Out of Africa

Vorige week klom Inveztor, het Indiana Jones tenue keurig opgevouwen in de reistas, aan boord van een vliegtuig naar Frankfurt. En toen naar Johannesburg voor een douche en vervolgens vrolijk door naar Windhoek, Namibië.
De tweemotorige Cessna die ons de woestijn in vloog was te zwaar beladen en er moesten wat tassen opnieuw gepakt worden. Twee uur later kwamen wij aan op een strip in de woestijn. Er was zelfs geen cactus te herkennen. Wij stapten over in een Colibri, een helicopter met plaats voor drie passagiers en een rugzak en stegen op. Onze vlucht naar de oude missie aan de Orangerivier duurde een minuut of tien.
Blackberry en Nokia deden er het zwijgen toe. Op de achtergrond reutelde een generator. De missie was sinds de onafhankelijkheid van Namibië verlaten omdat de cliëntèle de grens niet meer over mag.

De dichtsbijzijnde bar lag op 160 km afstand. We zaten midden in de woestijn en toch aan de rand van het water. Wij zetten onze zonnebril op, trokken onze woestijnschoenen aan en stapten in een afzichtelijke short die bij dit soort gelegenheden hoort. Een passend hoofddeksel verleende de nodige Jansen & Janssens in Afrika allure. Nu nog een spectometer en wij stapten in de Landcruiser. Move over geranium, wij willen uranium.

De rest van dit avontuur en de conclusie voor de PolderPortefeuille kunt u lezen in een nieuwe flash van De Kapitalistnvt

Tussen Dow en Duik

We zullen het cliché “verpulveren” maar niet gebruiken, maar gisteren brak de Dow Jones Index het record van 17 Juli en niemand die het goed begrijpt.
Het gebeurde op een dag dat twee van de grootste en meest toonaangevende banken ter wereld, UBS en Citigroup, met zeer slechte cijfers kwamen. Het gebeurt midden in een crisis die niet voorbij is. Het gebeurt terwijl de cijfers voor de Amerikaanse huizenmarkt zo slecht zijn dat je zelfs als bull wel twee keer slikt voordat je weer iets opschrijft dat van optimisme getuigt.

Tegelijkertijd wordt er aan de andere kant van de wereld wel degelijk het één en ander verpulverd, namelijk de records op de opkomende markten.
Dat laatste is heel gemakkelijk te verklaren. Beleggers zoeken weer meer risico maar blijven weg uit de creditmarkten die zijn aangetast.

Terwijl de Dow stijgt zakt de dollar. In het evenwichtspel van de internationale economie zien we een verschuiving optreden.
Bij de vorige crisis kelderden de aandelen maar bleven huizenprijzen stijgen. Obligaties stegen ook want de Fed verlaagde de rente. De BRIC landen namen de leiding over wat groei betrof.
Als we de dollarprijs, van 83 cent naar 1,42 verdisconteren in de Dow, dan is de stijging weg en staan onze indices in Europa hoger.

De Fed heeft het dus moeilijk. Maar de eerste slag is gewonnen en Bernanke wordt nu serieus genomen. Politiek gezien kan Bernanke erop bogen de aandelenmarkten gered te hebben. Commentator Jim Cramer hoeft niet meer hysterisch te schreeuwen. De huizenmarkt is kapot en daar is weinig meer aan te doen dan de rente te laten bodemen en de tijd haar werk te laten doen.

Bernanke riskeert wel een dollarcrisis, die voor een deel nu al plaats vindt. Die crisis kan leiden tot een uit het lood geslagen wereldeconomie.
Zover is het nog niet.
De gong die Bernanke in de eerste ronde heeft gered heet de wereldeconomie.
Wat de Dow ons toont is dat die ongelooflijk sterk is. Zo sterk dat die de beurs in staat heeft gesteld om de muur van zorgen te beklimmen, zoals de uitdrukking luidt.

De Dow profiteert nog van twee andere factoren. Grote aandelen hebben jarenlang minder gepresteerd dan kleine.
In 2001 was dat precies andersom. Kleine aandelen waren spotgoedkoop geworden. Grote waren peperduur.
De Dow bestaat uit grote aandelen. Grote bedrijven hebben een internationaal gediversifieerde portefeuille. Ze verkopen in Europa, en krijgen dus euro’s binnen. Ze zijn al jaren aan de gang in China en andere opkomende markten. Ze profiteren van de groei in die landen.

Nu is alles weer helder en zijn we weer bij. Wat de toekomst betreft kan ik u gerust stellen. Zoals gewoonlijk heb ik daar geen flauw idee over. Het ligt voor de hand dat de wereldeconomie wat zal afzwakken, onder leiding van de VS, want dat zien we nu al gebeuren. Verder is het koffiedik kijken en dat lijkt me verloren tijd.
De toekomst valt niet te voorspellen.
Ik nodig u uit om goeroes die dat allemaal wel zeggen te weten met rust te laten. Ze hebben het al zo druk.

Er is veel vraag naar hun diensten en visies. Hoe minder mensen zelf begrijpen waar ze meer bezig zijn, hoe meer hulp ze nodig hebben, ook al heb je er niets aan.
Er is wat dat betreft niets veranderd.
Ik wens ze veel succes.Geen posities

Is Abcap kuit ?

Gelukkig zijn de kranten in Nederland serieus. Geen roddelverhaaltjes, al moet ik zeggen dat mijn bitse lezer die mij aanschrijft met "Mijnheer Kraland" vindt dat mijn eigen verhaaltjes een bedenkelijk Privé en Story gehalte hebben.
Ik kan er niet over oordelen want ik weet dat deze bladen bestaan maar ik lees ze nooit. Wie weet kan iemand ons helpen?

Nu even terug naar de werkelijkheid die de fictie achterhaalt.
In Thielert staan we bij Inveztor (en bij Go Capital die hier 10% van haar kapitaal in heeft belegd) tegenover Florian Homm. Florian Homm is een zeer vermogende Duitser die een hedge fund genaamd Absolute Capital runde vanuit Mallorca wat lekker achteloos staat en wel tot onze verbeelding spreekt, hier bij Inveztor.

En Crum zit groot in Fortune Management waar Homm weer long zit. Terwijl hij Thielert short zit. Kunt u het nog volgen ?

Vorige week, donderslag bij heldere hemel, neemt Homm ontslag bij AbCap. Die hedge fund groep is genoteerd op de AIM in London en zakt 90%.

Vorig jaar werd Homm neergeschoten in Venezuela, maar dat was geloof ik vanwege zijn Rolex en hij overleefde het gelukkig. Kleurrijk. En toen verdween Homm, en als u Homm intoetst in onze zoekmachine vindt u het hele verhaal. U kunt het ook neuriën in combinatie met een mantra.
Hoe dan ook, als u een gokker (m/v) bent dan is het nu misschien tijd om…in Abcap te stappen. Leuke naam ook als u van Engelse televisieseries houdt.

Ik zit er naar te kijken, het enige dat we echt dwars zit is die verdomde AIM listing.
De zittende managers hebben al bijgekocht met een flinke discount, de gore graaiers.
If you can’t beat ‘em, join’em.
Wat denken de opinieleiders op deze site?Nog geen positie

Moet ook alles zelf doen, zucht

Wat ik bedoel is dat als ik u niet meld dat we vorige week vrijdag voor 9,40 zijn ingestapt in MG International en dat het aandeel vandaag de 12,85 even raakte voordat het naar 12,15 terugviel, dan meldt niemand het. Dan blijven de mensen doorzeuren dat een abonnement op De Kapitalist zo duur is, en andere onzin.
En ondertussen allemaal maar hele dure glanzende auto’s kopen om rond te rijden in een land dat één grote file is, dat is allemaal geen probleem.

Het is een ondankbare taak, maar iemand moet het doen. Inmiddels heb ik uitgebreid met de directie gesproken van een bedrijf dat actieve lezers al kennen en waar we precies even mooi mee kunnen scoren als met dat weinig liquide zwembadaandeel.
Alles hierover in de volgende Kapitalist dan maar.Long MG International

Zoon van Nog Een Kapitalist Update

Op een bits en afgemeten toontje vroeg een gewaardeerd lezer waarom er niet genoeg over Xemplar in onze voorlaatste update stond en of dat wel normaal was Mijnheer Kraland. Vooral die laatste twee woorden zijn prachtig en zingen nog steeds na in mijn hoofd.
Deze bondig geformuleerde eis deed mij denken aan de titel van de gitaartrilogie van Frank Zappa. Shut up and Play Yer Guitar. Dat was de titel van deel 1.
The Return of Shut up and Play Yer Guitar heette deel 2 en deel 3, voorspelbaar in zijn genialiteit heette natuurlijk The Son of Shut Up and Play Yer Guitar.

Zappa was een genie en deze titels zeggen veel, bijvoorbeeld hoe ik mij voel bij dit soort mailtjes, vooral nu ik bezig ben met de derde update deze maand. En dat terwijl onze Bitse Broeder maar voor één maandelijkse aflevering betaalt en de rest er gratis bijkrijgt. En dat allemaal ten koste van een klein deel van mijn resterende leven dat ik in weelde en overvloed zou kunnen doorbrengen zonder door deze Strenge Stuurman gestoord te worden.

Maar als een Griekse Tragedie werken wij hier toe naar de climax die het Noodlot voor ons en voor hem heeft bepaald.

Om te vermijden dat deze heer zich weer tot mij richt met een posting die eindigt met “Mijnheer Kraland ?” kan ik u niet van te voren melden wat er in de Zoon van Nog Een Kapitalist Update komt te staan. Alleen kan ik u verzekeren dat het materiaal is dat u nergens anders zult aantreffen.

Ook kan ik u melden dat u geconfronteerd zult worden met een uitnodiging voor een Diner in een Hoofdstedelijk Hotel met een Aangename Bar waar u in een mum van tijd een groot deel van uw abonnementsgeld kun terugdrinken.
Ik preciseer dit maar even omdat de redactie mij er constant aan herinnert dat ik voor een Nederlands publiek schrijf.

Ja lezers van De Kapitalist, wij organiseren een diner, presenteren een sterk in koers stijgend bedrijf en een tiental abonnés is welkom.
Misschien wel meer, als mensen ons er van kunnen overtuigen dat ze serieuze beleggers zijn en zich netjes kunnen gedragen.

Ik heb het budget van de avond bekeken en voorwaar, wie zich snel als abonné meldt loopt het risico op 2 October een flink deel van zijn abonnementsgeld terug te verdienen. De gelegenheid bestaat ook om met volle mond vragen te stellen aan de CEO.

Let dus goed op. Het wordt een korte update. Mr Bits zal niet tevreden zijn want wij doen geen onthullingen over de recente tandpastamerkwisseling van de CEO van Xemplar.
Neem snel een abonnement !Long XE

Onrealistische verwachtingen

Great Expectations doet denken aan Dickens maar in de beleggerswereld denken we liever aan het begrip onrealistische verwachtingen.
Onrealistische verwachtingen spelen beleggers parten en doen hen verkeerde beslissingen nemen.
Onrealistische verwachtingen (meervoud) is een geneesbare maar veel voorkomende ziekte (enkelvoud) die niet verzekerd is in het ziekenfondspakket. De symptomen komen zowel bij particulieren als bij professionals voor. Het verschil met de laatsten is dat die er voor betaald worden om niet besmet te raken en er voor geleerd hebben om de ziekte niet op te lopen.
Nu onderkennen zij hun eigen neiging tot het oplopen van dit virus en in hun onmetelijke en overbetaalde wijsheid hebben zij hiertoe een remedie gevonden. Om te voorkomen dat deze of gene beheerder rare beslissingen gaat nemen is op een dag, door een anoniem genie, de uitvinding gedaan van Het Beleggingscomité.
 
Het Beleggingscomité.
De uitvinder heeft hier geen Nobelprijs voor Economie voor gekregen, al is het maar omdat er niet echt een Nobelprijs voor Economie bestaat. Voordat een paar kniesoren nu knagend hun gal gaan spuien op onze fora is het goed te weten dat Alfred Nobel wel prijzen heeft ingesteld voor andere wetenschappen en zelfs voor literatuur maar dat hij het niet nodig vond dit ook te doen voor The Dismal Science.
Er bestaat geen Nobelprijs voor de Economie. Wat wel bestaat is een prijs die nog niet zo lang geleden werd gewonnen door een paar jongens die in 1998 zo’n ongelooflijk zootje van hun hedge fund maakten dat de wereldeconomie bijna in elkaar klapte. We bedoelen Robert Merton en Myron Scholes.
Het enige verschil met de huidige credit crisis is dat die niet georkestreerd is door Nobelprijswinnaars maar door een aantal andere quants en hun graaiende gabbertjes.
Iemand heeft immers voor grof geld al die hypotheken aan insolvabele mensen verkocht en iemand anders heeft al die ellende gebundeld en van een triple A rating weten te voorzien.
Maar we zitten hier niet om iemand de schuld te geven want dat heeft weinig zin, maar om onszelf wat te verbeteren. Terug naar de Nobelprijs dus.
 
Er bestaat natuurlijk wel een prijs die abusievelijk de Nobelprijs voor economie wordt genoemd.
Anders had u er niet zoveel over gehoord.
 
Dat is niet een aprilgrap of een samenzwering maar het gaat om een prijs van de Zweedse Rijksbank voor economie, ter nagedachtenis aan Alfred Nobel.
Die werd ingesteld en voor het eerst uitgereikt in 1969, ter herdenking van het 300-jarig bestaan van de Zweedse Nationale Bank. Maar de Zweden hebben weer niets te maken met de Nobelprijs voor de Vrede. Die gaat weliswaar heel gemakkelijk naar mensen zoals Yasser Arafat, die hoofdzakelijk oorlog heeft veroorzaakt en die wordt uitgereikt in Noorwegen.
Nu bent u weer bij en als u een Telegraaflezer bent ligt u nu zelfs voor.
We zouden nog veel dieper kunnen ingaan op beleggingscomités maar laten we volstaan met de conclusie dat die comités veel tijd besteden aan allerlei kwesties en dat de deelnemers bijna zonder uitzondering goede opleidingen en dito banen hebben. Bovendien verdienen ze ver boven modaal.
Alleen komt er bijna nooit iets nuttigs uit al die comités en goede beleggers gebruiken dit formaat heel heel zelden (want er is een uitzondering die de regel bevestigt en als ik er zomaar één kan bedenken dan zijn het er vast meer). Maar meestal werkt dit niet. De verwachting dat je iets toevoegt via een comitévorm is dan ook niet realistisch.
 
Nu koopt u een fonds
Onrealistische Verwachtingen zijn dus de oorzaak van veel foute beslissingen.
Zo zijn er mensen die verwachten dat vanaf het moment dat ze in een succesvol fonds stappen dat fonds ook alleen maar succesvol zal blijven.
Soms denken ze zelfs onbewust dat het fonds nog beter zal gaan lopen vanaf de dag dat ze erin gestapt zijn.
 
Natuurlijk gebeurt dat heel vaak niet. Integendeel.
Kijkt u eens naar de reactie van deze meneer.
Die zit in een fonds dat dit jaar een procent of 18 omhoog gegaan is en vorig jaar ook 20% scoorde:
 
@: Kraland,
 
Update Spirit zou ook mooi zijn, u sprak onlangs nog vol lof over dit
fonds. Ik ben echter ingestapt op een punt en zag sindsdien:
 
-0.27 -4.32 0.30 1.23 -2.67 -2.66
 
Vol gehedged zijn kost ook geld dus…..
 
Cash blijkt toch weer het allerbeste!
HW | 13 sep 2007 – 22:11 | Reageer op HW
 
Die mensen denken dan dat het komt doordat ze een vorm van rare pech hebben. Dat gevoel komt doordat ze niet goed weten waar ze mee bezig zijn. In feite speelt hier iets anders.
Beleggers die niet gehinderd worden door al te veel kennis van zaken kopen een fonds liefst als ze ergens gelezen hebben dat zo`n fonds goed is. Dat lezen ze vaak nadat het fonds een buitengewoon gunstige periode heeft meegemaakt.
 
En waarom is dat onvermijdelijk ? Daarvoor moeten we even terug naar hoe de wereld werkt.
Bij fondsenpubliciteit gaat het als volgt. Als een fonds het goed doet besluit de beheerder hier aandacht aan te besteden. Dan houdt hij een presentatie, reist rond met de beheerder die kunstjes mag vertonen voor de pers. De pers schrijft gewillig over wat het verteld wordt. De beheerder vertelt zijn verhaal en licht zijn trucjes toe, voor zover als die sexy genoeg zijn om over het voetlicht gebracht te worden. Zo hoor je maar zelden een beheerder zeggen dat hij dit of dat idee heeft opgepikt van een concurrent. Toch gebeurt het.
 
Overigens doen de meeste beheerders ongeveer hetzelfde maar de kunst van de schrijvende pers is om hier steeds weer een ander licht over te laten schijnen zodat het net lijkt alsof hier iets heel ongewoons en opwindends aan de gang is.
Soms is dat wel zo, maar dat is meestal bij mensen die juist de pers niet uitnodigen.
 
Iedere grote beheerder met veel fondsen in de aanbieding heeft altijd wel een paar fondsen die het goed doen. Daarom lijkt het als je de reclame moet geloven net alsof iedereen het heel goed doet, terwijl dat niet zo is.
 
Wat er in werkelijkheid gebeurt is dat fondsbeheerders, adverteerders, journalisten en media samenwerken om een beeld te creëren dat veel gunstiger is dan de werkelijkheid. Het is allemaal niet zo erg en ik zou me er niet druk om maken als ik u was. Het is net zoals met Chanel, Dior en Lancôme.
Dacht u dat die marken reclame gingen maken met de trieste, teleurgestelde en vermoeide gezichten van de gemiddelde huisvrouw ? Natuurlijk niet want dan zou de sexuele polarisatie in onze maatschappij nog veel sneller toenemen dan nu al het geval is.
 
Nee waarde lezer, het is maar moeilijk gesteld in de beleggerswereld en dat komt doordat dit wereldje een de bedreigingen van de jungle om ons heen aardig kristalliseert.
Ervaring helpt maar tegen de tijd dat je doorkrijgt hoe het werkt sta je met één voet in de kist en met de ander op een bananenschil.
Behalve als u een betalend abonné van De Kapitalist bent natuurlijk.

Michael Kraland

Disclaimer Kraland: niet van toepassing.

MG verdrinkt

Het aandeel MG International hebben we al vaak eerder besproken, voor het eerst in Quote, voorafgaand aan de beursintroductie.
Het is een Provençaals bedrijfje dat in zwembadalarmen doet. Dat is omdat de Franse wet zwembadeigenaren verplicht een hek of een alarm te installeren om zo te proberen verdrinking van kinderen tegen te gaan.
Het aandeel maakte deel uit van de PolderPortefeuille’s Provençaalse segment waaruit het met forse winst verdween. Toen steeg het aandeel heel optimistisch nog eens naar de € 70 en gisteren raakte het even de € 6,90 en dat vond ik opvallend. Ik heb wat stukken opgepakt op € 9,30 en even met het bedrijf gebeld. Niet altijd gemakkelijk bereikbaar moet ik zeggen maar hun investor relations meneer belde me vanochtend terug.

Nu gaat het over een bedrijfje met een marktkapitalisatie van € 25 miljoen op de huidige koers van € 10.
Ik ga er van uit dat er een miljoen of vijf nog in kas is, bij MG kunnen ze me daar geen antwoord op geven maar wie weet hoor ik dat nog wel eens. Ik heb gevraagd of de baas me terug kan bellen maar die zit tot het weekend in vergadering. Eén van de problemen is hun slechte pers, zei de IR meneer. Maar ze hebben geen tijd om er iets aan te doen.
Nu heb ik geleerd me nooit aan dit soort zaken te ergeren want ieder nadeel hep zijn voordeel en dat kunnen we dus ook als volgt zien, dat voordeel dus.
Als er nog vijf miljoen cash in zit – vorig jaar was het zelfs € 6.594.000 – dan kunnen we voor het gemak € 2 cash per aandeel rekenen. Dan blijft er nog € 8 over voor een business die vorig jaar € 36 miljoen omzette en dit jaar “tegenvalt”, vandaar de koersdaling, maar hoe erg het tegenzit weten we niet.
Kortom de omzet is 20 miljoen waard. Dat is niet duur. Het bedrijf is nu bezig met allerlei nieuwe producten om hun zwembadpijplijn te vullen. Electrische overdekkingen en nieuwe, organische reinigingsproducten staan centraal. Maar die nieuwe Oxinea producten van Adamant Technologies waren veel te laat klaar en dragen dit jaar niets bij.
Wel een zootje daar, maar op dit moment een goedkoop zootje.
In elk geval 85% goedkoper dan eerder dit jaar.

Het bedrijf heeft geen schulden en 80% is in handen van het management. Ik verwacht geen failliet, vandaar deze ongebruikelijke gok.
Ik ga dus wat verder kijken en kom bij u terug.
Maar eerst de flash voor De Kapitalist afmaken.
Wie weet kunnen we dan MG ook meenemen.

Long MG International

Paniek is rationeel

Wat een wrakke rots.
Hypotheekbank Northern Rock nam veel te veel hooi op haar vork en de reactie van beleggers komt precies overeen met de titel van een recente column die ik voor Effect, het blad van de VEB, had geschreven. Paniek is in dit geval zeker rationeel.

Eerst de feiten: hoe zou u zich voelen als u een voorzieninkje dubieuze debiteuren had van £ 67 voor elke £ 180.000 aan hypotheken, waarvan een procent of tien ongedekt en alles gefinancierd met korte termijnschulden ?
Niet zo lekker denken wij.
Zeker als u wist dat er maar 3% eigen vermogen voorhanden is en er voor £ 88 miljard aan hypotheken zijn verstrekt waarvan £55 miljard in het afgelopen jaar. En zo zouden we nog even kunnen doorgaan.

Nu een stap verder: hoe zou u zich voelen als u een klein pensioentje had en uw spaargeld staat bij een Rots in de Branding die dit soort balans heeft ? U zou met een klapstoeltje bij de bank postvatten met u spaarbankboekje en een kruiswoordpuzzelblad.
Deze paniek is helemaal rationeel en begrijpelijk. Maar wat gaat er nu gebeuren ?

Daarvoor moeten we even terug naar de houding van de meest gerespecteerde Centrale Bank, de Bank of England.
De Bank of England is de enige Centrale Bank die liet weten niet geïnteresseerd te zijn in het uit de problemen helpen van manke spelers en in het pompen van krediet.

Dat is een respectabele zet omdat de bank daarmee aangeeft dat er geen zogenaamde Greenspan Put bestaat om instituten die teveel risico nemen te redden. Tegenwoordig heet deze put overigens anders en is het de Bernanke Put.
We krijgen dan te maken met het begrip Moral Hazard, wat inhoudt dat de goeden gaan betalen voor de kwaden.

Inmiddels heeft de Bank of England wel ingegrepen. Het echte probleem ligt niet in de houding van de Bank of England, die op zich juist en gezond is voor een rationeel opererend systeem. Alleen is het systeem niet meer rationeel, volgens bankmaatstaven, want de run op de Rock ging gewoon door.

Het probleem is dat het toezicht niet deugt zolang er banken zijn die dit soort onverantwoorde risico’s kunnen nemen.
We kunnen dus verscherpt toezicht verwachten en een run op iedere bank waarvan de klanten denken dat die niet aan haar verplichtingen zal voldoen.

In een vorige blog hadden we het over een Franse effectenbank die het heel moeilijk heeft en waar de run al op discrete wijze heeft plaatsgevonden. In dit klimaat is zo’n run gewoon rationeel.
Geen posities

Homm II

Het lijkt erop dat Homm weg is om redenen die misschien niets te maken hebben met onze positie in Fortune (ik ben long dit fonds).
Geen reden dus om Fortune aan te lappen ondanks de sterke daling. Wel een reden om Martin Crum, die het fonds volgt, te vragen er nog eens goed naar te kijken.

Inmiddels hebben we de ontslagbrief van Homm en die kunt u hieronder lezen en uw conclusie trekken over de reden van zijn ontslag. Het lijkt sterk op een conflict met de bestuurders van het fonds.

"PALMA DE MALLORCA, Spain, September 18

To: ACMH Shareholders and Investors

In the recent market, I have become concerned with the performance of certain of our funds. My dedication to ACMH’s investors is such that, I donated 5 million shares of ACMH, worth approximately EUR33 million to the funds last month. This move was consistent with other firms in the industry which have contributed their own capital in order to help investors ride out the instability in the markets. As a result of my actions, those funds have ended up positive or neutral for the month.

Also, I have forgone my bonus this year with the intention to share it with the many investment professionals at ACMH. My belief is that it is important for the ACMH to invest in its profit generators, not in non-producing management.

However, the Board of ACMH did not agree with my arguments that ACMH needs to pay adequate compensation to retain top-level fund managers nor did they follow my lead in sacrificing personal bonuses and compensation, or in contributing ACMH shares to the funds.

It is apparent that I share a different investment and management philosophy from the current and prior management of ACMH. Therefore, I have decided that it is time that I left the company I founded to focus on other pursuits. I am resigning effective Wednesday, 19th September 2007. I want investors and shareholders to know that I do not intend to start another fund or compete with ACMH. In fact, I remain the largest single shareholder in ACMH – with my ex-wife and children also holding substantial stakes – and I intend to continue to fight for shareholder value in ACMH and hope to contribute in that role in anyway I can

I want to thank all of you for your support over the years. I hope that my leaving ACMH will force management to realise that its most important assets are its highly skilled investment professionals. It is my hope that they will grant them the freedom to make their decisions and carry on my legacy of returning superior performance to investors and shareholders alike.

Yours sincerely, Florian Homm"Long Fortune Management

Homm weg bij Absolute

Florian Homm, de oprichter van de Absolute Return fondsen treedt onverwacht af wegens "verschillen van mening over het te voeren beleid".
Een brief die via PR Newswire verspreid werd meldt dit vandaag.
De koers van het Absolute Return aandeel dat in London genoteerd staat stort in, maar dit is goed voor Thielert, een aandeel in de PolderPortefeuille. Homm was jarenlang een geduchte activist, vooral op de Duitse markt en hij zat ook agressief short in vliegtuigmotorenfabrikant Thielert.
Homm is eveneens betrokken bij Fortune Management, een Duits financiëel aandeel, maar nu aan de long kant.Long Fortune