Rainy River

Wij schrijven in op de emissie van Rainy River voor 100.000 aandelen. Dat lijkt veel maar het aandeel kost C$ 2,15 en de Canadese dollar is goedkoper dan de Amerikaanse. Rainy River was op 1 maart in Amsterdam. CEO Nelson Baker presenteerde het bedrijf.
Baker is geoloog, Rainy River is een goudbedrijf, een bedrijf dat nog zoekt. Conservatieve beleggers moeten zich nooit met zo’n aandeel inlaten. Het bedrijf geeft alleen maar cash uit. U hebt niets om op terug te vallen. U kunt al uw geld kwijtraken. En Canadese promotors van deze aandelen zijn vaak schurken.
Afblijven dus.

Wij gaan er zelf wel wat in doen. Beter nog, we hebben het aandeel al sinds een maand of iets langer, gekocht op C$1,25. Toen zakte het prompt. Zo hoort het ook denken we dan. Op 1 maart stond het aandeel rond de C$1,20 en gisteren sloot het op C$2,40.

rainy river

Voordat u ons nu aanraadt om de helft te verkopen, in onze handjes te klappen en de rest als een Vrije Rit te beschouwen, gaan we terug naar 1 maart.
Baker, die veel van de 18 aanwezigen nieuwsgierig maakte naar het adres van zijn kleermaker, gaf aan dat zijn boormonsters aantoonden dat het bedrijf minstens 1 miljoen oz. goud heeft, in vrij hoge concentraties. Maar, zo vertelde hij ook, er werd nog driftig proef geboord en hij hoopte op een vondst van 5 miljoen oz.

Wat de aanwezigen nieuwsgierig maakte naar het adres van zijn kleermaker was niet de stof van zijn pak maar de snit. Het pak zag eruit alsof het gewoon wol was, niet polyester, maar we weten het niet zeker. Wat wel duidelijk was, was dat Baker uit Canada was gekomen met slechts één pak. Wat wij ook konden zien was dat dit pak vintage was, althans, het dateerde van voor de vorming van Baker’s buikpartij.

Het leek ons alsof Baker niet alleen bezig was met proefboringen maar ook met een reistest voor dit pak. Kon het tegen een douche en vervolgens aanhouden in bed?
En hoeveel nachten achter elkaar ?
Wij sloten een weddenschap af op drie nachten, met een bankier die naast ons zat.

Omdat wij de aandelen al hadden waren wij geïnteresseerd in de presentatie. Vijf miljoen oz betekent een vermenigvuldiging met $ 100 à $125. En dat zijn dat US dollars, niet die zachte Canadese dingen.
We komen dan op een marktwaarde voor het bedrijf van C$ 720 miljoen. De marktwaarde nu is slechts C$ 75 miljoen. Een potentiële tenbagger dus.
U weet, als u er ooit één hebt gehad, wat een tenbagger is. De term is van Peter Lynch, de legendarische belegger. Een tenbagger gaat tien keer over de kop.
Tenbaggers zijn goed voor uw portefeuille, hoe meer u er hebt, hoe beter die loopt.
Het is net zoals met goud. Je moet ze alleen wel kunnen vinden. Goud ook, en Rainy River lijkt wat vorderingen te maken.

Er kwamen na de lunch in Amsterdam wat berichten los. Ten eerste kwamen er wat boorresultaten die meer zicht gaven op de 5 miljoen oz. Ten tweede werd Mark See benoemd tot commissaris. We kennen Mark See goed van het Rock Well project, een oliewinningsproject dat nog in privé handen is (full disclosure: ondertekende is aandeelhouder van dit oliebedrijf).
Vervolgens kwamen er begin deze week nog wat resultaten van diepere boringen die ook suggereren dat daar goud zit.

De emissie, C$ 6 miljoen groot, dient er dan ook toe om nieuwe boorplatforms erbij te halen en om wat airborne surveys te doen. Er moet ook wat dieper geboord worden want in het laatste persbericht van Rainy River kunnen we lezen dat Baker, die bekend staat als een eerste klas geoloog, anders kon hij zich immers zo’n pak niet veroorloven, denkt dat hoe dieper hij boort, hoe hoger de goudgraad zal zijn.

Terugvertaald in normaal Nederlands betekent dit dat de hoop op een grote goudvondst steeds toeneemt.
Maar het blijft hoop, dus daarom moet u uitkijken.
Er is altijd een risico dat zo’n bedrijf een meneer laat opdraven in een dermate a-commerciële kledij, dat iedereen hem bloedserieus neemt en hem niet tot enig kwaad in staat acht.
Wij denken dat Baker goed gemotiveerd is en weet waar hij het over heeft.
Hij wil een grote mijn ontdekken. Zijn vader deed dat voor hem. Hij was de geoloog die de Hemlo-mijn ontdekte. Hemlo is het succesverhaal van Ontario, werd ontdekt in 1979, produceerde vanaf 1985, en leverde 6 miljoen oz goud op.

Dit is een soort Moby Dick verhaal, zij het dan dat Nelson’s zoon Brad nog leeft. Hij doet de Investor Relations van dit bedrijf.

Mocht onverhoopt alles goed gaan dan zien we de toekomst van dit aandeel als volgt.
Baker boort door en vindt nog meer goud dan de 5 miljoen oz die hij nu denkt te hebben.
Het dubbele? Het vierdubbele? De goudconcentratie is erg hoog lijkt ons, maar, zo horen we u nu al denken, wat weten wij nu van goud? Niets, dat geven we graag toe. Daar hebben we Middelkoop voor, die weet er namelijk echt wat van.

U kunt via reacties op de column van Middelkoop, onze goudexpert, vragen zijn mening te geven. Klik daarvoor hier.
Wedden dat hij ook enthousiast is?

Alleen dat pak zit ons dwars.

Michael Kraland


Michael Kraland is columnist bij Inveztor. Prive is hij long in Long Rainy River.

Update PolderPortefeuille

Arcadis maakte onlangs uitstekende jaarcijfers bekend (klik hier). Het aandeel is nog altijd niet duur en wij hebben vanochtend 2.000 stukken opgenomen in de PolderPortefeuille.

Voor een overzicht van de PolderPortefeuille open onderstaand PDF.


Michael Kraland is columnist bij Inveztor. Hij heeft prive geen positie in Arcadis.

Martin Crum is redacteur bij Inveztor. Hij had op het moment van publiceren een longpositie in Arcadis.

Water in het gas (II)

« Il y a de l’eau dans le gaz »
Franse uitdrukking : “daar komt gedonder van”

We hebben een geweldige meedenker op deze site en deze stukjes over de nutsbedrijven zijn dan ook bedoeld als hulde aan fff. Hij is hier de belegger die er het meest van weet en we wachten dan ook op zijn commentaar.
In dit stuk willen we wat achtergrond geven en zo uitleggen waarom we denken hoe het gaat lopen.

Eerst wat geschiedenis. Dankzij een centralistische regeringscultuur gekoppeld aan een unieke ingenieurscultuur had Frankrijk ooit twee grote waterbedrijven. Gemeentes aten uit hun hand, enveloppen werden onder de tafel geschoven en iedereen was blij en corrupt.
Opeens bleek dat hun businessmodel vrij uniek was, dat er behoefte was aan schaal in de wereld en de waterbedrijven, de Générale des Eaux en de Lyonnaise des Eaux, gingen uitbreiden in het buitenland.

Maître du Monde
De Générale des Eaux was een conglomeraat dat onder leiding van Guy Dejouany overal zijn vingers in had. Maar een ambitieuze Lazard-bankier nam het roer over van Dejouany. Het conglomeraat werd opgeruimd. Duf en ouderwets en het zorgde voor een discount. Waterbedrijf ? Ook duf, wegdoen dus en dat werd Veolia. De rest van de Générale des Eaux was inmiddels Vivendi Universal geworden, sinds deze week weer gewoon Vivendi en de bankier was Jean-Marie Messier, bijgenaamd J5M (Jean-Marie Messier, Moi Maître du Monde). Hoogmoed kwam voor de val.

De Lyonnaise, onder leiding van Jérôme Monod, een Gaullist, fuseerde met Suez, die actief was in banken (Indosuez) en als nutsbedrijf. Suez doet ook in gas en nam in België het nutsbedrijf Electrabel over, parel van de beurs van Brussel. De Belgen hebben er nog steeds de smoor over in. De Belgische tycoon Albert Frère is hier een meesterlijke belegger achter de schermen, actief bij Bertelsmann, met LVMH-grootaandeelhouder Bernard Arnault in topchâteaux Yquem en Cheval Blanc, grootaandeelhouder van Groupe Bruxelles Lambert en onlangs de man die de Taittinger-familie haar eigen bedrijf, de Société du Louvre, dwong te verkopen.
Jérôme Monod verliet het bedrijf en werd de éminence grise van President Chirac en de grote pleitbezorger van de voorgenomen fusie.
Suez raakte in gesprek met Gaz de France (GdF), al drie jaar geleden.

Rood monster
Gaz de France maakte toen nog onderdeel uit van EdF/GdF (Electricité de France/Gaz de France), de nationale nutsmastodont.
Een groot probleem van de huidige Franse regering is hoe ze greep kan krijgen op zo’n monster, dat geregeld staakt, ondanks de beste arbeidsvoorwaarden die we ons kunnen voorstellen. Dankzij actie van De Gaulle, die vlak na de oorlog bang was voor een communistische staatsgreep, werd het personeel zoet gehouden met de beste primaire en vooral secundaire arbeidsvoorwaarden. Daarbij kwam een subsidie van 1% van de omzet voor de personeelsvereniging die uitgroeide tot een bedrijf met 3000 werknemers en een bolwerk van communistische corruptie is.
Het zou niet fair zijn alleen de Gaullisten hiervan te beschuldigen.

Na veel stakingen is de huidige regering er inmiddels in geslaagd om GdF en EdF te ontvlechten. Enfin, er zijn nog 55.000 mensen die voor beide bedrijven werken, maar wie daarop let is een kniesoor. GdF kwam succesvol naar de beurs, maar middels een wet kondigde de Franse regering aan dat 70% van het bedrijf in overheidshanden zou blijven. Dat was om de vakbonden te vriend te houden. EdF kwam eind vorig jaar naar de beurs en eigenlijk mislukte die beursgang want de koers bleef lang op € 32 hangen. Nu is het aandeel hot, om precies dezelfde redenen die beleggers aanvoerden om hun afwijzing van EdF te rechtvaardigen. Voor een eerdere column hierover (Electric Ladyland) klik hier.

Inmiddels is Pierre Gadonneix, de baas van GdF, nu baas van EdF. Hij was al een jaar of drie in gesprek met Gerard Mestrallet, de baas van Suez. Drie jaar geleden was Suez in levensgevaar, nu gaat het bedrijf, na een lange herstructurering, weer goed en wil iedereen het aandeel hebben.

Grazie
Enel kondigde keurig van te voren aan dat ze Suez wilde kopen. Premier Berlusconi belde zelfs, zo horen we, met premier De Villepin.
Het is natuurlijk een beetje naïef om, als je een bank wilt overvallen, eerst even te bellen. Maar ja, als je het niet doet, zoals meneer Mittal, dan krijg je allemaal nare opmerkingen, die nog maar nét door de beugel kunnen. Of nét niet.

Enel belde, want EdF had eerder in Italië Montedison gekocht. Ook daar werd het één en ander geroepen, maar de Italianen en Fransen spraken af dat er voortaan reciprociteit zou zijn. EdF is nu actief in Italïë, maar Enel niet in Frankrijk.

Voor de Franse regering is de weekendfusie een goede zet. Alle vriendjes, Suez, GdF en EdF worden beschermd en de vakbonden worden verzwakt. Die roepen dan ook dat dit een verkapte privatisering van GdF is. Dat is het ook, goed gezien.
De staat kan nooit die 70% houden, dat staat vast, of ze moeten er een gasfabriek van maken. Een gasfabriek ‘Usine à Gaz” is in Frankrijk synoniem met een bord spaghetti, qua structuur dan.

Wie wordt er dan benadeeld ?
Het is natuurlijk niet erg netjes tegenover Enel.
Het is ook niet erg netjes tegenover aandeelhouders van Suez, die een hoger bod hadden verwacht.
Het is ook niet erg Europees, maar wel erg chauvinistisch. Kijk eens aan, Chauvin, soldaat van Napoleon, weer een Frans woord.
Net zoals electricien.
En blamage.

Michael Kraland


Michael Kraland is columnist bij Inveztor. Hij heeft geen positie in de besproken fondsen.

Water in het gas (I)

De afgelopen tien dagen is er veel gebeurd op het gebied van nutsbedrijven, economisch patriottisme en fusie- en overname-activiteit.
De Duitsers van Eon kondigden aan dat ze het Spaanse Endesa wilden overnemen. De Italianen van Enel hadden al aangekondigd dat ze belangstelling hadden voor Suez. Hé, denken sommigen nu, raar dat ze dat zo laten weten.
Tijdens het laatste weekend van februari toverde de Franse regering een oplossing uit de hoed die voor voorpaginanieuws zorgde: Suez gaat fuseren met Gaz de France, het Franse gasbedrijf. Suez is het tweede waterbedrijf in de wereld en is elektriciteitsbedrijf nummer één in België met Electrabel.

Tegelijkertijd heerst er vogelgriep in Frankrijk en dat gaat ook een rol spelen. Vogelgriep krijg je niet van het eten van kip, want anders hadden we na de recente demonstraties op dit gebied door Franse staats- en regeringshoofden op een frisse politieke wind kunnen rekenen. Temeer daar het hoofd van de oppositie ook flink toehapte op de jaarlijkse Landbouwbeurs, die overigens slecht bezocht werd. Nee, wij doelen op wat er morgen gaat gebeuren. Dan heeft Enel een bestuursvergadering. Uit de markt horen we dat Enel, een energiebedrijf dat hoofdzakelijk binnen Italië actief is, druk bezig is om tussen de 40 en de 60 miljard euro op te halen. Dat is meer dan genoeg om een tegenbod op Suez uit te brengen.

Maar de Franse politieke kaste heeft zich achter de Suez en Gaz de France deal geschaard. Niet heel gemakkelijk en vanzelf, maar toch, en we komen straks terug op de reden hiervoor.
De kans is dus groot dat Enel morgen een knuppel van minimaal 40 miljard euro in het Franse hoenderhok gooit. Omdat er daar nu al een tijdje wordt opgehokt, kunt u er verzekerd van zijn dat er heel wat veren in het rond gaan vliegen, wat weer gevaarlijk is voor de volksgezondheid. Want van die veren krijg je het.
Tegelijkertijd is Charlie McCreevy, Bolkestein’s opvolger in de Europese Commissie, aan het bekijken of de Fransen niet tegen de Europese regels zondigen met hun Gaz de France deal.
Dit wordt dus très désordre.

Om te begrijpen wat hier gaat gebeuren gaan we u wat achtergrond geven, maar eerst laten we Martin Crum uitleggen hoe de aandelen in kwestie erbij liggen.
Want wat moet u hebben?
Suez? Het water -en elektriciteitsbedrijf is een prooi en was al sterk in herstel voordat de manoeuvres begonnen.
Veolia? Dat is het andere waterbedrijf, ook actief in milieuzaken. Zit ook in een goede trend. Enel wilde Veolia inschakelen om het waterbedrijf van Suez buiten Frankrijk over te nemen. Perfecte fit voor Veolia, een droom voor topman Henri Proglio. Maar Veolia haakte af en Proglio reageerde nijdig. Waarom zien we later.
Of moet u Gaz de France (GdF) hebben? Of Electricité de France (EdF), het communistisch-corporatistische bastion, hoeksteen van het onwrikbare verzet tegen privatisering en verandering, de mensen die Bolkestein’s elektriciteit afsloten, met de grootste headcount van alle elektriciens van Europa?

Michael Kraland

Michael Kraland is columnist bij Inveztor. Prive geen positie in besproken fondsen.


Technische analyse van EdF, GdF, Suez en Veolia:

GdF: € 29,20 market cap: € 29 miljard
big.chart_gdf

GdF heeft pas beursnotering sinds afgelopen zomer. Dat maakt de periode voor wat betreft het TA-plaatje eigenlijk wat te kort. Goed te zien is echter wel dat een daling tot eind 2005 werd vervolgd met een sterke koerssprong. Met name eind februari, begin maart is sprake van sterk verhoogde activiteit (zie volumes), terwijl de koers daarbij een enorme eenmalige piek laat zien. Deze werd opgevolgd door een zogeheten “blow-off.” De trend is opwaarts gericht, maar het aandeel zal moeite hebben weer boven de € 30 te komen. Er vindt momenteel duidelijk topvorming plaats rond de € 29,50. Steun mag verwacht worden bij € 28 respectievelijk € 26,80.

Suez: € 32,80 market cap: € 33 miljard
big.chart_suez

Het TA-beeld van Suez laat een heel wat overtuigender chart zien dan die van GdF. Tot aan november was sprake van een neutrale trend, waarbij het aandeel stabiel rond de € 22 noteerde. Hierna volgde een sterke rally onder redelijke handelsvolumes tot uiteindelijk rond de € 30,50. Daar vond enige topvorming plaats, met een wat afbrokkelende koers tot gevolg. De rally daarna verraste enigszins, maar dient uiterst serieus genomen te worden gezien de bijzonder hoge handelsvolumes. Een nieuwe, hogere top is gezet (€ 34), waarna een rondje winstnemingen optrad tot circa € 32. Het lijkt een kwestie van tijd voor Suez wederom een hogere top zal neerzetten, vermoedelijk rond de € 36,50. Uit TA-oogpunt een geheide koopkandidaat.

EdF: € 43,02 market cap: € 81 miljard
big.chart_edf

De koersgeschiedenis van EdF is nog korter dan het eerder besproken GdF. Toch vallen er wel wat relevante zaken te zeggen al. Zo heeft rond de beursintroductie duidelijk distributie plaatsgevonden (hoge handelsvolumes met een stabiele koers). De kopers rond die tijd hebben veel plezier van het aandeel. Een stijging van circa 50% binnen drie maanden is uitzonderlijk. Deze is goed zichtbaar in de scherpe stijgingshoek van het aandeel. Een top is neergezet rond de € 47,50, waarna een afkoelingsfase optrad tot heden € 42. Steun van enige importantie ligt rond de € 40. Gezien de korte beursnotering mag hieraan echter niet al teveel waarde worden gehecht. Een verdere daling tot € 36-€38 kan niet uitgesloten worden, temeer daar de explosieve stijging onvoldoende werd ondersteund door sterk oplopende handelsvolumes.

Veolia: € 44,01 market cap: € 17,6 miljard
big.chart_veolia

Het aandeel Veolia ligt er charttechnisch uitermate fraai bij. Een jaar geleden noteerde het fonds nog rond de € 25. Inmiddels is er sprake van koersen rond de € 45. De sterke uptrend is geen moment in gevaar geweest, terwijl de handelsvolumes het gehele jaar goed waren. Er heeft recent enige topvorming rond de € 46 plaatsgevonden, hetgeen enige verkoopdruk opleverde. De trend is your friend en deze is bij Veolia sterk opwaarts gericht, zonder extreme pieken of dalen. Het lijkt dan ook slechts een kwestie van tijd voor er een nieuwe, hogere top zal worden gevormd. De lijntjes doortrekkend ligt € 48,50 het meest voor de hand voor de korte termijn. Koopwaardig.

Martin Crum

Martin Crum is redacteur bij Inveztor. Hij had op het moment van publiceren geen positie in besproken fondsen


Wet matig

Oplettende lezers hadden op 18 Mei jl onze bijdrage over MG International (www.quotenet.nl) gelezen en waren dan ook niet verbaasd toen het bedrijf een omzetgroei van 400% bekendmaakte. De koers steeg daarop 25%.
MG International maakt alarmsystemen voor zwembaden in La Ciotat, bij Marseille. Een Franse wet verplicht zwembadeigenaars vanaf dit jaar een hek om hun zwembad te zetten, om te voorkomen dat kleine kinderen verdrinken.
Althans, dat was de bedoeling. En Frankrijk is het enige land met zo’n wet. Only in France. In andere landen letten ouders zelf op hun kinderen.
MG speelde hier handig op in. Wie namelijk een MG alarmsysteem installeert, dat aan de eisen voldoet en dus op 220 punten is getest, hoeft geen oerlelijk hek neer te zetten en is goedkoper uit dan met een bedekking.
Radeloze en kansarme inbrekers, die geen andere keuze hebben dan bij zo min mogelijk maanlicht te opereren, kunnen dus in uw zwembad blijven vallen. Veel kansarmen hebben niet de gelegenheid gehad om in hun jeugd te leren zwemmen. Geen zeilschool, geen St Tropez en zelfs geen Sportfondsenbad. Zij kunnen dus verdrinken, terwijl u in Nederland niet gestoord wordt door het alarm in uw Franse zomerhuis. Wel verdient het aanbeveling om, wanneer u in de zomer uw huis betrekt, de door de warmte opgezwollen lichamen van uw inbrekers uit het zwembad te verwijderen voordat u uw gasten laat baden.
Wel blijft dan de problematiek van de verversing van uw water. Frankrijk kent grote droogte en in de meeste Zuidelijke departementen is het verboden om in hartje zomer uw zwembad te vullen.
Voorwaar, een wet met onverwachte consequenties.
Voor MG International verwachten wij opnieuw een sterke stijging van de omzet en ook van de winst. Wij hebben namelijk zelf nog geen zwembadbescherming, onze buren ook niet en we zijn wel van plan een Aquasensor of Sirena systeem te installeren. Voor € 550 conformeren wij ons graag aan de wet. Arme cambrioleurs.

Michael Kraland


Michael Kraland is columnist bij Inveztor. Prive long in MG international.

Open onderstaand PDF voor de PolderPortefeuille

Hedge Fund Gate

Inschrijven in een hedge fund is op zich niet moeilijk en het verkopen van stukken ook niet. De regel is dat beleggers maandelijks kunnen toe-en uittreden, tegen de netto vermogenswaarde, meestal afgekort als NAV, voor net asset value.

Het wordt gecompliceerder wanneer fondsen het zelf moeilijk gaan maken.
We kunnen twee gevallen onderscheiden: fondsen die daar een goede reden voor hebben en fondsen die dat niet hebben.

Beleggers belangen
Fondsen die een goede reden hebben om de uittredingstermijn te verlengen beleggen vaak in minder liquide of zeer complexe instrumenten.
De belegger moet zich dan even inleven in de positie van de beheerder. Als die beheerder zich deontologisch zuiver opstelt, zal hij proberen zijn fonds zo te organiseren dat het gedrag van beleggers die willen uitstappen niet het belang van de overgebleven beleggers schaadt.
Dat lijkt ons niet meer dan terecht. Als één belegger om voor hem moverende redenen uit wil stappen en we hebben te maken met een fonds dat in illiquide instrumenten belegt, dan moet er opeens iets verkocht worden tegen een prijs die voor de overgebleven beleggers wel eens slecht kan uitpakken.
Denk aan fondsen die beleggen in zogenaamde Distressed Securities: obligaties van bedrijven die in moeilijkheden zijn en niet of nauwelijks meer ter beurze verhandeld kunnen worden.
Zodra een concurrent doorkrijgt dat het hier om een gedwongen verkoop gaat, kunnen andere fondsen proberen hier voordeel te behalen. Ondanks de aanwezigheid van meer dan 8700 fondsen zijn de meeste deelmarkten vrij klein en kennen de spelers elkaar. Hedge funds gedragen zich dan als haaien en dat is ook hun plicht: ze proberen voordeel te behalen voor hun beleggers.
Een beheerder van een fonds dat in illiquide middelen belegt zal dus andere uittredingsvoorwaarden hanteren. Dat kan variëren van eens per kwartaal tot eens per jaar en er zijn zelfs fondsen die het zich kunnen permitteren om beleggers voor meerdere jaren vast te leggen.

Onderhandelen
Het is altijd een kwestie van onderhandelen. Een fonds met hoge winstverwachtingen en grote belangstelling van beleggers kan er meer uitslepen bij beleggers dan een fonds met minder reputatie.
We zien het afgelopen jaar steeds meer hedge funds die zich op het terrein van durfkapitalisten begeven. Durfkapitalisten, op hun beurt, begeven zich op het terrein van hedge funds, maar hun cliënten zijn gewend aan illiquiditeit. Acht jaar vastzitten is in die sector de norm.

Wat nieuw is, is de verwerpelijke trend waar hedge funds beleggers vasthouden om meer honoraria te verdienen. Ook als beleggers daar geen zin in hebben en het niet noodzakelijk is.
De enige conditie die nodig is om dit gedaan te krijgen is dat de regels duidelijk in het prospectus moeten staan.

Vorig jaar zagen we dit gebeuren bij een fonds, waarvan we de naam hier achterwege zullen laten.
De beheerder had net een briljant eerste jaar achter de rug, met 11 winnende maanden. Maar 2005 liep minder goed en de ene verliezende maand volgde de andere.
Er was duidelijk iets mis, want het betrof hier een fonds dat belegde in Europese mid-caps. Die markt liep het afgelopen jaar uitstekend.
De beheerder had eerder aangekondigd bij € 300 miljoen belegd vermogen tot sluiting voor nieuwe beleggers over te gaan. Daar was echter geen sprake van, het fonds liep zonder enige moeite vol tot rond de € 450 miljoen. Niet alleen was het fonds aanzienlijk groter geworden, maar de beheerder bleek een enigszins rigide definitie van zijn longs en shorts toe te passen, zo bleek ons na geregeld bezoek, na een aantal interviews en na onderzoek van een aantal posities in de portefeuille en de redenen tot mutatie.

In juli en augustus begon een aantal beleggers in onze omgeving dat door te krijgen en stuurde een verkooporder in. Helaas had de beheerder geprofiteerd van de gunstige periode die hier aan vooraf ging. Hij had de voorwaarden voor uittreding veranderd. Beleggers konden er pas per 31 december uit.

Rigiditeit rendeert
We spraken met de beheerder en vroegen hem waarom hij zo’n rigide beleid voerde. Zijn mid-cap longs en zijn big-cap shorts waren liquide, vrijwel alle posities konden in een paar dagen geliquideerd worden. Niet alleen was dat de situatie, het was ook de opzet van het fonds. Eventueel had een moeilijke markt roet in het eten kunnen gooien, maar dat was niet het geval, integendeel. Oktober daargelaten werd de markt alleen maar meer liquide. Beleggers konden er gemakkelijk uit. Helaas, de beheerder stelde zich puur formeel op. Hij stond op zijn strepen. Voor één of twee namen konden we nog over een betere termijn onderhandelen, maar de echte verrassing kwam in december.

Barbaren aan de poort
Per aangetekende brief kregen de uittredende beleggers te horen dat de beheerder een zogenaamde Redemption Gate had ingesteld.
Kijk eens aan, iets nieuws. Wij zochten het op in het prospectus en inderdaad, in het geval van grote verkoopdruk, voor meer dan 15% van het kapitaal, stond het de beheerder vrij om de verkooporders niet uit te voeren, althans niet voor meer dan die 15%. Veel fondsen hebben zo’n bepaling en op zich is daar niets verkeerd aan. Wij belden nog eens met de beheerder. Het was toch duidelijk dat de mid-cap posities gemakkelijk verkocht hadden kunnen worden tussen de zomer en kerstmis, zonder enige schade voor bestaande beleggers. Integendeel, gezien de resultaten van het fonds gedurende de rest van het jaar was dit voordelig geweest voor iedereen.
Niets belette de beheerder om maandelijkse uitkeringen te doen aan beleggers die daarom vroegen. Niets let een beheerder om soepel om te springen met zijn prospectus. De eventuele schade aan zittende beleggers werd hier als een excuus gebruikt om beleggers langer vast te houden.
De situatie in dit fonds is nu dat beleggers die in de zomer van 2005 wilden uittreden een derde van hun vermogen terugkrijgen in januari 2006. Dat betekent dat de verkoopdruk erg groot was. De volgende uittredingsdatum is een kwartaal later. Als er niets verandert krijgen ze dan weer een derde aan het eind van het tweede kwartaal en eind september zijn ze van hun beheerder verlost.

Offshore
Wie denkt dat dit komt doordat hedge funds vooral offshore opereren vergist zich. Het betreffende fonds doet dat wel, maar alles stond keurig in het aangepaste prospectus. Die aanpassing vond plaats toen het heel goed ging met het fonds en beleggers protesteerden niet. Integendeel, ze waren blij een plaatsje te hebben in een succesvol fonds dat ging sluiten voor nieuwe beleggers.
Als dit fonds in Nederland onder toezicht had geopereerd was er niets wezenlijks veranderd. In Nederland mag praktisch alles zolang het maar in het prospectus staat.
We hopen in de komende weken met een verhaal te komen dat dit feit illustreert.

Goede wil
Het kan echter ook anders. Wij belden met de beheerder van een ander fonds.
Zijn politiek is om beleggers die weg willen direct te laten vertrekken als er liquide middelen voorradig zijn.
Hij heeft ook bepalingen in zijn prospectus die veel stringenter zijn maar past die alleen toe als hij niet anders kan.

Reputatie
Beleggers kunnen niet veel tegen dit soort situaties doen.
Eén mogelijkheid is om dit soort condities te weigeren. Dat kan alleen als de belegger voor de beheerder belangrijk is. Vaak kan, als de beheerder tenminste te goeder trouw is, via een side letter bereikt worden dat er andere condities worden toegepast.
De beheerder heeft nu bereikt dat hij zijn beleggers tegen hun wil tot een jaar langer binnen houdt. Als klant is hij ze natuurlijk voor altijd kwijt. De kleine wereld van Europese mid-cap fondsen is nu een stuk minder klein dan een paar jaar geleden, dus met een beetje geluk kan hij de slechte reputatie die hij hier oploopt in de toekomst oppoetsen. Beleggers hebben een kort geheugen wanneer beheerders het opeens weer heel goed doen en dreigen met sluiting.

Michael Kraland


Michael Kraland is columnist bij Inveztor.



Dit artikel verscheen afgelopen donderdag in onze eerste Nieuwsbrief Hedge Funds. Deze brief wordt toegestuurd aan alle vrienden en relaties van Inveztor. Als u in de toekomst de nieuwsbrief wilt ontvangen, meld u dan hier aan.

Register Accountants

Afgelopen maand liep de registratie periode van de Securities and Exchange Commission (SEC) voor hedge funds af. De SEC is de Amerikaanse beurswaakhond. De AFM onderzoekt de sector in Nederland, waar registratie voor on-shore fondsen verplicht is. De AFM kijkt ook naar Fund of Fund (FoF) beheerders. Onlangs kwam een rapport naar buiten waarin de AFM kritiek uitoefende op de competentie van deze beheerders. Nu onderzoekt de AFM hoe FoF’s er zeker van kunnen zijn dat de onderliggende hedge funds in hun portefeuille betrouwbaar zijn, of ze goed rapporteren en of ze hun onderliggende effecten juist waarderen.

De reden waarom de SEC hedge funds registreert is, naar onze mening, heel eenvoudig. De meeste hedge funds zijn off-shore maar de managers zitten gewoon in New York, Boston of in Connecticut. Die managers zijn dan adviseurs van een fonds dat gedomicilieerd is op de Kaaiman Eilanden of op de Maagdeneilanden. Die eilanden heten natuurlijk niet zo vanwege die hedge funds. Vroeger, nog voor er hedge funds waren, heetten ze ook al zo. U moet dus niet alle prospectussen van uw fondsen af gaan drukken om de Kaaiman fondsen te verkopen en de Maagdeneiland fondsen te houden. Wat de AFM op dit gebied gaat doen weten we nog niet. Wij denken dat ze beide domicilies als even erg anathema beschouwen.

Ons oog viel vanochtend op vier illustraties van dit thema die wij graag vermelden om aan te tonen hoe moeilijk en verwarrend deze materie is.

Engelse hedge fund managers, die zich eerst enthousiast door de SEC lieten registreren, proberen daar nu onderuit te komen. Een Amerikaanse hedge fund manager, ooit enthousiast geregistreerd, kreeg een SEC onderzoekje. Er was niets fout, het onderzoek was gewoon routine. Alleen de rekening van de advocaat viel wat tegen: $ 10 miljoen. Dit hedge fund is nu aanzienlijk minder enthousiast over registratie.
Barton Biggs, jarenlang de vermaarde strateeg van Morgan Stanley, begenadigd financieel auteur en tegenwoordig werkzaam bij zijn eigen hedge fund, Traxis, gaf zijn mening over registratie, in een interview met TheStreet.com. Biggs is positief, omdat de verplichtingen en de daarmee samenhangende administratie licht zijn. Hij vindt het ook goed omdat op deze manier beunhazen buiten de deur worden gehouden.

Sir Howard Davies, voormalig voorzitter van de Financial Services Authority en tegenwoordig aan het hoofd van de London School of Economics, verklaart dat de SEC geen idee heeft waar ze mee bezig zijn. Hij is tegen registratie, die niet alleen verplicht is voor Amerikaanse fondsen maar ook voor Europese fondsen die Amerikaanse beleggers hebben geaccepteerd.

Wat de AFM gaat doen weten we nog niet, maar het ligt dan voor de hand om Nederlandse fondsen te verbieden nog Amerikaanse klanten aan te nemen. Die drijven immers hun arme Nederlandse beleggers, die de AFM toch moet beschermen, op hoge en onnodige kosten.
Een andere truc is om de liquiditeit van het fonds te verlagen. Ontdaan van jargon hebben we het dan over het vastzetten van beleggersgelden voor een langere tijd. Dat zou dan meer dan twee jaar moeten zijn, want dat is de limiet die de SEC aangeeft. Of dit alleen voor Amerikaanse beleggers zou moeten gelden of dat dezelfde regel ook voor Europeanen van kracht moet zijn, is dan een interessant discussiepunt. Dat het leven moeilijk is en dat ook hier de wet van onbedoelde consequenties hard toeslaat, daarover hoeven we het niet meer te hebben.

Michael Kraland


Michael Kraland is columnist bij Inveztor.



Dit artikel verscheen afgelopen donderdag in onze eerste Nieuwsbrief Hedge Funds. Deze brief wordt toegestuurd aan alle vrienden en relaties van Inveztor. Als u in de toekomst de nieuwsbrief wilt ontvangen, meld u dan hier aan.

Gezwem II

Vorig jaar, op 18 mei schreven wij een column getiteld Gezwem. Die column ging over het bedrijf, zeg maar het prachtige bedrijf, dat MG International heet en dat dan ook bijna alle omzet uit Frankrijk haalt. Klik hier voor deze column. Maar er is een filiaal in Spanje. En de jongens komen uit de buurt van Marseille, want ze zitten in het vroegere scheepswervenstadje La Ciotat.
In Marseille wordt wel eens, zo zeggen de mensen uit Marseille zelf, overdreven.
Toch zijn er ook contacten met België, zo vernamen wij vandaag. Er is nog hoop.
Maar daarover later.

Lynch
Wij houden enorm van dit bedrijf. Waarom? Omdat het, zoals we al schreven, een Peter Lynch bedrijf is.
Peter Lynch, de legendarische belegger die Fidelity’s grootste fonds, Magellan, aan een reputatie hielp. En ook Fidelity zelf.
Lynch’s stijl – natuurlijk niet zijn echte stijl maar de stijl waarmee hij zijn prachtige boeken heeft gevuld – is gebaseerd op het doen van gewone observaties.
Overigens, wij kijken graag naar wat Lynch doet. Poedelverzekeraars en dat soort aandelen, echt, geloof het maar, dat soort dingen.
Zo werden wij getroffen door MG International. Wij moesten immers ook iets aan dat zwembad van ons doen.
Nu kent u misschien de invloedrijke figuur uit onze directe omgeving die Johan Kamsteeg heet, de IT specialist. Wij raadplegen Kamsteeg vaak, want hij weet overal iets van en adviseert ons heel bekwaam. Het idee doorstond de Kamsteeg-test en wij zagen met veel vermaak hoe het aandeel in Nederland als grote winnaar voor dit jaar werd opgepikt door belangrijke mensen zoals Simon Cohen, een vermogensbeheerder, en Peter-Paul de Vries, de energieke en dynamische behartiger van de belangen van particuliere beleggers. De Vries houdt van Franse aandelen, dat weten wij. En hij leest het Journal des Finances, een Frans beursblad. Dat wij helaas niet lezen.

Zo kon het komen dat wij ons opnieuw voor het aandeel interesseerden en zo namen wij het op in de Polderportefeuille. Voor het artikel daarover klik hier.

Wij zijn zelf ook long MG International en zo kwam het dat wij vanochtend dubbel blij waren toen we naar onze portefeuille keken. MG was de grootste stijger van de dag, met +27%, dat na wat winstnemingen uitkwam op +25%.
big.chartmgi

De dag is nu voorbij en MG is gesloten op € 41,50. Toch nog 22%. Inmiddels hebben we even met de voorlichter van het bedrijf gesproken. Ten eerste verwacht MG een omzet voor 2006 die uitkomt op meer dan wat bij de beursgang is voorspeld. Toen ging het bedrijf uit van een omzet voor dit jaar, dat tot eind Juli loopt, van  € 26 miljoen en een winst van € 7 miljoen.
Met het Aquasensor alarm, dat via specialisten verkocht en geïnstalleerd wordt, en met Sirena, dat via Carrefour hypermarkten verkocht wordt, hebben ze nu een marktaandeel dat ze zelf op 50 à 55% schatten.

Het eerste wat we ons nu afvragen is hoe houdbaar die groei is.
Niet zo, lijkt ons. De markt kan snel verzadigd raken en een nieuw product met dezelfde ongelooflijke marges vindt het bedrijf niet snel, denken wij.

De wet schrijft voor dat zwembaden vanaf 1 januari 2006 beveiligd moeten zijn. Dat kan via een hekje, een bedekking of met een alarm. Volgens MG zijn er van de 1.050.000 zwembaden in Frankrijk ongeveer 730.000 in de grond. Die moeten dus beveiligd worden, kikkerbadjes met opstaande wanden niet.
Volgens MG hebben nu een geschatte 300.000 zwembaden een beveiliging.
Elk jaar worden er 45 à 50.000 zwembaden bijgebouwd.
De goedkoopste systemen kosten de consument ongeveer € 550 à € 590. Laten we dus uitgaan van een verkoopprijs van de helft van dat bedrag, dan is de omzet in Frankrijk ongeveer € 6 miljoen aan nieuwe zwembaden, vanaf de dag dat de bestaande markt verzadigd is.
Maar dit jaar is het mogelijk dat het bedrijf € 28 miljoen omzet haalt en € 8 miljoen verdient. Bij een marktkapitalisatie van € 98 miljoen kost het bedrijf dan ruim drie keer de omzet maar slechts 12 keer de winst.

We gaan eerst nog eens goed naar het jaarverslag kijken, dat we morgen hopen binnen te hebben.
Het aandeel is erg goedkoop als we uitgaan van de winstcijfers en de groei. Of die groei nog lang zal voortduren lijkt ons moeilijk.
In andere landen heeft MG International niet de structurele voordelen die het in Frankrijk heeft.
Ten eerste heeft het bedrijf de wet mee. Mensen moeten beveiligen, en hun oplossing is goedkoop en veel minder lelijk dan een hek.
Wie in het buitenland een alarm koopt doet dat vanwege de veiligheid. Wie het nu in Frankrijk koopt doet dat omdat het verplicht is.
Wat we wel verwachten is dat een hoop mensen zijn zoals wij. Wij moeten onze beveiliging nog kopen.
We zien nog geen gendarmes langs de zwembaden lopen met bonnenboekjes, maar dat kan veranderen na de eerste ongelukken met onbeschermde baden.
Het eerste semester, dat tot en met 31 januari liep, is nu afgesloten. Wij denken dat er nog flink ingekocht zal worden, tot en met de zomer. Veel mensen hebben waarschijnlijk hun aankoop uitgesteld tot ze weer naar hun zomerhuis gaan.

Wat echter wel een serieuze instaphindernis is, is de wettelijke verplichting tot een keuring op maar liefst 220 punten.
Een goedkoop Chinees alarm kan niet aan die voorwaarden voldoen.
Zo wordt de eigen industrie mooi beschermd.
Colbert zou dit een mooie situatie gevonden hebben.
Raar dat hij zijn naam niet aan een badbroekje heeft gegeven.

Michael Kraland

Open onderstaand pdf voor het meest recente overzicht van de PolderPortefeuille


Michael Kraland is columnist bij Inveztor. Hij zit long in MG International.

Chicken Run

U weet hoe je Chicken speelt, James Dean deed het ook.
Wat u nodig hebt is een afgrond en een auto.

Het gaat in drie stappen.
Eerst steelt u een auto, of u leent een goed verzekerd exemplaar van een vijand.

Vervolgens rijdt u op een afgrond af, de auto van uw tegenstander doet dat ook.
Wie er het laatst uitspringt of wie overleeft heeft gewonnen.
Eenvoudig en leuk voor warme avonden in de zomer.

De Vogelgriep nadert.
Beleggers kunnen daarop reageren door:

1 Niets te doen
2 Roche te kopen of te beleggen in een nieuw pandemie fonds van private equity visionair John Doerr’s firma, Kleiner Perkins.
3 Contrair handelen

Regelmatige lezers weten al wat er gaat komen, wij kijken weer naar kippenaandelen.
Slachters – ja , het klinkt vreselijk maar dat is het ook, zowel het vak als het woord en ook de omstandigheden – krijgen het moeilijk als geen kip meer kip koopt.
Onze favoriete slachter is Bachoco, een Mexicaans familiebedrijf dat in New York gekocht kan worden. We vermelden het er maar bij vanwege onze vriendin Miss E. Miss E. werkt bij een vooraanstaande internetbroker en ze stuurde ons net een leuke mail. En of we ook wat konden doen aan een paar aandelen die haar beleggers konden kopen. Niet die dingen die genoteerd staan in Engeland, Canada, Zweden of andere ontwikkelingslanden, althans, vanuit de invalshoek van een Nederlandse E-broker.
Bachoco, een idee van onze vriend Dennis Loeser, staat genoteerd onder het symbool IBA en is sinds we het verkochten een procentje of 10 gezakt.
Maar eerst moet er bloed door de straten vloeien. Liefst kippenbloed natuurlijk. En liefst symbolisch, want wij hebben onze medemens lief en ook de dieren die onze schepper op deze aardkloot plantte om voor lekkere eitjes te zorgen en ons iets te vroeg te wekken op het platteland.
Wij kopen dus nog niet. Wij staan klaar om het wel te doen. Wij wachten op een grote, vette krantenkop in Amerika of Mexico met daarop een aansporing om geen kip meer te eten.
Denk aan Kreutzfeld-Jacobs. Die steakhuizen gingen ook failliet, maar waren er snel weer bovenop.

Van kippen naar katheters is slechts een kleine stap. Memry Corp steeg een procent of tien. De baas is geloosd. Het bedrijf wordt naar ons gevoel klaar gemaakt voor een operatie. MRY (Miss E. kijk eens, het staat ook gewoon in de VS en iedereen kan het kopen) wordt nu geleid door een chairman die bij een durfkapitalist werkt. En die durfkapitalist is gespecialiseerd in medische instrumenten. Ze hebben in MRY geïnvesteerd en mogen er dus niets over zeggen, maar dat zegt al veel.

We hadden ingeschreven en fors ook, op Excapsa. We kregen 25% binnen, zijnde 25.000 aandelen à £1,10. We hadden veel van deze vijf à zes keer overtekende beursintroductie verwacht. Excapsa is een internetgokpaleis, althans er wordt gepokerd onder de naam Ultimatebet en de baas is de voormalige CFO van Cryptologic, een vooraanstaande concurrent. Helaas, weer een falende internet-gok-introductie. Niet erg, we betalen een keer of tien de winst, we kopen wat bij als het verder wegzakt want dat gebied onze ervaring in deze zaken.
De IPO kwam namelijk tegelijk met de aankondiging van een nieuw initiatief in de VS om gokken de das om te doen.
Alle gokkers gleden, zo ook onze posities in marktleider Partygaming en in betaler Neteller. Maar dat lijkt ons juist een koopmoment. Pak die dingen op zouden we zeggen. Wie een goed excuus zocht om in te stappen heeft het nu.
Wij denken dat dit initiatief gaat mislukken, zoals alle vorige initiatieven. Daar zijn allerlei redenen voor, politiek, economisch en sociologisch. Amerikanen zijn nu de grootste gokkers en nog maar een klein deel van de gokactiviteiten zijn naar internet verplaatst.
Dit is prachtige groei-industrie, bijzonder rendabel en concentratie staat voor de deur. De marktleiders interesseren ons, vandaar PRTY, en de verkopers van diensten, zoals betalingssysteem NLR eveneens.
Excapsa is in it for the money. Dit bedrijf is bij de introductie al een overnamekandidaat. En het kost 30% minder dan andere bedrijven in de sector.
Onze excuses aan Miss E: Excapsa handelt in London. Toen we inschreven hadden we dat leuke mailtje nog niet ontvangen. Sorry.

Olieboeren
Wij boeren even niet zo goed in de olie. U ziet dat onze twee favoriete Kazakh stocks, Transmeridian (TMY, $5,44) en Max Petroleum (ook in London, weer sorry) aardig zijn weggezakt, MXP zelfs tot onder de aankoopkoers.
Wij verkopen ons laatste restje Maurel & Prom via Miss E. Maurel & Prom is een keurig Euronext aandeel, het staat in Frankrijk genoteerd. Eigenlijk valt het best mee met die aandelen van ons.
Wij doen 1400 stuks weg op € 19,62. We weten dat er een overname aan kan komen. Maar we denken ook dat Maurel nu een beetje aan de prijs is.
Wij krijgen wel eens verwijten dat we alleen in obscure zaken handelen maar het valt vandaag wel mee zoals u ziet. Bijna allemaal lekker toegankelijk. Ter aanvulling van de Polderportefeuille kopen wij 4000 DNC op € 7,74. Actief in de zeer in de belangstelling staande uitzendsector, maar beleggers lijken dit fonds over het hoofd te zien. Nu we toch aan het shoppen zijn. Down under slaan wij wat Grange Resources in, 32.000 stuks op AUD 1,13. Dit mijnbouwbedrijf krijgt onevenredig harde klappen door wat onder druk staande grondstofprijzen. Wij profiteren graag.

Go-go Capital
Zoals we vorige maand aankondigden hebben we ingeschreven op 227 aandelen Go Capital. Go is het best presterende hedge fund in Nederland. Dit jaar is het fonds al 13% omhoog, zo meldde ons Mike Kranenburg, partner bij Go.
Wij kopen tegen de koers van 1 februari, op €470,13.

Go heeft onlangs een naar ons idee prachtige deal onderschreven. Het gaat om het aandeel Theolia. Via een emissie, die Go geheel voor haar rekening neemt, pakken ze het aandeel op voor € 9. Theolia handelt rond de € 11,40 en dat vindt plaats, Miss E. zal dit leuk vinden, op Euronext. Wel via het veilingsysteem, waardoor u maar één keer per dag kunt handelen. De claimhandel stopte vandaag. Toen Theolia naar de beurs kwam verkeken wij ons op dit aandeel. Een subsidiespelletje om op zich onrendabele windmolens neer te zetten. Een bedrijfje in Aix-en-Provence, een stad die wij meer associëren met onze zomervakanties dan met koerswinst.
Dat bleek een vergissing. Het business model van Theolia is ijzersterk en niet alleen dat: redacteur Martin Crum weet sinds 2004 al alles van dit mooie bedrijf. Hij gaat er hier uitgebreid over publiceren, let op.
Wij gaan op € 11,40 proberen om 3000 aandelen aan te schaffen voor de portefeuille.
Go koopt, zoals u ziet, op € 9. Vandaar dat we blij zijn met onze grote positie in dit bijzonder ondernemende fonds.
Go pakt steeds vaker hele deals. Dat getuigt van durf en inzicht.
Wij horen jaloerse concurrenten wel eens hardop zeggen dat de heren van Go de best georganiseerde frontrunners van Nederland zijn. Wat zijn mensen toch kleinzielig en jaloers, en wat laten ze zich toch kennen.
Dit fonds onderscheid zich door een originele aanpak, snelle en gedegen research en flitsende beslissingen.
Het is eenzaam, aan de top.

Michael Kraland


Prive Long MRY, PRTY, NLR, Excapsa, TMY, MXP, Theolia en Go Capital.

Open onderstaand PDF voor de PolderPortefeuille

Gokpaleis

Wat gebeurt er toch veel en wat is er toch weinig tijd. Wij hopen dat u daar ook last van hebt, want dan is er kans dat het goed met u gaat.
Een beetje beheerder was in januari een procentje of zes omhoog met zijn aandelen. Directionele hedge funds deden, na honoraria, ook zoiets als we onze managers uit de Polderportefeuille mogen geloven dus we zijn niet ontevreden.
Go Capital, waarop wij deze maand extra inschreven toen ze weer even opengingen, telde 7,4% bij.
Aster-X, een fonds waar wij zelf liever niet over schrijven omdat wij –full disclosure- actief zijn in hun Raad van Advies, heeft ook iets dergelijks gescoord, maar we weten nog niet precies hoeveel. Omdat het Firebird fonds vooral actief is op gebieden waar wij ook wat in proberen te prutsen, zoals uranium, olie en diamanten, verwachten we daar ook een mooie score.
Onze portefeuille liep dus op bijna alle cilinders.

Maar don’t confuse brains with a bull market. Het zou ons niet verbazen als dit jaar minder goed zou zijn dan de consensus. Er hangt veel ellende boven de markt maar zoals we dit weekend al schreven, de lage volatiliteit toont aan dat de markt zich daar niets van aantrekt. Dat is niet erg en dat is niet dom, de dag komt vanzelf dat die zorgen urgent worden bevonden door de markt en als de bui overtrekt dan kan je beter op het zonnige terrasje blijven zitten.
Voor het verhaal over die volatiliteit kunt u hier klikken.

VPB IP

Vandaag gaan we wat gas terugnemen in Transmeridian omdat we ook al Max Petroleum gekocht hebben en omdat anders onze portefeuille een Kazakh oliefonds wordt. We gaan inschrijven op Excapsa. Mooie naam, exotisch. Klinkt alsof het een Frans bedrijf is dat u uw geld afhandig gaat maken. Dat is het niet. Het is een gokbedrijf.
Pokeren vanuit Toronto, met de IP, de intellectuele eigendomsrechten, veilig in Malta, waar een zonnig klimaat heerst. Want de VPB op de IP is daar 4,5%. Maar ze maken natuurlijk wel geld afhandig, vooral omdat er prijzenpotten van meer dan een miljoen klaarstaan om dat doel te bereiken.
Mede daardoor is deze manier van geld ophalen nog steeds veel populairder dan die van de fiscus.
We zouden hier over kunnen uitweiden en zelfs een paar recepten kunnen verklappen die wij zouden toepassen als wij, geheel onverwacht, morgen door onze fantastische koningin tot Eerste Minister zouden worden benoemd met tevens de verantwoordelijkheid voor de portefeuille van Gerrit Nutreco, maar we houden ons nog even in.

Excapsa exploiteert online software, grotendeels in eigen beheer, maar ook via licentiehouders. Ze zijn bekender door hun merk UltimateBet.
Nu is internet poker met aanverwante spelletjes een geliefd thema van ons. We zitten (open onderstaand PDF-bestand voor onze polderportefeuille) immers in Partygaming, de marktleider, en vooral in Neteller, het leidende betaalsysteem. Daarom waren we naar de presentatie gegaan vanmiddag. De lunch bij Laurent was goed, dank u.

Je mag van de AFM natuurlijk geen kennis opdoen, ook al zijn wij daar helemaal voor, anders maak je je snel schuldig aan voorkennis. Goed dat de AFM er niet bij was overigens, want bedekt door een dikke laag disclaimers vertelde dit bedrijf natuurlijk wel hoe ze de komende jaren geld dachten te gaan verdienen. Dat zijn zogenaamde Forward Looking Statements en wij denken altijd maar dat een gewaarschuwd man dan voor twee telt. Want over Historical Recaps hoor je weinig, hoewel die ook vervormd worden alsof het niets is, maar daar staat geen straf op. De winnaar, u weet het, schrijft het geschiedenisboek.
Die Forward Looking Statements vinden wij geen probleem, maar de regelgevers dus wel. Het enige probleem dat wij zien, is dat we het prettig zouden vinden als er niet te veel gejokt zou worden bij die Forward Looking Statements. Maar dat is allemaal niet erg. Wat wel een probleem is is als je gelijk krijgt, want dan heb je waarschijnlijk voorkennis gehad. En dan is de regelgever blij omdat zij dan, zoals ze het zelf wellicht met enige voorkennis als Forward Looking Statement aankondigen, de verdachten met de televisiecamera’s erbij in handboeien uit hun woning kunnen halen. Liefst in een zogenaamde Dawn Raid, want anders heb je kans dat de verdachten er met ratelende machinepistolen in hun opgevoerde Audi’s vandoor scheuren.
Je weet maar nooit.
Wij zijn niet alleen voor kennis, maar ook, in tegenstelling tot veel mopperende vakgenoten, ook heel erg voor de AFM.
Waar zou de compliance industrie zijn zonder AFM en haar mede-regelgevers? Het centrum van Amsterdam zou overspoeld worden met zwervers en bedelaars. Researchrapporten van anderhalve pagina zouden niet meer vier en een halve pagina disclaimers bevatten en mijn vrouw zou meteen denken dat ik niets lees en dus niets uitvoer.
Deze gedachten.

Terug naar de kennis die wij vandaag opdeden. Gelukkig was dit de dertiende roadshow van een serie van vijftien, dus van voorkennis kon geen sprake meer zijn, en dat luchtte ons erg op. Wel veel Forward Looking Statements. Stiekempjes zaten wij er natuurlijk om meer kennis op te doen over Neteller. Voor eerdere stukken over Neteller op quotenet klik hier.
Jim Ryan, de CEO van Excapsa, sprak vol respect over Neteller, dus daar zetten we ons eerste kruisje. Ryan was, voordat hij de rechten kocht waarop Excapsa gebaseerd is, CFO van Cryptologic, een succesvolle speler die op de Nasdaq genoteerd is. Beetje te duur voor ons, of we waren er te laat bij, in elk geval blijven wij van het aandeel af, maar we doen dat alleen vanwege de prijs. Omdat die te hoog is natuurlijk.

Waardering

Excapsa komt half februari naar de AIM, de Londonse beurs waar veel internet casino’s genoteerd staan en waar je beter niet te vaak moet handelen vanwege het bijzonder irritante market maker systeem.
Waarschijnlijk komt de emissieprijs uit op £1,10, de introducerende effectenbank is Canaccord Adams, die specialist zijn in dit soort aandelen en we verwachten een flink overtekende deal.
Omdat de prijs inhoudt dat het bedrijf naar de beurs komt voor een keer of tien de winst tekenen wij in voor £100.000. Wij denken dat we minder zullen krijgen.

In een volgende column zullen we nog wat aandacht aan deze sector besteden. Neteller blijft onze favoriet in deze sector, maar bij Excapsa denken we dat we snel een procent of dertig kunnen verdienen. Andere online spelers zijn een procent of veertig duurder. Vandaar dus die overtekening.
Wij schrijven in op 100.000 aandelen Excapsa voor de Polderportefeuille.
We denken niet dat we ze zullen krijgen, vandaar die grote inschrijving.
Hierbij tekenen wij aan als disclaimer dat dit soort inschrijfgedrag niet past bij de voorzichtige particulier, nog minder bij de zorgzame huisvader, op geen enkele wijze toelaatbaar is voor cliënten met een beheer-of adviesrelatie en alleen gekwalificeerd kan worden als pure speculatie. Past dus goed in onze portefeuille.

Michael Kraland

Open bijgaand pdf-bestand.
Indien het u niet lukt het document te openen, download dan de meest recente Adobe-reader. Mocht het nog steeds niet lukken, neem dan s.v.p. contact op met de redactie via redactie@inveztor.nl.  


Michael Kraland is columnist bij Inveztor. Michael Kraland staat long in Go Capital, Aster-X, Firebird en Neteller.