Hellaas: de 30 dagen van Icarus III

Wat vooraf ging.

Het F woord, van IMF, komt weer naar voren in discussies rond Griekenland. Op dat moment belt dr Otmar Issing, vooraanstaand monetair econoom en voormalig lid van het directie comité van de Bundesbank en van de ECB met de Inveztor burelen.
Hij heeft eerder inlichtingen ingewonnen bij de belangrijkste denkers ter wereld, Roubini, Ferguson, Rogers, Middelkoop en Kamer, en vertelt van zijn ervaringen. Hij koopt wat goud van Middelkoop en Inveztor verneemt hoe Kamer long de Griekse bond is gegaan.

"Hoe bedoelt u, was het een tip van Blankfein?" "U verstaat dat wij daar niet over redeneren mogen, aber Goldman had dezer deal zelfst gebracht en het is wichtig dat zulks papier in goede handen komt. Niet alleen hedge funds. Maar ook naar het publiek van Zondag" "
"Wat bedoelt u?" vroeg The Plunger.
"Wichtig is wijde distributie", zei Issing. "Zimmer is goed met der Mensch".
Plunger’s opgetrokken wenkbrauwen spraken boekdelen.
"Ik kan het voor u boekstaven", zei Issing: "M-E-N-S-C-H."
Er viel een penibele stilte.
"Der Harry", zei Issing.

"Goed meneer Issing, maar waar kunnen wij u mee helpen?"
Al snel bleek dat de ECB met een groot probleem zit, vertrouwde Issing ons toe. Ze kunnen Griekenland niet helpen want dan steigeren de Duitsers, Fransen en de kleine rotlandjes waarschijnlijk ook. Als Griekenland beloond wordt met hulp voor het vervalsen van statistieken is dat een aansporing voor de andere PIGS of PIIGS om hetzelfde te doen. Bovendien weet iedereen dat Italië ook wat baten naar voren heeft gehaald. De IMF laten opdraven is een brevet van onvermogen voor de ECB, vertelde Issing. "Maar dat is toch niet zo erg", zei The Plunger, "binnen Europa kan de ECB geen kant op. Dan is het toch beter om de IMF te laten komen? Die staan te popelen. Na Hongarije en de Baltische staten nu Griekenland."
Dat ligt niet goed bij de ECB want dan is het voor hun net alsof Californië het IMF laat komen. Dat doen de Amerikanen toch ook niet?
"Maar Europa is toch geen politieke eenheid zoals de VS?" vroeg The Plunger. "Wie is hier nou verantwoordelijk? Is het weer allemaal de schuld van Goldman? Eurostat en de Europese Commissie en de ECB hebben toch zitten dutten, al die jaren?"
Dat was niet zo slim van The Plunger want Issing zat in die tijd bij de ECB, maar Thijs corrigeerde snel: "Met de Bundesbank was dit nooit gebeurd denken wij bij Inveztor."
Issing, die ook een ex-Bundesbank bestuurder is, was opgetogen. "Natürlich nicht", zei hij. "Afgeredeneert is afgeredeneert en wie over de streep gaat mag niet meer mee doen."
"Maar wat dacht u van dat proefballonnetje van Martin Feldstein, vandaag in de Financial Times", vroeg The Plunger.
Issing begon geheimzinnig te glimlachen. Het was duidelijk dat hij hier meer van wist. "Der Martin deelt onze gedanken" zei hij plechtig. "So sparen wir den Kraut und de geit. De Grieken uit de euro maar toch in de euro. Een soort eigen euro dus. Aber…"
"Zegt u het maar", zei The Plunger, altijd behulpzaam. "Wir Wunderkinder wissen niet genauw hoe wij dit brengen moeten" zei Issing schaapachtig. "Alzo wij hebben gedacht wij vragen der Roubini, und der Ferguson, der Rogers, der Mittelkauf. Aber nur Brötchen vom eigenes Teig. Wir können nichts damit."
"U wilt dit een beetje opgeleukt hebben" concludeerde The Plunger. "Misschien moet u even met Peter Vermeulen praten, die regelt dit soort dingen ook voor anderen. Voorwaarde is dat u dan wel wat advertentieruimte bij ons koopt."
"Jawel", zei Issing, "maar ook, geen bommen bij de ECB bitte. JP Morgan moest er ook al aan geloven."

Peter Vermeulen kwam de kamer binnen. Hij keek op zijn horloge. Hij had maar tien minuten, voordat zijn volgende conference call begon. "Herr Doktor Vermoilen", sprak Issing tegen Peter, die niet wist of hij droomde of niet. " Wij bruiken een lozing. En die lozing moet één vak zijn. Voor het Europese publiek maar ook voor de Grieken."
"Geen probleem dr Issing", zei Vermeulen. "We hadden al iets klaarliggen in die geest. Wat u moet doen is die Grieken dus hun eigen euro geven. Mogen ze mee rotzooien tot ze hun tekort hebben teruggebracht naar 3%. Loopt de werkloosheid op tot 20%, geen probleem, goed voor het toerisme, worden mensen eindelijk eens bediend op die terrasjes en dan komt de betalingsbalans vanzelf weer in orde. Die Griekse euro kunnen ze ook naar hartelust devalueren, dan worden ze een exportkampioen op het gebied van Bulgaarse yoghurt met honing. Heel gezond bovendien. En heel Europa aan de Turkse koffie die ze nog steeds Griekse koffie noemen."
"Maken wij", zei Issing, "maar…". Dr Issing aarzelde. "Wie noemen we die Griekse euro dan? Drachme dat kan niet. Daar zit een devaluatie luchtje aan. Het moet iets met euro zijn, anders doen die Grieken niet mee."
"U zet er gewoon een G voor", zei Vermeulen. "Dan is het voor iedereen duidelijk en die Grieken ook blij."
"Ja, maar wat doen we dan met de gewone euro? Daar willen we ook iets doen waardoor mensen terugdenken aan daarmaals de Mark."
"Geen probleem", zei Vermeulen. "De gewone euro daar zetten jullie toch gewoon een M voor?"

Zie ook:

Hellaas: de 30 dagen van Icarus I
Hellaas: de 30 dagen van Icarus II

Michael Kraland

Disclaimer Kraland: geen positie in genoemde fondsen op moment van publiceren.

Hellaas: de 30 dagen van Icarus II

Issing wilde weten of wij een plan voor de euro hadden. Nu hebben wij het druk bij Inveztor en daarom bleven Vermeulen en Klein Tank nogal kort.

* Dit een vervolg op Hellaas: de 30 dagen van Icarus I *

Vermeulen zei dat hij wel zo’n plan in de la had liggen, maar dat het in de eerste instantie alleen bestemd was voor abonnees van De Kapitalist. Hij verbond Issing door met onze hoodredacteur. Nu is The Plunger niet iemand die gemakkelijk nee zegt en hij gaf toe dat hij een scriptie over dit onderwerp had liggen die bijna klaar was.

Sceptisch als altijd keek hij eerst naar de andere kant van deze trade. Hij vroeg Issing wie hij nog meer ondervraagd had. "Roubini, Rogers en Ferguson", zei Issing. "En in Nederland?", vroeg The Plunger argwanend. "Mittelkauf und Zimmer", zei Issing.

"En wat zeiden de heren", vroeg The Plunger, die weinig zin had zijn scriptie opnieuw te moeten schrijven. "Roubini zag Europa uit elkaar vallen," zei Issing. "En Ferguson vond Griekenland niet zo vreselijk, hij wilde Somalië in de EG halen. Hij bleef ook maar What if roepen. What if wij Somalië buiten de EG laten."

"Ja", zei The Plunger, "wat dan?" "Vreesbaar", riep Issing. "Dan worden de Albaniërs ook zeerovers." "Nou en", zei The Plunger, die ook veel van geopolitiek weet. "Kent u de dominotheorie dan niet?", vroeg Issing. "Als de Albaniërs het gaan doen, dan krijg je morgen de Kroaten en de Grieken. Die staan met hun rug tegen een wiebelende muur van het Parthenon. En met al die eilanden en inhammen kunnen ze zich overal verstoppen. Dan zijn we het Middelmeer ook kwijt. Hoe komen we dan nog aan olie?" 

"Goed" zuchtte The Plunger, die spijt van dit gesprek begon te krijgen. "En Rogers? Wat zei die dan", vroeg hij, altijd jagend op een primeurtje." "Rogers ried aan goud, platina, palladium, koper, tarwe, maïs, suiker en koffie als wettelijk betaalmiddel in te slaan. En zo verder en zo verder." 

Issing had snel de hoorn op de haak gegooid. Hij was teleurgesteld. "Wier kunnen niets daarmee. Rhodium, molybdenum, sporium, emporium, de Rogers hoorde niet op. Das waar alles Swatch", zei hij geïrriteerd. 

"En Middelkoop dan", vroeg The Plunger nieuwsgierig. "Der Mittelkauf das waar interezant" zei Issing. "Het waar aber heel kürz" voegde hij toe. "Der Mittelkauf ist sehr besetzt." "Leuk dat hij toch Die Zeit voor u nam", zei The Plunger.

"Hij zaagde maar twee zaken" zei Issing. "Eerstens, der dollar gaat gans kaputt." "Dat zou ons niet verbazen", zei The Plunger, "hij heeft daar zelfs een boek over geschreven." "Daadzakelijk", riep Issing. "En ins kader van ons Plan hebben wij het in Engels, Frans, Duits, Fins, Spaans, Italiaans, Portugees, Pools, Roemeens, Bulgaars, Lets, Estlands en Litouws overgezet."

"Een leuk boek", zei The Plunger, "maar waarom in zoveel talen tegelijk?" "Omdat dit is Wichtig voor de Commissie, de ECB, de Bundesbank en al onze medewerkers in de verschillende landen. En ik heb mijn vrienden Finanzminister er ook een plezier mee gedaan en natuurlijk ook voor hun medearbeiders en als geschenk. Erste oplage 300.000 exemplaren, volgende maand nog 300.000."

"Zo", zei The Plunger, "goeie zet van u, maar waarom niet in het Grieks?" "Te dooier", zei Issing, hoorbaar aangedaan. "Qualität is niet billijk. Wij konden het niet talen." "Wij taalden al als Vorschuss € 100.000 pro land, zonders England. Dat waar dat dubbelde."

"Hoezo dan?" "Tja, ein aard van Englandspiel. Bloomsbury had al op de rechten geboten. Ein aard van Harry Potter gevolg voorzien zij in England. Ik zaag u, het waar een Spiel."

"Maar waarom Griekenland dan niet, die hebben Middelkoop juist nodig lijkt ons", vroeg The Plunger. "Griekenland hij vroeg ons €1 per exemplaar". "Nou wat is het probleem dan?"

"Het geeft 11 miljoen Grieken en ons budget was maar 10 miljoen".The Plunger beloofde Mittelkauf eens aan te roepen over dit probleem. "Aber," zei Issing, "wij waren nog niet vaardig. Vanaf dat moment werd het pas dol. Dan heeft hij aangevangen over Das Gold."

"Daar kan hij uren over vertellen. Waarom was het dan zo kort?" "Wijl hij zaagde immer dat zelfde" zei Issing. "Koop lichamelijk goud, koop lichamelijk goud. Het hoorde niet op. Tenslotte heb ik 40 ton gekauft voor dat ECB. Dat kunnen wij altijd bruiken voor onze geloofwaardigheid."

"Mooie deal voor Willem" zei The Plunger. "Ik hoop dat u niet retail hebt betaald." "Aber dat waar retail doch. Het waar maar 40 ton."

"Dan ben ik afgereisd naar Marbella" zei Issing. "Ik had afgeredeneerd met Zimmer." "Ome Rienk?" zei The Plunger. "Hoe komt u daar nou weer terecht?". "Dat was niet niet één vak", zei Issing. "Ik ben stolts daar op. Ik waar aan de dis bij Heinz." 

"Bij wie? Adriaan van Dis?" vroeg The Plunger, die de jaren ’60 niet bewust had meegemaakt, en de jaren ’70  en ’80 ook niet echt intens. "Bij dr K. und Nancy" zei Issing, geheimzinnig. 

"Ik wist niet dat Kissinger Kamer zo goed kent," zei The Plunger.  "Niet nur Herr Doctor", zei Issing. "Georg kent hem ook. En Lloyd. Die roept hem vaak aan." 

"Wacht u even" zei The Plunger, "het begint me nu een beetje te duizelen. Wie zijn dit nu weer?" "Soros en Blankfein" zei Issing. "Der Soros heeft daarmaals Telmex gekauft. Dat waar een tip van der Rienk."

"Kamer is toch net long Griekse bonds gegaan?" vroeg The Plunger, met zijn hoofdredacteurspet op. Issing glimlachte geheimzinnig. "Dat waar der Lloyd".

Michael Kraland

Disclaimer Kraland: geen positie in genoemde fondsen op moment van publiceren.

Hellaas: de 30 dagen van Icarus

Iedereen is nu negatief op de euro vanwege Griekenland. Maandag begonnen onze vingers te kriebelen om het ding weer te shorten of een ander initiatief te ontplooien dat wij voorbereid hadden en dat klaar ligt in het kader van Plan a Trade, Trade a Plan.

In onze ochtendcall van maandag maakte The Plunger korte metten met dit plannetje. Hij legde uit dat de consensus nu even was doorgeslagen en dat hij, als hij een keuze moest maken, liever long de euro zou gaan, korte termijn althans. Voor Plungers is dat wat telt, anders heten ze Buffetts.

Uiteraard liep de euro meteen een procent op tegen de dollar en vloog goud naar boven, zodat we hier allerlei narrative fallacies op los zouden kunnen laten als we voor een bank werkten. Gewoon, om wat handel voor onze tafel te creëren en bij onze directie in de smaak te vallen want u weet hoe belangrijk carrière overwegingen zijn in dit vak.

Swaps
Griekenland blijft voorpagina nieuws. Het swapverhaal viel matig in de smaak bij de Europese Commissie. Het is ook vervelend want wie een steekje laat vallen, hoe klein ook, in een financiële markt, krijgt allerlei regelgevers achter zich aan. Die willen hun regels graag toegepast zien. Jokken en trucjes uithalen om miljardjes aan schuld te verbergen is dan geen goed idee.

Maar u weet hoe het gaat. Als u de bank tien mille schuldig bent hebt u een probleem maar als u miljardjes hebt weggemasseerd en allang hebt uitgegeven aan het Griekse equivalent van brood en Olympische Spelen dan heeft de heer Trichet een probleem en Otmar Issing ook.

Was vorige week het noemen van het IMF nog slechts iets dat slechts marginale zegslieden in hun klaagzang verweefden, deze week wint het F-woord aan frequentie.

Ultimatum
Maar vandaag komt uit Frankfurt het Europese ultimatum van 30 dagen. Want anders… Ja, anders wat? Dat blijft gissen. Als wij Grieken waren zouden we gewoon onze cephalos in het zand steken. Dertig dagen lang, gewoon niets veranderen behalve wat financiële cosmetica, beetje staken en wachten tot het overgaat.

Want wat kan de Europese Commissie dan doen? Athene bombarderen met maandverband? Wij denken niet dat de EC in zulke korte tijd een consensus kan bereiken over zo’n vergaande beslissing. Begrijpt u ons vooral niet verkeerd, de klemtoon bij het werkwoord vergaan ligt dan op ver. Geen misverstanden in deze tijden van spanning.

Wat er ook gebeurt, IMF of ECB, het blijft de schuld van de buitenlanders, als je het de Grieken vraagt. Overigens, als u het ons vraagt ook en dat mag u doen door onder deze pagina te reageren.

Xenofoob
De Grieken hebben groot gelijk met hun xenophobe opstelling. U ziet hoe filografisch wij dit aanpakken bij Inveztor. Als die enge Xenoi niet al die miljarden aan EEG steun in Griekenland gepompt hadden en hun ogen niet gesloten hadden voor de manier waarop de Griekse regering hiermee omging, dan hadden we nu dit probleem niet.

Iemand heeft hier dus zitten slapen en wij kunnen u verzekeren dat niemand kan zeggen dat het de Grieken waren. Die waren immers als gekken bezig om dit geld zo snel mogelijk uit te geven aan subsidies en aan fiscale vakantie. Hadden we kunnen weten want de Grieken adverteren zich al jaren suf als vakantieland. Dijenkletsend, LOLlend over hoe dom die talloze andere euro-idioten (Grieks woord, maar met van oorsprong iets andere betekenis dan bij ons) zijn.

Vanmiddag rinkelde de telefoon in de Inveztorburelen. "Issing!" sprak een enigszins barse stem. " Zint de heerschappen Vermoilen, Klein Panzer und Kraland daar?"

Wordt vervolgd.

Michael Kraland

Disclaimer Kraland: geen positie in genoemde fondsen op moment van publiceren.

Ponzopopoulos en de Golden Earnings

Vandaag wordt naar buiten gebracht dat Griekenland 10 miljard dollar aan valuta swaps deed met Goldman in 2002. Dat genereerde een miljard aan opbrengst die direct werden uitgegeven want er was een gaatje. In het budget, voordat u iets anders denkt.

Op zich zou dat niet belangrijk zijn ware het niet dat in de transacties ook swaps zaten die alleen maar dienden voor het naar voren schuiven van schulden.
Het verhaal van Bloomberg vindt u hier.

Het is ons nog niet helemaal duidelijk wat de uiteindelijke rekening van dit verhaal is, maar wij zijn blij dat wij hem niet hoeven te betalen. Wat belangrijker is, is dat wij denken dat dit geen uitzondering is maar een patroon van wanbeheer.
Nu gebeurde dit onder de regering Karamanlis. Karamanlis was de zoon van. Van Karamanlis natuurlijk, de Karamanlis die het lukte om Griekenland de EG binnen te manoeuvreren waarvoor hij, naar het oordeel van Inveztor althans, een standbeeld verdient in Syntagma Square.

Vanuit Grieks oogpunt dus, dat standbeeld. Wij zouden dan naar zo’n beeld kijken zoals Fransen die de standbeelden van Wellington en Nelson mentaal negeren, wanneer ze een weekendje over zijn voor de uitverkoop in London.

Twee zaken zijn permanent in Griekenland.
Ruzie en het feit dat alles de schuld is van de vorige regering. Tenzij die regering onder gezag van dezelfde premier stond. Daarom is het zeer spijtig dat Karamlis, zoon van premier Karamanlis, twee ambstermijnen kreeg. Daarin viel overigens het fiasco van de Olympische Spelen in Athene, maar laten we daar nu even over ophouden want inmiddels hebben we premier Papandreou, die ook de zoon van is. Van de vorige aanvoerder van de Pasok, Andreas Papandreou.

Dit is allemaal geschiedenis natuurlijk maar waar het ons om gaat is dat het misschien toch nog niet tot iedereen is doorgedrongen wat een zootje het ten Westen van Brindisi is. Ten Noorden natuurlijk ook want Gert van der Scheer meldt ons vandaag hoe Italië, lees Berlusconi, omgaat met het wegstoppen van schulden en het naar voren halen van inkomsten, wat uiteindelijk voor het staatshuishoudboekje op hetzelfde neerkomt.

Hm. Dat is niet goed voor de beeldvorming van een land dat serieus wil overkomen en dat vertrouwen van de markt nodig heeft. Want zoals in het weekend bekend werd hebben de Duitsers helemaal geen zin om de Grieken te helpen ten koste van hun eigen economie.

Waarom niet? Omdat zij het niet leuk vinden dat zij harder moeten werken terwijl het harder moeten werken van de Grieken neerkomt op een paar jaar eerder met pensioen dan in Duitsland.
Bovendien hoeven de Grieken niet het vliegtuig ten nemen om het grootste deel van het jaar met vakantie te gaan, zij kunnen hun Drachmes (wij denken even vooruit) in eigen land besteden.

Rare mensen die Duitsers en natuurlijk bijzonder verrassend die opiniepeiling die, we moeten het er wel bij vermelden, van Bild am Sontag afkomstig was. Zie voor details het stuk van Gert van der Scheer. Voor wie dit nog niet weet, Van der Scheer is de Bill Gross van SNS Securities. Maar dan zonder directe banden met de Amerikaanse regering en een kapsel dat geen enkele gelijkenis vertoont met de Westkust blowdraai van Gross. Integendeel, Kuifje ligt hier meer voor de hand en hieronder gaan we nader in op wat wij van deze Belgische reporter kunnen leren.

Golden Earnings
We hadden het hier al eerder over het tripje naar Athene van Goldman’s president, Gary Kohn, in november. Dat was vanwege het China gerucht, waardoor de Griekse obligatie emissie fout ging. Het verhaal over China kwam niet uit, maar het bleek nooit bestaan te hebben. Of wel, go figure.
Bloomberg meldt vandaag echter dat er nog iets anders op de agenda van Goldman stond in november, namelijk een andere swap, om de tekorten van het gezondheidsstelsel wat op te schuiven naar de toekomst. Verzorg now, pay later. Goed van Goldman want dit is precies wat Griekenland nodig heeft. Wat meer vooruitschuiven.

Op de eerdere swap verdiende Goldman $ 300 miljoen, meldt Bloomberg nog. Dat is op zich niet belangrijk, maar het kan dat wel worden want dit soort cijfers, zonder context, voedt de financiële xenophobie in Griekenland. Zowel Xenos (wat gastvriend en vreemdeling betekent) als fobie zijn Griekse woorden.

We moeten wel vermelden dat de Pappa’s hier niet intrapten en dat is bemoedigend, ere wie ere toekomt. Dit laatste is positief voor de euro maar alles dat we hierboven aanstipten is negatief en daarom probeerde ECB gouverneur Trichet zondag de markt wat richting te geven door te verklaren dat Griekenland meer zou moeten doen om de financiën in orde te maken. Desondanks, en waarschijnlijk vanwege die andere factoren, tankt de euro weer tegen de dollar. We zitten nu op 1,358 en tijdelijke stabilisatie op een niveau rond de 1,30 zou ons niet verbazen.

Eén van de voornaamste bronnen van onze publicatie, en van al mijn publicaties daarvoor, is sinds jaar en dag het oeuvre van Hergé, met andere woorden Kuifje.
Dit is niet om degenen die ons beschuldigen van nodeloos intellectualisme tegen te spreken. Juist niet. Wij komen vaak vakgenoten tegen die hardop toegeven dat Donald Duck hun favoriete publicatie is. En zij maken geen grapje en er zit ook niet tongwangerigs aan, zoals de Anglo’s dat noemen. Dit is WYSIWYG en dat let dus op uw geld. Even geen namen.

We beginnen de week dus op een absoluut laagtepunt hoor ik u nu denken maar let op. Kuifje, om het oeuvre van Hergé zo maar even te duiden, is een baken in moeilijke tijden. Is deze visie esoterisch getint? Wij spraken vorige week nog een autoriteit van internationaal niveau die Nostradamus citeerde. Nu is Nostradamus een verbazend stuk orakelwerk. En het is een publiek geheim dat de belangrijkste beursgoeroe van het Westelijk Halfrond vooral vaart op de voorspellingen van een Indiase ziener uit Kenya.
Dus waarom zo wantrouwend over Kuifje?

Wij wachten op Ponzopopoulos, de man die, zo vrezen wij, wel eens de volgende minister van financiën van Griekenland zou kunnen worden. Roberto Ponzopopoulos was hiervoor actief in olie, opium en het transport van Afrikaanse economische vluchtelingen. Zie hiervoor Het Zwarte Goud, De Sigaren van de Pharao en Cokes in Voorraad.
Het aardige is dat Hergé voor de grootste zakelijke manipulator in zijn verhalen kiest voor een Griek. Maar met een Italiaanse voornaam.
Profetisch.

De markt denkt dat ook en we zien de spread op de Griekse 5 jaars lening, die begon op 350 basispunten en die in de Chinezenpaniek van twee weken geleden piekte op 400 basispunten, nu weer stijgen van 350 naar 362.
Is dit het moment om in te stappen, zoals Rienk H. Kamer zijn abonnees afgelopen donderdagavond suggereerde te doen?
Of kunt u beter nog even wachten?

Die obligatie lijkt interessant maar het is wel een risicotransactie. Dat wil zeggen dat die goed kan uitpakken. Of juist niet. Had u vroeger ook al zo’n hekel aan de gang naar de kapper?
Vanochtend horen wij dat de haircut op schulden van Dubai 40% bedraagt.
Obligatiebeleggers krijgen 60% van hun inleg terug.

Wij wachten dus nog even met Griekenland. We kijken wel naar het ding, daar niet van. Maar ons risico is nu dat we die prachtige Griekse deal mislopen. Jammer, maar waarschijnlijk niet iets dat beleggers ons nog jaren zullen nadragen. Een opportunity loss heet dat. Dit alles in een periode waarin Return of Capital belangrijker is dan Return on Capital. Maar goed, dat is een ouwe zakkenverhaal van een jaar geleden.

Michael Kraland

Griekse obligaties: geen positie.

Tussen Baklava en Bratwurst

De combinatie van suiker en dierlijk vet is niet bevorderend voor de gezondheid. Beleggers aarzelen dan ook tussen Bratwurst en honing-cum-bladerdeeg geneugten van de Griekse 5 jarige obligatie.

De spread is weer terug naar 350 basispunten horen wij. Nu weten wij weinig van obligaties behalve dat die ongezond zijn bij stijgende rente. Wat wij ook weten is dat als dit de laatste paniektik van de Danaïden is, het een goede zaak is om een deflatoire woestijn te doorkruisen met een procentje of 8 aan Griekse coupons. Behalve als er iets fout gaat.

Nu is fout gaan een soort Way of Life in Griekenland en wat pas een uitzondering zou zijn is dat er iets volgens plan verloopt.

Wantrouwend
Nu zijn er weinig denkers die ons bij Inveztor nader staan dan Solon, Socrates, Aristoteles en de Stoicijnen. Epictetes bij ontbijt, lunch en diner. Onze scepsis (Grieks woord) is gebaseerd op onze eigen ervaring met en in dat land, de afgelopen 40 jaar. Beetje bij beetje werd Inveztor heel wantrouwend en alles komt uit, telkens erger dan gedacht.

Eén van de ondeugden van de Grieken is de neiging om buitenstaanders de schuld te geven van alles dat fout gaat. Introspectie (Grieks woord) is niet hun forte (Italiaans woord). 

Zo wandelden wij vandaag over de digitale agora van Athene en de eerste cartoon waar wij op stuitten ziet u hier en het is niet erg hoopgevend.

[grafiek] Klik om te vergroten

Het is geen cartoon van een extremistische krant maar van het dagblad Ekathimerini, dat bij de plaatstelijke uitgave van de International Herald Tribune gevoegd wordt.

Ambtenaren
Wat wel hoopgevend is is dat de Griekse pers bericht dat 60% van de ondervraagden het plan van de regering steunen. Niet zo moeilijk. Ze zijn voor het verminderen van het aantal ambtenaren, slechts één op de vijf ambtenaren wordt vervangen bij pensionering.

Dat is leuk voor de pensionado’s, want Griekse pensioenen zijn gul. Ambtenarensalarissen zijn dat niet, maar dat werd dus opgevangen door heel veel van die jongens aan te stellen. Eenmaal in functie voeren ze niets meer uit, behalve hun hand ophouden en met spelden dossiertjes aan elkaar prikken. Spelden in plaats van paperclips. Heel erg Derde Wereld.

Zo is het ongetwijfeld niet meer, maar zo was het nog toen ik in aanraking kwam met Griekse bureaucraten. Goed, het is een tijdje geleden, maar wat was het een Levantijns zootje daar.

Achilleshiel
De meerderheid is voor minder ambtenaren. De meerderheid is natuurlijk zelf geen ambtenaar en Tocqueville zou dus heel snel een verklaring hebben voor de uitkomst van deze opiniepeiling. De dreiging van de terreur van de meerderheid. De Achilleshiel van de democratie.

De geluiden uit Griekenland zijn minder slecht dan mogelijk was geweest. Dat leert ons een snelle rondgang langs een aantal Engelstalige publicaties in Griekenland. Natuurlijk komen er stakingen en natuurlijk heeft bijna iedereen iemand in de nabije omgeving die ambtenaar is, want het zijn er zoveel. 

Als de Grieken wat discipline hebben en aanvaarden dat de vette jaren voorbij zijn kan het daar nog goedkomen. Dan hebben degenen die de Griekse obligaties gekocht hebben een goede koop gedaan. Een korte cursus marktrisico voor onze cartoonist is misschien geen luxe.

Michael Kraland

Michael Kraland is financier en oprichter van Inveztor. Disclaimer Kraland: geen positie in genoemde fondsen op moment van publiceren.

Kijk uit met Grieken, vooral met hun cadeaus III

Grappig hoe een landje met 10 miljoen inwoners en een record nuisance value invloed kan uitoefenen.

Spread
Nu even niet via de wijsheden van Solon maar door de euro parallel te laten lopen aan de spread over bunds. Want die spread is van 400 basispunten eind vorige week naar ongeveer 330 basispunten nu gegaan en tegelijk zien we de euro/dollar van halverwege de 1,38 naar 1,395 gaan.

Griekenland was geprijsd voor een katastrofe (Grieks woord, wist u al natuurlijk), maar nog aardiger is om even te kijken naar de spread die Hongarije bij de laatste goulash crisis deed en dan zien we 5%.

Ach, 4%, 5%, dat geeft aan hoe diep we kunnen maar nu loopt het ding op en wie denkt dat Griekenland dit overleeft, binnen de EG, op de korte termijn, krijgt 6,3% wachtgeld om winst te maken. Of verlies dus.

Keukens
De contrarians van vorige week maandag halen nu opgelucht adem en kunnen hun souvlaki’s bestellen voor de lunch. Pas op voor vetvlekken op het toetsenbord en controleer even of het wel lamsvlees is. Niets is minder zeker lazen wij laatst. Maar dat ging over döner kebab en dat is Turks.

Maar die keukens lijken erg op elkaar, courtesy van eeuwen Ottomaanse overheersing. Nooit tegen een Griek zeggen, die worden dan hysterisch (Grieks woord). Maar goed, naar we ons hebben laten vertellen mag varkensvlees in souvlaki, al geven we de voorkeur aan lam.

Anathema
In Turkije is dat uiteraard niet done en Shoarma, van het Turkse woord voor draaien, is de variëteit die we in de rest van het Midden-Oosten en ook in Israël aantreffen. Hamas en Likud aanhangers eten ongeveer hetzelfde maar willen het daar niet over hebben. Varkensvlees is dan natuurlijk ook anathema (Grieks woord weer).

De keuringsdienst van waren wil liever lam en wij stellen ons solidair op. Morgen nieuws van de EG.

Disclaimer Kraland: geen positie Griekse staatsobligaties op moment van publiceren.

Kijk uit met Grieken, vooral met hun cadeaus II

Woensdag komt de Europese Commissie met haar bevindingen over het Griekse Stabilisatieplan. Stabiel is geen Grieks woord, het komt ons gezelschap houden via Latijn. Idioot is weer wel een Grieks woord, zij het met een van origine heel andere betekenis.

Wat amusant wordt is de bewoording die de Commissie gaat gebruiken. Wordt de taal nog negatiever dan de bewoordingen die de Commissie gebruikte voor België? Dat kan haast niet, maar toch is het waarschijnlijk en overmorgen weten we het.

Srebrenicza-demonstratie
Inmiddels heeft uw scribent zitten zoeken naar een artikel dat we ooit lazen over de allergrootste demonstratie ooit, in Griekenland, tegen het gezeur rond Srebrenicza. Pro-Mladic stuff.

Mladic decoreerde ook wat Grieken. Ja, maar dat zijn marginale figuren. Een beetje zoals Oostfrontstrijders vroeger bij ons. Maar daar kijk je toch heel anders naar wanneer je ziet dat de natie massaal de straat opgaat om genocide te bejubelen.

EEG
Maar waar hebben we het nu over, hoor ik sommigen van u nu denken. We hebben het over de achtergrond van een verhaal dat eigen heel zelden op deze manier belicht wordt. Dat we Griekenland nooit hadden moeten toelaten tot de EEG lijkt ons duidelijk, maar we zitten er nu eenmaal mee.

Erger nog, Griekenland wordt gered door de Slavische gong van Bulgarije en Roemenië. Die zijn nog erger. Alleen, die pretenderen niets anders te zijn dan wat ze zijn – zij het dat ze nog een stuk erger zijn dan dat men zegt dat ze zijn. Maar dat is goed voor Griekenland.

Erger
De enige goede reden om Griekenland nog te handhaven is dat die andere schurkenstaten nog stukken erger zijn. En wat doen de Grieken wanneer de cheque van de EEG binnen is en ze niets beters te doen hebben? Lobbyen om de Screbrenicza moordenaars, de Serviërs, binnen de EEG te halen.

Met als argument dat wanneer we Roemenië en Bulgarije toelaten we ook die andere engerds binnen moeten laten. Of dat een goed idee is lijkt ons voorlopig nog onbewezen.

Verslag demonstratie
In onze poging het originele verslag van die grote Griekse pro-genocide (genocide is een Grieks woord, pro is weer Latijn) demonstratie (Grieks woord) boven water te krijgen, belde ik vandaag met een vriendin die als correspondente voor de New York Times in Griekenland geweest was en die ook het één en ander van Screbrenicza weet.

Ze kon het ding ook niet meteen opsnorren en vertelde me dat de Times toch al nooit veel in Griekenland deed. Maar de FT doet dat wel. Die hebben daar mevrouw Kerin Hope zitten. Wij weten niet of mevrouw Hope afstamt van een Nederlands bankiersgeslacht, maar wel dat er sinds 2005 825 stukken van haar te vinden zijn over allerlei vormen van Griekse problematiek.

Witwaspraktijken
En zo kwam het dat ik verzeild raakte in de witwaspraktijken, via de heer Papadopoulos, hoofd van de Grieks-Cypriotische regering. Ik bespaar u de verdere ellende, maar waar je roert in dit dossier komt er iets vervelends boven. Zoals dat hypocriete gedoe van de Papa’s, zie mijn voorgaande artikel, over de Griekse pech met die nare geruchtenmachine over de Chinese deal die niet bestond.

Misschien bestond die niet, maar zoals Kerin Hope in december in de FT meldde was Goldman toen wel degelijk bezig om iets voor de Grieken te regelen, met de Chinezen en met de volledige medewerking van de Griekse regering. Hypocrisie is een Grieks woord.

Grieks papier
Inmiddels krijg je een procent of 7 op Grieks papier, voor 5 jaar. Soros maakt geluiden alsof hij het wil kopen of al gekocht heeft.
En het gekke is, het kan nog best een leuke deal blijken.

Deal is geen Grieks woord overigens. Catastrofe is dat wel. Nike overigens ook. Godin van de overwinning. Tragedie eveneens.

U zult zien, ik durf erom te wedden, als dit drama -een Grieks woord- ooit nog goed komt, en dat komt het uiteindelijk altijd, op de ene manier of de andere, dan is dat dankzij iets Grieks. Toch is Chauvinisme een Frans woord. Go figure.

Michael Kraland

Disclaimer Kraland: geen positie in Griekse staatsobligaties op moment van publiceren.

Kijk uit met Grieken, vooral met hun cadeaus

Kijk uit met Grieken, vooral als ze met cadeaus komen. Want we zijn nog lang niet klaar met Griekenland. De meningen over Griekenland lopen uiteen. 

Er zijn mensen die het hebben over Socrates, het Parthenon, Solon, Pericles, Aristoteles en de bakermat van onze beschaving. In ons vak is Griekenland één van de PIIGS, zonder wie dit woord nog vreemder zou klinken en er zijn de sceptici waaronder u Inveztor kunt rekenen.

Puinhoop
Griekenland als bijzonder onbetrouwbaar land, ruziezoekend, zichzelf nog meer overschattend dan anderen, pro-Srebenicza, anti-bijna-alles en waar heel veel in het honderd loopt. Denk aan de puinhoop van de, ahem, Olympische Spelen, wat toch een thuiswedstrijd had moeten zijn. Wij zijn het eens met extremisten als Schmidt en Giscard die vinden dat Griekenland nooit in de EEG toegelaten had moeten worden. En ze konden er van meepraten want ze haalden het land zelf binnen.

Griekenland terugzetten in de wachtkamer, waar ze dan samen met Turkije zouden zitten heeft een wrede, enigszins Monty Python-achtige aantrekkingskracht. Wie riep daar Bulgarije en Roemenië? Gaan we Servië binnenlaten? Genoeg rumoer, even rust in de klas.

Obligatieplaatsing
Vandaag zien we dat de succesvolle Griekse obligatieplaatsing van deze week alweer een fiasco is. Geen Grieks woord overigens, hysterie is dat wel. Die lening had een opslag van een ongehoorde 350 basispunten. Griekenland betaalt dus 3,5% meer dan Duitsland. Bij Zeus, 3,5% cadeau?

Kijkt u nu even naar dit plaatje. 

laocoon 

Dit zijn Laocoon en zijn zoons, in doodstrijd met een zeeslang. Het origineel staat in het Vaticaan.

Paard van Troje
Toen de Grieken een list hadden uitgehaald, bedacht door de slimme Odysseus -de Odyssee is een Grieks woord- liepen de Trojanen het strand op om het Paard te bekijken. Dat Paard was op dat moment nog niet van Troje. De Grieken waren weggezeild en binnen zaten Odysseus en zijn makkers te transpireren of herenliefde te bedrijven, we laten onze fantasie de vrije loop maar wel met een grote mate van historische waarschijnlijkheid.

Pas op, zei de priester Laocoon. Kijk uit met Grieken, vooral wanneer ze met cadeautjes komen. Althans, zo verhaalt de Latijnse dichter Vergilius het in de Aeneïs. En om de daad bij het woord te voegen stak Laocoon, gewoon daar op het strand, terwijl Odysseus en zijn makkers inmiddels ongetwijfeld op waren gehouden met stout te zijn en nu peentjes aan het zweten waren, zijn zwaard in de zijkant van het Paard-dat-toen-nog-niet-van-Troje was. 

Op dat Black Swan moment had het Paard net zo goed het Paard van Laocoon kunnen worden, of had dit kunnen leiden tot een soort strandrel zoals we die ook in Nederland kennen.

Maar nee.

Poseidon, God van de Zee, stuurde een zeeslang om Laocoon en zijn zoons in een dodelijke omhelzing te nemen. Poseidon was op de hand van de Grieken om redenen die er nu even niet toe doen, maar het was een intrige die zo Grieks was dat die tegenwoordig Byzantijns genoemd zou worden. 

Omdat Laocoon een priester van Poseidon was, zagen de Trojanen hier een teken in. Als iemand nu "Narrative Fallacy!" roept, knikt heel Inveztor vol instemming. 

Laocoon had zijn God ontriefd en werd bestraft. En zo kon het gebeuren dat de Trojanen vol vertrouwen het Griekse cadeau binnenhaalden. En de rest is geschiedenis. 

Contrarian bet
Die 3,5% zijn er al weer af, wat vervelend is voor de beleggers die massaal een contrarian bet deden op dit papier. De rommelige reden was dat de Chinezen niet mee wilden doen met het saneren van de Griekse financiën. Iedereen dacht dat de Chinezen wel mee zouden doen, met discrete bemiddeling door Goldman.

Het instorten van koersen is altijd vervelend, vooral voor de investerende partij. De Grieken zelf zijn dolblij en de Papa’s ook. U denkt nu wellicht aan de Mama’s en de Papa’s maar die kwamen uit een ander en groter failliet land, Californië.

Papa’s
De Papa’s van Griekenland zijn premier Papandreou en CFO Papaconstaninou. Hun obligaties zijn een doorslaande kaskraker. Er was vraag voor € 25 miljard en ze hadden er maar vijf gevraagd. Toch even van geprofiteerd en acht geplaatst.

Zij verklaren vanuit Davos dat er eigenlijk niet zoveel meer aan de hand is (video & video) en voor wie gelooft dat hun maatregelen gaan werken is dat zeker waar. Het bureau voor statistiek is onafhankelijk. Er wordt niet meer zomaar wat gedobbeld en vervolgens naar Brussel gestuurd door dijenkletsende statistici.

Belastinghervorming
De belasting wordt hervormd. Wij vragen ons af of de Grieken het in meerderheid leuk zullen vinden dat het land switcht van een regime waarin alleen de suckers (de schijn tegen maar toch geen Grieks woord) betaalden, naar een onprettige situatie waarin iedereen belasting moet ophoesten.

De publieke sector wordt gesaneerd, wat er op neerkomt dat tienduizenden Griekse ambtenaren hun baantje of bijbaantje gaan verliezen. Sla massaal die Griekse bond in, wanneer u denkt dat dit gaat werken. En niet alleen in dat geval, het kan allemaal goed aflopen, ware het niet dat dit soort zinnetjes bij ons anathema is – een Grieks woord.

Onlusten
Wij zien de Papa’s voorlopig nog worstelen met hun landgenoten. Misschien eerst nog wat Verelendung. Want er waren al onlusten voordat het iedereen duidelijk werd wat een zootje het in dat arme land is.

Onlusten met een enigszins onbepaald karakter en dat zijn de ergsten. Erger dan de demonstraties van de plaatselijke anti-moslim fundamentalisten. Jongens waarbij vergeleken Theo van Gogh een koorknaap was.

Dubai II
Mohamed El-Erian, de Über Bondvigilante van Pimco, ziet het ook een beetje zo, zij het iets diplomatieker. Althans, anders verwoord, situation oblige. Erger nog, El-Erian ziet Griekenland als Dubai II en er zullen er meer volgen.

Wij denken dat El-Erian Schmull leest. Als u dat ook doet, bedenk dan dat Schmull staatsobligaties aanbeveelt. En dat die van Griekenland meer opslag bieden dan sommige andere obligaties aan rendement. 

Ontrommelen
Dat van die Chinezen, zo verklaren zowel Papandreou als Papaconstantinou, dat was niet hun schuld. Geruchten in de markt, rommelig.

Misschien wordt het woord "Ontrommelen" wel het meest toonaangevende nieuwe woord voor 2010. Past ook goed bij het Griekse bureau voor statistiek. Daar is geen woord Grieks bij. Zoals chaos.

Michael Kraland

Michael Kraland is financier en oprichter van Inveztor. Disclaimer Kraland: geen posities in genoemde fondsen op moment van publiceren.