prestaties uit het verleden een indicatie zijn voor de toekomst.

Voor 2007 hopen wij dan ook dat deze cliché-disclaimer dit jaar opnieuw belachelijk zal blijken.

Ik wens u een gezond en gelukkig jaar.

Michael Kraland   Michael Kraland is oprichter en columnist van Inveztor. Disclaimer niet van toepassing.

Een van de kleine vadsigheden die wij ons in Nederland permitteren is de Tweede Kerstdag. Of liever gezegd, de zogenaamde Tweede Kerstdag.
Deze dag is al even illegitiem als de Nobelprijs voor Economie, die ook niet echt bestaat. De heer Nobel heeft er nooit een ingesteld, voor zover we weten.
Maar die prijs wordt wel uitgereikt en Nederland ligt vandaag plat.

Zoals wel vaker leggen wij ons neer bij de waanzin vanwege de realiteit. Nederland het Gidsland neemt gewoon een extra dag vrij en noemt die de Tweede Kerstdag, naar een of ander oud heidens gebruik dat ons nu goed te pas komt.
Iedereen kan zich daarin vinden, alleen op Inveztor zult u over dit onderwerp een mild kritische noot lezen, bestemd voor contrarians onder elkaar.

Nederland houdt dus eensgezind vast aan de Tweede Kerstdag.
In zekere zin is dat moedig, want er staat niets over in de Koran.

Er is dus best kans dat wij hiermee een aantal van de marginalere Islamitische fundamentalisten toch nog tegen het hoofd zouden kunnen stoten.

Dat is eigenlijk heel moedig van ons Nederlanders collectief gezien. En we springen er heel discreet mee om, want we houden het uit de wereldpers. Terwijl we daar juist weer wel een opkikkertje kunnen gebruiken, na de Hirsi Ali affaire. Of Verdonk affaire, al naar gelang u een regeltjesfreak bent of een Politische Prinzipienreiter (m/v).
Dat laatste omdat u weet hoe wij denken over politiek zonder principes. Als u dat niet weet moet u de Inveztor Kerstboodschap van dit jaar eens lezen: /pagina/blog/view/4313.

Maar genoeg morele kanttekeningen gezet, u hebt, al dan niet tegenstribbelend een vrije dag. Inveztor echter is noest aan de arbeid. Hier in Cairo, waar uw contrarian op dit moment verblijft in een contrarian hotel dat Talisman heet, is het een zootje.
Nu ben ik geen Cairo kenner -en ik moet zeggen dat ik me gelukkig prijs dat dit zo is- maar het komt me voor dat een zootje de kortste beschrijving is van business as usual in het New York van het Midden-Oosten.

Als eeuwig optimist heb ik meteen gezocht naar voordelen. Welnu, die zijn er. Veel mensen spreken Engels en zelfs Frans, wat leuk is voor mijn familie die mee is. Gisteren was het immers Eerste Kerstdag, dus even de rituele rust en bezinning.
Maar in deze stad gaat dat heel anders. Het gaat luid toeterend en bumper tegen bumper. Het gaat zonder verkeersregels en zonder verstand. Het is smerig, vies, rommelig en gemoedelijk corrupt. Het staat overal vol met soldaten die naar mijn gevoel geen oorlog zullen winnen tenzij tegen landen waar het nog een veel erger zootje is.
Het is ook onbegrijpelijk dat de talentloze saboteur die hun uniformen heeft ontworpen nog niet gefusilleerd is. En zo zijn er nog wel meer misstanden, waar ik het maar niet over zal hebben.

Als u om u moverende redenen naar Cairo zou willen verhuizen maar aarzelt vanwege de moeilijke arbeidsmarkt heb ik een idee voor u. Een company maker. De nieuwe Egyptische Tom-Tom.
Het gaat om een eenvoudig electronisch apparaatje dat of als accessoire of als OEM in auto’s kan worden aangebracht. Het gaat om een automatische klaxon. Dit is een stressverlagend hulpmiddel voor de toch al drukbelaste automobilist hier in de stad.
Deze klaxon toetert automatisch. Er zijn een paar programma’s, die zelfs de meest simpele ziel gemakkelijk kan instellen, zoals 1,3 en 5. De cijfers staan voor het aantal minuten dat voorbijgaat voor er weer getoeterd wordt. Er is ook een Random stand, voor toeteren op willekeurige momenten, de hele dag door en een stand by waarbij ook wanneer de motor afstaat er zo nu en dan wat getoeterd wordt zolang de accu dat toestaat.

Maar we dwalen af.
Doel van deze posting is u te melden dat Rainy River morgen weer handelt, dat ik nog steeds zit te wachten op de volgende boorresultaten maar dat het ook steeds duidelijker wordt dat er nog meer aankomt.

Rainy is bezig een 43101 klaar te maken. Dat is een rapportage over hun boringen waaruit beleggers kunnen opmaken wat ze hier aan hebben, volgens de voorschriften van de beurs van Toronto.
Vervolgens kan Rainy verhuizen van de Venture beurs naar de grote beurs.
Dat maakt het aandeel een stuk gemakkelijker te verhandelen, zeker vanuit het buitenland. Buiten Canada dus, niet buiten Cairo.

In de maand februari zou het een en ander plaats moeten kunnen gaan vinden, vermoedt men in kringen rond het bedrijf.

Dit was het voorlopig vanuit Egypte. Ik kan me niet voorstellen dat er op onze boot een internet aansluiting is.
Mocht dat wel zo zijn, dan kom ik bij u terug met meer nieuws.
De wereld staat immers niet stil op Tweede Kerstdag. Alleen wij.
En in Cairo staan ze het hele jaar stil.

Long Rainy River

Omdat ik morele feestjes niet zo leuk vind schrijf ik bijna nooit iets met Kerstmis. Nieuwjaar is al erg genoeg.
Tijd voor morele zaken dus. Het is jammer dat Kerstmis zo’n materieel feestje is geworden. De sfeer wordt beter weergegeven in een film die dit jaar in première ging, over het Kerstfeest in de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog. De laatste veteranen zullen binnenkort overlijden. Wij hebben geen idee van wat een slachting het was, hoe zinloos, hoe wreed. Stanley Kubricks meesterwerk, Paths of Glory, was tot de verkiezing van Mitterrand een verboden film in Frankrijk. Dat was omdat Kubrick de waanzin en de gekte van de autoriteiten die ons regeren aan de kaak stelde. De lafheid en de achterbaksheid ook.
En de regeltjes natuurlijk, toen nog meer dan nu.
Maar is Kerstmis een feest van goed en kwaad? Van bezinning hierop?

Het afgelopen jaar stond in Nederland in het teken van asielzoekers. Omdat ik hier al 30 jaar weg ben en nooit meer terugkom kijk ik daar wat anders naar dan mijn omgeving, zo blijkt telkens weer.
Mijn bril is gekleurd. Het gaat me goed, mijn familie is gezond en in mijn vak verdien ik meer dan ik ooit op zal kunnen maken. Veel mensen vinden zoiets belangrijk want het politieke debat gaat vooral over geld. Geld is minder interessant naarmate je er meer van hebt, een beetje zoals zuurstof. Je kijkt dan snel naar andere zaken.
Naar rechtvaardigheid bijvoorbeeld. Rechtvaardigheid blijft wel belangrijk, wat er ook gebeurt.
Geld kleurt mijn bril dus minder dan rechtvaardigheid.
Mijn geld is nieuw. Ik heb het grotendeels zelf verdiend. Meestal gaat dat een beetje vanzelf en we hebben gelukkig de neiging te vergeten hoe we er soms bruin voor hebben moeten zweten.
Ik hoor dus niet bij het Oude Geld, het is nog veel erger.
Mijn vader was een asielzoeker en of zijn papieren in orde waren weet ik niet. Of hij gejokt heeft weet ik ook niet, hij kwam als baby binnen. Wie weet deden mijn grootouders dat wel. Niet dat het ze veel geholpen heeft.

Politiek zonder principes maakt ons kapot, zei Gandhi. Rijkdom zonder werk ook en – leuk voor volgend jaar- zaken zonder geweten ook.
Met rijkdom zonder werk heb ik geen ervaring, te druk. Met zaken zonder geweten ook niet.
Politiek zonder principes is verwerpelijk. De bitse regeltjesstrebers mogen van mij een korte stage lopen in een kamp. Met medische verzorging, centrale verwarming en behoud van pensioen natuurlijk, we zijn geen onmensen bij Inveztor.

Ik wens alle mensen die vervolgd worden en asiel zoeken dan ook het beste toe, elke dag van de week en nog eens extra in het kader van Kerstmis.
Mijn favoriete, winnende positie is (we zullen het tot onze laatste snik blijven aangeven voor de regelgevers) Long Barmhartigheid. In ons vak, in ons land en in de wereld.
Ik wens onze lezers, onze medewerkers en de meelezende regelgever een prettig Kerstfeest.

Michael Kraland  Michael Kraland is oprichter en columnist van Inveztor. Disclaimer: long in barmhartigheid.

Helaas is Crum vandaag afwezig. Anders zou ik hem belast hebben met het Thielert-dossier. Dat kookt.
Zoals u weet wordt Thielert geshort, onder andere door de hedge funds van de Duitse belegger Florian Hom, die in Mallorca woont en werkt.
Die werd vorige maand neergeschoten in Venezuela en van zijn Rolex beroofd.
Gelukkig had dit niets te maken met zijn shortpositie en we wensen hem een voorspoedig herstel.

De Staatsanwalt van Kiel, de heer Hoffman, heeft huis-en kantoorzoeking gedaan bij Marco Hahn, een figuur die sommigen ervan verdenken Thielert belasterd te hebben om zelf goedkoop zijn shortpositie af te kunnen dekken.
Een Duitse nieuwsbrief krijgt speciale informatie gevoerd en verlaagt zijn koersdoel van € 30 naar €3. Allemaal vreemde zaken, zo komt het ons voor.

Thielert heeft uitstekende resultaten en wij verwachten in januari meer goed nieuws. Geen klant loopt weg, voor zover we weten.
Dit is dus een interessant geval.

Komt het door hedge funds ? Wederom, klinkklare nonsens in de pers, want er zijn hedgies die long zijn en hedgies die short zitten, zoals de Homjongens van het Absolute Return Germany Fund.
Dat fonds heeft overigens een reputatie met controversiële shorts.

Ik hoop dat Crum snel terug is en dit verhaal uit kan diepen.

Tot dan blijf ik heel long Thielert. Leuke positie overigens.
Dat aandeel wordt nu heel bekend: dus als straks blijkt dat er hoofdzakelijk leugens verspreid waren, dan kan het zo naar de € 30, tegen € 17 nu.Long Thielert

Gisteren steeg een uranium aandeeltje uit mijn privé portefeuille 42%. Het ding heet Xemplar en – waarom zouden we het eenvoudig doen als het moeilijk kan – noteert in Canada en begint aan uraniumexploratie in, of all places, Namibië.

Namibië is een uithoek ten Noordwesten van Zuid-Afrika en de huisjes zien er nogal Hanseatisch uit. Hoorn, Medemblik, Enkhuizen, Dantzig, Hamburg, het binnenvarende vampierschip uit Murnau’s Nosferatu, dat soort sfeertje, maar dan onder de Zuid-Afrikaanse zon.
Feestende Duits sprekende inboorlingen in Windhoek. Brangelica.

Ik wil er best eens heen want er komen mooie diamanten vandaan en ik heb mensen in mijn omgeving die die dingen mooi vinden.
Het is er bovendien mooier weer dan hier.

XE heeft daar nu wat permits, naast de vermaarde Rossing mijn van Rio Tinto. En in het Noord-Westen hebben ze ook een concessie met 6 miljoen pond open pit uranium, die nog niet volgens de regels der Canadese regelgevers kunst is geboord maar dat ongetwijfeld binnenkort zal zijn.
Zes miljoen keer de huidige unraiumprijs van $72,10 levert ruim $430 miljoen op en het bedrijf kost nu C$ 60 miljoen, dus ongeveer $54 miljoen.

Ik denk dat geoloog Gennen McDowall, die ik een paar maanden geleden voor het laatst sprak, in Januari gaat boren en in februari of maart met resultaten zal komen.
Nu heb ik het over de vier permits rond Rossing.

Dan zou de vlam wel eens in de pan kunnen slaan.
Beleggers zoeken nu naar een laatkomertje, dat nog niet met de uraniumprijs meegestegen is, en XE is daar een goede kandidaat voor.

Koersdoel is C$ 1,50.
We kopen er vandaag 50.000 op C$ 0,79.

Kritische ogen zullen opmerken dat ons aandeel Rampart deze functie zou moeten vervullen. Dat klopt, maar alles loopt daar wat achter en ik verwacht daar pas een stijging als er nieuws is, in April bijvoorbeeld.Long XE en RPT

Het was even slikken in Thailand deze week. Zoals u weet heeft de plaatselijke Generaal Alcazar daar de macht gegrepen en zit de vorige premier in London op een kostbaar houtje te bijten. Dat kwam omdat die man een soort Thai Land Program op nationale schaal had gelanceerd en uiteindelijk werden de militairen daar nerveus van en grepen de macht.
Die oefenen ze nu uit. Om te voorkomen dat de valuta al te zeer door zou stijgen tegen de dollar, net zoals de valuta van andere Aziatische Tijgers, besloot de Thaise Alcazar te verbieden die dingen nog vrij te converteren. Er werden beperkingen op korte termijn transacties afgekondigd. Dat stelde de militairen gerust, eindelijk orde op de valuta markt, maar toen werden de beleggers nerveus. Die zijn nou eenmaal zo. Snel nerveus als je ze verhindert te handelen zoals ze gewend zijn.
Militairen werken met handboeken en nergens stond dat als je je geld niet meer kan converteren, dat de bezitters van aandelen opeens op hun beurt onrustig worden. Die gaan dan allemaal hun aandelen verkopen en tja, dan zakt zo’n beurs opeens 15%.

Gelukkig waakt Generaal Alcazar. Als aanvallen niet werkt dan trekken we terug. Minister Devakula maakte de maatregelen gedeeltelijk ongedaan. Voor aandeelhouders althans, niet voor obligaties.
Sorry, we hebben het geprobeerd, het werkte niet, schrap het uit het verslag, kom gewoon terug alstublieft.

Hierdoor krijg je natuurlijk commentaar van buurlanden uit de regio die zeggen dat er geen kans is dat zij zoiets gaan doen.
Inderdaad lijkt de kans op imitatie zeer gering.
Het klinkt misschien raar, maar dit is een goed moment om nog eens naar Thailand te kijken. Niet naar alles, maar naar de bedrijven die Thailand aantrekkelijk maken. Dat kan je doen via fondsen, zoals de op de Amerikaanse beurzen gewaardeerde closed-end fondsen The Thai Fund en Thai Capital Fund, of het Thailand fonds van Morgan Stanley. Die zijn gewoon via de beurs te koop.
Thailand was de goedkoopste markt in de regio. Dankzij het briljante beleid van de militairen is er nu nog een onsje af.
Geen posities

Omdat de nonsens van het voorspellen aan het eind van ieder jaar zo’n enorme vlucht neemt, zeker als je met geld en beurzen bezig bent, komen we er opnieuw op terug. Voorspellen is, dat is althans mijn mening, verspilling van tijd. Tijd is geld.

Als we de € 183.758.321,93 die we jaarlijks in dit kleine land opmaken aan voorspellingsarbeid, verspreidingkosten en tijd om het tot ons te nemen nou eens in onze zak hielden. En als we die nou eens uitgeven aan waterpompen die we keurig installeren in Afrika, zodat nare mensen ze niet kunnen stelen of ombouwen tot mitrailleurs?
Dan installeren we tien miljoen waterpompen en dat maakt echt een verschil. Als het er teveel zijn geven we het overgebleven bedrag uit aan medicijnen en voorbehoedsmiddelen en ook dat helpt meer dan voorspellen. Laten we dat nou één op de twee jaar doen. Als het niet slechter gaat met onze economie doen we het daarna elk jaar en voorspellen we helemaal niet meer. Wie schrijft even aan Pronk?
Zijn we eindelijk weer gidsland in iets.

Helaas is er vraag naar die voorspellingen. Die is afkomstig van idioten die deze schijnzekerheden nodig hebben Zij zijn talrijk en er komen er elk jaar heel veel bij.
Bovendien volgen ze dure opleidingen, die steeds vaker aan knarren aangeboden worden om ze bij hun oerduffe werkgever te houden. Die nemen zich dan extra serieus en richten grotere schade aan dan ze anders zouden doen. Die knarren dus, niet hun arme werkgevers, die moeten roeien met de menselijke riemen die ze hebben.
Maar we wisten al dat het onderwijs anders moet.

Zoals we in onze vorige stuk genaamd Voorspel al stelden, mensen voorspellen uit zelfoverschatting. Vooral mannen. Vrouwen zijn minder gevaarlijk op dat gebied, zo blijkt steeds weer, en die beleggen dus veel beter. Het is wetenschappelijk bewezen en het is ook nog politiek correct. Als u hier meer over wilt lezen moet u vooral eens Politiek Correct intoetsen op onze zoekmachine. Of toets anders Socialistisch Nederland in. Daarin staan namelijk mijn eigen voorspellingen.

Wat vooral moeilijk te voorspellen is, dat is de toekomst. Ik kreeg vanochtend bezoek van een bijzonder interessante man die David Bensimon heet. Hij liet me een prachtig boek zien dat $689 kost en dat handgebonden was. Het weegt 2,61 kilo (let op dit cijfer), ontleedt het verleden en voorspelt de toekomst. Bensimon is een handelaar en voorspeller en hij heeft artikelen die aantonen dat hij een aantal keren helemaal perfect, bijna op de dollar en op de dag nauwkeurig allerlei belangrijke dingen heeft voorspeld.
Artikelen met het tegengestelde had hij niet bij zich, maar ik moet zeggen dat ik er ook niet naar gevraagd heb en u kunt alles zien op http://www.polarpacific.com.
Bensimon is een adept van Phi. Phi is magisch, mooi en beter bekend als de Gulden Snede.Vandaar dat cijfer dus.
Ik heb alles direct doorgegeven aan Willem Middelkoop en Rienk Kamer, pardon, Rienk H. Kamer. Dat zijn heren van de grote trends, dus u zult hier binnenkort vast meer van horen.

Waarom zouden mensen goed kunnen voorspellen als ze al zo slecht zijn in wat er al gebeurd is? Wij noemen dat de geschiedenis en ook daar is het een zootje. Vooral onder historici en dat besmet dan ook al snel het publieke domein en dus de politici. Zoals iedere rechtgeaarde anti-democraat weet, zijn die nog het ergst.

In 1957 publiceerde Karl Popper The Poverty of Historicism. Dat is een meesterwerk en de slimme, hardwerkende, talentvolle jonge academicus die ik net heb aangenomen weet nog niet dat dit volgende week verplichte lectuur voor hem wordt. Popper’s kritiek op de methodes die de historische en andere sociale wetenschapsbeoefenaars gebruiken is meesterlijk en nog steeds actueel. Beleggen en speculeren zijn sociale activiteiten. Economie is ook zoiets, al is het misschien geen echte wetenschap en is die Nobelprijs er hoe dan ook pas later bijverzonnen.

Beleggen is in elk geval niet een wetenschap, het is een vak. Vaklui zijn er soms goed in. De meesten zijn dat natuurlijk niet, want slechts 10% van de beleggers behoren tot de top 10%. Dat lijkt nou wel een waarheid als een koe, maar zou u beleggers vertrouwen die dat eigenlijk niet helemaal doorhebben? Dan moet u eens aandachtig financiële prietpraat aanhoren van de gemiddelde vermogensbeheerder of praten met regelgevers. U zult verbaasd staan.
Goede vaklui zullen u ook verbazen. Die voorspellen heel weinig, in tegenstelling tot beunhazen. Die voorspellen heel veel, ook dit jaar weer.

Michael Kraland 

Michael Kraland is oprichter en columnist van Inveztor. Hij is long in Popper.