Arnaud de Grainville ziet eruit alsof hij achteloos losgelaten had kunnen worden in een David Hamilton casting. De enige twee interessante vrouwen in het bijzonder goed vernieuwde restaurant aan de Place Gaillon slaan hun ogen op als hij binnen drentelt, als een jonge ree. Aan onze tafel zit een lange dunne vijftiger. Het is net alsof hij bij drie verschillende cultureel niet gecorreleerde ambtenaren van een provinciaal gemeentehuis delen van hun garderobe heeft geleend.

Russische Vikings
Dit is de CEO van Varyag en ik ben vergeten hoe hij heet want hij had geen kaartjes bij zich. Naast mij zit een man die eruitziet alsof hij een Russische profiteur is. In werkelijkheid heet hij Alex Stewart, een Schot die in Moskou woont. Toch bijna raak.
Een gapende salesman van Enskilda bestelt wat bijzonder goede Bourgognes die wij helaas aan ons voorbij laten gaan. Lionel Le Maux haalt een das uit de zak van zijn jasje en doet die om. Wij zijn op jacht.

Arnaud is Lionel’s jonge analist en doet Noord-Europa. Arnaud spreekt Zweeds en nog wat andere talen. Wij zijn long Varyag en hij kan dit bedrijf in zijn slaap in en uit elkaar schroeven. Ondanks dat verpest ik een prachtige lunch door drie pagina’s van de Varyag presentatie vol te kliederen met aantekeningen. Als u meer wilt weten over Varyag kunt u terecht bij het laatste nummer van De Kapitalist.
Niemand bij Enskilda volgt dit aandeel. Niemand schrijft er over.

De naam Varyag is veelzeggend. De Varangians -de Varyag- waren Vikings van het Oosten in de IXe eeuw. Tot de XIIIe eeuw werd er in Novgorod Oud Noors gesproken. De Varyags waren ook huurlingen voor de Byzantijnse keizers en vochten in Kreta en in het Midden-Oosten.

De nieuwe Varyags hebben een kantoor in Moskou en een Raad van Advies met Belangrijke Russen. De huurlingen zijn nu de huurders. Finse houtzaagmachines vinden belastingvrij hun weg naar Siberië. Daar zaagt Alex Stewart van dik hout planken die naar China en Japan gaan. Stewart weet waar hij het over heeft.

Met Le Maux besluiten we om onze belangen in dit bedrijf uit te breiden. We weten nu wie we uit willen kopen en voor hoeveel. En met wiens geld. Misschien wordt Lionel commissaris. Die avond zien we Stewart terug. Deal. U hoort hier nog meer van.

Chavez, de offshore truffel
Ik sleur Le Maux een taxi in en we vertrekken naar de enigszins verschoten burelen van een onconventionele durfkapitalist die goede vrienden is met Hugo Chavez en truffelbomen plant.
We bekijken een offshore bedrijf waar ik al een tijd mee bezig ben. Ik heb een flinke lijn stukken gekocht voor mijn participatiebedrijf en de vraag is of we dit samen gaan aanpakken.
Dat doen we en omdat ze bij dit bedrijf wel goede offshore contrapties bouwen maar geen flauw idee hebben hoe financiële markten werken gaan we ze meenemen door Europa. Er is geen broker die zich met het bedrijf bemoeit en niemand die het volgt, ook al is het maar uit de verte.
Dit wordt een winnaar, een verdubbelaar, een knaller die minstens een jaar gaat stijgen.

Laad maar
De week is voorbij. Vrijdagvond blijkt dat Xemplar, onze grootste uraniumparticipatie, licht stijgt in een desastreuze markt. Gedurende de week is Xemplar wat op en neer gegaan. Ik probeer het woord doorgaans te vermijden omdat het zo cliché is, maar heftig is hier op zijn plaats. Min 30% in een paar uur en toen plus 20%.
Door de drukte rond dit soort affaires ben ik de afgelopen maanden nauwelijks in mijn Parijse appartement geweest.
Het is er donker omdat de gevel wordt schoongemaakt. Ik pak een mand en loop door de kamers, denkend aan de slechte truffeloogst die ons te wachten staat dit jaar. Ik ben een liefhebber en een jaar zonder truffels is, op mijn leeftijd, moeilijk te verteren.
Al snel heb ik meer dan een half dozijn zwarte opladers als truffels in mijn mandje verzameld.
“Eigendom van Inveztor” staat op één van de laders. Hé, die is dus van mijn Blackberry.
Terug in mijn Tumi tas.

Een van mijn Canadese partners, die ook 80% van zijn tijd reist en in hetzelfde stadje in Ierland woont als ik, heeft een Tumi oplader voor me gekocht. Dat is een ding waarmee je onderweg je Blackberry vijf keer kunt opladen. Volgende week zijn we in vier steden dus handig onderweg.
Markt en ander gezeur
De week was te druk om naar de markt te kunnen kijken. Gelukkig niet gemist. Markt stort een beetje in en veel mensen zijn nerveus. Twee hedge funds in de PolderPortefeuille staan op nul voor dit jaar of bijna. Dat is een interessant teken en het wil zeggen dat er flink te verdienen valt als je je anders opstelt. Wanneer ik op Inveztor rondkijk zie ik dat een heleboel mensen zich druk maken om Fortis.
Het is me nog steeds niet duidelijk waarom je dat zou moeten doen, tenzij je belangstelling hebt voor kelderende aandelen. Maar Fortis is helemaal geen goede short. Goede shorts hebben een nog steeds verborgen grote exposure op Subprime 2.0.
Citigroup was een leuke maar daar is het grootste deel van de pret voorbij. Of niet. De vraag is wat het ons kan schelen. Ik kan u daar kort op antwoorden: helemaal nul komma niets. Waarom zouden we ons in godsnaam met al deze ellende bezighouden ? De longs hebben zich vergist en de shorts hadden al gecovered. Citi is, wanneer de kots in de keuken is opgeruimd, een long.
Wat een ruis allemaal weer.

Eén van de manieren om succes te hebben is die 98% ruis achter je te laten. De dagen zijn te kort, de jaren zijn te kort. Dit jaar is al bijna voorbij.
Wat hebben we bereikt ?
Inveztor is break-even en, zolang ik mijn tijd niet in rekening breng, rendabel.
Peter Vermeulen en Martin “Kettingzaag” Crum hebben zich een breuk gewerkt en verdienen hulde.
De PolderPortefeuille is ruim 40% omhoog, de AEX 3,6%. Elk jaar zeuren er mensen dat die twee niet te vergelijken zijn en dat klopt.
Vergelijk het dan niet, waarde zeurpieten, laat de maatstaf die de grote meerderheid van de Nederlandse beleggers interesseert voor wat die is en ga verder. In absolute termen, want dat is de term du jour, is 40% minder goed dan 50% maar beter dan 30%.
Wees nooit tevreden zei mijn lieve vader.
Hij bedoelde dat het altijd beter kan.
Maar geluk bestaat ook uit tevredenheid met wat je hebt.

Michael Kraland

Nog geen abonnee van De Kapitalist? Als u Kraland’s nieuwste stockpicks niet kunt missen, klik dan hier.Michael Kraland is financier, publicist en oprichter van Inveztor. Disclaimer Kraland: long Varyag, Xemplar op moment van publiceren.

Michael Kraland is financier, publicist en oprichter van Inveztor. Disclaimer Kraland: geen posities in bovengenoemde fondsen op het moment van publiceren.

Sommige dingen op de beurs veranderen niet. Wat verandert zijn de hulsjes, de spelers, de ambtenaartjes, de jaloerse kwalletjes, de Hiep Hiepers en de Bul Supers. Maar het gedrag van de spelers is constant. Het komt altijd weer terug.

We zien dat terug in bewegingen van onze posities. Zo had ik een tijdje geleden een positie genomen in MG International, de badmeesters uit La Ciotat, vlakbij Marseille. Het aandeel was net van € 70 naar € 7 gegaan.
We stapten in op 10, want het ging wat snel allemaal, en een paar dagen later konden we er op € 20 uit.
Op dat moment was het aandeel een regelrechte sell. Het ging dan ook snel richting 10 en stabiliseerde op 15. Nu is het 8.

Ik ga even voorbij aan de weddenschap die ik hiermee gewonnen heb maar bij Inveztor is er nu een medewerker met een wijnkeuze dilemma. Enfin, dat is in elk geval beter dan de hoofdstedelijke financier die een doosje ter waarde van een klein jaarsalaris wedde en verloor. Kijkt u eens naar de prijzen van Latour 2000.

MG blijft een leuk onderwerp. Ik denk dat het aandeel nog wat lager kan en daarna gaat er iets gebeuren, zou ik wedden.
Gelukkig zijn een groot aantal van de lezers van deze column geabonneerd op De Kapitalist. Deze bescheiden publicatie met het hoge rendement stelt u in staat om ook zonder riskante weddenschappen fatsoenlijke wijn in te slaan. Nee, geen discussie, ik weet dat in Nederland mensen liever hun geld besteden aan proleterige auto’s die net van de fabrieksband zijn gerold en het zij hen gegund.

Misschien hebt u in uw omgeving nog iemand die De Kapitalist nodig heeft?
We gaan met Sinterklaas een cadeau actie starten.

U geeft een Kapitalist aan een Kapitalist (m/v).
Wij nodigen u uit voor een leuke borrel in een beschaafde zij het net iets te lawaaige omgeving.
En u krijgt het Inveztor Sinterklaas cadeau, dat ik u nu nog niet kan onthullen, zo banaal is het. Goed, onthul ik het toch maar, het is een boek, nu tevreden? Snel een abonnee voor ons werven.
Niet voor mij, het gaat me goed dank u, maar mijn hardwerkende medewerkers en ploeterende aandeelhouders, vooral die laatsten met hun hoge kosten, die moeten ook gevulde speculaas eten.

En we hebben nog een verrassing: Runderen die zo oliedom zijn dat ze hun abonnement niet terug kunnen verdienen in drie maanden krijgen hun foto op de Voorpagina en hun abonnementsgeld terug.
Niemand biedt een betere mix van performance en exposure, dit wordt een knaller.

Nu nog een paar dingen als bonus en dan laat ik u met rust.
Er is nog heel veel te doen op deze beurs voor die knalt.
En niet alleen groundstuffs. Die blijven wel stijgen maar er is nog meer.
Volgende week kom ik met een nieuw actieplannetje voor nog een paar leuke zetten. Ik kom ook met MG International. En ik kom met het Rock Well verhaal: alles over wie er achter de schermen in zijn onderbroek staat. Wat de intriges nou waren. Wie er kapot is gegaan en wie er wint en vooral, wat er nu gaat gebeuren.

Een ding is zeker. Dit weekend krijg ik thuis weer veel gezeur over mijn bezigheden voor u, waarde beleggers.
En het dient allemaal nergens toe, zou Schopenhauer zeggen.
Niets van aantrekken, hij was een vrij medioker en lamentabel renteniertje met allerlei heel vervelende karaktertrekjes.
Maar wat een denker.
Long Rock Well, Xemplar

Michael Kraland is financier, publicist en oprichter van Inveztor. Disclaimer Kraland: long Xemplar en Brill op het moment van publiceren.

Had u het nieuws van vandaag gisteren al willen lezen? Blijf dan vooral Inveztor volgen. 

Onderstaande column verscheen zondagnacht al in weblogvorm op de voorpagina van Inveztor.nl. Vandaag publiceerde de Wall Street Journal dat Merrill Lynch hedge funds zou gebruiken om subprime ellende van zijn boeken af te halen. Hierdoor kunnen de resultaten worden gestroomlijnd. De SEC stelt een onderzoek in. Lees hieronder het artikel van Michael kraland.

Waarom veerde de koers van Merrill Lynch 7% op toen bekend werd dat de commissarissen van Merril hun CEO, Stanley O’Neal, wilden ontslaan ? In de eerste graad betekent dit opluchting over het verhinderen van een fusie met Wachovia, een Amerikaanse bank. Wachovia is minder prominent dan Merrill maar heeft wel een hogere marktkapitalisatie. Wachovia nam ook nog niet zo lang geleden een grote retail broker over, AG Edwards. Samen hebben Merrill en Wachovia ongeveer 25000 brokers, misschien goed voor een anti-trust beslissing.

Je kunt ook proberen onder de waterspiegel te kijken en wie weet is er dan iets heel anders aan de hand. Waarom is de board van Merril zo furieus over het contact dat O’Neal had met zijn collega van Wachovia ?
Net in een periode waarin Merrill een schokgolf van subprime verliezen te verduren krijgt, verliezen die, zoals men op andere momenten pleegt te zeggen, toch nog onverwacht kwamen ?

We schakelen dan in één keer door naar wat er nog dieper in het water zit. Iets onbekends. Onbekend is angstig, vooral in de financiële wereld.
Zodra iets gekwantificeerd kan worden is het omschreven en eigenlijk bijna afgeschreven maar onbekend… dat is eng. Dat zijn borden vol met derivatenspaghetti.
Nog meer potentiële verliezen bijvoorbeeld, maar die nog niet goed herkend worden als zodanig.
Na Web 2.0 straks ook Subprime 2.0 ? Waarom niet.
Waarom zouden de commissarissen beter dan die arme O’Neal begrijpen wat er bij Merrill onder de waterspiegel speelt ?
Deze week horen we meer.

Michael Kraland

Michael Kraland is publicist, financier en oprichter van Inveztor. Disclaimer Michael Kraland: op het moment van publiceren geen positie in Merrill Lynch.

In de kranten zult u er niets over lezen, Inveztor is op dit moment snipverkouden en toe aan een paar dagen rust in de Provence, waar het weer, naar men ons meldt, zonnig is.

De reden waarom Inveztor zo moe is komt niet alleen door al dat reizen maar ook doordat wij ook op de Dag des Heeren per satelliettelefoon door een paar gekken opgebeld worden. Zo’n ding kraakt heel primitief en je gaat vanzelf een beetje gillen in plaats van beschaafd te converseren met de correspondent.

Een bevriende geoloog was ook maar eens gaan kijken in Namibië en had net een rondje Warmbad gemaakt. De goede man was erg opgewonden en het hoe en waarom leggen we u in het volgende nummer uit.

Bij Rock Well heeft een paleisrevolutie plaatsgevonden. With A Little Help of Their Friends. Er is een nieuwe CEO, John Hoak, een competente man die we goed kennen van eerdere bezoeken aan het bedrijf. Is dit goed of slecht nieuws ?
Goed, en we leggen u uit waarom.
Gaat dit kansen scheppen of komen er problemen ?
Kansen, en we vertellen u welke.

Tenslotte een nieuwe stockpick en wat updates over recente verhalen.
U krijgt het volgende nummer volgende maand.
Om hijgers te snel af te zijn en om rustig een paar dagen vakantie te kunnen nemen laten we de datum nog even in het midden.
Het wordt wel een mooi nummer denk ik, met informatie die u nergens anders vindt.Long Xemplar, Rock Well

Dit is nu de vijfde dag van een staking van het cabinepersoneel van Air France. Niemand heeft de staking zien aankomen en de directie pakt de bonden aan in een kort geding omdat ze de termijnen voor overleg niet hebben gerespecteerd.
De staking is op de ouderwetse manier uitgevoerd, ouderwets Frans dan: zonder waarschuwing zoveel mogelijk mensen tijdens een vakantieweekend te grazen nemen.
De vliegvelden zijn allemaal overvol gestrande reizigers.

De reden voor deze staking is eenvoudig aan te geven. In 1998 kregen de vliegers, toen al de best betaalde ter wereld, een deel van het kapitaal van het toenmalige staatsbedrijf in handen in ruil voor het ophouden met staken voor betere condities. Dat werkte en ten koste van de belastingbetalers werden de vliegers nog meer bevoordeeld.

Het cabinepersoneel kreeg echter niets. Die zien dat het bedrijf nu goed winst maakt en willen ook een deel van het kapitaal in handen krijgen.
Maar nu is Air France een privé bedrijf.
Dat is dan ook de reden die transportminiser Bussereau aanvoert om zich er niet in te mengen.
Maar oude gewoontes sterven maar moeilijk af. De stakers eisen tussenkomst “van de staat”, zoals ik vanochtend op de radio hoorde. Als het niet de minister is, dan de president.

Het is nog niet duidelijk wanneer de staking voorbij zal zijn en het is ook niet duidelijk of de bonden volgende keer wel vantevoren twee weken zullen overleggen zoals de wet het voorschrijft.

Wat wel zeker is, is dat de staatsmonopolies van de spoorwegen en de metro Frankrijk plat leggen op 20 november, voor hoe lang is nog niet bekend.
Alle presentaties in Parijs worden op dit moment afgezegd.Geen posities

Vrijdag en een flink deel van zaterdag mailde ik furieus op en neer met mijn vriend Lionel Lemaux, een talentvolle beheerder. We waren bezig met een Frans oliebedrijfje, dat naar ons gevoel het dubbele waard was van wat de markt voor het over had.
We waren in gesprek met een meneer die een badkamerbedrijf wilde overnemen. Dat bedrijf was ook het dubbele waard en over drie jaar nog eens het dubbele. Dachten wij althans. Al was het alleen maar omdat de oprichter geen Engels sprak. En, soort zoekt soort, zijn commerciële directeur ook niet.
Dus de export kwam alleen door toeval gepaard met veel betere kwaliteit tot stand.

Van dik hout zaagt men planken en zo ging het vervolgens over een ander dossier, die houtzagerij van ons. In Rusland zaagt men immers dikkere planken van meer hout dan bij ons en we hadden net een positie ingenomen in een houtzagerij in Oost-Europa. Ook al weer voor wat ons een veel lagere prijs leek dan door andere beurskoersen gesuggereerd werd.

Komt dit door de bullmarkt ? Worden wij verblind ?
Misschien wel, al lijkt ons de prijs die we hier moesten neertellen alleszins gerechtvaardigd. Veel meer dan in een aantal marginalere sectoren, zoals eigentijdse kunst, over-the-top auto’s en andere toys for boys en luxe artikelen for girls.
Misschien dus ook niet en heeft deze markt nog verder te gaan.
Small caps zijn misschien als categorie wel overprijsd maar in individuele gevallen is het verbazend wat voor waarde je nog kunt vinden. Als je maar zoekt en liefst in de hoeken waar je niet zoveel mensen tegenkomt.

Meer over onze vondsten in de November editie van De Kapitalist.
Long oliebedrijfje, houtzagerij.

Waarom veerde de koers van Merrill Lynch 7% op toen bekend werd dat de commissarissen van Merril hun CEO, Stanley O’Neal, wilden ontslaan ? In de eerste graad betekent dit opluchting over het verhinderen van een fusie met Wachovia, een Amerikaanse bank. Wachovia is minder prominent dan Merrill maar heeft wel een hogere marktkapitalisatie. Wachovia nam ook nog niet zo lang geleden een grote retail broker over, AG Edwards. Samen hebben Merrill en Wachovia ongeveer 25000 brokers, misschien goed voor een anti-trust beslissing.

Je kunt ook proberen onder de waterspiegel te kijken en wie weet is er dan iets heel anders aan de hand. Waarom is de board van Merril zo furieus over het contact dat O’Neal had met zijn collega van Wachovia ?
Net in een periode waarin Merrill een schokbgolf van subprime verliezen te verduren krijgt, verliezen die, zoals men op andere momenten pleegt te zeggen, toch nog onverwacht kwamen ?

We schakelen dan in één keer door naar wat er nog dieper in het water zit. Iets onbekends. Onbekend is angstig, vooral in de financiële wereld.
Zodra iets gekwantificeerd kan worden is het omschreven en eigenlijk bijna afgeschreven maar onbekend… dat is eng. Dat zijn borden vol met derivatenspaghetti.
Nog meer potentiële verliezen bijvoorbeeld, maar die nog niet goed herkend worden als zodanig.
Na Web 2.0 straks ook Subprime 2.0 ? Waarom niet.
Waarom zouden de commissarissen beter dan die arme O’Neal begrijpen wat er bij Merrill onder de waterspiegel speelt ?
Deze week horen we meer.

Geen posities

Michael Kraland

Nog geen abonnee op De Kapitalist? Als u Kraland’s nieuwste stockpicks niet kunt missen, klik dan hier.Michael Kraland is publicist, financier en oprichter van Inveztor. Disclaimer Kraland: Long XE.