Uitroeptekens zijn ordinair en u zult ze hier dan ook minder vaak zien dan in de aankondigingen van een keurig middle-of-the-road hedge fund dat elke positieve maandscore met een uitroepteken verstuurt. Staat wel vertederend overigens.

Maar vandaag is een uitroepteken toch op zijn plaats. Pardon, plaats! Want De Kapitalist is niet alleen verstuurd(check uw inbox snel), alle exemplaren zijn verkocht. Uitverkocht dus!

Nu weet u wat nog erger is, qua vulgariteit, dan een uitroepteken. Althans, wij hopen dat u dat weet. Antwoord (heel eenvoudig): veel uitroeptekens !!!!!!

Wie veel uitroeptekens neerzet geeft een duidelijk sein: de boodschap is alleen voor clowns.

In de volgende Kapitalist flash gaan we aandacht besteden aan Frankrijk. Ik ga vanavond naar het debat tussen Ségo en Sarko kijken. Ik hoop dat hij erin slaagt deze zeurmiep haar kalmte te laten verliezen. Haar beperkte vocabulaire, de slechte, slepende intonatie en de armoedige ideeën zijn een constante belediging voor de kijker. Sarko is een energieke en vooral bijzonder heldere debater.

Ik hoop dat hij wint. Vooral voor Frankrijk.

Dat land heeft een trap in de mierenhoop nodig als nooit tevoren en er is maar één kandidaat die hiervoor gekwalificeerd is.

Ik stem niet, maar het is net alsof ik wel heb gestemd en nu weet u hoe.

Long Frankrijk

Even serieus. Ik zeg wel in interviews dat ik me niet bezig houd met markten en andere zaken dan het uitkiezen van aandelen, maar dat is niet helemaal waar. Ik zeg het alleen omdat iedereen zich er zo mee bezig houdt.
Al die ruis. Hoe vinden de mensen de tijd ?

U zult van mij ook weinig uitspraken kunnen noteren over ons voetbalelftal – behalve dat het er meestal veel meer dan elf zijn maar er zitten er veel op bankjes- en nog minder over hun coach.
Toch ga ik graag naar een wedstrijd. Vooral als Messi speelt.

Zoiets heb ik ook met de markt. Wat moet ik nou over de markt zeggen ? Meestal heb ik weinig zin om nog meer ruis te produceren want daar komt het vaak op neer. Wat wordt er toch weinig zinnigs over geschreven. De laatste keer dat ik het over de markt had leek het me opmerkelijk dat letterlijk alle categorieën activa tegelijk stegen. En presto, nu heb ik een stuk van Jeremy Grantham geprint die dat ook zegt, goed gedocumenteerd en op 11 pagina’s.
En ik heb wat nagedacht over de markt omdat ik een paar dagen niet op reis ben.
Genoeg materiaal dus voor een update. Waar zijn we nu en waar gaan we heen. Want hoewel we de markt niet kunnen voorspellen is het wel nuttig te weten waar we ons bevinden.

De conclusie is dat we nog steeds in een bullmarkt zitten (maar dat wist u al, je hoeft maar naar buiten te kijken). De rest kunt u morgen lezen in De Kapitalist. Met ook een nieuwe stockpick van mijn hand. Plus een update over Xemplar, dat gisteren hard onderuit ging. Waarom gebeurde dat en wat doen we nu ?
Morgen.
In De Kapitalist.
Read all about it.
En nu even van dat heerlijke weer genieten.
Long XE

Spyker, leuke naam en die Victor Muller is ongetwijfeld een ondernemende meneer. Maar er klopt iets niet in dit verhaal, dat Crum elders op deze voorpagina ontleedt. Zie ook de draad van de commentaren van onze lezers, die weten waar ze het over hebben.

Spyker is een bullmarkt aandeel dat al tijdens de bullmarkt in moeilijkheden is. Dit soort verhalen gaat normaal pas in de bearmarkt failliet.
Dat is wat niet klopt.
Het is dat ik ergens in mijn achterhoofd een lampje heb flikkeren met een neonseintje waarop staat “story stocks niet shorten”.
Je hoeft maar één Mol of Boekhoorn te hebben die er weer geld in pompt.
Dit is hubris papier.
Het aandeel wordt overeind gehouden door onwaarschijnlijke verhalen en door mensen met teveel geld, teveel ronkende ijdelheid en te weinig goede doelen.
Een leuk aandeel voor wie alles al heeft, behalve een goede short.
Geen posities

Je moet nu in big cap US aandelen zitten. Weg met euro trash small caps !
Nou is het wel zo dat die kleintjes duur zijn en als je de statistieken moet geloven hoor je er helemaal nooit in te zitten behalve als ze een kw van 6 hebben. En een rendement van 6%. Route 66 aandeeltjes.

Het is natuurlijk niet altijd zoals het lijkt. De Dow rukt onweerstaanbaar op maar dat is in dollars. Wij willen niet vulgair zijn maar in euro’s rukt deze mooie index niet op maar af. Hij staat nog steeds ver onder zijn hoogtepunt.

Dat is ook logisch want de nieuwe merite van de Dow is dat die grote aandelen het zo goed doen vanwege hun internationale business. Die rapporteert niet in dollars aan het hoofdkwartier, of juist wel, het maakt niet uit. De dollars zijn kleiner dus lijken de winsten groter. Daarom stijgt de Dow. Nog afgezien van het feit dat veel grote aandelen, eigenlijk bijna allemaal met uitzondering van Exxon en Altria, het niet goed gedaan hebben.

Iedereen die nadenkt is nu ongerust want de Amerikaanse economie verzwakt en de index dondert voort. Het rare woord hierboven verwijst naar de angst voor de 13000 grens en dat oprukken is gewoon afrukken. Tenzij we in een manische fase belanden.
Dan zien we misschien het signaal om eindelijk te verkopen. Alle klassen activa stijgen, zo zien steeds meer strategen in. Het verkoopsignaal komt pas als die stijging versnelt.
Nu nog niet hoewel, sell in May.

Geen posities

De afgelopen dagen heeft Theolia nogal onder druk gestaan. Verbazend als je let op wat er binnen het bedrijf gebeurt en wat er op de markt aan de hand is.
Fideuram Wargny heeft een verkoopadvies uitgebracht. Nu denk ik het mijne van de verkoopadviezen die Theolia te verwerken heeft gehad sinds het de €12 raakte. Allemaal ei op hun gezicht, die adviseurs. Laten we nu eens kijken wat hier gebeurt. Over een maand komt Theolia met een Q 1 bericht. Dat wordt interessant, want dan wordt Natenco meegenomen. De afboeking van € 14 miljoen voor Thenergo is ten laste van vorig jaar gebracht, en Natenco was toen nog nauwelijks meegeteld in de Theolia cijfers.
Maar onlangs meldde het bedrijf wel dat er 3000 Megawatt geïnstalleerd waren in plaats van de 1500 waar de markt rekening mee hield.
Toch niet wat je slecht nieuws noemt.

Er is dus een grote verkoper actief. Of Wargny heeft veel trouwe klanten.
Dit aandeel moet eigenlijk richting 33 en op dat niveau ga ik wat winst nemen in de PolderPortefeuille, omdat we er zoveel van hebben en om onze aankoop van Thenergo te financieren.
Tot dan is Theolia weer een koopje.
Maar laat wel even de verkopers uitrazen. Vandaag daalt het aandeel nog wat. Als ze klaar zijn kunnen we weer omhoog.
Long Theolia en Thenergo

Een van de meest verbazende verschijnselen in de institutionele hedge fund-sector is het gebrek aan respect voor originele talentvolle mensen die buitengewone prestaties leveren.
Buitengewone prestaties betekent het behalen van bijzonder goed resultaat.
Soms lijkt het wel alsof het beter is maar middelmatig te zijn dan te schitteren. Want tja, je kunt natuurlijk niet constant uitblinken dus doe het dan maar helemaal niet, dat is veiliger. Het wordt nooit zo gezegd maar het wordt vaak wel zo bedoeld.

Vorig jaar moest ik hier vaak aan denken toen de heren van Go Capital het presteerden om hun prijs voor het beste Europese hedge fund onder de 500 miljoen gewoon niet op te halen. Maar wat hoorde je over Go Capital in Nederland? De best georganiseerde frontrunners van het land, zei iemand. Ze hebben toevallig een tijdje geluk, vertelde een ander.
Wie de heren van Go kent weet wel beter. Go wint omdat ze fanatiek zijn, hard werken, bijzonder goed analyseren en durf hebben om hun beste ideeën de ruimte te geven.

Ondertussen is er wel een hele subcultuur van Go-watchers ontstaan die, zonder blijk te geven van al te veel kennis van zaken, elk jaar voorspellen hoe het nu afgelopen zal zijn met dit mooie fonds. Hoogst vermakelijk en blijkbaar is er niemand die ze ooit afrekent op hun onzinnige voorspellingen.

Elders in deze nieuwsbrief staat een interview met Lex Werkheim van Spirit AIM. Ik ken Lex goed en van te dichtbij om een interview met hem te willen doen, maar ook Lex Werkheim heeft talent. Dit jaar is zijn fonds 30% omhoog. Op zichzelf zegt dat weinig, maar wanneer een jong fondsje, Spirit bestaat pas sinds november 2005, eerst een prachtige maand januari neerzet en vervolgens ook schittert in februari en in maart, dan vraag je je af wat hier gebeurt. Niets bijzonders, goede stockpicks en goed hedgen, waardoor de goede maanden goed uitpakten en die slechte maand februari ook.

Maar wat was de reactie van de hedge fund-gate keeper van een Nederlandse bank, die we uit respect voor de levend gebalsemden niet bij name zullen noemen? ‘Dat fonds kopen we niet want het is al teveel gestegen.’
Hoe zou deze arme man gereageerd hebben als hij de mogelijkheid had gehad om mee te doen met het Trophy Fund, van Kenneth Hung, in Hong Kong?

Trophy steeg vorig jaar een procent per dag. Inclusief de Chinese feestdagen. 365% in een jaar. Goed, 2006 was een bijzonder jaar voor dit fonds, maar het fenomeen zat er aan te komen. In 2003 scoorde dit fonds 289%. Maar 2005 was een slecht jaar met -25%. Trophy is gesloten voor nieuwe beleggers maar Hung wil nu proberen zijn succes te herhalen op grotere schaal. Hung’s geheim is eenvoudig: hij zoekt naar abnormale winstmogelijkheden en doet dat met een hypergeconcentreerde portefeuille die opgebouwd is rond een half dozijn posities. Vervolgens wordt de portefeuille zoveel mogelijk gehedged tegen andere risico’s dan die van de aandelen zelf.

Over het algemeen blijven fund of funds-managers zoeken naar voorspelbaarheid en lage volatiliteit.
Dat is maar goed ook want daardoor blijft het mogelijk te beleggen bij de kleinere, ondernemende fondsen.
Go is al tijden dicht, Trophy is pas sinds kort gesloten maar Spirit is nog open. Misschien omdat ze daar nog weinig aan marketing doen.

Nederland is een van de kleinste hedge fund-gemeenschappen in Europa, maar het niveau van de fondsen is zeker niet slecht. Wat vooral opvalt is dat de Nederlandse long/shortfondsen niet meedoen met dezelfde spelletjes als de fondsen in Londen. Daar heerst veel kuddegedrag.
Goed dat er onafhankelijke beheerders zijn waarvan de waarnemers hopen dat ze gaan crashen.
Wat zou dit vak zijn zonder hen?

Michael Kraland 

Dit artikel verscheen eerder in de Nieuwsbrief Hedge Funds, editie april 2007. Geef u HIER op voor deze gratis nieuwsbrief.  Disclaimer: long Trophy, Go en Spirit AIM 

Het lijkt erop dat RockWell Petroleum begonnen is met de laatste onderhandelingen over hun nieuwe financiering.
Dat bleek ons na contacten binnen en buiten het bedrijf en gesprekken met financiers die het dossier volgen.

RockWell heeft besloten niet meer achter relatief kleine velden, met een omvang van rond 100 miljoen winbare vaten, aan te gaan maar zich te concentreren op zeer grote velden, met een potentiële omvang van een miljard winbare vaten.

Die ommedraai heeft nogal wat voeten in de aarde gehad aan interne herorganisatie en documentatie voor de due diligence van de verschillende betrokken partijen.

CEO Mark See denkt nu dat hij, met de nieuwe financiering, voldoende bestaande bronnen kan opkopen om zo tot een totaal van 9 miljard vaten winbare olie te komen.

Bij de laatste presentatie in Amsterdam, op 12 december, sprak See nog over een totaal van 10 miljard vaten “oil in place”. Bij een winbaarheid van 30% betekende dat 3 miljard vaten.

Wat nog niet zeker is, is de samenstelling van de financiering.
RWP heeft belang bij zoveel mogelijk schuld en zo min mogelijk uitgave van nieuwe aandelen.
See had eerder aangegeven dat hij bezig was met een deal van US$ 150 miljoen aan aandelenkapital à US$ 10 per aandeel en $1,2 miljard aan senior debt en mezzanine schuld .
Er is nu sprake van $ 400 miljoen aan aandelen, tegen C$8 à 9.

De testfase van het project in Greybull, Wyoming, verloopt nog steeds voorspoedig, zo hebben we van verschillende recente bezoekers vernomen.

Het aandeel RWP handelt de afgelopen tijd rond de C$ 7,50.

De berichtgeving rond het aandeel is niet ideaal te noemen. Daar staat tegenover dat wanneer de financiering rond is, het voor de hand ligt dat er weer veel nieuwsflow zal komen.
We denken dan aan aankondigingen van nieuwe velden met fantastisch ogende rendementen.
Dat zal voor opwaartse prijsdruk zorgen, zeker als de nieuwe financiers extra aandelen zoeken.
Bovendien is het bedrijf bezig met een grote joint venture in het Midden-Oosten, in één van de Golf staten.
Wij handhaven RWP in onze PolderPortefeuille. Het korte termijn koersdoel zal bepaald worden door de prijs van de aandelenemissie.
Vervolgens zal de reële productiecapaciteit steeds belangrijker worden als meet eenheid voor dit bedrijf, dat we nu nog beoordelen op de potentiële reserves aan winbare olie.

RWP blijft een buitengewone situatie die wel eens het begin zou kunnen zijn van een nieuw paradigma in oliewinning.

Long RWP

De eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen is voorbij.
In de eerste ronde worden alle kandidaten op twee na geëlimineerd. Kandidaat nummer drie, François Bayrou (spreek uit: Bai Roe, niet Beroe) is nu weg. Jammer, hoor ik sommigen al denken. Sympathieke man. Centrum partij. Fokt paarden. Vast een liberaal. Die Sarkozy is natuurlijk een beetje extreem.

Als u zin hebt in de mening van De Kapitalist maar voor één keer gratis, lees dan verder.

Eigenlijk hadden wij bij De Kapitalist gehoopt op een Bayrou overwinning. Heel pervers dachten wij als volgt.
Stel dat deze man wint en de andere kandidaat is Sarkozy. Dan krijgt Bayrou alle stemmen van links, dus een procent of 35 als je alle Trotskistische partijen en de Communisten plus de heer Schivardi bij elkaar veegt.
Sarkozy verliest dan.

Is het Bayrou tegen Ségolène Royal, de socialistische kandidate, dan stemt rechts voor Bayrou, in de stille hoop nog iets van het meubilair van dit land te redden.

Wie is Bayrou ? Goede vraag. Een leraar Frans die in de Béarn, een mooie streek in Zuid-West Frankrijk, paarden fokt en ex-minister van Onderwijs is. Het grote probleem van dat ministerie is dat het een moloch is die hervorm moest worden. Bayrou heeft niets, maar dan ook niets gedaan en beheerde zijn ministerie met de toegewijde hulp van de onbuigzame SNE-Sup vakbond. Een Stenen Tijdperk syndicaat.

Wat stelde Bayrou voor, als programma ? Precies dat waar Frankrijk ziek van is. Immobilisme. De zachte heelmeester. Voor iedereen wat. Anti-liberaal en anti-socialistisch. Meer uitgaven, hogere belasting.
Frankrijk moet hervormd worden omdat het land steeds meer afglijdt naar een gevaarlijk niveau van politieke en economische apathie.
De werkeloosheid stagneert al 25 jaar rond de 8,5%, het land glijdt regelmatig af op alle ranglijsten die tellen, van welvaart tot de kwaliteit van het onderwijs.

Chirac, de zittende Gaullist heeft twaalf jaar lang hartstochtelijk in de achteruitkijkspiegel gekeken.
Sarkozy heeft eerst het Gaullistische partij apparaat, ook oerconservatief, moeten veroveren en heeft een hervormingsprogramma.
Ségolène Royal wil terug in de socialistische tijd maar zwalkt sinds het begin van haar campagne tussen Blairistische en vaag Maoïstische ideeën. Burgerraden moesten de rechters maar gaan controleren. Een “rechtvaardige orde” moet worden ingesteld. Blair noch Mao waren beschikbaar voor een ontmoeting.

Waarom vinden wij het dan toch jammer dat Bayrou uit de race is ?
Omdat de kans nu groot is dat Sarkozy gaat winnen. Tenzij zijn vrouw, die al eerder is weggelopen met een Publicis jongen, hem weer verlaat en een klacht wegens huiselijk geweld indient. Dat gerucht deed donderdag de ronde op een aantal Parijse redacties. Cherchez la femme.

Als Sarkozy gaat winnen in plaats van Ségolène of Bayrou is dat slecht voor de prijzen van die mooie, elegante Franse kasteeltjes.
Die gaan dan weer omhoog.
Helaas dus geen Strong Buy op châteaux en andere mooie buitenplaatsen.
Een gemiste kans voor de lezers van onze dierbare Nieuwsbrief.
Geen posities

Xemplar steeg vannacht ruim 16% naar C$ 1,95.
Dat was tevens het hoogste punt van de dag.
De stijging ging gepaard met volume, er werden bijna 1,3 miljoen aandelen verhandeld.

Op ons forum waren er mensen die klaagden dat dit aandeel niet liquide is, maar als een aandeel stijgt en steeds meer liquide wordt is dat gunstig, lijkt me.
XE was dan ook onderwerp van de laatste ingreep in de PolderPortefeuille, zoals aangekondigd in De Kapitalist.
Onze positie hebben we onlangs verdubbeld en we gaven aan waarom.

We hebben nog wat huiswerk gedaan en weten nu waarom XE twee weken geleden nog een volume van 7 miljoen aandelen op één dag kon neerzetten. En we hebben wat nagedacht over wat dit betekent voor beleggers in dit aandeel.
Die conclusies gaan we eerst publiceren in een komende flash van De Kapitalist en een paar dagen later ook op de Inveztor site.
Mooi weer, maar Xemplar straalt ook heel mooi.
Long XE.

Er gebeuren constant hele rare dingen. De meesten van ons zien niet hoe vreemd ze zijn. Dat komt doordat ze via de media tot ons komen en media zijn grote gelijkmakers.
De kunst van het beleggen is voor de één heel anders dan voor de ander en ik spreek dan ook alleen voor mezelf wanneer ik zeg dat de kunst van het beleggen voor mij eruit bestaat door de aangereikte versie van de werkelijkheid heen te kijken.
Absolute waarde is een manifestatie van materiële werkelijkheid.
Relatieve waarde is een manifestatie van gekte die minder erg is dan een andere vorm van krankzinnigheid.

Vandaag wil ik snel en terloops vier impressies op een rijtje zetten en toelichten. Misschien werk ik ze nog wel uit tot aparte stukjes. Ik merk het wel aan de vragen.

1 Vrijdagavond, om half acht, was ik nog bezig met een fund of fund manager in Parijs. Hij wilde instappen in Go Capital, dat gesloten is, en in Spirit, dan nog open is en dat ondanks meer dan 30% performance dit jaar nog steeds volledig onbekend is. Hoe kwam het dat Nederlandse hedge funds zo goed zijn, vroeg hij ? Terwijl de hedge funds die hij uit London over de vloer kreeg hoofdzakelijk met eenheidsworst kwamen ?
Meer hierover in de komende Hedge Fund Nieuwsbrief. Die kunt u ontvangen door hem aan te klikken bij uw aanmelding.

2 Diezelfde avond las ik een stuk van Claude Allègre.
Meneer Allègre is een voormalige minister van Onderwijs in Frankrijk, in de regering Jospin. Hij is dan ook een socialist.
Het Franse onderwijs is steeds kostbaarder en steeds minder effectief en het ministerie van Onderwijs wordt meestal een mammoet genoemd. Allègre moest aftreden omdat hij hier maatregelen tegen wilde nemen. Hij was al de derde minister van onderwijs die dit lot ten deel viel. Een moedige man, zelf afkomstig uit de wetenschap. Ik heb veel respect voor hem, al ben ik het vaak niet met hem eens.
Meneer Allègre spreekt zich scherp uit tegen de plannen en de aanpak van Ségolène Royal, de socialistische presidentskandidate. Dat is opmerkelijk. Maar hij spreekt zich nog meer uit tegen de huidige milieugekte. Hij denkt dat de verwarming van de planeet misschien wel helemaal niet te wijten is aan de CO2 toename, maar aan andere, minder duidelijke factoren.
Daar heeft hij een boek over geschreven. Zo’n beetje het enige serieuze boek dat zich kritisch opstelt. De titel is Ma Vérité sur la Plantète (“Mijn waarheid over de Planeet”) en het zal wel snel vertaald worden.
Allègre wordt nu door een groot aantal mensen, vooral van linkerzijde, voor oud vuil uitgemaakt. Hij is een gerespecteerd geofysicus, wat natuurlijk ook heel hinderlijk is.
Voor zijn boek klik hier

3 Het is zondagochtend en ik probeer een nieuw leuk aandeel te vinden. Ik heb wel iets gevonden, daar niet van, en ga proberen het idee nader uit te werken. Primeur voor De Kapitalist natuurlijk. Maar ik had er moeite mee. Alles lijkt zo duur.
Het is natuurlijk doodgemakkelijk iets te vinden dat relatief goedkoop is, dat kan zelfs op de krankzinnig overgewaardeerde Chinese beurzen. Maar iets echt intrinsiek goedkoops ? Niet zo gemakkelijk blijkbaar – al denk ik wel dat mijn nieuwe idee veelbelovend is maar daarover binnenkort meer.
Wat betekent dit ? Terug naar die rare dingen van hierboven. Ik doe bijna niets aan het voorspellen van markten omdat ik die tijd en energie beter denk te kunnen gebruiken voor bottom up research. Maar toch komt 80% van je beleggingsresultaat door het uitzoeken van de juiste markten en sectoren. Aandelen zijn minder belangrijk. Terwijl ik me juist daarop concentreer en dat bovendien heel goed loopt. Ik denk dat ik Lao Tse’s spreuk tot mijn devies moet maken: Wie kennis heeft voorspelt niet, wie voorspelt heeft geen kennis.
Er is maar één factor waar ik echt gevoelig voor ben. Dat is wanneer ik op mijn artisanale, amateuristische, willekeurige zoektocht naar ideeën niets leuks meer tegenkom.
Niets meer dat in absolute termen heel goedkoop is. De meeste beheerders denken immers nog steeds relatief.
Misschien betekent dat dat de markt nu gevaarlijk wordt.
Er is één heel goede reden om dat te denken: alle risico zoekende sectoren doen het tegelijkertijd goed. En als er een belletje afgaat, zoals in februari, doen ze het allemaal tegelijk slecht.
Wat dit betekent ? Denk maar even na.

4 Wat is de zin van het leven ? Als groot fan van Woody Allen zou ik hier veel over kunnen schrijven maar ik kan me niet voorstellen dat iemand het zou willen lezen.
Kijk door de mist heen, stop de ruis en zie de werkelijkheid. Doe vervolgens iets dat helpt. Verwacht niets terug, je doet het voor jezelf.
Geheel passend bij mijn eigen gedachten over dit leuke onderwerp vond ik de spannende avonturen van drie oudere Amerikanen. Zij betalen hun eigen onkosten en brengen in de meest gevaarlijke streken van de wereld voedsel en medicijnen naar vluchtelingen en andere slachtoffers van de Powers That Be.
Ze betalen zelf en doen het voor zichzelf. Ze riskeren telkens weer hun leven en vinden dat spannend.
Wat deze mannen doen is geweldig.
Geef ze geld en geen cent gaat naar de regeringen, ze leveren zelf hun spullen af.
Ze leren een man of tien ter plaatse hoe ze hun nieuwe gereedschap uit elkaar kunnen halen en weer in elkaar kunnen zetten: http://www.cbsnews.com/stories/2007/04/10/earlyshow/main2666759.shtml.

Er komt een documentaire over hen uit: http://www.beyondthecallthemovie.com/

Deze mensen hebben geld nodig. We moeten dus iets doen, ook bij Inveztor, maar zoals gewoonlijk, eerst bij De Kapitalist.
Binnenkort meer hierover.

Long Go en Spirit