Eén van de belangrijkste kenmerken van een zeepbel in een markt is dat er veel te veel geld vrijkomt. Wat dat betreft hebben de sceptici gelijk, wanneer ze de hedge funds industrie zien als iets dat uiteen gaat spatten.

De vraag is alleen of ze niet een te algemene conclusie trekken en of ze randverschijnselen verwarren met hoofdzaken. Aan het eind van deze column geven wij u pas onze mening, eerst de feiten, want die zijn het leukst.

Wanneer er teveel geld is, wordt dat uitgegeven. Eerst aan een mooier kantoor en wat dagelijkse luxe, dan aan dure huizen en tenslotte aan eigentijdse kunst. Omdat die huizen duur zijn, zijn ze meestal ook groot. Wat omvang betreft maken wij een kanttekening.

McHouse
U kende al de uitdrukking McHouse. Als dat niet zo is loopt u achter, maar nu bent u weer bij. Een McHouse is een héél groot huis, zoals de superporties bij McDonald’s, een hamburgerketen. Omdat het geld recent is, zijn de eigenaren gedwongen hun eigen meubelen te kopen, iets waar Oud Geld op neerkijkt, maar wat in deze industrie heel gewoon is.

Gezien het succes van Ikea is het dat natuurlijk ook bij grote delen van de bevolking, maar dat is nu niet aan de orde. Vroeger waren er twee soorten huizen: kleine engrote woningen. Die tijd is nu voorbij, althans in New York, de stad met de grootste concentratie hedge funds ter wereld, als wij Connecticut voor het gemak meerekenen.

De markt is nu fijnmaziger –voor we hier snerende taalopmerkingen over krijgen, deze term is ironisch bedoeld – gesegmenteerd in appartementen, townhouses en mansions. De laatsten werden eind negentiende en begin twintigste eeuw gebouwd voor vermogende families die in materieel opzicht waren geslaagd, vandaar de naam.

Trophy wives
De onderhoudskosten en andere triviale materiële aspecten leidden er na de oorlog toe dat veel van deze mansions clubs, stichtingen of musea werden. Nu is er zoveel geld dat de upper crust van de hedge funds deze gebouwen weer overneemt als eengezinswoning. Een mansion is meer dan twintig voet breed en telt minstens drie etages.

Dat is iets om te onthouden wanneer u in New York uit de taxi stapt en een blik slaat op het optrekje van uw gastheer. Wie zijn adviseurs en binnenhuisarchitecten aan het werk heeft gezet om er iets van te maken – die stomme trophy wives kunnen niets zelf, ook niet zo’n huisje aankleden – heeft iets nodig voor aan al die muren.

Nu zijn wij terug waar wij eind van de jaren tachtig ook al waren: de haussemarkt in eigentijdse kunst. Die is nu in Londen en vooral New York serieus overspannen. Dít is echt een zeepbel. Want hoe gaat het daar nu toe? Een hedgie verdient zijn eerste tien miljoen en hij gaat wat ruimer wonen. Tweede tien miljoen? Huis in de Hamptons.

Gemicromanaged
Bij de eerste honderd? Of de tweede? Dan gaan hij de muren behangen met trendy zaken. Alleen, omdat we daar zelf geen kaas van gegeten hebben, nemen we ook daar een adviseur voor in dienst. De adviseur heeft nauwe banden met galeriehouders, die weer contracten hebben met kunstenaars, meestal schilders want olieverf is weer terug.

De marktwaarde van die schilders wordt natuurlijk gemicromanaged. Niet te veel output, werk komt in de juiste handen, zo nu en dan een publieke verkoop… Alles is nu klaar voor een zeepbel. De actualiteit is namelijk dat we nu lezen over processen die aangespannen worden door bijvoorbeeld meneer Lehmann.

Meneer Lehmann verzamelt al dertig jaar en heeft in zijn huizen in Gstaad en New York een aardige collectie hangen. Hij doet zijn galerie een proces aan omdat zij andere verzamelaars hoger op de wachtlijst heeft gezet. Want een kunstenaar zonder wachtlijst is niet de moeite van het kopen waard, dat wisten we natuurlijk allemaal allang.

Overspannen
Onze voorlopige conclusie is dat de eigentijdse kunstmarkt in New York en in Londen, want daar gebeurt hetzelfde op iets kleinere schaal, serieus overspannen is. Net zoals delen van de hedge fund markt overgewaardeerd worden. De markt betaalt enerzijds teveel voor conceptuele kunst en anderszijds teveel voor de kunsten van een aantal beheerders.

Naar ons gevoel kijken we, wanneer durven we niet te zeggen, straks meewarig terug naar de huidige prijzen op de kunstmarkt. Op de hedge fund markt wordt er een onderscheid gemaakt tussen de beste beheerders, die hun geld waard zijn en de anderen, bij wie dat in mindere mate het geval is. Het één leidt daarbij natuurlijk tot het ander.

RAB Capital staat nu bijna precies een jaar genoteerd aan de Londense AIM (symbool RAB). De IPO (beursgang) was een succes, want de introductieprijs, alleen op uitnodiging, was 0,25 pond. De rest leest u af aan onderstaande grafiek.

Misschien vertelt die geen duizend woorden, maar in elk geval een paar honderd. Wij vertellen u dit verhaal, omdat wij geregeld geconfronteerd worden met mensen die ons op de één of andere manier verantwoordelijk houden voor alles wat er mis is met hedge funds.

Omdat er in die sector enorm veel geld omgaat, gaat er natuurlijk ook heel veel fout, maar op het eerste gezicht is dat niet echt meer dan ergens anders. Het wordt uitvergroot door de sommen geld in kwestie.

Goed idee
Een deel van de financiële sector heeft zich, met uitwassen en al, verplaatst naar een nieuw businessmodel. Als u verwacht dat iemand u vanmiddag, vanavond of morgen naar een samenvatting in welgeteld één zin vraagt van het fenomeen hedge fund, moet u deze observatie even goed onthouden.

Terug naar RAB Capital, dat een groot succes is in Londen. Als u vindt dat hedge fundmanagers overmatig profiteren van de onnozelheid van beleggers, moet u gewoon dit aandeel kopen. Gek, maar dat doen de mensen die al die kritiek hebben nooit. Stom, want ze hadden er goed aan kunnen verdienen.

Wie vindt dat dit allemaal helemaal verkeerd gaat aflopen – tranendal incluis – moet het ding shorten. Dat doet dit soort mensen alleen niet, die zeuren door. Kom dan eens met een goed idee en verdien er wat aan, denken wij dan, maar ook dat doet dit soort mensen niet, die zeuren nog verder door.

Gezond versus gevaar
Er zijn twee soorten hedge fund aandelen: stukken die de zeepbelaspecten van de markt accentueren en waardepapieren die juist conservatief zijn gewaardeerd. BKF Capital (BKF – NYSE: 39,75 dollar) is zo’n bedrijf. We schreven er al eerder over: de som van de onderdelen is meer waard dan de beurskoers, een ouderwets solide manier van waardeberekening.

RAB Capital daarentegen is een typisch voorbeeld van de huidige bullmarket. Het fonds liep de laatste tijd op, omdat de berichten zo goed zijn. Vrijdag werd bekend gemaakt dat de winst met 65% steeg en de activa onder beheer met 75%. Wij schatten dat na de toevloed van de laatste twee maanden RAB nu meer dan 2 miljard pond beheert.

Een fonds dat meer dan een miljard (euro’s, dollars of ponden) beheert is groot, meer dan tien is héél groot. Alleen, wie de kleine nieuwsberichten ook leest, ziet dat RAB Capital wel haar Global Macro Fund sluit. Wat het wel weer geweldig doet, is haar Special Situations Fund – vorig jaar plus 50%.

Internetbubbel bis
De laatste keer dat wij in Londen op zo’n special situations lunch waren, werden wij alleen bang.
Nu zijn wij nog banger, want wij denken namelijk dat RAB’s vlaggenschip volgepakt zit met alle mogelijke special situations in de grondstoffenmarkt. Allemaal geweldig zolang die markt blijft stijgen, maar vervelend als die begint te zakken.

In dat geval zakken de participaties van RAB veel sneller dan de markt. De reden waarom wij dat denken, is dat in de meeste deals waar wij naar kijken RAB al bezig is. “Wij waren net bij RAB en die wilde de hele deal hebben”, vertelt een manager. “Dat leek ons link en daarom gaan wij nu individuele partijen af.” Dit horen wij telkens: de hele deal of bijna naar RAB.

Dit is leuk voor de broker die een private placement plaatst en RAB als klant heeft. Wij durven niet meer te denken aan de taferelen die zich afspelen bij de Londense gespecialiseerde huizen, vooral Canadezen, die bij RAB bovenaan het lijstje willen staan. De spreads in de aftermarket zijn wijd en de marges zijn groot. Dit is een internetbubbel bis.

Grondstoffengoeroe
Jim Rogers, de contraire grondstoffengoeroe, een man wiens proza wij graag lezen, was maandag in Amsterdam. We hebben al van vier mensen over dit evenement gehoord (wij waren uitgenodigd, maar konden niet – dank u). Veel van die mensen zijn nog steeds grondstoffen, waaronder natuurlijk ook olie, aan het herontdekken.

Wie daarom denkt dat de komst van Rogers naar Amsterdam wel eens kan samenvallen met een top in de oliegrafiek en wie weet ook in andere grondstoffen, heeft daarom bij deze de ideale short gevonden. RAB dit maar op, beren.

Niets is zo leuk als het hotste businessmodel voor uzelf te laten werken. Zelf een dotcom hebben in 1999, of een eigen goudmijn in 2001? Leuk toch? Vandaag is een hedge fund de leukste belegging voor wie snel rijk wil worden. Ervaring leert ons dat velen dat willen. Mensen vinden dat gewoon leuk, dat rijk worden.

Het is zelfs zo erg dat de meesten zich de vraag nauwelijks meer stellen. Soms krijgt u verkopersdruk te verwerken in de vorm van een boektitel, waarin het werk luidkeels aangeprezen wordt met Do you SERIOUSLY want to be rich?.

En het kan gebeuren dat u geprest wordt voor een vermoeiend baantje in de buitendienst met vragen over uw motivatie tot materiële rijkdom, maar over het algemeen hebben mensen het er niet over. Voor de meesten spreekt het vanzelf.

Duur, heel duur zelfs
Daarom lijkt het ons dat de meeste beleggers, als zij de kans zouden krijgen zelf een hedge fund te verwerven, dat immers zulke lekker hoge management fees kan rekenen, om van de prestatiebeloning nog maar te zwijgen, meteen zouden toehappen. Deze hypothese blijkt te kloppen. Hedge fund bedrijven zijn duur, heel duur zelfs.

De prijs voor een hedge fund op de beurs is ongeveer 20% van de AUM. De AUM is het beheerd vermogen en de mensen die het AUM noemen zijn meestal Engelstalig en bedoelen Assets Under Management. Hedge funds zijn niet alleen duur in het gebruik, maar ook in de aanschaf. Ter vergelijking, naar onze schatting is een bedrijf als Robeco minder dan 1,5% van het beheerd vermogen waard.

Maar goed, dit alles is slechts een inleiding om u alert te maken op onze andere aankoop deze week. Dat is het aandeel BKF Group. Nooit van gehoord? Dat is normaal. Het bedrijf is niet erg bekend. We kochten het zelf een week of zo geleden, rond de 39,70 dollar, het doet nu zelfs na een dipje nog altijd 41 dollar. Goed. De reden is dat we denken dat dit bedrijf goedkoop is.

BKF Group

Nul analisten
Er zit het een en ander aan hedge fund business in, die niet als zodanig gewaardeerd wordt. Liefst 4 miljard dollar, wat een respectabele omvang is voor een hedge fund operatie. Een miljard is waar dat respect begint. Verder zit er nog 13 miljard dollar aan long only fondsen in en 60 miljoen aan cash. Niet één analist volgt dit bedrijf en de chart is keurig.

Bovendien is er een aandeelhouder die het management wil dwingen wat vriendelijker te zijn tegen de aandeelhouders van buiten. Dat lijkt ons een goed idee, want wij behoren zelf tot de laatste partij. Deze week pakten we er 600, market, voor de Polderportefeuille, dan kunnen we het er vaker over hebben. Aandelen met nul analisten hebben bij ons altijd een pre.

Cash en geen schulden vinden we ook leuk. Het bedrijf is minder dan 300 miljoen dollar waard. Halen we de cash eruit, dan hebben we het over minder dan 240 miljoen dollar. Als wij die 4 miljard dollar aan hedge funds op 10% waarderen, hebben wij 400 miljoen dollar. Dat is bijna twee keer de huidige waarde. De 13 miljoen dollar aan beheerd vermogen krijgen we er gratis bij. Ons koersdoel is 80 dollar, ongeveer 100% meer dan het bedrijf nu waard is.

Atoomenergie
Wij kopen in Zwitserland ook wat aandelen LEM Holding, honderd stuks à 247 euro. Dit bedrijf staat in Zürich genoteerd, de tijd dwingt ons hier een andere keer aandacht aan te besteden. Deze firma doet in electrotechniek en is aan het herstructureren. Iemand heeft ons een recente studie over dit bedrijf beloofd van de hand van een Nederlandse bank.

Die wil dit aandeel verkopen en we zijn daar blij om, want wij kochten ze een paar dagen terug rond de 242 euro. Ons koersdoel ligt op het eerste gezicht hier zo’n 40% boven. Omdat we toch met uranium bezig waren en voordat we het voor de zoveelste keer vergeten, we willen ook wat Areva.

Dat is een Frans atoombedrijf. Razend impopulair die sector. Wij denken dat tegen de herfst, wanneer de Franse regering dit bedrijf verder gaat privatiseren, de hele pr-machine van de Franse staat het Areva-verhaal gaat aanprijzen. Dit moet binnen een maand of zeven een volksaandeel worden. Wij lopen alvast wat vooruit, wij nemen de recente tegenslagen in China in de prijs mee en kopen er honderd op de prijs van maandagochtend.

Winn-Dixie

Win-win situatie
Op onze watchlist staat nog steeds dat Amerikaanse bedrijf met die prachtige ticker WIN à 1,49 dollar. Dat is Winn-Dixie, een supermarkt uit Florida, die deze week surcéance aanvroeg. Het aandeel kost nu de helft van wat het een week of twee geleden waard was. Dat is geweldig, als het op je lijstje potentiële aankopers staat.

Maar wij wachten in dit geval tot we een duidelijker zicht hebben op de financiële situatie en het bodemingsproces. Eerst gaan wij op vakantie. De WIN-trekker halen we nog niet over, maar dat moment kan snel komen – als het komt.

Het is tijd om weer eens wat ideeën toe te voegen aan onze Polderportefeuille. Vrijdag kochten wij wat Ivernia, rond de 1,90 Canadese dollar. Wij vragen Inveztor.net er 10.000 te kopen, market, voor de Polderportefeuille.* Ivernia is een loodmijn. Waarom juist deze loodmijn?

Omdat dit de enige beursgenoteerde loodmijn ter wereld is. Goed, horen wij de meest kritische geesten al denken, dat kan wel zo zijn, maar waarom moeten wij een loodmijn hebben? Wel, waarom niet?

Zo’n ding kan op een dag enorm handig zijn. Hebt u wel eens thuis rondgekeken, liefst in uw garage, wat daar allemaal rondslingert? Dan is dit toch een veel gemakkelijker te verantwoorden aankoop? Wij kijken al een paar weken naar dit ding en een warm koopgevoel bekroop ons.

Einde van de metaalhausse?
Ten eerste is die mijn niet duur. Wanneer Ivernia tegen het eind van dit jaar 100.000 ton lood produceert is het de vierde loodmijn ter wereld en het is dan een low cost producer. Dit is voor het eerst sinds lange tijd dat er een nieuwe loodmijn bijkomt. Er is in Azië steeds meer vraag naar lood. Dat is het geval met alle metalen en je kunt je afvragen of we niet aan de vooravond van het einde van de metaalhausse staan.

Weest u gerust, wij vragen ons dat inderdaad af. Daarom kijken we niet naar uranium, of beter gezegd, wij keken wél naar uranium, zagen de deugden van uranium en vooral het productiegat dat prijsopdrijvend werkt, maar wij zagen ook dat de betere producenten duur zijn. Bijvoorbeeld Cameco.

Dat is de beste producent. Een Canadees bedrijf, zoals zoveel van deze mijnbouwers. Weet u wat Cameco kost? 55 keer de winst. Goed, het kan nog duurder worden want weet u waar metaalbeleggers het met elkaar over hebben? Drank? Voetbal? Nina Brink en haar sjaaltje? Welnee. Nina Brink is onbekend in mijnbouwkringen, wat ze ook om -of vastknoopt. Die jongens hebben het over uranium. Vandaar die k/w van 55.

"Wanneer
werd u voor het laatst doodgegooid met verhalen over lood?"

Schone energie
Er zijn nog andere uranium-verhalen en wij zouden u er heel veel kunnen vertellen. Wist u dat er hedge funds zijn die uranium kopen en opslaan? Wist u niet. Wel, dat gebeurt. En het zijn er steeds meer. Ze leggen die stralende metalen niet in het serverhok of in de garage, want dat mag niet.

Als u wat uranium wilt opslaan moet dat in een toegestane locatie gebeuren. Anders maakt u zich minder populair in uw buurt. Groeit het uraniumgebruik dan zo snel? Ook dat niet eens, het groeit maar een procent of zo per jaar. Maar het duurt ongelooflijk lang om een uranium-mijn te starten. Nog veel langer dan een kerncentrale en kijk eens wat een gedoe je meteen krijgt als iemand iets zegt over Borssele.

De verschuiving in perceptie van wat nu, in het post-Kyoto tijdperk, schone energie is en wat niet, brengt degenen die standvastig willen overkomen in een moeilijk parket. Geen kernenergie, goed. Liever koolgestookte electriciteitscentrales? Of veel duurdere en volstrekt onvoldoende windenergie? De keus is aan ons souvereine volkje en wij wensen hen veel succes.

Bommenmakers
Het productieniveau van koper en nikkel kan vrij snel worden verhoogd, dus wanneer prijzen in die sectoren stijgen is nieuwe productie nooit ver weg. Bij uranium ligt dat anders, dat kan heel lang duren, vandaar dus die hoge k/w’s voor uranium. Spelers gaan er van uit dat het tekort nog jaren gaat duren en ze zouden wel eens gelijk kunnen krijgen.

Het is ook leuk om de prijs gewoon te verhogen. Dat u dat de centrales dan zouden sluiten en de bommenmakers geen bommen meer zouden maken? Welnee, die prijs is juist vrij elastisch dus die kan best omhoog. Wie dus in uranium wil specularen moet dat vooral doen. Buiten de leidende speler Cameco kunt u misschien nog best wat verdienen met kleinere exploratiebedrijfjes.

Voor allemaal geldt dat een stijgende uraniumprijs direct doorwerkt en vergeet niet dat de grote spelers ook de leidende producent willen kopen en dat is ten eerste Cameco, dat nu rond de 49 Canadese dollar noteert. Een kleiner exploratie bedrijf met potentiëel in deze sector is USEC (symbool: USU, 14 dollar).

Stomvervelend
Terug naar de hedge funds. Die kopen uranium, slaan het op en gaan vervolgens wat aan de short-kant knoeien met uraniumproducten. Leuk , maar niets voor ons, veel te gecompliceerd voor ons denkraam. Wij kopen Ivernia omdat het simpel is. Althans, wij kunnen het snappen.

Bijvoorbeeld, wanneer werd u het laatst doodgegooid met verhalen over lood? In Dans met de Wolven, waarin Kevin Costner zijn eigen kogels giet? In elk geval niet in een prijsopdrijvende context, durven wij te wedden. Niemand heeft het over lood. Lood is stomvervelend. Daarom willen wij het hebben, want, zo gaat onze gedachte, als al die metalen stijgen, zal lood ook wel eens gaan lopen en dan zitten we goed met ons mijntje.

Deze redenering lijkt niet erg subtiel maar wij schamen ons er niet voor. Temeer omdat mensen, wanneer ze merken dat er maar één mijn te koop is en ze dan inmiddels bezeten zijn van hebzucht, de prijs opdrijven voordat je Heavy Metal kunt zeggen.Wij kochten afgelopen vrijdag zoals gezegd dus wat Ivernia rond de 1,90 Canadese dollar.

Dollarverwarring
Wanneer deze mijn aan het eind van dit jaar 100.000 ton lood produceert komen we in 2006 uit op een winst per aandeel rond de 0,15 dollar. Amerikaanse, in dit geval. Verwarrend, die manie in de sector om dan weer in Amerikaanse dollars en dan weer in Canadese dollars te rekenen, maar goed, dat houdt de beginners buiten de deur.

Een Canadese dollar is een greenback met een grote hap eruit. Dus als we driekwart van die 1,90 nemen en daar de 2006 winst van 0.15 op los laten komen we op een k/w van 10. Ons koersdoel is dan C$ 2,60, dus een procent of 30 boven de huidige prijs.

Mocht de loodprijs stijgen, dan kan het sneller gaan en dan stijgt ook ons koersdoel. Mocht het in China verkeerd gaan, dan zijn we veel banger voor de bedrijven met kw’s van 55 dan met die van 10. Wij kopen 10.000 aandelen voor de portefeuille.

* Naschrift redactie: op dit moment is het nog niet mogelijk om de aandelen Ivernia daadwerkelijk op te nemen in de Polderportefeuille. Het betreft hier een fonds dat slechts in Canada en over-the-counter op de Nasdaq wordt verhandeld. Wij werken aan een manier om dit aandeel toch in de portefeuille op te nemen, tegen de huidige openingskoers van 1,95 Canadese dollar.

Vraag: Weet u iets over het ESX Fund? Het fonds rendeert een stabiele 4% per maand. Over- en underperformance komen ten bate en laste van de reserves. Het commentaar van ESX is “To avoid regulations of the financial authorities ESX Fund is an offshore based operation. We do not provide Anual Reports or Auditing Reports.” Is dat gewoon voor een hedge fund? Weet iemand iets over het ESX Fund?

Tja, die Annual (sic) reports. Wat een gedoe, hè? En een accountantsrapportje, dat is ook nooit leuk om te lezen. En een telefoonnummer, dat hebt u niet nodig, want u HOEFT ons niet te bellen.

U maakt gewoon uw geld over. Ons adres ? Een bekende straat in Miami, Brickell Avenue, is het adres. Idem in Luxemburg. Helaas wordt geen straatnummer vermeld.

Wel krijgen wij foto’s te zien van een aantal anonieme heren: ons management team op de vloer van de New York Stock Exchange. En dan natuurlijk die prachtige 4% per maand. Nu willen wij niet vervelend doen of negatief overkomen. Op politieke, sociale en religieuze gronden zijn wij voorstanders van 4% per maand.

Stelletje oplichters
Geen gezeik, iedereen rijk. En weet u wat het is, paperasserie daar hebben we ook een hekel aan, dus het verhaal dat het onmogelijk is om aan alle wettelijke eisen te voldoen onderschrijven wij graag. Inderdaad, een hedge fund dat in Europa 100% compliant wil zijn moet door een zeer groot aantal kostbare hoepels springen.

Helaas, desondanks steken wij er onze hand voor in het vuur dat we hier te maken hebben met een stelletje oplichters. U weet wel, boeven. Die komen in allerlei gedaantes. Dit is de variëteit Pak Uw Geld en Foetsjie. Voor deze mensen is de uitdrukking Noorderzon uitgevonden en of ze ooit gepakt zullen worden betwijfelen wij.

Alle regels worden hier overtreden, het verhaal stinkt een uur in de wind en als u deze mensen uw geld stuurt bent u gek. Duidelijker kan niet. Afblijven. Full disclosure: ik ben long in een groot aantal offshore hedge funds, maar ben verder onbekend met deze schurkjes. Van off shore, naar Amsterdam.

Aster-x dicht
Wij verwachten dat Aster-X Capital management binnen afzienbare tijd zal sluiten voor nieuwe beleggers. Aster-X, een Amsterdams long/short aandelen hedge fund dat gespecialiseerd is in Europese mid-caps, heeft van het begin af aangegeven een capaciteit van 250 miljoen euro te hebben.

In januari 2003 was het fonds nog klein, met 42 miljoen onder beheer. In januari 2004 was dat versterkt met een performance van netto 15.9% en aanwas van nieuw geld, waardoor het totale beheerde vermogen van de firma 110 miljoen bedroeg, waarvan 75 miljoen in het hedge fund. Daar komt op dit moment 10 a 20 miljoen euro per maand bij. Bovendien reserveren partijen capaciteit.

Dat betekent dat een instituut bijvoorbeeld 10 miljoen inbrengt, maar, vooruitlopend op toekomstige allocaties, nog een 30 miljoen reserveert. Beleggers, onervaren als zij zijn met de realiteit van het capaciteitsprobleem bij de betere fondsen, vergeten daar rekening mee te houden en komen dan bij een gesloten deur.

Soft en hard close
Aster-X is een klassiek geval: rekening houdend met de huidige instroom kunnen we er van uitgaan dat dit fonds rond 1 mei een soft close zal gaan doen. Een soft close betekent dat er geen nieuwe beleggers meer worden toegelaten. Bestaande beleggers, en zeker degenen die vantevoren overeenstemming hebben bereikt over de hun toegestane capaciteit, krijgen voorrang.

Vervolgens gaat een fonds, indien de instroom doorgaat, over tot een zogenaamde hard close. Dat betekent dat er geen nieuw geld meer wordt aangenomen, noch van bestaande relaties noch van nieuwe. Het is ook gebruikelijk dat tussentijds deuren op kieren worden gezet. Dat gebeurde onlangs, toen GO Capital aangaf enig nieuw geld te accepteren.

In geen tijd kreeg de beheerder, die er verder geen bijzondere ruchtbaarheid aan had gegeven, aanmeldingen voor 60 miljoen. Er was slechts capaciteit voor 15. Go Capital trok die maand opnieuw de aandacht omdat het fonds, dat een gelukkig hand had in haar aandelenselectie in januari, die maand 11.5% steeg. Aspirant Aster-X beleggers kunnen nu alvast hun spaarvarkentjes legen.

Het minimum voor dit fonds is 250.000 euro. tegen 50.000 euro voor Go Capital.
Binnenkort zullen beide fondsen dus gesloten zijn, het wachten is nu op de nieuwe lichting. De prospectussen liggen al bij de AFM.

Hopelijk hebt u Neteller gekocht, toen wij het in mei 2004 voor het eerst over dit prachtige internetbedrijf hadden en toen het aandeel nog 1,82 pond kostte (zie Netjes aan de Blauwe Nijl). Geen enkele analist volgde het toen.

We hebben het uitentreuren over dit bedrijfje gehad, omdat we het uniek vonden. Snelle groei, nu nog zo’n 12% per kwartaal, niet per jaar, geen schulden en een leidende positie in betalingen voor internetcasino’s.

Inmiddels hebben we er zelf een beetje van verkocht om van onze positie een zogenaamde free trade te maken. Dat wil zeggen dat de overgebleven aandelen ons niets hebben gekost. Om de één of andere reden slapen wij dan lekkerder.

Beste periode sinds 2000
Zit er nog muziek in dit aandeel? Wij denken van wel, we kopen er vandaag 4000 voor onze Inveztor.net Polderportefeuille en vandaag vertellen wij de aanwezigen op het Inveztor.net op Tournee Micro Cap Seminar in het Amsterdamse Rosarium wat ons nieuwe koersdoel is. Het oude was 4,50 pond. Wij leggen u ook uit hoe u dit soort verhalen op het spoor kunt komen.

Als u naar de Inveztor.net-portefeuilles kijkt, dan ziet u dat wij het het slechtst doen. Schijn bedriegt. Niet alleen hebben wijzelf de beste periode sinds 2000, maar al onze aandelen in de portefeuille doen het goed en ze zijn nog allemaal koopwaardig, sinds we ze in het Inveztor.net Magazine publiceerden. Alleen, het zijn er maar een paar. We zijn nog niet echt belegd.

Neteller, waar wij weet-ik-hoe-vaak over geschreven hebben, zat er tot vandaag niet eens bij. Doet u dan maar alsof dat wel zo is, dan ziet het er al een stuk beter uit. Idem voor Grove Energy (GRV.V 0,98 Canadese dollar), een gasexploratiebedrijfje dat in de Italiaanse Po Vlakte en in Slovenië naar gas boort.

Get into the Grove
Wij denken dat dit bedrijf naar de 2 Canadese dollar kan, als het een beetje meevalt met de gasvondsten. Er zijn nogal wat geruchten en daarom beweegt het aandeel zo. Bovendien zijn er constant winstnemingen door jongens die nog niet zo lang geleden op 0.40 dollar instapten. Het aandeel staat ook in Londen genoteerd (klik hier), u kunt daar ’s ochtends handelen en ’s middags in Canada.

We kopen er 10.000 voor de portefeuille, dan hebben we een kapstok om onze volgende verhalen aan op te hangen. Full disclosure, wij hebben al deze aandelen al een tijdje zelf. Neteller kochten we hoger dan de prijs die we op Inveztor.net aangaven, namelijk op 2 pond, bij de IPO. Het aandeel daalde richting 1,60 voordat het herstelde en daar kocht u, als het goed is.

U kunt nu dus een deel verkopen om uw winst veilig te stellen, houdt u de rest vast. Pas op met Grove, de onderneming is speculatief en het succes van de speculatie hangt af van de gasvondsten. Hopelijk zien we het management binnenkort voor een presentatie en misschien weten we dan meer.

Hedge funding
Go Capital deelde ons, zoals wij hadden verwacht, 50% van de gevraagde aandelen toe (zie Polderportefeuille, sinds 1996). We stappen dus in per 1 februari 2005. Wie al in Go zat en wij behoren tot die gelukkigen, heeft vorige maand 11,2% kunnen bijschrijven. Go zat bijvoorbeeld groot in biotechonderneming Pharming dat 63% steeg.

Go maakte een keuze voor haar bestaande relaties. Nieuwe beleggers die mee wilden doen met de 15 miljoen euro aan aandelen die toegedeeld werden kregen niets. De vraag was meer dan 60 miljoen euro, zei beheerder Frans van Schaik. De heren van Go zijn in staat om grotendeels long te gaan, wanneer hun dat wenselijk lijkt.

De beheerder van het andere hedge fund waar wij deze maand instappen, heeft een andere strategie. Selectium, een fonds dat sinds januari vorig jaar bestaat, is bèta neutraal. Zo’n fonds kan veel meer aandelen long zitten dan short, maar zorgt er dan wel voor dat het risico van de shorts proportioneel gelijk is aan dat van het long boek.

Niet verder vertellen
In een maand zoals november, toen de aandelenmarkten flink stegen, stegen de shorts van Selectium daarom ook en had het fonds een relatief zwakke maand. Toch werd vorig jaar een score van netto 29% behaald, met slechts één verliezende maand: de eerste. Sindsdien kende het fonds twaalf winnende maanden.

Kralands
Micro caps

(Geselecteerd
in Inveztor.net Magazine, 27-11-2004)

Aandeel
27-11-’04
2-2-’05
Rendement

Carrere
13,28
15,12
+13,9%

Infovista

4,00

5,18
+29,5%

Neteller
301p
513,50
p
+70,6%

Wij kennen de beheerder al vanaf het prille begin. Zijn focus is op cash flow generatie, lage waardering voor zijn longs en op kapitaalvernietiging gecombineerd met een hoge prijs voor de shorts. Omdat de beheerder ons heeft verzocht niet verder de publiciteit te zoeken met zijn fonds, laten wij het hierbij.

Wij denken dat dit fonds snel sluit en we beleggen er deze maand 150.000 euro in. Later dit jaar, wanneer wij meer ideeën van ons gaan uitvoeren, kunnen we altijd een koper hiervoor vinden, denken wij. Sterker nog, we kunnen er gegarandeerd iemand een groot plezier mee doen. Voor Go geldt hetzelfde.

Stille scooter
We gaan nog iets doen, waar u meestal niet veel over hoort op Inveztor.net. Wij doen mee aan de financiering van een bedrijfje. Wij houden van micro caps en we waren onder de indruk van een ritje op een scooter vorige week. Dat ding – de Vectrix – werd aangedreven door een fuel cell en een accu. Bij het remmen word de batterij opgeladen.

De scooter maakt geen lawaai en stoot geen stinkende gassen uit. Hij is goedkoper in het onderhoud dan een benzinemotor, zo stelt de fabrikant. Begin 2006 gaat het apparaat in productie in een fabriek in Wroclaw in Polen. Daar kan in een éénploegendienst een productie van 25.000 scooters worden bereikt.

Parker Hannifin, een industriëel Fortune 500 bedrijf, heeft de helft van het cruciale accu-patent in handen. De Vectrix trekt als een lier, van 0 tot 80 kilometer per uur in 6,8 seconden en bereikt een topsnelheid van 100 kilometer per uur. De actieradius is 120 kilometer. Ideaal daarom voor in de stad.

iPod onder de tweewielers
Ons idee bij deze belegging is dat dit apparaat een succes wordt. Een soort iPod onder de tweewielers. Dat wil zeggen dat gemeentes het ding subsidiëren, dat koeriersdiensten zoals DHL dit apparaat gebruiken, dat er parkeerplaatsen en oplaadstations worden neergezet en dat overheid en publiek het ding goed ontvangen.

Dat houdt natuurlijk het nodige risico in en de meeste beleggers moeten daarom ook nooit aan dit soort spelletjes meedoen. U moet dat alleen doen met geld dat u glimlachend kunt verliezen. Omdat de minimum inleg 50.000 dollar is, weet u meteen of uw glimlach krachbestendig is.

Dat is nog niet alles. Als u aan zo’n plannetje meedoet en u hebt gecheckt of het management geloofwaardig is en het project interessant, dan begint het pas. Staat de markt te popelen? Wij denken van wel, maar we vergissen ons vaak. Heeft het management overal aan gedacht? Dat lijkt zo te zijn. Eén van de is een ex-topmanager van Ducati.

Miljonairsspelletje
De directie weet alles van motoren, maar het zijn ook ingenieurs. Ze hebben inmiddels een stuk of vijftig patenten rond dit apparaat verworven. Zijn de bestaande beleggers geloofwaardig? Dat lijkt ons ook het geval te zijn. Aan het eind van de dag, voordat u zo’n beslissing neemt, moet u eerst nadenken of u wel aan dit soort projecten mee wilt doen.

Bedenk dan hoeveel van deze projecten u in portefeuille moet hebben om een kans van slagen te maken. Wij kunnen het u nu al zeggen: uw kans van slagen is klein. De meeste van dit soort bedrijven wordt nooit wat. U moet er minstens een half dozijn van hebben om serieus mee te kunnen doen. Dan komt u al snel uit op een ton of drie.

Die ton of drie mag niet meer dan een procent of tien van uw portefeuille zijn, afhankelijk van uw financiële situatie. Als u nog steeds veel geld verdient mag het meer zijn, maar blijf voorzichtig. Eigenlijk is het een miljonairsspelletje. Het zij zo. Maar wat rijdt die scooter heerlijk. Wij zijn verkocht.

Het leuke aan de markt is dat die ons telkens verrast. Neem de hedge fund markt. Die valt, wat deelnemers betreft, in drie delen uiteen. Ten eerste zijn daar de mensen die de dagbladen lezen én geloven. Zij zijn doodsbang en kijken verder niet naar deze categorie.

Dan zijn daar de anderen, meestal mensen in het vak die er meer van weten, maar sceptisch zijn. Zij filteren het nieuws door hun dollarbril en worden telkens in hun mening gesterkt, zoals ook zowel beren en stieren bevestiging van hun visie vinden door het huidige nieuws over de aandelenmarkt.

Tenslotte zijn daar degenen die in deze fondsen zitten, al wat langer of pas sinds kort. Wie sinds kort meedoet heeft nog niet zo veel lol aan zijn beleggingen beleefd, want het afgelopen jaar was zwak. Hoewel, wat is slap eigenlijk?

Recente cijfers
Wij dwalen niet af en leggen u dat nu hier niet uit. Wat wij u wel kunnen bevestigen, is dat in de ogen van de meeste waarnemers het woord zwak in deze context betekent. dat wij het hebben over een percentage na alle kosten dat lager ligt dan de aandelenindices. Of dat terecht is, is een tweede. Deze redenering houdt immers geen rekening met het gelopen risico.

De facto wordt vaak zo geredeneerd en daarom nemen we dit even mee, voor het gemak van ons betoog. Oordeelt u zelf, in de tabel hieronder staan een paar van de meest recente cijfers over fund of funds – waar de meeste particulieren vast in beleggen – van Hedge Fund Research Incorporated (HFRI).

HFRI
Index
December
2004
Geheel
2004

HFRI
Fund of Funds Composite Index
1,40%
6,67%

HFRI
FOF: Conservative Index
1,06%
5,66%

HFRI
FOF: Diversified Index
1,51%
7,02%

HFRI
FOF: Market Defensive Index
1,01%
3,22%

HFRI
FOF: Strategic Index
1,81%
8,25%

HFRI
Fund Weighted Composite Index
1,66%
8,91%

Kleine kluyden
De Hennessee Hedge Fund Index steeg in 2004 met 8,3%, ten opzichte van de S&P 500 die 10,9% in waarde toenam. Hennessee wijt de relatief lage prestaties van hedge funds aan een aantal factoren, die ook wij in het afgelopen jaar al uitgebreid bespraken:

Lagere exposure dan normaal door grote onzekerheid in Irak en bij de Amerikaanse verkiezingen,
Lage volatiliteit op de aandelenmarkten,
Weinig uitslagen in de aandelenindices zowel naar boven als beneden toe,
Lage rente,
Hoge correlatie tussen aandelen, die gepaard gaat met lage dispersie.

Als u met dat laatste zinnetje moeite hebt, moet u denken aan kleine kluitjes, als u ons deze samenvatting toestaat.

Betaalt u al premie?
Academisch denkenden concluderen nu, zich hun colleges over marktwerking in de universiteitsbanken herinnerende, dat de markt dan krimpt. U weet allang dat dat niet zo is. Dezelfde academici en wij danken onze schepper dat zij er zijn, want zonder hen waren er geen schapen te scheren, maar dit terzijde.

Zij gaan in elk geval uit van tenminste een lagere beloning voor de hedgies. Helaas, ook dat blijkt niet zo te zijn. Integendeel. Het enige dat wij dit jaar zagen in die categorie was Bruce Kovner, die in plaats van two and twenty een three and twentyfive man werd. Dat wil zeggen dat hij 3% management en 25% performance fee vraagt.

Hij is niet eens de duurste, maar wel één van de beste, ondanks twee magere jaren. Alleen zijn premie is hierdoor teruggelopen. Wat is dat? Wel, in plaats van zijn aandelen, in zijn fonds dat voor nieuwe beleggers is gesloten, met een premie van 6% af te geven – waar op de grijze markt tegen soms een premie van 8% werd gehandeld – is die nu terug naar zo’n 2%.

Vol laten lopen
U betaalt daarom meer dan 3/25, maar, omdat wij in een vrij land leven, u hoeft niet mee te doen… Hedge funds worden kortom niet goedkoper en niet alleen dat, ze lopen ook snel vol. Steeds sneller zelfs kunnen wij stellen. Laten we, voor het gemak, eens kijken naar voormalige Goldman Sachs sterhandelaar Eric Mindich.

Hij heeft geen hedge fund ervaring, maar hij deed het goed bij Goldman – in onze ogen het grootste hedge fund ter wereld. Goldman heeft een leuke corporate finance praktijk, brokerage en vermogensbeheer, waarbij wij niet vergeten dat het ook één van de grootste prime brokers is. Een hedge fund service bedrijf, want dat doen prime brokers.

Mindich begon zijn fonds met drie miljard en wij kunnen u verzekeren dat het niet om Turkse ponden gaat, maar om dollars. The Wall Street Journal (WSJ) bracht het nieuws vorige week op de voorpagina en zei het zo leuk, dat wij u dat niet onthouden. Beleggers werd gevraagd minimaal 5 miljoen dollar op te hoesten – is dit werkwoord hier wel op zijn plaats?

Deelnemers moesten zich vastleggen op minimaal viereneenhalf jaar. Hoe noemen ze dat tegenwoordig? Heftig. Ja, dat is het. Oh ja, wie zijn geld eerder terughaalt, betaalt een boete, dus liever geen echtscheiding of ontslag in de tussentijd en hopen dat de stacaravan niet afbrandt. Het antwoord van de beleggers was volgens WSJ: “Waar tekenen we?”

Voorspellingen. Onze hoofdredacteur weet goed dat wij geen voorspellingen doen over het komende jaar, maar vraagt het toch. Hoogstens melden wij wat we denken over de markten – die fluctueren ook in 2005 – en over de dollar. Wij denken dat die groen blijft.

Wij doen niet aan voorspellingen, integendeel, wij denken dat alleen idioten dat doen, of gekwalificeerde mensen. Wij denken ook dat alleen gekken hun tijd verspillen aan het lezen hiervan.

Als u nu denkt dat wij u beledigen, dan vergist u zich. Wij nemen onze lezers zeer serieus. Lezer Van Helsding, die een paar dagen geleden ons zomaar op straat aansprak en David Bik, die altijd onze pagina uit Quote scheurt. Om hem te lezen, laat daar geen misverstand over bestaan. Althans, dat schrijft hij ons.

Stop nu met lezen
De lieve man. Wij pinken een traan van ontroering weg. Terug naar de trieste dagelijkse werkelijkheid van de beurspers. De kranten staan, alsof er niets interessants te melden is, vol met voorspellingen over volgend jaar. Daardoor komen wij tot drie categorieën gekken: degenen die de voorspellingen doen, die ze opschrijven en die ze lezen.

Alleen aan de laatste categorie kunt u, waarde lezer, iets doen. U hebt de keuze: u kunt kiezen al die nonsens over voorspellingen – ook deze site doet aan die waanzin mee – gewoon over te slaan. Als u in onze achting wilt stijgen, houd dan op met lezen. Stop hier. Nu. Goed, u loopt dan kans te missen waarom, maar dat staat hierboven al: voorspellen is zinloos.

Wij schrijven dat al jaren. Wij leggen nu voor de zoveelste keer uit waarom. Want als wij geen stukje over 2005 inleveren, wordt onze hoofdredacteur boos, of, erger nog, verdrietig. Hij kijkt ons dan met zijn trouwe hertenogen aan, waardoor wij ons ongemakkelijk gaan voelen. Daarom en omdat wij loyaal zijn, geven wij toe. Lees verder, als u gek bent.

Risico zonder rendement
Voorspellen is zinloos om de volgende reden. Goede beleggers, u bent dat met ons eens, nemen alleen risico wanneer daar een ruime beloning tegenover staat. U koopt geen aandeel als u niet denkt dat het flink kan stijgen. U schrijft alleen een call als de premie zo groot is, dat u graag het risico loopt het aandeel op een iets hogere koers te moeten inleveren.

Anders doet u het niet. Dat hopen wij tenminste. Wij verklappen u graag dat onze hoofdredacteur ons geen extra honorarium betaalt voor het doen van een voorspelling. Nog geen rondje in de kroeg kan er van af. Geen budget voor. De tijden zijn hard. Waarom moeten wij onszelf dan onsterfelijk belachelijk maken?

Alleen een gek doet zoiets. Een goede belegger gaat geen risico aan dat niets opbrengt. Alleen slechte beleggers doen voorspellingen. Alleen geschifte hoofdredacteuren publiceren die onzin en alleen getikte lezers verdoen hun tijd met het lezen van de voorspellingen van een slechte belegger. Tot zover bent u het ongetwijfeld met ons eens.

Scenario’s
Nu horen wij de avantgarde van onze lezers al denken dat dit misschien zo is, maar dat de werkelijkheid gecompliceerder is. Dat klopt. Het is nog erger dan u vermoedt. Stel dat wij zo dom, onnozel, onprofessioneel en naïef zijn om ons toch aan een voorspelling te wagen. Er zijn dan twee mogelijkheden.

Of wij doen een goede voorspelling, of wij doen er een die, om welke kinderachtige reden dan ook, niet uitkomt. Doen wij een verkeerde voorspelling dan is het hek van de dam. Hoongelach is ons deel, maar erger is dat wij, hoewel wij niet in de voorspellingsbusiness actief zijn, vanaf zo’n moment daarop worden beoordeeld.

Een doffe afgang is ons deel. Dat we verder onze lezers van alles hebben bijgebracht, dat onze aandeeltjes het dit jaar goed deden en iedereen daarvan kon profiteren, het maakt niet uit. Wij zijn zo goed als onze laatste voorspelling. Het kan nog erger. De voorspelling kan goed uitpakken. Een ongeluk zit in ’n klein hoekje. Dan zijn wij opeens slim.

Keerzijde
Goed, denkt u, alleen in de ogen van de gekken die zoiets lezen. Vergeet niet de sukkels die ze publiceren, denken wij dan. Omdat zij niet beter weten, overschatten zij zo’n onzinverhaal. De eerste stap op weg naar een catastrofe is gezet. Want het noodlot kan wreed toeslaan. Het volgende jaar kan onze voorspelling opnieuw uitkomen.

Komt zij niet uit, dan zijn wij terug bij de stumpers wier kamp we nooit hadden mogen verlaten. Komt onze voorspelling echter voor de tweede keer uit, dan zijn wij de held van de dag. De kneuzen en andere obscurantisten die in voorspellingen geloven beginnen elke financiële stap die we zetten nauwlettend te volgen. Wij zijn nu een goeroe.

Wie weet doen we het jaar daarop weer een voorspelling. De kans is iedere keer groter dat die niet uitkomt, al kan het best lang duren voordat we in het statistische stof bijten. Joseph Granville, Elaine Garzarelli en Abby Cohen: wie luistert nog naar ze? Er zijn, wij recapituleren en let u nu goed op, drie goede argumenten om geen voorspellingen te doen.

Soort zoekt soort
Ten eerste is het een risicovolle zaak en dat levert niets op. Ten tweede doen alleen slechte beleggers voorspellingen en voorspellingen van slechte beleggers zijn niet de moeite van het lezen waard. Ten derde leveren voorspellingen, of ze nou uitkomen of niet, alleen gedonder en reputatierisico op.

Als louter slechte beleggers voorspellingen doen, zijn degenen die ze lezen eveneens sukkels. Soort zoekt soort. Wie dit stuk leest is helemaal, volledig en totaal gek. Onvermijdelijke betweters sturen ongetwijfeld protesten naar onze hoofdredacteur om ons ontslag te eisen, of om aan te geven dat er ook goede beleggers zijn die voorspellingen doen.

Moge hen de moeite van het schrijven van een slecht getoonzette email met veel overtollige uitroeptekens worden bespaard. Ten eerste is Trouw Hertenoog niet bevoegd ons te ontslaan. Ten tweede weten wij nooit wie nou die goede beleggers zijn. De ene keer komen hun voorspellingen uit en de andere keer niet. Net zoals bij slechte beleggers.

Ze zijn daarom moeilijk uit elkaar te houden, de goeden en de slechten. Alleen domme lezers zijn gemakkelijk te spotten. Die lezen dit soort onzin.

Dit jaar was matig voor hedge fund beleggers. Bijna al het geld dat werd verdiend kwam in januari en februari binnen. De stemming was toen optimistisch. Vervolgens brachten ze niets meer op. De doemdenkers kropen uit hun holen en haalden hun extrapolaties voor de dag.

De sector was te groot geworden, de markten waren afgegraasd, excessen karakteriseerden de industrie en de goede tijden waren voorbij. Omdat dit samenviel met een grote toename aan belangstelling van de kant van pensioenfondsen kregen dit soort opmerkingen meteen een geloofwaardig tintje.

Helaas, net toen alle beginnelingen, de long-only aanbieders, beleggingsluddieten en andere hoofdschudders het eens waren dat het feest voorbij was, kwam de maand november.

Dubbelcijferig rendement
Vervelend voor de anti-hedge fund hysterici waren ook bijverschijnselen, zoals in Nederland de constant goede scores van eenvoudige, maar voedzame fondsen zoals Go Capital (29,9% per vorige week) en Aster-X met 15% tot 23 december. Wereldwijd waren er dit jaar minder fondsen met scores in de twee cijfers, maar ze waren er wel.

Per eind november kwamen hedge fund indices zoals Tremont en HFRI uit op scores in de 7%, tegen ruim 8% voor het gemiddelde beleggingsfonds, volgens Morningstar , zo meldt The Financial Times. Hieronder de scores per eind november, berekend door Edhec, een Franse bedrijfskundeschool die veel aan hedge fund onderzoek doet.

De trends in de markt zijn onveranderd. Er is steeds meer kapitaal op zoek naar talent, maar dat is en blijft duur. De meeste topfondsen zijn gesloten. Goede managers met bekendheid – en die is in deze wereld per definitie internationaal – kunnen van werkgever veranderen en hun nieuwe fonds direct sluiten, zo groot is de belangstelling.

Fondsengroep
Oktober
20004
November
2004*
Year
To Date
Gem.
sinds aanvang
Risico
sinds aanvang

Convertible
Arbitrage
-0,44%
0,89%
0,62%
8,27%
3,65%

CTA
Global
3,58%
4,90%
5,33%
9,04%
10,26%

Distressed
Securities
1,43%
3,42%
14,90%
14,84%
4,24%

Emerging
Markets
1,85%
3,19%
11,95%
14,68%
8,17%

Equity
Market Neutral
-0,05%
1,41%
4,11%
5,79%
1,48%

Event
Driven
1,24%
3,18%
9,89%
9,30%
4,62%

Fixed
Income Arbitrage
0,28%
0,74%
5,62%
7,27%
1,89%

Fund
of Funds
0,68%
2,44%
5,54%
5,40%
3,06%

Global
Macro
1,38%
2,78%
4,22%
7,83%
4,07%

Long/Short
Equity
0,74%
3,15%
6,79%
4,39%
6,13%

Merger
Arbitrage
0,74%
1,67%
3,48%
3,46%
2,93%

Relative
value
0,40%
1,76%
4,96%
7,05%
3,49%

Short
Selling
-0,92%
-5,46%
-0,49
2,80%
16,02%

* = Schatting

Waardering
Nieuw dit jaar was de opkomst van het beursgenoteerde hedge fund bedrijf. Daar nam de koersontwikkeling internetbubbelproporties aan. Een goed beursgenoteerd fonds kan rekenen op een waardering die op kan lopen tot 20% van het beheerde vermogen, ten opzichte van zo’n 1,5% voor de traditionele beheerders.

Daarvan is de waardering teruggelopen, door de post-2000 conjunctuur, maar ook juist vanwege de bedreiging door hedge funds. Omdat Europese markten een kostbare lappendeken van steeds verschillende regels zijn, is het aanbod van hedge funds in Europa nog steeds klein. Daar komt pas verandering in wanneer die regelgeving vereenvoudigd wordt.

Uiteindelijk betaalt de belegger immers het grootste deel van de extra kosten, zonder dat dit hem of haar meerwaarde oplevert aan zekerheid en bescherming. In de VS, met Europa de grootste markt ter wereld en de grootste aanbieder van fondsen, speelt de nieuwe regelgeving van de SEC, die voorlopig licht en pragmatisch is.

Ontsnappingsclausule
Hedge funds zijn geen hedge funds, als sommigen niet al truc bedachten om niet te hoeven rapporteren. Op pagina 23 van de nieuwe regels staat een bepaling dat fondsen die hun beleggers voor twee jaar of langer committeren vrijstellen van toezicht. Die was bedoeld voor aanbieders van venture capital fondsen en andere langdurige beleggingsvehikels.

Hedge funds die zich dit kunnen permitteren overwegen nu hun beleggers minder liquiditeit aan te bieden. Azië is de markt de het meest in de belangstelling staat, omdat deze opkomende markten het goed doen en er daar meer mogelijkheden zijn tot het exploiteren van inefficiencies door fondsen.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat het Japanse Sparx fonds het duurste aandeel onder de vermogensbeheerders is. Tijdens een ouderwets Japanse bubbelperiode bereikte het fonds eerder dit jaar een koers die overeenkwam met 83% van het beheerde vermogen.

Zweig en wees stil
Een ander cijfer, in onze ogen illustratief voor de excessieve winsten die in de sector behaald kunnen worden voor wie goed presteert, is de 70 miljoen dollar waarvoor onlangs een flat in New York te koop werd aangeboden. De verkoper was Martin Zweig, een bekende fondsbeheerder…

In het volgende Inveztor.net Magazine besteden wij aandacht aan één van de meest prangende vragen die beleggers zichzelf stellen: zelf doen of laten doen? Voor hedge funds, materie die naar onze mening complexer is dan een lijstje aandelen, hebben wij nu ook een oplossing voor u.

Zeurpieten over afgegraasde markten? U lapt ze aan uw laars, waarbij u er nu al van uit kunt gaan dat u die in de toekomst kunt laten maken bij John Lobb. Nog nooit was het zo gemakkelijk.

Weet u wat? U koopt gewoon een handboek.

‘How to Create and Manage a Hedge Fund,
a Professionals Guide’
Stuart McCrary
047122488X

Nieuwe trend: long only
In dit boek leert u precies hoe u het moet doen. Het is verschenen bij de onvolprezen uitgevers John Wiley en telt 384 pagina’s. Als u opschiet, staat die flat van Marty Zweig uit Tweeduizendfier misschien nog te koop . Wij vragen, als uitgever van deze nog immer gratis verstrekte Inveztor.net Hedge Fund Nieuwsbrief, slechts één gunst.

Meld uw nieuwe fonds bij ons aan, voor het bijhouden van onze lijstjes. Bij voorbaat hartelijk dank voor deze attentie. De nieuwste trend en voor ons komt hij niet onverwacht, is dat hedge funds long only gaan. Als u nu in verwarring raakt begrijpen wij dat, maar het komt doordat u het niet begrijpt.

U dacht dat het zo eenvoudig lag, hedge funds zitten long en short en verslaan op risico gewogen basis de long only fondsen, die wanhopig proberen long/short producten op te zetten en daar niet altijd goed in slagen. Een paar gerenommeerde fondsen, zoals D.E.Shaw en Caxton in de VS en Egerton in Europa, overwegen long only fondsen te brengen.

Cirkel is rond
Deze spelers zijn bij elkaar goed voor een bedrag rond de 15 miljoen dollar. Ten eerste brachten de shorts dit jaar niet zoveel op en ten tweede is een deel van de overstelpende vraag van pensioenfondsen gevoelig voor wat hun toch minder risicovol lijkt, namelijk long only in de handen van mensen met de hedge fund kwaliteit en discipline.

De cirkel is nu rond en als u persé wilt weten waarom ons dit niet verbaast, dan verwijzen wij naar eerdere presentaties van onze hand. De scheiding der geesten is vooral kwalitatief: beleggers die een absoluut resultaat willen leveren en die betaald wensen te worden naar hun resultaat, versus zogenaamde closet-indexers, die slechts een relatief resultaat nastreven.

Kwalitatief hoogstaande long only fondsen zijn dan een logische volgende stap, zeker als blijkt dat er gewoon vraag naar is. Nu moet alleen nog blijken dat de gezochte kwaliteit er ook inderdaad is. De drie bovenstaande fondsen hebben in elk geval een uitstekende reputatie.

Of dat bij de volgende golf – die ongetwijfeld komt als dit idee aanslaat – ook zo is, is nog te bezien. Wij houden u op de hoogte en wij melden u binnenkort welk Nederlands fonds ook al zo’n mandaat van een pensioenfonds heeft.