Pokerwet is paardemiddel

De online poker industrie beschouwt de nieuwe wet van Senator Bill Frist als een paardemiddel. De organisatoren van paardenraces hebben immers hun zin gekregen.

Er zijn nog 270 gokdagen te gaan. Amerika is veruit de grootste markt.

De online gokkers komen morgen met berichten. Er is sprake van nieuwe wetgeving. De huidige wet werd vrijdag op het laatste moment aan een stuk havenverdedigingswetgeving gekoppeld. Weer zo’n mooi woord.
Zie voorgaand stuk

Netbleeder

Slecht nieuws voor de internetgokkers. De Amerikaanse Senaat heeft op het laatste nippertje toch nog anti-internetcasinowetgeving erdoor gekregen. Dat is slecht voor twee aandelen in onze PolderPortefeuille, Neteller en Excapsa. Banken mogen niet meer meewerken aan betalingen.. Dat gaat een nieuwe situatie betekenen.
Deze week komen we met meer commentaar. Dit is een overwinning voor religieus rechts. Ik haal mijn voor $ 9,95 aangeschafte rol Bushpapier uit de kast. BlackBerrybloggend vanuit de Eurostar.
Long Neteller, Excapsa

Oliedruk en Slapend Rijk

Morgen, zondag, om zes uur op om de Eurostar naar London te nemen. Wie wil, u moet wel een Inveztor abonnee zijn, krijgt mijn eerste klas ticket voor de terugreis. Het is namelijk zo dat na enig zoeken blijkt dat een eerste klas a/r minder kost dan economy heen.
En ik moet niet terug, ik sta maandag immers weer om zes uur op, om naar Nederland te vliegen.

Al die bedrijvigheid is vanwege het feit dat mijn Amerikaanse en Canadese vrienden allemaal bij elkaar komen in London. We zijn druk, met nieuwe olieplannen. Details volgen.

Inmiddels is Slapend Rijk voorbereid. Gasten zijn maandag avond Guido Roth, de advocaat van Voûte en Palthe en Jaap Koelewijn, columnist in het FD.

Koelewijn heeft vorige week toegegeven dat hij een week eerder in zijn column International Assets en Geert Schaaij een onterechte trap na had gegeven.
De gemene, bikkelharde editors van FD Persoonlijk hadden ongetwijfeld zijn excuses eruit gesneden. Want ik kan niet geloven dat je iemand zo door het slijk haalt en dan geen excuses aanbiedt. En dat deed Koelewijn niet. Hij zat fout, schreef hij en daar moesten de onterecht bevuilde partijen het dan maar mee doen.

Vervolgens haalde Koelewijn in diezelfde column, een week geleden dus, Palthe en Voûte nog eens onderuit. Hij citeert zijn protestantse achtergrond als reden dat hij niet gelooft dat de rechter van het college van beroep voor het bedrijfsleven die Palthe en Voûte vrijpleitte van handel met voorkennis, onfeilbaar is. En hij doet het hele proces nog eens dunnetjes over. Hij concludeert ook dat Palthe en Voûte volgens hem wel degelijk onbetrouwbaar zijn. Hm.

Ik ken Koelewijn, Palthe en Voûte alledrie.
Koelewijn had het, ik geloof dat het in ’99 was, ook even moeilijk en ik heb toen geprobeerd hem te helpen. Ik haalde hem bij IEX als columnist en later stapte hij over naar het FD.
Zijn huidige carrière bestaat uit allerlei adviesklusjes voor advocaten, ambtenaren en ook voor het OM. En hij is lector.
Tussendoor heeft hij nog een tijdje bij de AFM gezeten.

Palthe en Voûte ken ik persoonlijk en we doen ook wel eens iets zakelijks maar dan echt in het persoonlijke vlak. Kleinigheden.
Tot zover mijn full disclosure.

Wat Koelewijn echter vergat te disclosen -of het FD had het met die excuses eruit gesneden- was dat hij partij was in dit conflict. Hij was immers een betaalde getuige-deskundige in dienst van het OM. Hij werd dus betaald om tegen Palthe en Voûte te getuigen. Maar dat meldde hij niet. Wel gaf hij ze nog een veeg uit de pan.

Koelewijn gaat hierbij uit van het principe dat de AFM ook toepast, uniek voor de financiële sector, en dat principe is “one strike, you’re out”.

Ik begrijp dat niet goed. Dan moet dat toch ook gelden voor nog belangrijkere gebieden zoals de magistratuur, zoals bijvoorbeeld de heer Tonino ?
En dan mogen de toezichthouders, die echt helemaal boven iedereen uit onkreukbaar moeten zijn, ook nooit één enkele steek laten vallen.

En geldt dat ook voor Koelewijn zelf ? Hij heeft nu achter elkaar twee partijen, die al neergehaald waren, nog eens nagetrapt.

En het blijkt ook nog eens twee keer fout te zijn.
De vraag rijst dan al snel of je dan nog serieus genomen kan worden als columnist, of als getuige-deskundige.

Toch een rare wereld, maar dat zeg ik altijd al. Ik heb dan ook heel wat vragen te stellen maandagavond, in Slapend Rijk, om acht uur.
Leuk ook dat het live is, dat gesprek.
We gaan weer wat leren, maandagavond en mijn devies is, als altijd, leren is leven. En omgekeerd.
Goede nacht.
Long RockWell Petroleum

Waarom Medical Intelligence doorstijgt

Medical Intelligence steeg vandaag opnieuw, op het nieuws van gisteren en op wat interviews met CEO Louis Massicotte in de plaatselijke pers.

Nu Robert Bosch waarschijnlijk partner wordt voor tien landen en Orange al getekend heeft voor Frankrijk kunnen we ongeveer schatten hoe het distributienetwerk van het bedrijfje eruit zal zien.
Orange wil waarschijnlijk tekenen in meer landen. In Engeland is al een distributeur die een apothekengrossier is. Orange zou ook in Engeland en een paar andere landen een rol kunnen spelen.
De contacten met Telefonica in Spanje zijn bekend. Telefonica wil waarschijnlijk ook een rol spelen in Zuid-Amerika.
Nog niet zo lang geleden bracht Massicotte met zijn team een bezoek aan Nederland. Wij denken niet dat hij hier kwam vanwege de windmolens of de Rembrandt-Caravaggio tentoonstelling. Robert Bosch distribueert hier niet, het ligt dus voor de hand dat het een lokale speler wordt. Orange en Telefonica zijn niet erg sterk in Nederland, Telefonica kan hier zelfs helemaal niets betekenen en Orange weinig.
Dat wordt dus waarschijnlijk een andere partner maar er is nog niets bekend gemaakt.

Wel weten we dat het bedrijf klaar is met een cardio-product, voor na de introductie van het Columba armband voor Alzheimer patienten.

Massicotte overweegt een emissie maar zijn beurskoers is nu te laag en hij wil niet verwateren met een marktkapitalisatie van C$ 40 miljoen. Daar staat tegenover dat er minder kapitaal nodig is omdat de deal met Bosch ongetwijfeld minder uitgaven vergt dan een samenwerking met een telecombedrijf.
Dit is allemaal goed nieuws voor de aandeelhouders.
Long MIZ

AEX 275 & U308

Rampart kwam vandaag met goede boorresultaten en het aandeel liep in de eerste instantie op tot 0.30 om vervolgens weer wat terug te vallen.

De resultaten zijn goed, maar blijkbaar maken sommige beleggers gebruik van de winst om uit te stappen. De meesten zijn immers in Maart op 0.25 ingestapt, waarbij ze ook een warrant kregen. Ze pakken zo hun 20% winst en houden nog een gratis warrant met een strike van 0.35 over.
De goede resultaten suggereren dat er meer zit in het Sibley Basin en omdat Rampart daar zwaar inzit blijft dit een heel interessante speculatie. De U308 hierboven slaat op de aanduiding voor de uranium die gevonden werd. AEX 275 slaat op het koersdoel van onze vriend de Rienk Kamer voor het eind van dit jaar.
In tegenstelling tot de heer Kamer ben ik gematigd optimistisch.
Ik geloof in dalende rente, afnemende groei in de VS, een dalende huizenmarkt maar geen crash. Alleen wat normale ellende zoals je vaker ziet wanneer zo’n speculatieve cyclus tot een eind komt. Een dosis Darwin dus.

Long Rampart Ventures

Medical Intelligence uit het Bosch

Veel aandeeltjes in onze portefeuille zijn de laatste tijd wat slapjes. Neem nou Medical Intelligence. Het bedrijfje, een schamele C$ 40 miljoen waard en zulke leuke technologie, dat wegzakte tot onder onze aankoopkoers.
Dat is nu weer even voorbij want vandaag kondigt MIZ aan dat ze een contract aan het maken zijn met Robert Bosch, de electronica firma, voor distributie in tien landen.

Ik denk dat Orange dan Frankrijk houdt, dat hun gesprekken met Telefonica zullen uitmonden op een deal voor Spanje en dat hun Engelse distributeur, een apotheker, de Engelse markt houdt.

Het aandeel steeg vandaag dan ook 15%.
Daarmee is het nog steeds erg goedkoop.

Long MIZ.

Gasbel in Slapend Rijk

Vorige week was ik in Catalaans Frankrijk, het land van de Catharen, van de zoete wijnen van Rivesaltes, Maury en Banyuls en zonder internet aansluiting. Vanavond is Slapend Rijk en natuurlijk word er dan gevraagd wat ik van Amaranth denk (“blij dat ik er niet inzit”). Of ik vanavond erg veel aan het woord kom weet ik niet, misschien krijg ik wel weer een “hou je mond Kraland” van Bicker Caarten net zoals laatst. Terwijl je toch zou denken dat het nooit goed is voor de luistercijfers als iedereen zijn mond zou houden, in een radioprogramma. Als ik er niet ben omdat ik op reis ben klagen ze ook.
Dat is het, ik moet er wel bij zijn, maar mijn mond houden.
Dat is gemakkelijk, maar je vraagt je af waarom je er dan je vrije avond voor opoffert.
Eén ding is duidelijk, de radio heeft nog mysteries voor mij.
We hebben in elk geval vanavond geen gasten die 99% van de tijd aan het woord willen zijn en ik loop geen risico voor kortetermijnbelegger te worden uitgemaakt.
Crum en Schmull hebben hun onderwerpen klaar, zie het stuk hierover en ik ben bezig een beetje bij te lezen en te bellen over Amaranth.
Er is al veel over gezegd behalve over één aspect, namelijk Redemption Gates.
Daar ga ik het over hebben. Ik heb wat ervaring met die ondingen en wie weet heeft iemand er iets aan.
Sterker nog, ik ken er genoeg die niet zullen luisteren en er instonken, in dit soort dingen, voor de tweede keer zelfs, en wie weet straks voor een derde.

Er is ook wat informatie die ik vanavond niet zal gebruiken. Dingen waar ik achter kwam buiten mijn journalistieke functie.
Ik maak natuurlijk onderscheid tussen wat mensen me in vertrouwen vertellen en wat ik te weten kom als ik naar informatie zoek.
Dat ligt heel anders wanneer een lid van de Inveztor redactie iets uitzoekt. Als zij iets te weten komen mogen ze het gebruiken. Ze hebben niet de nevenfuncties die in mijn geval tot een deontologisch conflict kunnen leiden.

Ik denk dat Crum dezelfde informatie gevonden heeft als ik, maar dan in zijn hoedanigheid van redacteur van Inveztor. We gaan eens kijken hoe we daarmee omgaan.

Want het leuke van Amaranth is dat ik nog geen Nederlandse partij heb gevonden die erin zit. Althans, Crum heeft ze gebeld en iedereen ontkent. Maar er is meer dan Amaranth. Dus vanavond ga ik dat vragen aan Martin.

Amaranth was een hedge fund dat net, op het randje, niet tot de elite behoorde, want ze hadden $ 9,5 miljard onder beheer. Vroeger was je groot boven de $100 miljoen. Vanaf 2000 was je groot boven een miljard en nu moet je meer dan 10 miljard hebben om mee te tellen.

Epistemische arrogantie was de titel van m’n eerste FD column. Grappig dat dat zo snel actueel werd want dat was het natuurlijk bij Amaranth. De arrogantie van de kennis. De hubris van de Oude Grieken. De doodzonde.
Wel spijtig voor de beleggers want die zijn belazerd.
Ik zag wat getuigenissen van keurige instituten die kort voordat deze Titanic zonk nog even langs waren gekomen. Ze maakten zich wat zorgen over de omvang van de energie trades.
Niets aan de hand, zo kregen ze te horen, alles was afgedekt.
Tja, met hun geld dus.

Nada

Uh…kopuh?… en andere gedachten over internetgokken.

Er zijn allerlei dingen die je als belegger vooral moet doen of laten.
Zo moet je je elke dag afvragen of je iedere positie opnieuw zou kopen. Op de prijs van die dag. Of juist verkopen.
Afgezien van het feit dat ik niet iedere dag naar mijn posities kijk ben ik het daar helemaal mee eens.

Laten we nou eens naar die internetgokkers kijken, die zo in het nieuws zijn. Die zijn hard door hun hoeven gezakt en de vraag rijst dus of je ze moet houden, bijkopen of wegdoen.

We hebben er twee, en we gaan het hier vooral over Neteller hebben, omdat we daar al vanaf de IPO inzitten.
We hebben het ding helemaal naar boven gereden, vanaf £2, bijkopend toen de oprichters wat opdoekten op £2,80 en vervolgens wat verkopend, all the way naar £9.
Op dat moment deed ik wat leuks met de winst van die transacties en rond de £ 7,50 kocht ik weer bij. Had ik achteraf gezien beter kunnen laten want de tent is sindsdien in waarde gehalveerd.

Dat was niet wat ik in gedachten had. Wat wel is uitgekomen zijn de winstverwachtingen. De winst blijft met mooie percentages groeien: wpa in H1 + 42,8% en een omzetgroei van bijna 62%.

Inmiddels weet u van radio en tv waarom de koers in elkaar is geplempt, dat komt doordat de Amerikanen tegen deze vorm van gokken zijn. Gokken mag wel, maar niet offshore. Nou willen die bedrijven allemaal wel onshore maar dat mag niet. Andere Amerikaanse pogingen om internetgokken in te perken hebben niet gewerkt, dus dan maar gijzelen.
En onlangs begonnen de Fransen ook, want de Franse politie heeft twee directeuren van het Oostenrijkse Bwin in de lik gegooid.

Zijn die Fransen dan ook tegen gokken ? Is het dus toch slecht voor ons ? Nee, gokken mag in Frankrijk, maar dan in gewone casino’s of via staatgokbedrijf La Française des Jeux, bekend van de malversaties van haar vorige baas, een vriendje van Mitterrand.
Verwarrend allemaal. Is het nou moreel verwerpelijk ? Nee, blijkt ons en we halen weer gerust adem. Het gaat dus hoofdzakelijk om wie de centen krijgt.
De rol van de Fransen is gewoon broodnijd, de Amerikanen hebben net zo’n dubieuze houding tegenover gokken als tegen sex en alcohol en ook in Nederland gaat het hoofdzakelijk over het in stand houden van een staatsmonopolie.

Wij denken, gokken, hopen dat de internet-gokkers overleven.
Anders hadden we die aandelen niet gekocht.
Wij worden in onze opinie gesterkt door een commentaar van een Europees hedge fund. Dat fonds zat al die namen short. Omdat ze illegaal zijn meldt de beheerder heel voornaam.
Dat klinkt heel slim maar ze zeggen niet vanaf waar. Gezien de resultaten van het fonds zijn ze niet op de top gaan lenen en shorten. Toevallig is de betreffende beheerder, die hier anoniem mag blijven, in mijn bescheiden ogen en om allerlei andere redenen een schijnheilige hond en heb ik nu echt zin om hem te snel af te zijn.

We bekijken onze kansen dus opnieuw. Neteller is een betalingsbedrijf. Ze bestaan bij de gratie van de niet-inmenging van Visa, Mastercard en Amex die liever niet vervolgd worden en graag ook zaken blijven doen in de VS.
NLR gaat dit jaar ruim een dollar verdienen en volgend jaar ergens tussen de $1,40 en de $1,50. Dat is een beetje onhandig omdat de koers in ponden noteert maar we rekenen om. We komen dan op een k/w van ongeveer 6 voor dit jaar en van ruim 4 voor 2007.

Dat begint dus verdacht veel te lijken op een paniekverkoop. De meerderheid van beleggers denkt heel duidelijk dat dit aandeel levensgevaarlijk is. Gelukkig is het niet meer één van mijn grote posities, dat halveren helpt natuurlijk ook, maar zelfs zonder dat, NLR was een gewoon aandeel geworden en niet meer een stuk convictie. Nu begin ik me af te vragen of ik niet weer wat moet gaan toevoegen.
Dat doe ik niet. Er zit nog teveel mogelijke ellende in de pijplijn. Dingen die ik niet kan voorzien zoals ik ook die arrestaties niet had verwacht.
Ik heb geen zin in een pijplijk.
En over mijn andere deelneming, Excapsa, dat een echt pokeraandeel is, no pun intended, ben ik wat minder optimistisch.

Ik houd NLR dus aan op de huidige waardering van 6 x de winst van dit jaar bij een groei van onder of tegen de 50%.
Heel veel ellende zit al in de prijs, maar het spel is nog niet gespeeld.
Onder de spelers lijkt Sportingbet me een aardige, eh, bet.
Die jongens gaan gewoon heel agressief door in de VS. Mensen willen daar gokken ? Dat kunnen ze dan ook doen, bij Sportingbet.
Ik mag die houding wel.
Long NLR en Excapsa.

Haddock en kort versus lang

Een paar dagen in Catalaans Frankrijk bleken erg interessant.
Als u een wijds uitzicht, volledige rust en heerlijk ontbijt op prijs stelt moet u eens gaan logeren in Mas Cammas (www.mascammas.com).

Een deel van het huis stamt nog uit de tiende eeuw. De eigenaar, een Nederlandse zakenbankier die wij hier anoniem zullen laten, heeft de laatste 50 flessen Clos des Fées ’03 opgekocht. Een prachtige geconcentreerde wijn. We waren ook even bij Clos des Fées, nu ook officiëel de beste wijnmakers in de Roussillon, en die hebben nu alleen nog de ’04. Ook mooi, maar voor de legendarische wijn van dat hele droge jaar moet u naar Mas Cammas. De wijn is dan waarschijnlijk duurder dan uw kamer.

Wat de beleggingsideeën betreft, die kan ik vandaag niet allemaal behandelen, maar blijf dit blog lezen, ze komen aan bod.
Bodemvissers op de farma markt die om de hoek hier in Parijs zitten, een verhaal over Theolia dat er vrijdag al stond en morgen in het FD komt in een langere vorm, nieuws over RockWell, een roodheet oliebedrijf in Kazakhstan, Marokaanse luxevilla’s, vingerafdrukbeveiliging versus een scan van adertjes in onze hand en meer dingen die u al tijden bezighielden zonder dat u precies wist waarom.

Als u het bericht van de excuses van HP baas Mark Hurd op Google bekijkt krijgt u alleen maar advertenties van Spyware te zien, zo viel mij op.
Ik wacht nog steeds op de eerste collega columnist die gaat roepen dat hij dit allemaal had voorzien, bij HP. Er is er altijd wel één.

Nauwelijks had ik op deze site uitgelegd wat nou het Kapitein Haddock effect is precies is*, of we krijgen een perfect voorbeeld.
De Troonrede. Het gaat beter in Nederland, en dat komt door het kabinet.
Nu ben ik een heel positieve figuur en vind ik dat Gerrit Zalm enorm geduld heeft en een goede minister is.
Onze regering ?
Niets dan lof, al is het maar om het feit dat ze in overvol Nederland blijven wonen en zich zo enorm inspannen met al die futiliteiten en de kritiek die ze over zich heen krijgen. Moet er niet aan denken.
Maar ook als de regering de afgelopen vier haar op de heide in totale isolatie had gemediteerd was het ongeveer zo gelopen als nu.
Inclusief de aardgasbaten.
Alleen hadden we dan dat nachtelijk debat met Rita Verhonk gemist, dat zou jammer zijn geweest, evenals het feit dat ze niet zo chic was om toen af te treden.
Andere ministers doen dat wel, maar goed, die namen dus zelf verantwoordelijkheid. Dat is steeds minder gewoon in onze afschuifmaatschappij.

Wat ze waarschijnlijk bedoelen, onze regering, is dat het toch vervelend zou zijn geweest als we een andere regering hadden gehad of gaan hebben, een regering die ons terug in het Stenen Tijdperk van de Hollanditis regeert.
De oppositie dus.
Die zouden overigens niet minder hard geroepen hebben dat zij, de Kapitein Haddocks, de vijandige werkloosheid zo hadden teruggebracht dat je nu steeds harder moet zoeken naar steeds minder competente medewerkers.

Het is goed dat altijd even te beseffen.
Verder wens ik onze moedige regering enorm veel succes, zeker als ze besluiten het onderwijs op een ietsie pietsie hoger niveau te brengen. En wat ook goed zou zijn is een beetje echte innovatie en een echt anti-bureaucratie beleid zoals in België.

Waarna we nu terugkunnen naar de beurs.

Een luisteraar van Slapend Rijk vroeg me hoe het kwam dat Rienk Kamer in onze uitzending mag claimen dat hij een lange termijn belegger is met alle merites van dien en ik een korte termijn stumper. Kamer voerde daarbij als voorbeeld Areva aan.

Tja, ik heb hem ooit op dat aandeel attent gemaakt en toen heeft hij het gekocht en er waarschijnlijk ook over geschreven. Later heb ik hem nog eens gemeld dat Areva wat duur werd en dat ik in pure uraniumexploratiebedrijfjes stapte, waar Kamer overigens ook in zit, zij het in andere dan de mijne.
En toen deed hij het weg en hij heeft me verteld dat hij het later weer terugkocht. Dat allemaal in de afgelopen twee jaar.
En ik maar proberen precies te weten te komen wat nou kort en wat nou lange termijn is.

Ik heb het nog eens gegoogled en inderdaad, er staan een stuk of zes verhaaltjes over Areva en mij, van de laatste jaren en één verhaal over Kamer en Areva en dat was in die radiouitzending van een week geleden.

Ik denk dat ieder zijn eigen stijl heeft. Het zou niet in me opkomen de methode van iemand anders als korte termijndenken af te doen. Dat merk je immers wel aan het resultaat denk ik dan, en het mijne staat al tien jaar in de vorm van de PolderPortefeuille op internet of in Quote.

Wat mij op dit moment opvalt is dat de uraniumbedrijven het minder goed doen dan de prijs van uranium. Die is nu flink boven de $50, ik zag zelfs $53,60 als laatste koers.
Dus als de prijzen voor die aandelen nu teruglopen zullen ze, als ik gelijk krijg met mijn idee over een tekort aan uranium, wel weer gaan stijgen.
Voor de exploratiebedrijfjes betekent dat dat er op nieuws gehandeld gaat worden.
Rampart viel bijvoorbeeld wat terug de laatste weken, zonder nieuws.
Gelukkig heb ik wel nieuws, wellicht is het voorkennis en moet ik mij straks hiervoor verantwoorden: er is bosbrand.
Maar voorkennis is geloof ik niet strafbaar, alleen handelen daarop is strafbaar. Die bosbrand is recent.

Wat ik wel verwacht is dat het bedrijf na een tijdje geen nieuws geleverd te hebben dat wel zal gaan doen.
Waar ik naar kijk als ik met zo’n emissie meedoe is de market opportunity. Die is voor RPT erg asymmetrisch. Er is kans op grote winst en op een relatief klein verlies, zeg 1000% versus 100%. Bij het casino is dat aanzienlijk minder gunstig en daarom zit ik op de beurs.

RPT heeft groot ingezet op hun claim in het Sibley Basin in Ontario. Als ze gelijk krijgen vinden ze voor miljarden aan uranium. Het aandeel staat nu, voor het eerst dit jaar, lager dan mijn aankoopkoers. Die was 0,25 en we gingen naar 0,50. Als ik een korte termijnhandelaar was had ik dan natuurlijk verkocht :-).

Er zijn wat technische problemen geweest hoorde ik. Plus die bosbrand. Er zal binnenkort vast wel nieuws komen.
Dr Hikmet Akin, die tot een paar jaar geleden de baas was bij UranErz, het grote filiaal van marktleider Cameco, stapte om familieomstandigheden uit het vak. Inmiddels is hij terug en hij belde de Rampart mensen op toen hij hoorde dat ze in het Sibley Basin zaten.

Ik heb lang met Akin gepraat. Hij is een kenner en zijn financiers zijn bijzonder flexibel met diepe buidels.
Wie zo’n aandeel koopt neemt een lange optie op uranium, met het risico dat ze onvoldoende of niets vinden.
Inmiddels is de prijs van uranium dus omhoog, van $41 toen naar $53 nu. En de prijs van dit aandeel is gehalveerd sinds de top en terug naar af.
Er staan iets minder dan 58 miljoen aandelen uit, onder een kwartje dus dat is een market cap van minder dan C$ 15 miljoen.
Dat is wat ik met een asymmetrische opportunity bedoel.
En dat is een lange termijnvisie op uranium.

Long RPT
* tik “Haddock” in op onze prachtige zoekmachine

Epistemische arrogantie

Beleggers lijden aan allerlei soorten blindheid. Gelukkig hebben velen daar geen last van, gezegend als zij zijn door volledige afwezigheid van kennis. Wij bedoelen natuurlijk kennis van wat ze niet weten. Anderen, die in elk geval voor een deel wel degelijk weten wat zij niet weten, hebben het wat moeilijker.

Behavioural Finance helpt. Niet zozeer in het behalen van direct beleggingsresultaat, maar indirect. We leren meer over wat we onbewust verkeerd doen.

De studie van psychologische en neurologische onderzoeksresultaten die aanknopingspunten bieden voor verklaring van allerlei irrationeel gedrag dat wij als beleggers tentoonspreiden is bijzonder amusant. Wij weten dat we bepaalde dingen beter niet kunnen doen omdat ze geen resultaat opleveren of, erger nog, voor problemen zullen zorgen. Onveilige sex onderweg bijvoorbeeld. Heel riskant. Waarom doen zoveel hoog opgeleide mensen het dan toch? Is er reden om te veronderstellen dat ze hun geld anders beheren dan hun gezondheid?

Integendeel. Er zijn serieuze aanwijzingen dat het met geld nog erger is gesteld dan met sex. Misschien omdat die twee meer verband met elkaar hebben dan we soms willen denken. Maar vooral omdat wij zijn geprogrammeerd voor een andere wereld dan die waar wij nu in leven.

Bij aandelenbeleggers uit zich dit bijvoorbeeld op de volgende manier. Het is algemeen bekend en bewezen dat waardebeleggers het op de lange termijn beter doen dan andere beleggers. Sinds Benjamin Graham er in de jaren ’30 mee begon is de fakkel overgenomen door Warren Buffett, zijn bekendste leerling. Bill Miller, de man die al 15 haar achter elkaar de S & P verslaat, is ook een vernieuwer van het genre. Al verloopt dit jaar bijzonder slecht voor hem. De vraag is waarom, als je toch weet dat zo’n methode beter werkt dan andere, je voor een andere kiest. Een verklaring van James Montier, strateeg van de zakenbank Dresdner Kleinwort, is dat de pijnfactor te groot is. Onderzoek leert ons dat de pijn van verlies groter is dan de pret van winst. Dat verklaart de populariteit van een groot deel van de hedge fund-markt en van allerlei financiële producten die beleggers voorspiegelen dat verliezen bij hen tot het verleden behoort.

Een andere gouden business is het aanbieden van informatie. Het is weliswaar voor een deel ons vak, maar toch suggereren we graag dat u uw tijd verdoet naarmate u meer informatie opsteekt. U wordt daar niet beter door hoor. Relax en ga wat anders doen.

Luister niet naar de radio (u kunt eventueel een uitzondering maken voor ons programma Slapend Rijk, maandagavond op BNR Nieuwsradio) en lees geen (algemene) dagbladen. Beperk u tot een goed weekblad en zoek vervolgens naar relevante informatie op internet en in boeken. Dat scherpt de geest en bespaart intellectuele energie die opgeslokt wordt door verwerking van trivia.

Nassim Nicholas Taleb, auteur van Fooled by Randomness, gebruikt de term epistemic arrogance. U weet natuurlijk direct wat hiermee bedoelt wordt want de term epistemologie, kennis der wetenschap, gebruikt u vaak in uw zakelijke bezigheden.

Ons vak zit vol experts en beleggers luisteren graag naar ze. De meesten worden vooral gehinderd door een teveel aan kennis. Daardoor verliezen ze de relativiteit van hun conclusies uit het oog. Omdat het in ons vak vaak over de toekomst gaat, en niets is moeilijker te voorspellen, helpt die kennis meestal geen zier. Maar we geloven graag dat het wel zo is en we gaan er vrolijk, tegen beter weten, mee door.

Michael Kraland 
    Disclaimer niet van toepassing.