Tja, het gaat niet goed met JumpTV. Althans, dat hangt er een beetje van af of u een positieve of een negatieve levensvisie hebt.

Ik denk dat het goed gaat. Als u het aandeel hebt moet u nu even afhaken want dit wordt wreed. Heel wreed.

Voor de meesten onder u hebben we namelijk heel goed nieuws.
Dit uitzonderlijke onderneminkje, in ethnische internet tv, is opeens een stuk toegankelijker geworden. De prijs is 25% gezakt. Goed nieuws voor kopers dus.

Ook voor de meeste aandeelhouders hebben we goed nieuws: er kan weer bijgekocht worden.

Slechts voor degenen die blind meteen hun hele positie hebben ingenomen – wat je dus nooit moet doen – is het nu even knarsen met die tandjes. Maar ook voor hen hebben we goed nieuws.
Eens MOEST u die les toch leren en dat blijkt dus nu te zijn.

De enige tegenwerping die wij accepteren is dat het geen gratis les is. Maar weet u, gratis lessen werken niet. Sigmund Freud wist het al. Wie niet betaalt voelt niet. Wie niet voelt leert niet.

Voor sommigen onder u hebben wij onverdeeld goed nieuws. Ook hoop. Bent u geabonneerd op De Kapitalist ?
Dan moet u heel goed in uw brievenbus kijken.
Wij komen met een van die zo hoog gewaardeerde extra flash edities. Nee, geen 21 pagina’s waar u zich doorheen moet worstelen, zo dat u zich afvraagt wat erger is, het verlies of het doorworstelen. Nee, een Charge of The Light Brigade.
Een korte uitleg. Wat cijfers, wat trends, wat nieuws.
En wat leergeld want wij waren graag wat lager ingestapt, zo zijn we ook wel weer.

PS: wij hebben nog een categorie lezers over het hoofd gezien.
Behoort u tot het speculerend plebs ? U weet wel, van die mensen die hun relatie met geld, de klassenmaatschappij en de verschillen in welvaart nog niet onder de knie hebben en het liefst getooid met een Arafat theedoek hun orders doorgeven ?

Ook voor hen hebben we goed nieuws. De plutocraten van De Kapitalist, de jongens die altijd bevoordeeld worden niet omdat ze zoveel en zo politiek correct demonstreren, maar omdat ze gewoon meer geld hebben, die hebben rond de $ 9 gekocht. U kunt er onder de $ 7 in !
Dat is pas gerechtigheid.

Lees dus de volgende Kapitalist. Biets hem !
Long JumpTV

De uranium voor spot levering klop afgelopen week in één keer met 19% naar $113. De vorige prijs was $95.
Dit gebeurde tijdens een kleine veiling van 100.000 pond in Texas. Als je uranium nodig hebt en er is niks, dan is dit het resultaat.
Dit was de grootste sprong die ik heb kunnen waarnemen en hiermee is uranium niet ver meer van het omgerekende hoogste punt ooit.

Dit is goed nieuws voor uraniumproducenten die hun voorraad niet forward verkocht hebben. In de praktijk betekent dit goed nieuws voor uranium exploratiebedrijven.
Hun toekomstige voorraden zitten nog in de grond en zijn nog niet verkocht.
Experts verwachten een uranium crunch tegen het jaar 2013.
Het gebeurt nu al.
Long XE, RPT

Het aandeel dat ik eerder aangekondigd had voor dit nummer van De Kapitalist is Xemplar (XE.V, C$ 1,58).
Xemplar noteert ook in Frankfurt (E7R.F) maar is daar minder liquide dan in Toronto.
Xemplar staat al enige tijd in de PolderPortefeuille. Xemplar is een exploratiebedrijf en als zodanig hoogst speculatief. Dat komt omdat een bedrijf als XE geen inkomsten heeft, alleen maar uitgaven.

Waarom hebben we het opnieuw over een aandeel waarover geen nieuws is verschenen?
Ik heb de afgelopen weken mijn positie in XE opgehoogd omdat ik denk dat de situatie bij dit bedrijf zich aan het wijzigen is. Voor degenen die zich ongerust maken over het feit dat ik bijkocht en die zich afvragen of er nog wel iets voor hun overblijft heb ik een geruststellende mededeling. Ten eerste kunnen ze voor een lagere prijs bijkopen dan ik zelf betaalde. Mijn prijs lag tussen de C$ 1,50 en 1,70. Het aandeel staat nu te koop voor C$ 1,58.
Mijn prijshistorie voor dit aandeel begint bij een emissie vorig jaar voor C$ 0,35 waarbij ik ook een warrant à C$ 0,47 kreeg die in mei van dit jaar afloopt. Ik heb sindsdien geregeld bijgekocht, tot C$ 1,70 dus.

In kringen rond Xemplar heerst groot optimisme. Nee, er zijn geen boorresultaten. Maar in de Warmbad-concessie, in het zuiden van Namibië, aan de Oranjerivier, dus aan de grens van Zuid-Afrika, heeft Xemplar een zestal sterk uraniumhoudende formaties ontdekt. Omdat er nog geen boorresultaten zijn kwalificeert dit niet als nieuws. Nieuws is er pas wanneer die formaties, zogenaamde alaskieten, hun uraniumgehalte en volume prijsgeven. Zolang dat niet is gebeurt blijft het pure speculatie.
Een grote Xemplar-belegger legt uit hoe belangrijk de ontdekking in Warmbad kan zijn:
De grootste uraniummijn van Rio Tinto, de Rossing-mijn, produceert jaarlijks 12 miljoen ton uraniumerts, bijna een tiende van de werelduraniumproductie.
Het is mogelijk dat er in Warmbad het equivalent van Rossing aangetoond zal kunnen worden.
Dat is voor de uraniumwereld van groot belang want er is een schrijnend tekort aan uranium. Hierdoor is de prijs opgelopen naar $ 95 per pond, een verdubbeling ten opzichte van een jaar geleden en tien keer zoveel als de bodem van de markt in het jaar 2000.

Maar het is ook mogelijk dat al die zes alaskieten een grote uraniumvondst vertegenwoordigen. Als dat zo is zou het potentieel van deze zone nog veel groter kunnen zijn.

Nu heerst er al veel opwinding in uraniumland. De behoefte aan uranium wordt niet gedekt, een grote mijn van marktleider Cameco is ondergelopen en overal in de wereld is behoefte aan uranium om de vele bestaande en toekomstige centrales te laten functioneren. De prijs van uranium zelf is van relatief ondergeschikt belang voor de centrales. De prijs van uranium telde een jaar geleden voor 4% mee in de kosten van energieproductie. Dat zal nu ongeveer het dubbele zijn, op spot-basis althans. Er is ook uranium forward verkocht tegen lagere prijzen.
Door de spanning op de markt zijn de prijzen van sommige uraniumproducenten en exploratiebedrijven naar grote hoogte gestegen.

XE interesseerde ons destijds vanwege de relatief lage waardering en het grote potentieel.
XE is ook onbekend. Er zit ook niet één analist op, op een researchbureau na, en in vergelijkende tabellen van de industrie zie je Xemplar niet.

De jongste vondsten van XE suggereren dat de toekomstige waarde van XE nog wel eens een stuk hoger zou kunnen zijn dan we eerst dachten.

Laten we eens een berekening maken op de achterkant van een envelop, voor Nederlands gebruik vervangen door een sigarendoos, een term die verwijst naar een voorbije periode van morsige commissionairs die naar goedkope Nederlandse sigaren roken en die graag aan beleggers verkochten, bij voorkeur uit eigen doos.

De marktwaarde van XE is nu ongeveer C$ 185 miljoen, uitgaande van 117 miljoen aandelen fully diluted. Dat betekent dat de markt verwacht dat XE een totaal van ruim 10 miljoen pond uranium vertegenwoordigd (bij een multiple van US$ 15 per pond).

Alleen al bij de Engo-zone, in het noorden van Namibië, denkt het bedrijf minimaal 4,5 miljoen pond te hebben. Als er een met Rossing vergelijkbare zone in Warmbad ligt hebben we het over 300 miljoen pond. Rossing produceert een kleine 8 miljoen pond uranium per jaar en werkt al 30 jaar.
Maar misschien liggen er wel 6 van die zones. We moeten dus voorzichtig zijn.

Laten we aannemen dat XE goed is voor een potentieel van 100 miljoen pond uranium. Dan hebben we het over een marktwaarde die US$ 1,5 miljard zou moeten bedragen. Dat is ongeveer C$ 1,73 miljard. We hebben het dan over tien keer de huidige waarde.

Mijn nieuwe objectief voor XE is dan ook C$ 15.
Dit aandeel is speculatief, maar het is een potentiële tenbagger.
Met een beetje geluk een stralende toekomst. Maar niet voor weduwen, wezen en andere spaarders die zich niet graag speculant laten noemen. 

Michael Kraland    Disclaimer Kraland: long in Xemplar. 

Hoewel ik me niet bemoei met de korte termijn ontwikkelingen op de beurs (dagtaak, wat schiet je er mee op, krijg je nog discussies ook en andere argumenten) is het wel amusant eens te letten op wat er nu speelt.

Terwijl de kranten net ontdekken dat die subprime business gevaarlijk is en het Congres nu met maatregelen wil komen zien we dat de beurs stijgt.

Reflexiviteit noemt Soros dat. Want door de subprime crisis, die zich tot nu toe ondanks allerlei doemscenario\’s alleen nog het subprime segment betreft, werd de Fed bang en verlaagde die de rente. Daarom denken aandeelbeleggers dat ze niet tegen de Fed hoeven te vechten en gaan de aandelen omhoog.

En omdat de rente omlaag gaat, gaat ook de dollar omlaag. Je krijgt er immers minder rente op.

Daarom krijg je nu steeds meer strategen die gaan roepen dat je meer in aandelen moet zitten. Tja, de beurs is natuurlijk al weer gestegen maar voordat die stukken door de compliance komen ben je altijd al een weekje verder. Wat moet het toch vreselijk zijn voor zo’n instelling te werken.

Het is een hardnekkig misverstand bij commentatoren en hun lezers dat aandelen een goede context nodig hebben om te gedijen.

Dat is niet zo.

Aandelen hebben geen goede context nodig. Er zijn genoeg problemen, denk aan Iran.

Aandelen stijgen omdat er meer vraag is dan aanbod. Klinkt stom, maar zo is het (u kunt hier ophouden met lezen als eenvoudige constateringen u ergeren en switchen naar een bron die er langer voor nodig heeft dan wij om iets eenvoudigs uit te leggen).

Wanneer is er meer vraag dan aanbod ? Niet omdat het goed gaat maar omdat het slechter gaat bij de alternatieven.

Is er veel geld beschikbaar, zoals nu, dan zoeken beleggers naar risico. Dus naar aandelen.

Daalt de rente ? Dan wordt er vooruitgelopen op meer vraag. Lagere rente is goed.

Zo eenvoudig ligt het dus.

Pas op met die dollar.

Ga in aandelen.

Tot de zeepbel helemaal uiteenspat, maar wat een fun ondertussen, vindt u ook niet ?

Even terug naar subprime. Verwerpelijk hè, die Amerikanen met hun toestanden.

Lijkt maar zo. De ellende bij subprime zit in een procent of 15 van de leningen. Maar niemand heeft het over de grote meerderheid van hypotheekhouders die afbetalen en in hun eigen huis wonen, wat ze zonder het subprime segment niet hadden kunnen doen.

Gevaarlijk is pas wat het Congres wil doen. Die komen met allerlei maatregelen om dit soort excessen tegen te gaan. Jammer van dat verdronken kalf en die put.
Gevaarlijk want de flexibiliteit van de huizenmarkt wordt alleen maar minder.

Waarschijnlijk kunnen we straks concluderen dat subprime objectief goed was. Je maakt geen omelet zonder eieren te breken zeggen de Fransen. In subprime is de prijs die voor toelating van een groot aantal niet kredietwaardige beleggers tot de huizenmarkt betaald moet worden nu een stuk hoger, maar in absolute zin nog laag.

Maar pas op de dollar.nvt

   
Michael Kraland’s column in het VEB-magazine Effect *)
Donkere wolken trekken samen boven de beurzen maar toch, ja, wat gebeurt hier eigenlijk?
Als u nu verder leest kan dat alleen zijn omdat u dat niet weet. Maar als u niet weet wat er gaat gebeuren moet ik u teleurstellen, ik weet het ook niet. Immers, als ik wist wat er zou gebeuren dan zou u dat nooit gratis via die prachtige vereniging genaamd de VEB te horen krijgen. U moet immers, dat zijn de VEB en ik het met elkaar eens, uw eigen oordeel kunnen vormen. Laten we ons daar vandaag eens mee bezig houden. Met het verbeteren van wat u misschien als uw waardevolste bezit beschouwd: uw eigen oordeel.

Een beurs in Shanghai stort in. Nu stond die beurs op duizelingwekkende hoogte en waren de aandelen op die beurs op geen enkele manier waard wat ervoor betaald werd. Waarom schrikken de beurzen en uiteindelijk u ook dan zo?
Goed, de heer Groenspaan kwam ook met wat commentaar. Nu hebben wij het grootste respect voor de heer Groenspaan en vooral om zijn tennisvaardigheden en keuze voor een jonge, actieve echtgenote op zijn gevorderde leeftijd, dit nog buiten het natuurlijke respect dat voelen voor mensen met ervaring. Maar vertelde de heer Groenspaan ons iets nieuws? Iets dat we niet allang wisten? Nee.

Was dan de combinatie van geen nieuws van Mr G met de langverwachte instorting van de beurs van Shanghai van enige combinerende relevantie? Niet dat wij weten.
Of was het feit dat er al ruim twee dozijn subprime banken waren gesloten iets nieuws? Iedereen met een vage belangstelling voor de Amerikaanse markt kent de typisch Amerikaanse, ongeremde groei van de subprime markt, die niet alleen op huizengebied welig tiert maar ook al ruim een decennium lang op de automarkt. Geen geld? Wel een auto nodig? Geen probleem, u betaalt wat meer rente en rijdt vandaag nog weg.

Nu, nauwelijks een maand later, constateren we dat de beurs van Shanghai weer terug is naar af, dat er wat meer subprime is omgevallen en dat iedereen die in staat is iets verder te lezen dan de sportpagina van de krant nu weet wat subprime is.

Wat leren we hier van?
Als u het mij vraagt, en aangekomen op dit punt is dat uw goed recht, niets.

We zien voor de zoveelste keer dat een markt geen geldig excuus nodig heeft om om te vallen. Wist ik al, nu weet u het ook. Heeft het nut om dit te weten? Ja, meer dan u denkt. In mijn geval stelde het me in staat rustig binnen te blijven op de wintersport. Het sneeuwde en de beurs klapte in elkaar, maar verder was er niets aan de hand. Ik kon rustig blijven lezen in mijn boek over de ondergang van de Romeinse Republiek, want ik had deze film al een paar keer gezien. Al die discussies over het hoe en waarom van zo’n gebeurtenis zijn zinloos, even zinloos als een analyse van het strootje dat de rug van de kameel brak.

U krijgt van mij dus geen antwoord, maar dat is niet erg omdat de vraag er niet toe doet. Wat er gaat gebeuren kan ik niet voorspellen, maar hoe u zou kunnen handelen, daarmee kan ik u helpen.
Laten we eens kijken. Deze bullmarkt is oud en begint te kraken. De Shanghai-tik was zo’n geluid. Alleen, u weet niet of de tak op breken staat of dat u nog verder kunt om wat lekkere perziken te plukken. Als u enige financiële discipline hebt, of als u alleen op de juiste momenten roekeloos wilt zijn en dit prachtige blad alleen openslaat om te kijken wanneer u dat moet doen, dan moet u zorgen dat u niet met al uw geld achter die perzikjes aangaat.
Ik denk dat deze markt zo om kan. Maar ik denk ook dat omdat iedereen dat denkt en mijn hele gehoor eenstemmig knikt als ik het bij een spreekbeurt verkondig, het wel niet zo’n vaart zal lopen. Integendeel, zo’n Shanghai Gesture zorgt juist voor een gelegenheid om aardig te verdienen.

De markt prijst risico heel laag in. Dat wil zeggen dat beheerders collectief onvoorzichtig zijn.
Daarin is nu even een pauze gekomen. De Chinezen zijn allang weer als gekken bezig en laat ze maar.
Europa is langzaam op gang gekomen en stijgt tegen hogere rente in, met tegenwind.

De markt focust op de Amerikaanse subprime markt. Iedereen kijkt daar nu naar. De echte klap zal wel ergens anders vandaan komen. Helemaal uitstappen lijkt daarom even onverstandig als helemaal instappen.

Michael Kraland 

*) Effect nr. 7, 31 maart 2007 Disclaimer niet van toepassing    

Soms, in mijn hotelkamer, zie ik CNBC. Het meeste nieuws is niet relevant voor me, omdat het om korte termijn bewegingen gaat waar ik niet veel mee kan. Toch ligt daar de markt, de markt van de korte termijn trader, de verveelde pensionado en de TA blindstaarder.
Het grootste deel van de content op internet en op de televisie is daaraan gewijd en het is maar goed ook. Ik moet er niet aan denken hoe hard ik zou moeten werken als al die energie gericht werd op markten waar ik me mee bemoei. Weggevaagd zou ik worden, met mijn arme PolderPortefeuille.

De afgelopen week kreeg ik twee klachten. Eén is van mijn vriend, Jan Vastgoed. Niet zijn echte naam. De ander was van een bekende beursgoeroe.
Jan, die vorig jaar een procent of 250 scoorde met RockWell op C$ 1,50, Rainy River op C$ 2,15, Rampart op C$ 25 en Stern op € 24, wilde wat verkopen want, zo legde hij uit, ik hield die aandelen veel te lang vast. Straks gingen ze naar beneden met ons nog aan boord en dat had hij liever anders.
Hij heeft op zijn manier best gelijk. Ik houd een aandeel tot ik denk dat het grootste deel van het haussepotentiëel is uitgeput. Nou denk ik zelf dat ik meestal te vroeg verkoop, maar goed, ik houd het niet goed bij. Ik verkoop ook vaak omdat ik plaats moet maken voor een beter idee. Met veel spijt.

De Beursgoeroe stuurde me een bijzonder lang verhaal. Dat was omdat ik een opmerking had gemaakt over een artikel in The Economist, dat ging over de hoge prijzen die nu op de beurs in Vietnam betaald worden. En ook over een olie aandeel dat hard gezakt was en waarvan ik me afvroeg waarom hij zo lang bleef zitten in een verliezer. Sindsdien is het aandeel nog wat meer gezakt.
De Beursgoeroe legde me uit dat ik het bij het verkeerde eind had omdat ik zo’n korte termijnhandelaar ben.
Precies het tegenovergestelde dus.

Natuurlijk kunnen deze heren niet allebei gelijk hebben. Je bent, denk ik, altijd iemands korte termijndenker. En omgekeerd, je blijft in de ogen van sommigen altijd te lang zitten.
Er gaat immers geen bel bij het hoogste punt. Tot mijn spijt.

Wat telt is dat je een stijl ontwikkelt, een methode durf ik het niet eens te noemen, waarmee je resultaat kunt halen.
Dat is uiteindelijk het enige dat telt.

Verhaaltjes zijn leuk, maar de essentie ligt in de gemaakte keuzes. De verhaaltjes die ik schrijf dienen om de slimmere lezer een gevoel te geven voor de manier waarop ik naar dingen kijk, zodat hij zijn eigen oordeel kan vormen.
Het is belangrijk daarbij ruim plaats in te ruimen voor missers, althans, dat is wat ik al sinds mijn eerste dagen in dit vak doe en gek genoeg heb ik hierbij geen navolgers gekregen.
De meeste schrijvers, let u maar eens op, hebben het alleen over hun winnaars, niet over hun uitglijders.
Geloof nooit een belegger die alleen winnaars heeft, ik ken er geen enkele. Zie ook Warren Buffett, en kijk hoe goed die zijn verliezers analyseert.

Maak onderscheid tussen de marketing van een medium en de inhoudelijke waarde van de bijdragen.
Bij Inveztor zijn we, als we een bedrijf rendabel willen maken, ook marketeers. Dan hebben we het over onze successen, de huidige en de komende.
Maar als u onze stukken leest, dan zult u zien dat ik niet de enige ben op deze site die zich uitgebreid met zijn missers bezig houd.
Je kunt er zoveel meer van leren dan van je successen, vindt u ook niet ? Gek dus dat zoveel mensen het niet doen.
Of misschien, niet gek, eigenlijk heel normaal, want de meerderheid van de media geeft niet graag aan waar ze verkeerd zitten. Wie weet wordt dit straks nog een verradelijke mode: één foutje toegeven om geloofwaardig over te komen en de grote fouten te laten zitten. Wie weet.

Terug naar De (komende) Kapitalist. Het is tijd om een paar aarzelende abonnés in spé over de streep te trekken en om onze gewaardeerde betalende abonnees alvast te waarschuwen.

Van de week heb ik hard bijgekocht in een aandeel waarmee ik al ruim vier keer over de kop ben gegaan.
De reden is dat ik begin te geloven dat mijn koersdoel veel te laag was.
Zeker weten doe ik het nog niet, maar in De (komende) Kapitalist ga ik het er uitgebreid over hebben.
Ik denk dat ik een tenbagger* bij de staart heb.

Als u een trouwe abonné van De Kapitalist bent kent u het aandeel al. Jan Vastgoed heeft het nog niet, maar onze vriend de Beursgoeroe heeft het wel.
Abonneer u op De Kapitalist. U helpt ons er mee en u helpt vooral uzelf.
Doe een abonnement cadeau. U hebt toch wel vrienden ?
Dan krijgt u wat van me terug. Dat heet dan weer een marketing actie, maar ik meen het echt. Wij stellen prijs op uw abonnement. Het wordt dus of een boek, een boek dat ik zelf erg goed vind, of een uitnodiging voor een Kapitalistenborrel in Amsterdam. Ik lees graag reacties met uw voorkeur !

*Tenbagger: geen verband met Boskalis, maar een aandeel dat tien keer over de kop kan gaan.
nvt

Van sommige mensen neem je gewoon aan dat je altijd op ze kunt rekenen. Ook als je niet kan rekenen.   

Disclaimer Kraland: geen positie in Wegener.

Column voor ‘Effect’ van de VEB alvast hier in verband met de ontwikkelingen van gisteren.

Bij beleggen is het belangrijk goed inzicht te hebben in de risico’s die we lopen. Daar schort het nog wel eens aan bij particulieren.
Ook bij beheerders overigens, je schrikt soms over het onbenul op dit gebied.

Enerzijds verbazen de particulieren, die zich tot ons wenden met vragen, ons door hun grenzeloze naïviteit wat risico betreft, maar we zien ook mensen die veel opbrengst daarom mislopen. Alleen, zij nemen juist te weinig risico en lopen daarmee kansen mis.

Op de markt kan je veel geld verdienen als je kunt nagaan dat je een asymmetrisch risicoprofiel gevonden hebt.
Even een eenvoudig voorbeeld: u vindt een belegging van € 100 met evenveel kans om naar de € 300 te stijgen als om failliet te gaan.

Wat doet u als u zo’n belegging tegen komt? Voor de zeurpieten onder ons preciseer ik dat u een ton kunt beleggen.

Denkt u even rustig na en wees eerlijk. De uitslag* staat hieronder.

De meeste lezers van Effect, netjes opgevoed als zij zijn, zullen dit maar een nare situatie vinden. De reden is dat de lezers van Effect het niet leuk vinden om te verliezen.
Daarom zullen zij zich onthouden van dit soort beleggingen.
Nu is het een beetje flauw om dit de Effectlezers aan te wrijven. Onderzoek wijst uit dat de meerderheid van de mensen zo reageert.
Jammer, want het is een statistisch bijzonder winstgevende deal en als uw beheerder hem afraadt, is hij een rund.

Of u risico wilt nemen of juist wilt verminderen, hangt af van de markt. Op dit moment nemen beleggers meer risico. Dat doen ze omdat ze vinden dat de aandelenmarkt nog geen bubbeleffecten vertoont.

Dezelfde omstandigheden kunnen ook nog een ander effect hebben.
De echte bubbels vinden we immers in de obligatiemarkten.
Daar zijn de spreads, de verschillen tussen bagger en kwaliteitspapier, flinterdun geworden.

De Amerikaanse sub-prime sector, die leent aan niet-kredietwaardige klanten en die hypotheken herverpakt en doorplaatst, is eindelijk ingestort. Niets onverwachts: een combinatie van slechte debiteuren, een oververhitte markt en stijgende rente.

Die gebundelde en doorgeplaatste hypotheken liggen nu misschien direct of indirect bij u.
Pas daarvoor op en vraag het uw beheerder.
Want de kans is groot dat dit papier juist in het risicomijdende deel van uw portefeuille zit.
Risico zit immers heel vaak net waar we het niet vermoeden.
We kunnen er van nature slecht mee omgaan. Maar we kunnen ook snel leren om dat beter aan te pakken.

*Uitslag: U stort zich op deze belegging en doet hem zo frequent mogelijk. U brengt uw auto en caravan naar de lommerd, stuurt mevrouw uit winkelen en brengt haar juwelen naar dit adres.
Uw kans is immers fantastisch: evenveel kansen om 100% te verliezen als om 200% te maken. Als u dit vaak genoeg doet wordt u snel rijk. Maar zorg wel dat u veel beleggingen doet met dit risicoprofiel en niet één of maar een paar. Des te groter is dan de kans dat de statistische voordelen van het zeker miljonair worden ook voor u gaan werken. Anders loopt u 50% kans op totaalverlies. Dan heeft uw beheerder gelijk en is hij geen rund, maar u.

Michael KralandMichael Kraland is financier, publicist en oprichter van Inveztor.nl en De Kapitalist. Disclaimer: niet van toepassing, maar long allerlei risico’s.

Bent u ook zo bijgelovig? Dan begrijpen wij elkaar.
Dan begrijpt u ook hoe vervelend het voelt als je, nog voor het jaar begint, heel rationeel aanvoelt dat dit wel eens het beste jaar ooit zou kunnen worden. Zoiets brengt ongeluk, dat weet u ook. In de eerste week van januari , tijdens een lang gesprek met een van de beste hedge fund-beheerders van Europa, hoorde ik dat er meer spelers zijn die er zo over denken.

We zijn nu anderhalve maand verder en hun fonds is een procent of tien gestegen. Ze willen niet met hun naam in de krant en ze zijn dicht. De PolderPortefeuille, die nu zijn elfde jaar als publieke mediaportefeuille ingaat, deed ook een procent of 9 à 10.

Voor wie echt bijgelovig is wordt het nu heel vervelend want dit gaat veel te goed. Er is geen wolkje aan de lucht, als u Iran, de hyperhefbomen in het financiële circuit en andere financiële balansproblemen tussen de VS en de rest van de wereld er buiten laat.

Er kan van alles misgaan en het gaat maar niet mis. U kunt u nu afvragen wat u hieraan hebt, u betaalt per slot van rekening voor dit prachtige blad. Heel eenvoudig: als we ons zorgen maken voor niets is dat prettig. Dan zetten we iets teveel geld opzij voor een ramp die niet komt. Een soort brand die maar niet begint in uw pand. Terwijl u toch verzekerd bent.

Het beste dat u kan overkomen is vaak veel verzekering voor niets te betalen. Het amusante van financiële markten is dat die brand vroeg of laat altijd komt. In tegenstelling tot uw woonhuis, dat misschien nooit in brand zal vliegen, met een beetje geluk.

Nu alles steeds risicovoller wordt moet u steeds beter oppassen met wat u doet.

De beste verzekering tegen verlies is goedkoop inkopen. Dat is nu wat moeilijk geworden en daarom loopt u risico als u steeds meer van uw vermogen belegt naarmate het beter gaat met de markt.
Eigenlijk moet u winst nemen.

Maar misschien stuit u dan op hetzelfde probleem dat ik ook heb in deze markt. Er zijn zoveel situaties waar ik toch graag in blijf zitten.
Prachtige Belgische bedrijven zoals Devgen en IBA bijvoorbeeld. Ze zijn verdubbeld, sinds een jaar. Maar hun perspectieven zijn verre van statisch, die zijn ook alleen maar beter geworden.
Devgen zou wel eens de grote winnaar kunnen worden in de wereldvoedselrace. Denk aan de veredeling van de rijstoogst. Een enorm project. Het management van Devgen is zeer gerespecteerd, meer nog, uitstekend naar mijn gevoel.
Kankerbehandelaar IBA, in Leuven, is ook zo’n geval. Alle analisten waren negatief op € 8,50, nu op € 22 zijn ze een stuk positiever.
Een amusant bedrijf is Jump TV. Jump vult op. Ze halen allerlei televisieprogramma’s uit allerlei delen van de wereld die er meestal niet zo toe doen, tenzij je er woont. Die bieden ze aan via internet, een enorme markt. Het aandeel is al gestegen maar kan best verdubbelen. Althans, dat zegt een analist in een studie van 35 pagina’s die ik onder ogen heb. Is dit een verkoopmoment ? Niet eens, waarschijnlijk heeft hij gelijk.

Een andere manier om mee te spelen is via de aankoop van exploratiemaatschappijtjes. Olie, goud, uranium, dat soort activiteiten. U moet dan wel op een paar details letten. Ten eerste eerlijk management, ten tweede kundige geologen en goede financiers en ten derde een zeer asymmetrisch risicoprofiel. Met andere woorden, als u evenveel kans hebt om uw geld kwijt te raken als om het te verdrievoudigen zit u goed.
Waarom? Daar kunnen we het volgende keer over hebben.

Michael KralandDisclaimer Kraland: long Devgen, IBA, Jump TV.

Aan het begin van deze eeuw had private equity het moeilijk. Resultaten smolten als sneeuw voor de zon. Dit zou nooit meer goedkomen en veel private equity-huizen besloten hedge funds te lanceren.
Vanaf 2003 begon de private equity-markt aan een boom die nog veel feller was dan die van de hedge funds. De hedge funds hadden hun reputatie gevestigd door goed te blijven presteren tijdens de bearmarkt van 2000-2003.
Sindsdien doen hedge funds het minder goed dan private equity.

Long only
Dat neemt niet weg dat de betere long only-fondsbeheerders maar één ding willen, namelijk zelf een hedge fund beginnen. De cijfers zijn gewoon veel beter, als alles verder hetzelfde blijft.
Nu hedge funds weer wat lager scoren dan gewone aandelenfondsen is het amusant te zien dat het verschil soms uit niet meer bestaat dan de hogere beloning die hedge fund-beheerders kunnen bedingen.

Long only-beheerders zoeken naar iemand die goed is in shorten en hedgen en beginnen vervolgens hun eigen fonds. Zo moeilijk is dat blijkbaar niet, waardoor er nu een stroming is ontstaan die voortborduurt om het Maak je eigen hedge fund-concept, dat sceptici graag gebruiken om aan te tonen dat ze het zelf voor minder kunnen doen.

DIY-fonds
Dat is allemaal leuk en aardig, maar nog nauwelijks begint deze Do It Yourself-stroming aandacht te krijgen of we zien dat de logica gebiedt dat iemand die even goede prestaties kan neerzetten als een hedge fund maar met synthetische instrumenten, geen prijsbreker wordt. Waarom zou hij? Het is veel gemakkelijker om een prijs te vragen die even hoog of vlak onder de prijs van hedge funds ligt. De prestatie is immers de zelfde, alleen de middelen verschillen.
Wat ook verschilt, is de capaciteit. Wie zijn prijs verlaagt kan zoveel vraag uitlokken dat door het volume hiervan de edge verdwijnt. Dan is de cirkel rond.
Prijs verlagen werkt alleen maar volumevergrotend in deze sector, waardoor er al snel geen outperformance meer is en de prijs nog lager zou moeten gaan.

Hoe meer hedge funds er komen, hoe minder er gepraat wordt over het verlagen van fees. De mindere goden doen dat uit zichzelf al. De goeden hebben het niet nodig: die zitten vol, laten geen nieuw kapitaal meer toe en hebben dus geen enkele incentive om hun prijzen te verlagen.

Wie wel onder druk staan zijn de long only-fondsen. Ze krijgen niet alleen meer concurrentie van de hedge funds, raken hun beste medewerkers kwijt, maar worden door de concurrentie ook steeds meer gedwongen hun prijzen te verlagen.
Ondertussen nemen de kosten alleen maar toe door te steeds zwaarder drukkende regelgeving.
Wat weer leidt tot het vertrek van meer getalenteerde managers naar de hedge fund-sector. 

Michael Kraland

Deze column verscheen eerder in de Nieuwsbrief Hedge Funds van vrijdag 23 februari 2007. Ontvangt u die nieuwsbrief nog niet, klik dan hier.   Michael Kraland is oprichter en columnist van Inveztor. Disclaimer niet van toepassing.