Naarstig speurend als altijd vroeg de altijd alerte Inveztor redactie mij om advies in een delicate zaak. Een Nederlands hedge fund stond op omvallen en hoe pakken we dat aan ? Heel eenvoudig, legde ik mijn jeugdige medewerkers uit. Twee bronnen, het bedrijf in kwestie om commentaar vragen en eventueel nog wat reacties uit de markt en presto. Leuk dat wij in Nederland dan niet meer achterlopen en ook een heuse déconfiture hebben.
Zo eenvoudig gaat het echter allemaal niet. Nadat onze nijvere Crum en Vermeulen hun onderzoekje rond hadden werden zij met dikke kluiten in het spreekwoordelijke riet gestuurd door de beheerder.

Gelukkig haalde iemand bij de beheerder zich de volgende dag in het hoofd dat dit best eens een goede gelegenheid zou kunnen zijn om mij te bellen en me tijdens mijn vakantie te in te wijden in hun problematiek.

En zo kon het gebeuren dat ik vandaag een vlammend pleidooi aanhoorde van een Nederlands hedge fund dat aangaf dat ze helemaal niet kapot gingen.
Integendeel, het ging daar allemaal heel goed.
Het was wel zo dat de beheerder gespecialiseerd was in CDO’s. Het was ook wel zo dat ze € 50 miljoen aan kapitaal voor € 280 miljoen hadden belegd.

Maar zo werd mij op kameraadschappelijke toon uitgelegd, eigenlijk was er niets aan de hand.
Maar zoeken jullie niet naar redding, vroeg ik onschuldig. Want ik wist dat er een aantal beleggers benaderd was om als reddende engelen op te treden. Dan konden de oude beleggers aan het eind van de rit hun inleg terugkrijgen en voor de nieuwe beleggers zou dit wel eens een ongelooflijk buitenkansje kunnen blijken.

In feite, zo begon het bij me te dagen, stond het fonds wel degelijk aan de rand van de afgrond, maar had de directie het voornemen om een grote stap voorwaarts te zetten.

De directie suggereerde een leuke draai aan dit verhaal te geven. Kon ik dit niet een beetje positief beschrijven ?
Altijd bereid mijn bijdrage te leveren tot het voorkomen van paniek in de markt, voeg ik hierbij de daad bij het woord.
Mooier nog, ik onderbreek onze veelbelovende Bruin Zweet reeks hier even voor.

Wat we hier dus hebben is goed nieuws.
Toegegeven, het fonds heeft, door een paar rare papieren die er eigenlijk per ongeluk tussen waren geraakt, even wat liquiditeitsproblemen. Echter, er was veel animo om bij te springen.

Bovendien kon het fonds niet kapot want er was iets mee. Daardoor kon het niet stuk. Wat dat nou precies was en waarom het niet stuk kon werd niet duidelijk, maar Vermeulen gaat u dat morgen allemaal ragfijn uit de doeken doen.
Waarom pas morgen,vraagt u zich nu af. Waarom niet meteen ?
Dat is omdat de meneer die er over ging zich niet vrij kon maken om zelf uitleg te geven. Hij was natuurlijk het verkeer aan het regelen van de aan-en afrijdende Bentley’s van de belangstellenden. Enorme interesse natuurlijk.

Maar morgen komt Vermeulen met he hele verhaal, met wratten en al, zoals men in Bruin Zweet club zegt.
En hij gaat geen vervelende koppen gebruiken zoals deze hierboven, waar ik u nietsvermoedend mee naar mijn verderfelijke blog heb geleid.

U kunt doorlopen, er is niets aan de hand en Vermeulen gaat er ook een positieve draai aan geven.
“Hedge fund gered” bijvoorbeeld. Of “Crisis biedt slimme beleggers volop opportunities”.
En weet u wat zo raar is ?
Er hoeft niet eens zoveel te gebeuren en het komt nog uit ook.Geen posities

Vandaag beginnen we een nieuwe serie met één van mijn favoriete uitdrukkingen.

We zitten nog steeds in die periode na 15 Augustus waar ik in eerdere blogs naar verwezen heb.
Beetje lugubere titel vandaag maar ik kan u verzekeren dat ik niet in paniek ben en ook niet bekend sta als een perma-bear.
Wat ik vandaag in de loop van de dag toevallig hoorde, hier in mijn eentje in het lavendelveld van mijn vakantiehuis, buiten de informatiestromen van de markt, maakt me niet geruster.
Integendeel.

De één komt terug van vakantie en vraagt zich af waar nou die $ 200 miljoen gebleven zijn. Ja, eh, baas, die zijn niet beschikbaar. Waarom niet, heer Treasurer ? Tja, subprime.
Nu doen we even een stapje terug. Ik zal de eerste zijn om u niet lastig te willen vallen met dit soort details, wie weet bent u ook nog op vakantie en wat is tegenwoordig $ 200 miljoen ?
Wat veel interessanter is, is dat dit een publiek bedrijf is. Filiaal van. Niet in Nederland genoteerd natuurlijk anders krijg ik van alles over me heen tijdens mijn vakantie, die ook al subprime is met al dit gedoe.
Waar het om gaat is dat dit soort verhalen niet de krant halen.

Nee, dit blijft allemaal vertrouwelijk. Het geld is eigenlijk weg, maar “er wordt nu op een constructieve manier naar een oplossing gezocht”.
Ik ben dol op dit soort zinnen.
Goed onthouden, deze.
Kunt u echt in allerlei omstandigheden gebruiken.

Dit wordt dus niet bekend. Anders gezegd, wat wel bekend wordt is maar een klein deel van wat er allemaal fout gaat op dit moment. We willen immers geen paniek, dus zijn we nu doodsbang paniek te veroorzaken als dit bekend wordt.
Bruin zweet.

Want bij iedere crash komen er allerlei manipulaties en vormen van bedrog boven water die anders geheim gebleven zouden zijn.
Zo is het in het verleden gegaan en zo zal het nu ook gaan, ik sluit weddenschappen of om bepaalde gaten in mijn kelder te dichten, vooral 2000, 2003 en 2005.

De markt is helemaal illiquide, veel erger dan aandelenbeleggers zich kunnen voorstellen.
Iedereen is bang geld voor te schieten aan partijen die het misschien niet meer kunnen terugbetalen en door de crash in de Commercial Paper markt kunnen bedrijven die cash nodig hebben geen kant meer uit.

Maar de dag is nog niet voorbij. Kijk, daar horen we van een fund of funds dat wat probleempjes heft. Ze zijn dit jaar al een procent of 50 naar beneden. Ik denk niet dat ze dit gaan overleven en vanuit een Darwinistisch standpunt is dat misschien maar beter ook.
Vanochtend komt daar nog een ander probleem bij.
Een van hun onderliggende fondsen had kasgeld gestald bij Sentinel in Chicago. En Sentinel is kapot. Sentinel heeft haar overgebleven activa tegen een harde discount verkocht aan Citadel, één van de grootste fondsen in die stad. Maar nu heft het onderliggende fonds geen cash meer.

En het fund of funds had leverage en zit ook in de problemen, maar met een factor van drie en na een baisse van 50%.
Vervelender is dat het fonds dat haar geld niet van Sentinel terugkrijgt wat groter is. Vier miljard. Maar gelukkig zit niet al hun cash bij Sentinel. En de SEC, de Amerikaanse beurswaakhond, zit nu achter Sentinel aan.
Bruin zweet in een bord spaghetti.

En zo zitten er overall mensen in de piepzak.
In de VS blijkt, volgens Bloomberg, dat er voor $ 300 miljard aan geldmarktfondsen besmet zijn. Kijk, dat is nou een mooi bedrag.
We zijn er nog lang niet uit.
En denkt u vooral niet dat gedonder met hedge funds alleen in het buitenland voorkomt.

Ook in Nederland “wordt nu gewerkt aan constructieve oplossingen” en, met dank aan onze bronnen, ik kan u verzekeren dat er erg bruin wordt gezweet.
Er komt nog meer nieuws van dat front.
Geen posities

Om het even heel eenvoudig voor u te maken, er zijn naar mijn gevoel maar twee economen waar u het werk van moet kennen als u de huidige crisis wilt begrijpen.

Nassim Nicholas Taleb heb ik al vaak besproken. Zijn laatste boek, The Black Swan, beschrijft op briljante wijze de intellectuele fraude achter een aantal vooronderstellingen in de financiële wereld. Als u wilt weten hoe het zover kon komen met de crash in de kwantitatieve hedge funds moet u dat boek eens lezen (voor details over de quants zie mijn blog serie getiteld Miskunde op deze site).

Maar als u dit fenomeen doorhebt bent u nog niet klaar met de huidige crisis. De man die deze keurig heeft voorspeld en van een intellectueel kader heeft voorzien was Hyman Minsky (1919-1996), een Amerikaanse econoom.

Minsky is niet erg bekend maar veel bekender is Charles Kindleberger, een autoriteit op onder andere beurscrashes.
In de vorige crisis ried ik lezers aan vooral geregeld Kindleberger te lezen. Dat kan heel gemakkelijk, u bestelt Manias, panics and crashes op Amazon.

Minsky’s werk heeft Kindleberger beïnvloed.
En niet alleen Kindleberger. Toen ik Kindleberger Minsky Googlede vond ik 12700 referenties.

Van Minsky zijn een paar belangrijke werken niet meer in druk, wat op zichzelf een interessante constatering is.
Ik durf een doos bijzonder goede wijn te wedden dat hij in de komende weken een van de meest geciteerde economen gaat worden, zo goed past zijn model bij de actualiteit.
Jammer dat Minsky, wiens werk nauw verweven was met zijn privé leven, dit niet meer kan meemaken.

Minsky’s theorie is cyclisch en gaat uit van een expanderende economie. Hij onderscheidt drie cycli waarin beleggingen tot stand komen.

De Hedge leners zijn de meest solide beleggers en staan aan het begin van de beleggingscyclus. Zij hebben een volledige hedge, dus ze kunnen zowel de rente als de hoofdsom ten allen tijde terugbetalen.

Naarmate de cyclus vordert komen de Speculatieve leners opdagen. Ze kunnen de rente wel betalen maar hebben liquide financiële markten nodig om hun leningen door te kunnen rollen om te zijner tijd aan hun verplichtingen te kunnen voldoen.

Tenslotte onderscheidt Minsky de zogenaamde Ponzi beleggers. Tja, Ponzi…ik ben altijd verbaasd hoe weinig mensen in Nederland met die naam bekend zijn. Ponzi Scheme is de Amerikaanse naam voor een pyramidespel. René van den Berg, op zijn Goois.
Ik heb ooit als April grap op een website de mogelijkheid geboden om mee te beleggen met een nieuwe fondsbeheerder, Charles Ponzi genaamd. Precies volgens dezelfde methode als die waar Ponzi in 1923 Amerikaanse beleggers oplichtte. Ik kan u vezekeren dat er veel belangstelling voor was.
Ponzi leners hebben noch de middelen om hun rente te betalen noch om de hoofdsom af te lossen.
Dat is wat er net gebeurde met de subprime leningen aan huisbezitters die geen eigen kapitaal hoefden in te brengen.

Ponzi beleggers zijn niet helemaal irrationeel. Zij gaan uit van een verwachte waardestijging van hun bezit.
Ze kunnen dus in de toekomst verkopen en met enige zelfoverschatting kunnen ze straks de rente ook nog betalen.
Kredietverschaffers bieden hen de kredieten aan die nodig zijn, incasseren hun commissie, effectenbanken bundelen die kredieten, kredietbeoordelers zoals Standard & Poors, Moody en Fitch geven op de collectieve bundels ratings af die beter zijn dan op individuele hypotheken en het papier dat aldus gecreëerd is vind haar weg in het financiële systeem.

Als u nu een Aha Erlebnis voelt hoop ik voor u dat het niet is omdat u zich als belegger herkent in de derde categorie.

Maar op dat thema komen we nog terug, in Minsky IIGeen posities

Kon een bank als Washington Mutual kapot gaan ? Misschien wel en dat zou een crash veroorzaakt hebben.
Nu is daar veel minder kans op.
Je ziet ook de dollar meteen weer zakken.

Washington Mutual had een van de hoogste dividenden in de sector. Dat betekent in dit geval dat niemand meer dacht dat zo’n dividend ooit betaald zou worden.
Nu misschien wel. Daarom krijgen we nu vraag in dit soort papier: shorts coveren en nieuwe kopers kopen een hoog renderend aandeel.

De Fed zuigt de cov-lite en PIK leningen uit de markt.Voor wie het niet weet, cov-lite leningen hadden geen covenants en PIK is Pay in Kind.

Maar de groei in de financiële sector is er uit en als ik ergens op moet wedden dan is het op een periode van krimpen. Deze crisis krijgt nog een staartje, in het beste geval.Geen posities

De verlaging van de discount rate van de Fed betekent dat banken en effectenhuizen hun AAA papier kunnen inleveren en daar dollars voor terugkrijgen tegen een bepaald tarief.

Dat is goed voor de liquiditeit van de markt.

Doordat banken en effectenhuizen hun papier kunnen inleveren en daar liquiditeit voor terugkrijgen geeft dat het systeem meer lucht.
Gisteren zagen we op Wall Street al een spectaculaire golf van wat ons short covering leek van de financiële waarden.
Zoals het hoort in zo’n geval waren de grootste dalers van daarvoor de grootste stijgers
Vandaag kunnen we meer van hetzelfde verwachten na deze impuls.

Zoals we hier en elders al een paar keer hebben gezegd, de aandelenmarkt is niet waar de pijn zit maar hij kan daar wel komen. In de economie zit ook geen pijn, maar die kan daar komen.
De pijn zit in de rentemarkten en die krijgen vandaag steun.

Of die steun genoeg is om alle pijn in de rentemarkten te doen verdwijnen lijkt me twijfelachtig, maar laten we het hopen.

De vraag is hoe snel deze injectie is uitgewerkt.
De angst zit er goed in.
Maar de echte economie doet het ook nog goed, kijk naar de erg goede Hewlett Packard resultaten.

Maar al die resultaten van bedrijven zijn lagging indicators.
De oliemarkt is een veel betere barometer, zeker als je de olie-specifieke factoren er uit haalt. Want de oliemarkt geeft de verwachte vraag naar olie aan – tot hier toe kan iedereen het volgen – en als de markt pessimistisch wordt over groei dan zakt die verwachting.
Dus eigenlijk is dure olie leuk om te zien.
Wie, behalve de oliejongens, had dat ooit gedacht ?Geen posities

Anderhalf uur aan de telefoon met een bedrijf dat net een paar honderd miljoen heeft opgehaald aan vers geld. Ze hadden toch een beetje het gevoel dat bij het verlaten van het kasteel de staart van hun paard werd geraakt door het neervallende hek.

Eén van de hedge funds in hun financiering, een van de grote drie in London, haakte af omdat ze verwachtten dat er twee andere fondsen kapot zouden gaan. Er was wat geld nodig om hun activa op te pikken.

De financials stegen hard op Wall Street. Short covering, Bear 13% omhoog, met geruchten dat kopers zich zouden beginnen te manifesteren.

Maar dit hoort bij een bear markt. Gek ook hoe de markt weer precies op -10% van de top eindigde. Toeval of …

Olie en grondstoffen kregen het weer hard te verduren. De verkoopdruk van fondsen, die we in de vorige aflevering aanstipten, is maar één van de oorzaken. Als beleggers massaal de grondstoffen de rug toekeren, dan betekent dat ook dat ze niet meer geloven in groei.
Hebbben we een bodem gezien ?
Dat zou haast te mooi zijn.
En vergeet niet, waarde lezer, dat het niet om de aandelenmarkt gaat. De schade in aandelen is collateral damage. Het gaat om de rentemarkten.
Een sterk verweven financiëel systeem maakt de huidige groei mogelijk. Die zelfde verweving zorgt er ook voor dat het subprime vergif snel door het hele lichaam verspreid wordt.
Door de onzekerheid over de aard en de gevolgen van die besmetting valt de liquiditeit weg en verliezen beleggers vertrouwen in het systeem.
Hoe sneller dat vertrouwen hersteld wordt hoe beter.Geen posities

Toen gisteren de commercial paper markt in de VS kapotging was de paniek compleet en vandaag speelt die film in alle theaters.

Helaas heb ik maar één positief puntje gevonden en dat is dat de Inveztor voorspelling van 15 Augustus perfect is uitgekomen.

Ik heb geen nieuwe voorspelling en u weet waarom, ik maak ze bijna nooit want bijna alle voorspellingen zijn onzin en van wat goed voorspeld is kunnen we een groot deel onder random rangschikken.
Mijn voorspelling in 2000 was de Ides van Maart. Dit jaar was het 15 Augustus en daarvoor heb ik, voor het eerst sinds jaren, iets toegevoegd aan mijn eindejaarsvoorspelling.
Die is tot nu toe elk jaar correct gebleken. Dat hangt voor een groot deel samen met het feit dat ik, heel bescheiden, ieder jaar voorspel dat de markt zal fluctueren en dat de dollar groen zal blijven. Daar had ik dit jaar aan toegevoegd dat er nog maar één ding goedkoop was in deze markt. Volatiliteit. Die is nu enorm omhoog,

Terug naar de ellende om ons heen.
ik heb vaak gewaarschuwd voor de lichtzinnigheid waarmee veel mensen in goudexploratiebedrijfjes stappen. Zelf heb ik een flinke positie in Rainy River en in een paar uranium-en olieexploratiebedrijven. Maar er is een groot verschil met wat ik sommige mensen zie doen.
Die geloven dat die bedrijven echt waarde hebben. Ze hebben speculatieve waarde en daarom koop ik ze.
Maar ze kunnen zo kapot en vanavond zal ik heel kort schetsen waarom ze evengoed straks allemaal waardeloos kunnen worden.
Ook als dat niet gebeurd dan is dit misschien toch een goede les voor een aantal roekeloze particulieren, die blindelings hun goeroes volgen.
Exploratiebedrijven zijn speculatie. Ik ben een speculant. Met een deel van mijn vermogen. Maar ik ben een belegger met de rest.
Natuurlijk, met die speculatie kan je meer verdienen maar wat heb je daar aan als je in een markt zoals deze terecht komt ?
Pijn is goede medicijn.

Nu even iets over waarom die stukken straks allemaal kapot kunnen gaan.
Neem nou een groot specialistisch fonds zoals RAB Capital’s Special Situations fonds,
RAB is een goed bekend staande firma maar denk als u belegger in exploratie aandelen bent even aan het volgende.
RAB is meestal de grootste koper bij emissies van dit soort bedrijven.

Wat gebeurt er bij een crisis ?
Dan verkopen partijen wat ze kunnen verkopen.
Wat gebeurt er wanneer beleggers een verkoop opgeven van hun RAB aandelen.
Dan kan een fonds als RAB maar twee dingen doen. Of ze verkopen die kleine aandelen waar geen markt voor is. De koersen kelderen extra snel. Of ze gooien het fonds dicht.
Dan krijg je natuurlijk een kettingreactie. Dealers weten welke stukken bij RAB zitten en stellen lager maar de particulieren die stukken RAB hebben kunnen ze niet kwijt. Als ze kunnen verkopen ze dus iets anders.
Ook dat is besmetting.
De ellende is nog niet voorbij.Geen posities

Ik schrijf maar zelden over de markt omdat ik er zo weinig aan toe kan voegen en omdat ik er niet voor betaald word. Niet dat u, waarde lezer, niet een inzameling wilt houden waar ik bij voorbaat voor dank, maar omdat ik me er zelf niet mee kan betalen.
Er zijn ook maar weinig marktcommentatoren die ik lees. Eigenijk om dezelfde reden.

Want rekent u maar even mee: het kostbaarste dat ik heb is mijn tijd. Statistisch heb ik minder dan u en hoeveel mij rest weet ik niet. Hoewel ik een meneer rondloopt die hoopt dat het niet lang meer zal duren.

Hoeveel tijd kan ik besteden aan lezen ? Dat hangt een beetje van het weer af en van de drukte. Maar veel is het niet.
Harry Mulisch zegt dat hij niet veel leest omdat hij een schrijver is en niet een lezer.
Ik lees niet veel omdat ik ook nog met andere dingen bezig ben.
Bovendien weet ik niet helemaal zeker of Mulisch wel de waarheid spreekt.

Nu is de markt het moeiljkst te voorspellen. Andere dingen zijn wat eenvoudiger, bedrijven met aandelen, al dan niet genoteerd bijvoorbeeld.

Daarom besteed ik niet veel tijd aan de markt. Vaak heb ik het gevoel dat je de markt bijna net zo goed kunt volgen door alleen de koppen van de kranten te lezen. Wel de goede kranten pakken dan.

Het rare is dat ik weet dat ik als commentator het best gelezen word als ik over de markt schrijf.
En dat terwijl ik bijna nooit voorspellingen doe. En ik weet dat mensen alleen die stukjes lezen vanwege de voorspellingen.
Dat geven ze namelijk zelf zo aan.

Enfin, de laatste echte voorspeliing die ik deed was in 1999 en ik heb hem een paar keer herhaald, in woord en vooral in geschrift, in 2000. Die voorspelling was dat het feest op de Ides van Maart voorbij zou zijn.
Uiteindelijk topte de markt op 17 Maart.

Over de huidige markt heb ik een aantal dagen geleden gezegd dat ik benieuwd was naar wat er op 15 Augustus zou gebeuren.
Dat ben ik nog steeds.
Het is geen voorspelling, ik wil mijn minimalistische trackrecord niet verwateren, maar het is een vraag.
Op de een of andere manier verwacht ik dan slecht nieuws. De datum heb ik gekozen omdat op dat moment beleggers in hedge funds hun verkooporders vaak op moeten geven. Zodra fondsen weten wat ze moeten ophoesten gaan ze verkopen. Dan krijgen we weer een tik. Of er komen data over verzwakking in de VS, waar iedereen terecht bang voor is.

Dat is een reden. Maar er is nog een andere. Deze markt doet me denken aan de herfst van 1939. In tegenstelling tot wat ik wel eens hoor kan ik u verzekeren dat ik toen nog niet geboren was.
In 1939 stonden Frankrijk en Duitsland tegenover elkaar aan de Maginotlinie. De oorlog die voor lange tijd onze maatschappij en cultuur zou beïnvloeden was begonnen maar er werd niet echt gevochten. In Polen wel.
Dat heette toen, in Frankrijk, de “Drôle de Guerre”.
“Drôle” betekent grappig. Maar in deze context betekent het vreemd, ongemakkelijk.
Zo voelt deze markt ook aan.

Er hebben wat slachtingen plaatsgevonden in markten die misschien best groot zijn – de quant markt wordt op $ 200 Miljard geschat- maar dat zijn geen markten die de meeste mensen zien, voelen of volgen. De bondmarkt beleefde een slachting maar niet iedereen wordt daarmee geconfronteerd.
De ABS markt ? De CDO markt ? CLO’s ? Je moet elke keer uitleggen waar het over gaat als je het onderwerp aanroert.
Net Polen.

Wat het meest tot de verbeelding spreekt zijn de huizenmarkten, de aandelenmarkten en valutamarkten.
Valuta is geen probleem, de dollar is al langer zwak en onze euro is sterk. Dat een verzwakkende dollar nare gevolgen kan hebben houdt ons nu niet wakker. Huizenmarkten zijn goed in Europa, buiten Duitsland dan.
Maar ook de aandelenmarkten staan dichter bij hun records dan bij iets anders.
De Financial Times heeft ergens gevonden dat er sinds 1986 als 123 keer afwijkingen van 6% in een maand geweest zijn in de aandelenmarkt dus waar hebben we het over ?

Als mensen zich zo ongemakkelijk voelen dan kan dat maar twee oorzaken hebben.
De eerste, die ik verreweg prefereer, is dat we ons voor niets zorgen maken. De economie loopt overal goed. We zitten in een recordsituatie qua internationale handel. liquiditeit, globalisering en vooral, geld is nog steeds goedkoop.
Niet alleen dat: de Centrale Bankiers weten van wanten, dat hebben ze net laten zien.

Over de tweede oorzaak maak ik me meer zorgen. De afgelopen dagen heb ik veel naar quants geluisterd. Hun wereld is puur rationeel. Ze zijn met stomheid geslagen dat er iets kon gebeuren waardoor hun modellen uit het lood werden geslagen als nooit tevoren. Enfin, erger nog dan de vorige keer. Zie voor een bespreking hiervan de Miskunde blogs op deze site.

Er zijn blijkbaar heel veel mensen die intuïtief aanvoelen dat er iets fout zit. Anders krijg je zo’n stemming niet.
Als dit de “Drôle de Crise” zal blijken te zijn maak ik me toch zorgen.
Intuïtie leer je te respecteren, na een aantal jaren in de markt.
Geen posities

Onze serie over de quant funds is nu voorbij. Toch krijgen we, als gevolg van onze eerder gemanifesteerde nieuwsgierigheid, nog allerlei amusant materiaal binnen.
Misschien zit u zich te vervelen op uw camping of op de Cap d’Antibes.
Daar is het leven te kort voor en zie hier ons bewijs, precies waar u op zat te wachten: de volledige transcriptie van de Goldman conference call van gisteren. Dit is de link naar die fantastische mensen van de Journal: http://interactive.wsj.com/documents/transcript-GS-20070813.pdf.

Goldman stopt $ 3 Miljard in haar Global Equity fonds. Niet om de verliezen van beleggers terug te betalen maar om te laten zien dat ze er vertrouwen in hebben.
Een paar bekende Amerikaanse miljardairs doen mee.

En tot slot nog een aardige anecdote die een andere beheerder me gisteren vertelde. Hij legde uit hoe hij vanaf woensdag vorige week de hefboom op zijn fonds terugbracht, onder hevige verliezen.
Dit is een exteem gediversifiëerd fonds dat duizenden aandelenposities aanhoudt en dus hele manden tegelijk moet kopen of verkopen.
Om zoiets te doen leggen ze zo’n mand bij een broker neer en die neemt het hele verhaal over tegen een courtage van 0,25%.
Hoewel er geen paniek is opgetreden in het systeem, zo hoorden we van verschillende kanten, is de reactie van de brokers een aardige indicatie van de verwarring en radeloosheid die optrad.
De kosten voor dezelfde transactie waren namelijk afgelopen donderdag 20 keer zo hoog als normaal. Het kostte 500 basispunten, 5% dus, om de portefeuille weg te doen.Geen posities

Misschien hebt u zo langzamerhand genoeg van dit thema. Ik in elk geval wel maar ik heb een goed excuus.

Ik moet het niet alleen allemaal begrijpen maar het ook nog eens opschrijven en ik ben met vakantie.
Comes with the territory denken we dan.

De andere reden is dat ik net van twee conference calls afkom en ruim 150 minuten quant jargon heb moeten aanhoren.
De eerste call was met Matthew Rothman van Lehman Brothers. Rothman zit zo’n beetje midden in dit web en heeft relevante ervaring en een uitzicht dat anderen niet hebben.

Samenvattend mogen we blij zijn dat we vorige week allemaal deden wat we deden want als we quant managers waren dan hadden we een heel vervelende week gehad.

Het begon maandag toen een aantal beheerders overal rode lichtjes zal opfloepen en rare pingeltjes begonnen te horen.
Opeens werkte niets meer. Het stuur was kapot. De remmen deden het niet.
Rothman vertelde hoe een manager hem toevertrouwde dat maandag de ergste dag van zijn carrière was.
Dinsdag had hij hem weer aan de lijn en toen vertelde dezelfde meneer hem dat die dag nog veel erger was.
Woensdag belde hij om te vertellen dat vergeleken bij die dag maandag nog een wandelingetje in het park bleek.
Woensdag vond uiteindelijk het hoogtepunt van deze crisis plaats, donderdag duurde het voort en vrijdag veranderde de markt van richting en waren er weer normalere verbanden tussen de verschillende factoren.

De consensus is dat deze crisis ontstond toen een aantal grote zogenaamde multi-strategie fondsen hun posities begonnen af te bouwen omdat ze verliezen hadden in hun obligatie posities.Die verliezen waren veroorzaakt door de subprime ellende en we gaan nu zien hoe dit een heel andere categorie beleggers op raadselachtige wijze besmette.

De quant fondsen spelen vaste relaties tussen allerlei marktfactoren uit via computermodellen. Toen die relaties opeens afgelopen maandag niet meer functioneerden begreep niemand wat er aan de hand was. De eerste lucide analyse die wij zelf zagen dateert van woensdagavond en werd vrijdag gepubliceerd. Zo’n document moet immers eerst langs compliance.

De multi-strategie fondsen hadden verliezen in hun obligaties en besloten om te verkopen wat ze konden verkopen. Hun aandelen dus. Maar een hedge fund is een hedge fund en wat doen hedge funds ? Precies, die hedgen. Dus was het niet voldoende de longs op te ruimen, de shorts moesten ook worden teruggekocht.

En zo kon het gebeuren dat de quant managers hun shorts zagen stijgen en hun longs tegelijk zagen dalen.
We zullen u niet vermoeien met teveel techniek en met jargon, maar factoren zoals Prijs ten opzichte van Boekwaarde zagen een stijging van 50% van hun verliezen en Prijs Momentum zelfs 70%.
De beheerders zaten op een fiets die ze niet meer konden besturen.

Goldman legde in hun buitengewone conference call van vandaag uit hoe een van hun fondsen, het GEO fonds, snel 75% van de hefboom terugbracht. Want vergeet niet dat quants, die op kleine winsten azen, wel uitgaan van een hoge mate van zekerheid van die kleine winsten. Daarom gebruiken ze een hefboom en spelen dus met geleend geld.
Dat gaat meestal goed, maar nu ging het fout en werden de verliezen alleen maar groter.

Terugkijkend denkt men nu dat de verschillende fondsstrategieën teveel met elkaar correlleerden. De spelers denken ook dat hun risicomodellen deze buitengewone gebeurtenis gemist hebben.

En de consensus is dat de tsunami onder de quantfondsen misschien wel over is, maar dat in de obligatiemarkt er nog allerlei slecht nieuws aan kan komen.

Het goede nieuws is dat de quants het overleefd hebben, zonder hulp van de Fed, op eigen kracht. Dat komt volgens Rothman omdat de spelers zich gedisciplineerd en professioneel hebben opgesteld en rustig hun trades hebben verwerkt.

Misschien. Maar voor ons staat het vast dat de quant sector nu ter discussie staat en dat er heel wat uitgelegd moet worden. Niet alleen door beheerders die in twee weken 30% zakten maar ook door Fund of Funds die het in een aantal gevallen niet veel beter deden.
Er vallen elk jaar ongeveer 8% van de hedge funds om, of ze stoppen er gewoon mee.
Dit jaar zou dat percentage wel eens wat hoger kunnen liggen.Geen posities