Was ik net bezig voor Slapend Rijk te noteren waarom de Amerikaanse verkiezingen belangrijk zijn, lees ik daar in de Thalys op weg naar de BNR studio’s eindelijk iets dat me oprecht plezier doet. Ik wilde het hebben over de verkiezingen en de dollar. Maar wie is daar kandidaat voor het gouverneurschap van Texas? Raadt u nooit! Kinky! Van Kinky Friedman and The Jewboys!

Bicker Caarten is met vakantie. Wie weet lukt het ons om één van zijn onsterfelijke deuntjes te laten horen.
En die teksten!

Wordt vervolgd.Disclaimer: niet van toepassing

Gelukkig vraagt niemand ons om een classificatie van de Nederlandse beoefenaars van ons vak en hun leesgewoonten. Een hedge fund-manager belde vanmiddag en deed zijn beklag daarover. Over die gewoontes dus. Hij wordt elke ochtend in London opgebeld door jongelui die de inhoud van een groot landelijk dagblad oplepelen, al dan niet geheel correct. Niet Het Financieele Dagblad dus, want die is vrij klein.
Nederlandse of Franse brokers zouden dat niet durven.

Opvallender nog is de observatie dat er heel wat zijn die Het Financieele Dagblad niet alleen vluchtig lezen – wat zou je er anders mee moeten- maar dat, op een lange vlucht, ook blijven doen.
Dat is ernstig, want je kunt allerlei andere kranten gratis en voor niets krijgen in zo’n vliegtuig. Gezien onze vermeende volksaard zou je anders verwachten maar nee, zelfs gratis leest men liever geen Economist, Wall Street Journal of Financial Times. Terwijl ik u toch kan verzekeren dat dat heel goede bladen zijn.

Ze zullen je geld maar beheren.

Financiële dienstverleners worden, bij ons zowel als elders, gek gemaakt met regeltjes. In de meeste gevallen is dat, zoals u uit het bovenstaande zult begrijpen, gelukkig. Op die manier kan je je eigen grote leegte het grootste deel van de dag verbergen achter administratieve zaken en compliance. Tel daarbij de vergaderingen en het nodeloos rondrijden in leasebakken – “wij komen graag bij u langs in het kader van onze superieure dienstverlening” – en er blijft geen moment over voor het kijken buiten het vak en het opdoen van echte, originele ideeën.
Dit is slechts een constatering overigens, geen klacht. We maken allemaal onze keuzes en de collectiviteit koos voor bureaucratie.
Dat is veiliger.

Toch is het gemakkelijk aan te tonen dat het loont om een beetje na te denken.
U kon, een paar jaar geleden, Seth Klarman’s boek getiteld Margin of Safety aanschaffen voor $ 25. Waardebeleggers weten waar de titel naar verwijst: de veiligheidsmarge is het belangrijkste principe van de grondlegger van deze school, Benjamin Graham, de leermeester van Warren Buffett.
Nu betaalt u voor dat boek ongeveer $1200, als u het al kunt vinden, op eBay. Dat is een rendement van 4800% met een risico van $25.
Een echte value buy dus.

Seth Klarman is een briljante Amerikaanse belegger die kijkt naar intrinsieke waarde, een ander Benjamin Graham-begrip, waar we u hier verder niet mee zullen vervelen, daar zijn immers allerlei boekjes voor.
De intrinsieke waarde van dat boek was natuurlijk veel hoger dan het bedrag wat u destijds betaalde.
Althans, als u iets hebt aan de ideeën van de auteur.
De prestaties Klarman zelf zijn namelijk nog indrukwekkender dan de waardevermeerdering van zijn boek, namelijk 5500% per vorig jaar. Als u verder wilt kijken, hij werkt voor de Baupost groep, in de VS.

Waardebelegging is de discipline die het gemakkelijkst gebruikt kan worden door particuliere beleggers. Ver van de waan van de dag. Rustig huiswerk doen, liquiditeiten aanhouden wanneer er geen ideeën zijn en verkopen wanneer de beurswaarde ver boven de intrinsieke waarde begint te komen. Aankoop natuurlijk alleen daaronder.
Het leuke is verder dat u geen tijd hoeft vrij te maken voor hijgerige verhaaltjes over de waan van de dag. Nadeel is dat u tegen de stroom inroeit en dat een tegendraadse houding, zo blijkt uit onderzoek, tot fysieke klachten kan leiden.

Klarman is koper van Walter Industries (WLT), Portland General Electric (POR) en vele andere aandelen.

Wie meer wil lezen over Klarman’s keuzes kan binnenkort op deze site terecht.

U kunt ook eens kijken naar een klein Euronext genoteerd aandeeltje in Frankrijk. Het heet Acadomia en houdt zich bezig met bijles. Dankzij een nieuwe, typisch Franse wet, kunnen ouders daar nu met 50% korting terecht. De koers van het aandeel is terug van € 30 naar onder de € 20.

Michael Kraland  Michael Kraland heeft geen posities in bovengenoemde fondsen.

Wat is dit toch weer een bijzonder interessante dag en wat boffen wij toch dat wij betaald worden om ons bezig te houden met wat ons bezig houdt. Professioneel dan.

Bij het ochtendgloren werden wij gebeld door Peter-Paul de Veb, de bekende mediapersoonlijkheid met wie ik enige affiniteiten deel. PPdV was onderweg naar Parijs waar hij uw dienaar dacht aan te treffen maar helaas, wij moesten het aan de telefoon over onze posities in Provençaalse zwembadalarmmakers hebben. Ik heb al verkocht maar PPdV (in Frankrijk is er een bekende meneer die PPdA heet in de volksmond en een ongelooflijke rokkenjager is, toch eens melden aan PPdV) houdt vast want hij vindt Alex Ginter, de baas van MG International zo indrukwekkend.

Maar Ginter was er niet toen ik bij het bedrijf langswilde dus kan ik dit bevestigen noch ontkennen. We namen snel wat andere bedrijven door in mijn bestaande en denkbeeldige Provence Portefeuille: Theolia en Easydentic, een deurbeveiliger.

PPdV wilde weten of Theolia niet een Harry Mens aandeel was.

Nee, zei ik, het ding is er alleen ooit door iemand gepresenteerd, maar dat staat los van het bedrijf. Wij hoorden iemand in de Thalys een zucht van verlichting slaken.

Theolia stijgt vandaag eindelijk een beetje door op wat volume. Misschien is de grote verkoper weg.

Ik denk dat de aankoop van hun Duitse bedrijf, die gisteren bekend werd gemaakt, erg voordelig kan uitpakken voor aandeelhouders.

Theolia betaalt maar een som die waarschijnlijk grotendeels in aandelen kan worden voldaan, namelijk 4 miljoen aandelen die misschien op een hogere prijs aangelapt kunnen worden want het bedrijf heeft nog een paar maanden de tijd. Verder zit er € 40 miljoen cash in het over te nemen bedrijf. Die gaan van de koopprijs af. Ik denk niet dat beleggers bang moeten zijn voor verwatering. We wachten nog op de laatste details maar dit lijkt een mooie affaire.

We hebben relatief veel te veel Theolia in de portefeuille, mea culpa, bewijs dat ik echt dacht dat het ding in één ruk door zou stijgen, maar we gaan nu niet uitstappen net nu de rally begint. Hopen we, denken we, voelen we en beredeneren we.

Thielert klapte hard in elkaar vandaag, ruim 10% vroeg in de ochtend, op enorm volume. De Duitse VEB kwam terug met nieuwe argumenten. Nu is het aandeel weer terug naar af.

Dat was een gelegenheidje om bij te kopen, die aandelen stoten we straks weer af omdat we anders teveel rood staan.

Want we hebben teveel Thielert in de portefeuille nu. Maar die willen we er niet uitgooien voor we niet dik boven de 20 staan en dan nog houden we de rest voor de lange termijn.

Want we staan wel wat teveel rood.

Om deze reden, rood staan dus, halen we ook de kaasschaaf over een paar andere posities, zie daarvoor de PolderPortefeuille notitie van Strik, elders op deze site.

Maar met een bloedend hart.

Nee, niet over Rainy River, want die worden door een onbekende koper in elkaar geplempt en dat ondanks goed nieuws.

We horen van een financier van dit bedrijf die de koper zoekt, hem niet kan zien (zijn volume is niet zichtbaar) en die hem graag uit de markt zou halen als hij maar wist voor hoeveel stukken hij moet bieden maar dat weet hij niet. Dat is dus net zo’n situatie als met Theolia, waar ook zo’n grote verkoper actief was.

We halen ook geen kaasschaaf over RockWell Petroleum.

Dat aandeel (niet genoteerd maar wel verhandelbaar onder vermogensbeheerders en commissionairs) baadt in het zonlicht.

De nieuwste bron, Osage genaamd, kampt met leuke tegenslag. Daar waar de heren een ingang wilden bouwen bleek olie te zitten.

Toen moest er een nieuwe komen. En daar zat de olie op 20 meter diepte. Dus gaat die bron minder kosten en ook meer opbrengen. En hij is sneller klaar en sneller cash-positief. Bovendien horen we dat institutionele beleggers, waaronder een bekend Engels hedge fund, staan te dringen om aan een emissie mee te mogen doen.

Die emissie is voorlopig gepland op C$ 10. Wij houden nog even onze lage waardering van C$ 3,95 aan, omdat dat voorzichtiger is.

Een directeur van een belangrijke effectenbank belde me op omdat hij erg ongerust was over RockWell. Dat was een bijzonder amusante conversatie die ik u een andere keer vertel.

Er zijn nog wel een half dozijn situaties waar ik zo in zou willen stappen. Nevtah bijvoorbeeld. Dat Braziliaanse waterbedrijf van Schmull ook. Easydentic, voor de Provence Portefeuille en ga zo maar door.

Plus een paar aandelen waar ik wegens een conflict niet over kan schrijven.
Meer ideeën dan geld. Best een leuke situatie dus.

Long Theolia, Thielert, RockWell Petroleum.

Enfin, sommigen van u hoeven zich niet aangesproken te voelen, alleen de beleggers onder u. En dan zowel de institutionelen als de particulieren.
En niet zomaar gek, maar de hyperactieve informatiejunkie-variant. Dat is in elk geval de conclusie die James Montier, koning der behavioralistische beleggingsstrategen trekt in een artikel dat hij afgelopen week publiceerde (Just a little patience. Part I, The Big Picture).

Deze observatie staat centraal bij wat er op dit moment in de beleggingswereld gaande is, ook in onze moerasprovincie.
Tegelijkertijd is al die gekte erg amusant en vaak kunt u er als particulier profijt van trekken.
Het enige dat u nodig heeft is wat gezond verstand en een beetje geduld. Afstand nemen helpt ook.

Vroeger, we hebben het nu over de periode waarin Elvis zijn beste muziek opnam, hielden beleggers hun aandelen gemiddeld 7 à 8 jaar vast. Nu is dat negen maanden en dat zijn dan nog de cijfers van de NYSE, naar de Nasdaq kijken we maar liever niet.
Je kunt natuurlijk een deel van die ouderwetse lethargie gemakkelijk verklaren door technische vooruitgang. Een kind met een omgedraaid baseballpetje kan met zijn krantenwijkje meer informatieverwerkingsmogelijkheden aanschaffen dan een pensioenfonds van een aantal jaren terug. De instapbarrière in zo’n aandeel was dus hoog. Alles werd met de hand uitgerekend. Aan-en verkoopkosten waren ook tien keer zo hoog als nu en programtrading bestond niet, om van algoritmische handel nog maar te zwijgen.
Onderzoek wijst uit dat de snelle handelaars, die dus veel data willen hebben om fluks van mening te kunnen veranderen, het niet goed doen. Ze zijn wel stoer en hebben veel piefjes en andere mooie machientjes op hun tafel staan. Als ex-junkie kan ik u alles vertellen over de ernistigere vormen van Bloombergverslaving, geloof me, het komt veel voor, ik had ook thuis een mobiele versie staan en uw kunt het nu ook allemaal op uw BlackBerry krijgen.

Analisten blijven steeds meer data uitspugen en doen dit omdat hun klanten, de beleggers, dat vragen. Bazen van bedrijven (die zich tegenwoordig CEO’s en CFO’s laten noemen, ook een uitvloeisel van deze cultuur) voelen zich verplicht een bijzonder groot deel van hun tijd niet meer aan het bedrijf te besteden maar aan het meedoen met dit circus. Dat zeggen ze zelf althans, in onderzoekjes, bijvoorbeeld van McKinsey.
Ieder fatsoenlijk hedge fund weet, tenzij ze in illiquide waren handelen, precies wat hun portefeuille op elk moment waard is. Op een pc kunt u dat ook doen, gratis, met 20 minuten vertraging. Het is fascinerend naar die cijfertjes te kijken maar u heeft er verder niets aan.
Zoals Montier dan ook opmerkt, u bent op dat moment een meester geworden in het meten van ruis.

Wie snel handelde verkocht vorige week zijn aandelen Thielert, een Duitse maker van geavanceerde vliegtuigmotoren. De Duitse VEB had gepubliceerd dat het bedrijf waarschijnlijk failliet zou gaan maar wij kochten de aandelen omdat we dachten van niet.
U kunt het hele verhaal lezen op deze site, als u ‘Thielert’ in de zoekmachine tikt.
Inmiddels stijgt het aandeel weer en ik denk dat u er aardig aan zult kunnen verdienen wanneer het van de huidige koers iets boven de € 19 naar het oude niveau van € 29 terugkeert.
Waar het hier om gaat is dat de obsessie met constante outperformance de regel is geworden.
Dat is ook een gedachte die meespeelt op de achtergrond van het huidige activistendebat in Nederland. Alleen wordt het daar verborgen achter allerlei zinloos gekrakeel over sprinkhanen.
Die richten minder schade aan dan ezels, zo is onze ervaring en ook in onderzoeken komt dat duidelijk naar buiten.
Hedge funds zijn natuurlijk niet de oorzaak van dit fenomeen, het speelt al van ver voor hun recente opkomst, sinds het eind van de jaren zeventig.
Wat wel lijkt bij te dragen tot de gekte is het feit dat steeds meer long only-beheerders zich als hedge funds beginnen te gedragen. Ze willen graag net zo goed betaald worden, dus doen ze net zo gek.

Michael KralandDisclaimer: Michael Kraland is long in Thielert

Een AvA heet in het Frans een Assemblée Générale d’Actionnaires, excuseert u ons alstublieft voor deze kop, het is heel laat geworden.
Maar vandaag vindt de AvA van Theolia plaats. Helaas zijn wij er niet bij en het evenement wordt ook niet gefilmd, wat bijzonder jammer is. U moet zich die AvA of AGA als volgt voorstellen.
De zeer bewelspraakte en bevlogen PDG (dat is Frans voor SIO) Jean-Marie Santander legt alles haarfijn en met veel enthousiasme uit. In het Frans. Want hij spreekt geen Engels. Wel Marokkaans geloof ik, maar we dwalen af. In de zaal en rond de tafel zitten aandeelhouders en commissarissen, waaronder veel Nederlanders.
Als goede vertegenwoordigers van het Neerlands koopmanschap spreken zij wel Engels maar geen Frans.
Gelukkig is daar Philippe Perret, le beancountère (Frans voor SIEFFO), die Santander in het Engels vertaald.

Perret heeft een kleine neiging om het betoog van Santander iets samen te vatten maar Santander, die op zulke momenten zeer aandachtig naar Perret kijkt op zo’n manier dat je je afvraagt of hij niet stiekem toch Engels verstaat, valt hem zo nu en dan in de rede om zich ervan te verzekeren dat de belangrijkste details niet vergeten worden.

Wij hadden vandaag in Aix willen zijn, maar dankzij de moderne technologie houden wij u op de hoogte. Watch this blog.
Long Theolia

Excapsa en Neteller, onze twee internetgokaandelen, kregen een harde klap toen de Amerikaanse senaat onverwacht een anti-gokwetje vastmaakte aan een wet over veiligheid voor havens.
Neteller’s koers herstelt zich wat, na een laagtepunt van 134 p nu rond de 180 p. Er gaan geruchten dat vermogende particulieren het fonds over willen nemen. Excapsa heeft een radicalere oplossing. Het bedrijf heft zichzelf op en verkoopt zich aan Blast Off, op Malta.

Nu had Excapsa zelf een operatie op Malta en ik heb geen idee of het één met het ander gelieerd is. Daar is het nu te laat voor, zo rond middernacht.
Morgen zien we verder.
Over Neteller is het laatste woord nog niet gezegd.
Leuke gok, ook nu weer, dat aandeel.
Long Excapsa en Neteller

Een tijdje geleden hadden we het op deze site en in Slapend Rijk over het feit dat een van de gevaren van beleggen in water ligt in het feit dat goed bedoelende collectivisten water juist goedkoop willen hebben. En dat ze dan de waterindustrie zullen willen controleren en zo deze bedrijven tot semi-staatbedrijven zullen maken.
Het is goed als water goedkoop is, maar het is beter als het duur is want dan zijn mensen er zuiniger mee, denk ik. Want we hebben immers een tekort aan water.

Gelukkig hebben wij daar de reddende US Cavalry in de vorm van ons Parlement.
Parlement rijmt met intelligent en vandaag zag je dat weer in het feit dat het parlement vind dat waterbedrijven geen dividend meer moeten betalen.
Gelijk hebben ze, maar laten we even meedenken. Het kan nog beter en, u zult het niet geloven, nog intelligenter.

Waarom moeten waterbedrijven weggehouden worden van de Onzichtbare Hand van de marktwerking ? Die Onzichtbare Hand die er voor zorgt dat als er veel behoefte is aan water maar onvoldoende voorraad, dat de prijs dan omhoog gaat ? Wat zorgt voor minder watergebruik ?

Nee, dat moet niet, ons Parlement gaat dit bepalen. Tussen twee opdrachten aan de Minister van Buitenlandse Zaken door, met het verzoek om President Bush of President Poetin te gebieden deze of gene misstand op te heffen.
Want het is bekend, in ons grote buitenland sidderen ze als ons Parlement een vingertje opsteekt.

Ons Parlement heeft dus gelijk maar het kan beter. Water is belangrijk, daar zijn we het allemaal over eens. Het hele conflict in het Midden-Oosten gaat immers om water ?

Gelukkig hebben wij bij Inveztor de nodige mankracht in dienst om dit soort plannen verder uit te werken. Op een manier die goed is voor ons land, maar ook voor ons bedrijfsleven en voor de samenleving als geheel.

Stap een is dat wij onze troepen terugroepen uit Uruguay. Het is daar warm, ongezond, er wordt op ze geschoten en straks wordt het koud. Maar intussen zijn onze jongens daar wel gehard. Met onze stoottroepen vallen wij dus geheel onverwacht Belgie binnen.
Dat is niet moeilijk, het land ligt vlakbij en de grens wordt niet bewaakt.
Onze jongens stoten in een Blitzkrieg door naar Spa, waar zij de bronnen bezetten en vervolgens naar Waterloo, voor de symboliek.
We scheiden Vlamingen en Walen die toch maar ruzie maken en elkaar niet uit kunnen staan en voorzien de jongens van het Vlaamse Front van onze oude uniformen en sturen ze met eenrichtingkaartjes naar Uruguay waar zij de plaats innemen van onze jongens. De Talibaan die ons daar afluisterden horen toch het verschil in accent niet en deze manoeuvre heeft veel voordelen.
Wint het Vlaams Front, dan is de Talibaan in de pan gehakt en dat is goed. Verliezen ze, dan worden ze tot de laatste man afgemaakt en, parbleu, dat is ook niet onwelkom.

Wanneer Spa en Waterloo bezet zijn stoten onze jongens door naar Auvergne waar zij de Volvic bronnen bezetten, en vervolgens naar Evian en naar Clermont-Ferrand, waar de Perrier vandaan komt.

Wij hebben er nog even aan gedacht om de Zwiterse neutraliteit te schenden en door te stoten naar Vevey. Daar staat het hoofdkwartier van Nestle, de grootste waterproducent ter wereld.

Maar wij hebben een beter idee.
Ons Parlement gaat een stap verder en gebied ook Danone en Nestle om geen dividend meer te betalen. Onze minister van Buitenlandse Zaken krijgt als opdracht om de Franse en Zwiterse regering te gebieden de waterdivisies van Danone en Nestle bij Unilever te voegen. Danone en Nestle krijgen dan de rest van de Unilever business pro rata terug. Die liep toch niet dus dat is mooi opgeruimd. Vervolgens stelt het Parlement de verkoopprijzen van Unilever Water vast. Het bedrijf wordt overigens, in verband met de export, omgedoopt in Water l’Eau, wat zowel in Angelsaksische als in Franstalige landen goed functioneert.

Probleem voor beleggers blijft dat het parlement uiteraard ook het dividend van Water L’Eau (vroeger Unilever) afschaft.
Beleggers die daar asociaal op willen reageren komen van een koude kermis thuis: het wordt verboden om aandelen Water L’Eau te verkopen. Wie ze heeft moet ze houden en onze pensioenfondsen moeten een voorbeeld geven en aandelen onbeperkt opnemen.

Nederland komt hierdoor weer op de kaart te staan. Wij tellen internationaal weer mee.
President Bush feliciteert Premier Balkenende en stuurt, uit reciprociteit vanwege Uruguay wat Marines om de maquis in Auvergne onder de duim te houden.

Wordt vervolgd
Geen posities

Deze dingen worden door het Duitse bedrijf Thielert gemaakt en dat aandeel crashte onlangs. De Duitse VEB zei dat Thielert failliet zou gaan maar goede relaties van ons, die onwelriekend begonnen te zweten toen dit nieuws kwam omdat ze een grote positie hadden, hebben dit even nader onderzocht en het is allemaal niet waar.
Deze jongens staan erom bekend dat ze hun huiswerk goed doen.
Ik heb er dus maar wat gekocht op € 18,39 en laten we er dan ook maar 3000 pakken voor de PolderPortefeuille, dat kunnen we wel gebruiken.
Een ritje van 50% naar de oude koers lijkt voor de hand te liggen.
Dit heet speculeren. Martin Crum is vast al bezig aan een heel gedegen verhaal hierover, maar het leuke is kopen en dan gelijk krijgen. Kijken of dat werkt.Long Thielert

Ja, nooit verkopen op een kop, dat hoort u toch te weten ! Ik bedoel met deze titel het omgekeerde, maar hoeveel stukken ik ook schrijf waarbij ik uitreken dat Theolia zwaar ondergewaardeerd is, hoe minder er beweging in dit aandeel komt. Theolia vertoont al maanden een Sysiphuspatroon. Het aandeel gaat even naar boven maar vervolgens nog harder naar beneden. Er zit blijkbaar een grote verkoper, misschien zelfs meerdere. We hebben in eerdere stukken al gespeculeerd op het hoe en waarom van deze koerszwakte. Misschien is het probleem eenvoudig op te lossen. Vorige keer meldden we in het FD dat een douceurtje van de Franse staat ervoor zou zorgen dat de EBIT van Theolia tot een procent of 47 kon stijgen, de komende jaren.
De koers won een dubbeltje of twee en kalfde toen hard af.
Overal op ons mooie, beschaafde forum beginnen beleggers zich vertwijfeld af te vragen waarom ze ons in godsnaam serieus genomen hebben.
Ons antwoord is dan, waarschijnlijk vanwege prestaties in het verleden, want prestaties in de toekomst zijn nog niet zeker.

Terug naar dit mooie windbedrijf. Verkoop uw aandelen direct is dus onze boodschap, puur uit bijgeloof. Zelf verkoop ik niets. Want kijk, op 26 september, en dat is dus geen voorkennis, komt EdF, het Franse electriciteitsbedrijf, met een persbericht. Ze gaan hun windbedrijf naar de beurs brengen, doen een IPO voor het eind van het jaar, willen naar 3000 Megawatt, versus de 1000 die Theolia nu in de pijplijn zegt te hebben en wrijven zich in de electrische handjes.

Wij ook. Want wat betekent dit ? Er komt dus een concurrent bij, horen wij links en rechts al iemand kniezen. Wij denken hierbij speciaal aan onze favoriete lezer, hij herkent zich zelf hier ongetwijfeld in.
Niet alleen een concurrent, nog een sterke concurrent ook!
Wij zien dat anders, voorlopig fout want de koers komt niet van zijn plaats, maar u weet hoe dat gaat hè, zodra u verkocht hebt gaan we door het dak.

EdF komt met een bommentapijt IPO. Een Dresden van de windindustrie. Ik krijg vragen van mijn vrouw en van al haar vriendinnen over de telefoontjes van de arme bankemployés die dagenlang hun arme Franse klantjes moeten lekker maken met dit papier. En dat voor twee keer de waardering van Theolia.
Als u dat goed onderbouwd wilt hebben kunt u twee dingen doen. Of u wacht tot Inveztor redacteur Martin Crum vrijdag de 13e met een diep doorwrocht stuk over dit prachtige aandeel komt, of u wacht tot u het elders hoort, van een analist of zo.
Waarom doet EdF dit ? Omdat windaandelen hoog geprijsd zijn.
Waarom is dat goed voor de arme Theolia aandeelhouder ? Omdat zijn aandeel meer waard wordt zodra, gek gemaakt door de intense marketingcampagne, iemand de stok van ons overneemt en ook naar Theolia gaat kijken.
Die zien dan dat, gossiemijne, dit aandeel de helft doet van het EdF verhaal.
Maar, zegt onze favoriete lezer dan, Theolia is geen EdF. Nee, natuurlijk niet waarde lezer. Er is dan ook weinig kans dat Theolia EdF zal overnemen. Maar EdF kan wel haar papier dat twee keer zoveel waard is gebruiken om Theolia op te pakken. Of de beurs kan het aandeel hoger zetten. Nadat u verkocht hebt natuurlijk.
Als u nou snel opschiet kunnen we zo naar boven.Long Theolia

Iedere belegger weet dat je een aandeel moet kopen wanneer het bloed door de straat stroomt. Dat klinkt heel vervelend en misschien stuit dit u tegen de borst. Daarom heeft onze Schepper dan ook de Vermogensbeheerder en Hedge Fund Manager bedacht. Die kunnen dit vuile werk opknappen, uiteraard tegen betaling.

We kunnen ook minder afstotelijke uitdrukkingen gebruiken voor het bovenstaande en ‘contrair handelen’ is dan de meest voor de hand liggende. Alleen, dat klinkt gemakkelijker dan het lijkt. Zoals al eerder hier betoogd is het sinds kort iets beter bekend waarom we zo’n moeite hebben met contrair handelen. Dat druist tegen al onze instincten in en kan fysiek ongemak veroorzaken. De financiële vis wordt dan duur betaald.
Bovendien kunt u ook nog eens naast het net vissen. Want het is niet omdat iets moeilijk en tegendraads is, dat het ook persé rendabel is. Wat het maar zo gemakkelijk. Dan deed iedereen het en dan is het geen contrarian aanpak meer.

Op dit moment bestaat er in Europa een amusante situatie voor de aspirant-contrarian. Ik doel op EADS, het Frans-Duitse samenwerkingsverband dat onder andere Airbus bouwt. Zoals u al in de krant las gaat dat niet goed op dit moment en de koers van EADS is dan ook al hard gezakt.

We hebben op Inveztor.nl al een retourtje gemaakt en daarbij zelfs wat winst gepakt, maar nu zijn we even weg want dit spelletje wordt steeds gevaarlijker. Er is namelijk wel veel ellende, maar er vloeit geen bloed. Goed, de koers is terug en de directie is vervangen. Ook geven we graag toe dat de geruchten rond het vertrek van topman Christian Streiff naar Peugeot, die vrijdag ontkend werden door EADS, ook geen goed teken zijn. En de aanhoudende serie technische vertragingen, claims van klanten en donkere voorspellingen van de directie zijn ook geen goed nieuws.

Het kan nog slechter, naar ons gevoel. Het kan ook nog goedkoper. EADS gaat voorlopig geen winst maken maar 8 x de genormaliseerde winst van 2,5 miljard euro is nog teveel voor een bedrijf dat in zo’n diepe crisis zit.
Bovendien wordt de winst-en verliesrekening nog geflatteerd door valutareresultaten.
Onlangs moest EADS McKinsey inschakelen om te beslissen of ze een winstwaarschuwing moesten afgeven. Laat dat even bezinken. Hier is dus heel veel mis.

Rivaliteit tussen Fransen en Duitsers ? Ja, heel erg en niet eens zo erg aan de top als drie echelons daar onder. Ook dat hebben we van horen zeggen. Maar het klinkt erg aannemelijk, want door het achterhouden van informatie wisten de lagere managers al veel eerder dat het mis zou gaan. Waarschijnlijk wist de directie oprecht niets. Dat is vervelend voor wie in zo’n bedrijf belegt.

Dankzij die vrolijke Frans-Duitse samenwerking, die altijd nog beter is dan een echte loopgravenoorlog, blijft EADS een speelbal van allerlei politieke ambities. Zo verklaarde EADS-ceo Thomas Enders afgelopen week dat de werkgelegenheid in Hamburg gewaarborgd zou blijven. Geen hoognodige uitbesteding dus.
De Britse aandeelhouders van BEA hebben massaal hun stem uitgebracht ten gunste van een verkoop van hun aandeel tegen een lage prijs.

EADS is doodziek en wat grappig is, het zit nu aan de top van de cyclus. Dat kan nog lachen worden wanneer die draait.
Voor die tijd zien we waarschijnlijk dat bloed wel vloeien. Nu zijn de politici en vele andere stakeholders nog in de weer met doekjes en nu weet u waarvoor.

Michael Kraland   Disclaimer: geen positie