Polderportefeuille: TM Why ?

13 januari 2006 Door in Uncategorized Een reactie plaatsen
Transmeridian Exploration (TMY, $5,80), de grootste positie in onze portefeuille, zakt vandaag opeens 5%. Het aandeel tikte zelfs even de $5,50 aan.
De vraag is waarom. We kochten onlangs bij op $ 6,10 en zelf hebben we bijgekocht tussen de $6,40 en $6,50. Stom, achteraf gezien, zoals we al eerder meldden (klik hier voor eerder commentaar over TMY).

Er is, dat zie je aan het volume, een grote koper actief.
In een SEC filing vinden we vandaag het volgende:
“Item 1.01 Entry into a Material Definitive Agreement.

On January 9, 2006, Transmeridian Exploration Inc. (“TMEI”), a wholly-owned subsidiary of Transmeridian Exploration Incorporated (the “Company”), completed the acquisition of the 10% carried working interest in the South Alibek Field held by Kornerstone Investment Group, Ltd. (“Kornerstone”). The acquisition was made pursuant to a purchase agreement dated as of December 12, 2005 between TMEI and Kornerstone. The total purchase price under the agreement was $19 million, consisting of $15.25 million in cash paid by TMEI and one million shares of the Company’s common stock valued at $3.75 per share. The shares of the Company’s common stock were issued to Kornerstone pursuant to the exemption from registration provided by Section 4(2) of the Securities Act of 1933.”

Dit betekent dat een heer van Kornerstone, waarvan we menen te weten dat hij een facilitator voor allerlei deals in Kazakhstan is, vandaag veel aandelen loost. Hij kocht ze op 12 December voor $3,75 in een herfinanciering voor de aankoop van een nieuw olieveld.

image001

Deze aandelen worden nu misschien geloosd.
Het is handig om dan mee te doen. Niet met het lozen, maar met het kopen.
Technisch kan het aandeel nog wat lager, richting $5, maar voor wie, zoals wij, denkt dat het koersdoel $17 is, is dat het risico waard.

We laten het aandeel even bodemen en kijken morgen verder.

Michael Kraland

Open onderstaande pdf voor de polderportefeuille.
Michael Kraland is columnist bij Inveztor. Op het moment van schrijven had hij een longpositie in het genoemde fonds.

Polderportefeuille: Medical Intelligence II

12 januari 2006 Door in Uncategorized Een reactie plaatsen

Gisteren kondigden we aan dat we het micro-cap aandeel Medical Intelligence in onze portefeuille opnamen en vandaag ging het aandeel 12% omhoog. Reden was de aankondiging van een order van 2000 Columba armbandjes. MI maakt GPS/GSM armbanden voor Alzheimer patiënten.
Het aandeel sloot op C$ 0,63, bijna op onze aankoopkoers. Het kan erg riskant zijn te handelen in kleine aandelen, pas op als particulier.
Wij gaan wat bijkopen. We verwachten een goede orderstroom en dan kan het bedrijfje bekender worden. De winstgevenheid is dan ook snel bereikt.
We willen bijkopen om onze positie in overeenstemming te brengen met het feit dat dit één van onze aandelen van het jaar is. Helaas, vandaag lijkt ons geen goede dag.

Neteller, het internetcasinobetaalsysteem sloot ruim 5% hoger op £8,37 vanwege de gunstige gang van zaken bij een internet casino. NLR profiteert als marktleider van de goede zaken van anderen. Eén van de beste businessmodellen die we in deze sector hebben gezien.image001

Is Neteller een riskant bedrijf ? We denken van niet, het heeft immers geen schulden en omdat beleggers de goksector niet vertrouwen blijft de koers/winstverhouding sterk achter bij de winstgroei. Die is aanzienlijk hoger dan die van de markt, terwijl de waardering nauwelijks gemiddeld genoemd kan worden.
We zouden best wat Neteller willen verkopen vandaag, maar we hebben er maar zo weinig van dat we ze houden.
Gokken op internet is een fantastische sector, naar ons gevoel, en veel minder risicovol dan wordt aangenomen.
Ons aandeel Partygaming, gekocht op £1, is nu 40% omhoog en met Neteller hebben we al in de vorige rit, voordat we onze positie verkochten en toen klein terugkochten, veel verdiend.

Grove Energy, de olie-en gaszoekers, stegen ook hard: +8,7%. We verwachten een stroom nieuws van het bedrijf dat enige tijd niets heeft laten horen. Waarschijnlijk lopen sommige beleggers daar op vooruit. Exploratiebedrijven zijn extra risicovol omdat ze in hun koersvorming afhankelijk zijn van vondsten. We hebben maar een kleine positie in deze portefeuille, maar privé is die veel groter en daarom volgen we het aandeel op de voet. We hebben een fout gemaakt door het op de AIM genoteerde aandeel in de portefeuille op te nemen. Zelf hebben we zowel de Engelse als de Canadese aandelen. Koop nooit de Engelse. Ze zijn moeilijk en duur om te verhandelen door het marketmakerssysteem dat de AIM hanteert. Dit is de Engelse parallelmarkt. Daar handelen we alleen als we niet anders kunnen. Om het gemakkelijk te maken ruilen we onze aandelen gewoon om in evenveel Canadese aandelen en rekenen we 2% kosten. In werkelijkheid kan dat nog meer zijn, wanneer we de schandalige Londonse spreads meetellen.

Transmeridian (TMY) is de afgelopen dagen wat gezakt, na een golf paniekaankopen waaraan wij, tot onze grote schande, meededen. Nu is de grafiek een stuk gunstiger en naar ons gevoel is het aandeel rond de $6,10 opnieuw koopwaardig.
Een lezer wees ons op onze debetstand. Hij heeft gelijk, we hebben niets tegen debetstanden maar dit is een goed moment om de portefeuille wat strak te strijken.
We verkopen Abbeycrest, een veelbelovend value aandeel dat alleen maar zakt met management dat niet terugbelt. Het leven is te kort voor dit soort frustraties, wij verkopen onze positie op 22,40 p. Dit is één van de aandelen die we niet zelf in portefeuille hebben.
We verkopen ook onze positie in software beveiliger Articon. Het bedrijf is niet duur, het aandeel herstelt, de balans zit vol cash, maar we denken elders beter te kunnen boeren. We moeten keuzes maken.
Om dezelfde reden verkopen we 2000 aandelen BKF op $18,70.
Ook een spotgoedkoop aandeel en vorig jaar onze grootste zeperd.
We hebben nu voor ongeveer € 75.000 aan cash en gaan rustig door: we verkopen 1000 aandelen Draka op € 13,85 en we lappen de helft van onze positie in HITT aan op €7,10, dezelfde prijs die we vandaag ontvingen voor onze aandelen HITT – we hebben zelf geen Draka.
Tenslotte verkopen we onze kleine positie in Unilabs, een bedrijf dat medische analyse laboratoria federeert. We gaan onze portefeuille wat meer concentreren.
En morgen…morgen kopen we misschien wat Max Petroleum. Een ander aandeel op ons 2006 lijstje.
Max zit sinds gisteren in onze portefeuille.

Michael Kraland

Open onderstaande pdf voor de polderportefeuille.
Michael Kraland is columnist bij Inveztor. Op het moment van schrijven had hij posities in de genoemde fondsen.

Flashbericht

11 januari 2006 Door in Uncategorized Een reactie plaatsen

De vogelgrieppaniek grijpt wat om zich heen. Enig opportunisme is ons niet vreemd. Daarom doen wij onze beide kippenstocks, het Franse LDC en het Mexicaanse  Basoco, van de hand en pakken daar nog een leuk winstje op. We zitten daarbij wel op het vinkentouw en zullen deze wederom in portefeuille opnemen zodra het kippenbloed door de straten vloeit. (open onderstaand pdf voor de Polderportefeuille)

Michael Kraland

Michael Kraland is columnist bij Inveztor. Op het moment van schrijven had hij een longpositie in het genoemde fondsen.

Pow Kazakh ! II

11 januari 2006 Door in Uncategorized Een reactie plaatsen
Wij gaan door met het maken van ons lijstje aandelen, onder voorbehoud van het feit dat we het een belachelijke oefening vinden die veel tijd kost, zie voor de argumentatie hiervan het eerste deel van deze serie (klik dan hier).
Want u weet het, hoe korter het lijstje, hoe meer tijd.
Goed we zouden ook een Nederlands lijstje kunnen maken. Dat doet iedereen en Inveztor dus ook. Je komt al snel op het geijkte serietje favorieten, zoals Fugro, Akzo, Boskalis, Univar, Beter Bed, BAM, Randstad, USG, ING enzovoorts. Leuk, maar niet opwindend.

Wij hebben echter een probleem. Nee, het is niet dat ons lijstje wat kort is, al ziet het er voorlopig als volgt uit:

1 Transmeridian Exploration US

Het probleem ligt in nummer twee op het lijstje. Dat is Urasia Energy, waar we al een paar keer op Quotenet (klik hier) over geschreven hebben. We kochten het aandeel bij op C$1,60, na een mislukte IPO op C$1,80. Het probleem is dat het gisterenavond op C$2,70 sloot. Leuk voor ons en voor degenen die meededen, maar niet voor u. Misschien blijft dit aandeel doorjakkeren, voortgestuwd door een plotselinge golf van enthousiasme voor uraniumfondsen en wat daar omheen hangt, atoomcentrales en zo.

image001

Technisch is Urasia aan een correctie toe, maar het kan nog even duren. Het bedrijf is op roadshow, dus u kunt nagaan dat als u er nog nooit van gehoord had omdat het pas zo kort bestaat, dat dan de hedge funds die het pas echt druk hebben er ook weinig van weten. Misschien kopen ze wel massaal, misschien gaan ze overdrijven, misschien doen ze dat al.
Dat zijn soms dezelfde jongens die het aandeel in november dumpten en het van C$1,80 naar onder de C$1,50 drukten. Maar daar krijgen ze dan ook veel geld voor, van u en van ons.
Urasia zouden we alleen op een pull-back kopen maar we blijven onverminderd enthousiast over deze sector onder het motto: Als vuile, dure energie al koopwaardig is, dan is schoon en goedkoop nog leuker. We hebben wel onze vinger op de trekker om wat winst te nemen in dit aandeel. Even wachten tot later in de week, maar niet tot het eind van de roadshow.
En oh ja, er is nog een probleempje. Ook dit bedrijf zit in Kazakhstan en haalt daar uranium uit de grond.

Op nummer twee van ons lijstje zetten we een piepklein bedrijfje dat, net zoals TMY, nog steeds verlies maakt.
Dat bedrijfje heet Medical Intelligence. Het zijn heren uit Quebec die in Frankrijk bezig zijn om contracten met Orange en Axa af te sluiten voor de invoering van hun armbandjes.
Daardoor kwamen wij er achter.
Armbandjes zijn erg in de mode. Wij doen daar niet aan mee, maar dat zal samenhangen met het feit dat wij niet erg modieus zijn. Onze vriend Johan Kamsteeg, de IT expert, zou dat zelfs nog anders verwoorden, maar laten we niet afdwalen. De armbandjes van Medical Intelligence hebben een GPS en een GSM chip. Handig voor jaloerse echtgenoten. Wist u dat Frédéric Dard, de Franse schrijver van honderden San Antonio stationsromans, zijn vrouw altijd opsloot? Ja, niet in een kast hoor, want het was geen engerd, en zelfs niet in haar boudoir, maar gewoon in de flat. Deur op slot, sleutel in de zak en op weg naar een afspraak.
Kijk, dat was nog eens iemand die om zijn partner gaf, maar vrouwen weten altijd zo’n negatieve draai aan dit soort situaties te geven. Tegenwoordig zou de heer Dard, die helaas niet meer onder ons is, gewoon zo’n armbandje om zijn vrouw kunnen gorden, wie weet had hij er zelfs een leuke wending aan kunnen geven door een porte-jarretelle met die chips erin te laten maken bij Aubade. Ja u leest dat hier voor het eerst en u mag het idee gewoon gebruiken, zeker als u een pro-abonnement bij ons hebt.

Dit zou echter een te smalle basis voor een goed business model zijn en bij Medical Intelligence hebben ze de Dard optie dan ook niet gebruikt. U kunt dat dus wel doen, op voorwaarde dat u ons drie exemplaren cadeau geeft, met chips en abonnementjes graag. Liefst zwart, niet rood, dat vinden we een smakeloze kleur bij Inveztor.

Nee, Medical Intelligence mikt op de markt voor Alzheimer patiënten en andere leiders aan dementie. Kijk, dat is een belegging waar wij graag naar kijken omdat wij zelf met beide ziektes te maken hebben of recent hadden, al zijn we vergeten hoe en wat. Een sympathiek zakelijk doel dus. Het bedrijfje, dat in Canada genoteerd staat voor C$0,59, staat, naar ons gevoel, op het punt een aantal belangrijke contracten af te sluiten. Als de Medical Intelligence oplossing gemeengoed wordt, kan dit aandeel dit jaar meer dan verdubbelen. Maar pas op, net zoals TMY maakt het nog geen winst en voor de meeste beleggers is een dergelijke investering te beschouwen als een soort genoteerd lijntje durfkapitaal. Wij hebben echter geen bezwaren van politieke of religieuze aard en hoewel we al aandelen hebben gaan we meedoen als er nog een financierinkje komt.

Nu zijn we pas op nummer twee aangeland. De volgende column gaat over nummer drie.
Begrijpt u nu waarom we met smart wachten op de dag dat deze kwalijke gewoonte afgeschaft wordt, net zoals Koninginnedag?

Michael Kraland

Naschrift Michael Kraland:

Dit stuk werd voor markt geschreven op 10 Januari. UUU opende hoog en raakte de 2.80 om op 2.55 te eindigen. Inderdaad winstneming dus. Maar we komen vandaag of morgen terug op uranium.

Michael Kraland is columnist bij Inveztor. Op het moment van schrijven had hij posities in genoemde fondsen.

Polderportefeuille: terug naar de toekomst

10 januari 2006 Door in Uncategorized Een reactie plaatsen
Ooit, in 1996, toen veel van onze lezers nog iets anders deden dan nu, startten wij met het bijhouden van onze eigen ideetjes voor privé beleggingen in Quote, een maandblad voor zakelijke intellectuelen, waar we ook een column hebben. Pieter Kort slaagde erin het ding min of meer bij te houden zonder slachtoffer te worden van stress geïnduceerde ziektes.

In ’99 verhuisde de portefeuille mee naar Inveztor.net, een voorloper van onze huidige site.
Kort kwam daar ook snel aan, niet geheel bij toeval, en hield het ding daar opnieuw bij tot ons vertrek. We verhuisden toen weer naar Quotenet, en naar het maandblad, dat zich inmiddels had ontwikkeld tot een ontmoetingscentrum voor roodrijders en aanverwante wannabees. Er mankeren wat data uit de tweede periode Kort, maar wie weet komen die ooit weer tevoorschijn bij het opruimen van een datazolder.
De eindstanden zijn wel goed bijgehouden en Inveztor redacteur Martin Crum, die oog heeft voor detail, houdt de posities en standen nu bij, wat de portefeuille betreft dan, liever geen misverstanden.

Doel van deze portefeuille is anderen mee te laten genieten van onze zeperds. Volg hem dus goed en koop nooit een aandeel dat wij ook kopen, winst is al snel verdacht, zeker indien publiekelijk behaald. Wij hebben meestal al onze posities ook zelf in portefeuille en proberen dat altijd aan te geven. Dat doen we al een jaar of zeven en we hebben er niet op gewacht tot regelgevers er achter kwamen dat dit misschien toch fatsoenlijker was.
Houden we zelf posities aan om front te runnen ? Natuurlijk niet. We hebben dat niet nodig, we veroordelen dat soort zaken streng en we doen het om de omgekeerde reden: vertrouw alleen een kok die ook van zijn eigen schotel eet. In het Frans: “Nous pouvons nous tromper, mais pas vous tromper”. Dit gezegde uit eigen keuken is gebaseerd op het feit dat “tromper” zowel het werkwoord voor vergissen als bedriegen is.

Terug naar de echte actie. Wij beleggen voor zekerheid in een paar hedge funds. Daar hebben we weinig omkijken naar. De beheerders zitten de hele dag netjes voor hun scherm en wij betalen ze royaal voor deze opoffering. Dit stelt ons in staat om te doen wat wij het liefst doen, zoals luieren in de Provence en columns schrijven voor u.
Op dit moment zoeken we meer exposure in Japan, suggesties zijn welkom.

Wij hebben ook een portefeuille die we de Bèta Portefeuille noemen. Dat zijn wat namen die iedereen zo kan kopen, we hopen het beter te doen dan de markt, maar meer illusies hebben we niet. Bèta geeft aan wat de markt doet. Alpha is de op inzicht gebaseerde toevoeging.

Tenslotte is daar de geconcentreerde portefeuille. Wij hebben een naam voor deze portefeuille die we liever niet publiekelijk gebruiken. We zouden hem ook de Gerald Loeb portefeuille kunnen noemen, maar dat thema gebruiken we nog eens voor een spreekbeurt en we willen u er hier niet mee vervelen. Laten we deze portefeuille daarom maar Overtuigd noemen. Wie ons erger vindt dan Tuig kan hiermee even goed uit de voeten als onze fans.
In deze portefeuille hebben we meestal niet meer dan een aandeel of vier, of niets, wanneer we nergens van overtuigd zijn, of gewoon rondhangen in ons geliefde Zuiden, olijven plukkend of lavendel oogstend.
We willen wel de sterren van de hemel schieten in deze portefeuille en neem het getal vier niet al te nauw, 80% van de portefeuille zal meestal uit niet meer dan vier aandelen bestaan.
Meestal liggen er wat scherven op de grond en komen er wat plantjes op.

We hebben geen benchmark, we volgen geen index, we meten geen volatiliteit, maar wie dat  wil doen is welkom.
We doen weinig in futures en opties. Niet onze kop thee, al zijn opties wel leuk en spannend. Net zoals sex zonder condoom. Tijd werkt tegen je, maar dat kan je ook omdraaien. Soms schrijven we wat, maar bij de huidige lage volatiliteit vinden we dat niet interessant.
We shorten niet of nauwelijks. Geen zenuwen voor, we zijn slecht in trading.
Crum heeft berekend dat sinds inceptie de Polderportefeuille 630% groeide, tegen 98,5% voor de AEX. Dat is 7,1% per jaar voor de AEX en 22% voor ons. (open onderstaand pdf voor de Polderportefeuille)

Michael Kraland

Michael Kraland is columnist bij Inveztor. Hij belegt in principe in de fondsen die in de polderportefeuille worden genoemd.

Pow! Kazakh!

6 januari 2006 Door in Uncategorized Een reactie plaatsen
Er zijn veel kwalijke gewoontes in de beleggingswereld. Voorspellen is daar één van en voor onze visie op deze activiteit verwijzen wij naar een eerdere column getiteld Voorstel Voorspel, klik hier voor dit artikel.
De andere kwalijke gewoonte, en wij vragen ons af wat de AFM hier aan gaat doen, is het publiceren van lijstjes favoriete aandelen.

Dat mag gewoon, net zoals vroeger het gebruik van voorkennis niet strafbaar was.
Evenals het maken en gebruiken van Ecstasy en LSD. Al vallen drugs niet onder de AFM, het geeft aan hoe wij over deze materie denken.

Uit bronnen binnen de AFM weten wij dat hier naar gekeken wordt, maar ingegrepen wordt er helaas nog niet. We bedoelen niet dat er door de AFM gekeken wordt naar xtc en LSD, hoewel er toch iets voor te zeggen zou kunnen zijn maar dan raken we in een  ander debat en dwalen wij af. Terug naar serieuzere zaken.

Dit is dan ook een pleidooi voor het laten vallen van een aantal activiteiten door de AFM, en wij doelen dan op activiteiten die toch alleen maar kosten voor de eindbelegger teweeg brengen zonder dat hier winst voor financiële gemeenschap tegenover staat. Wij doelen hierbij op de gemeenschap in de meest ruime zin des woords, dus voor cliënten en beoefenaars van het vak, waarbij wij de belangen van de employés en bestuurders van de AFM uiteraard buiten beschouwing laten. Zij zouden dat ook niet anders willen, dat weet u.
De AFM zou, nu ze de voorkennismaterie aardig onder de knie hebben, moeten ingrijpen en het voorspellen en maken van lijstjes verbieden.
Het kost alleen maar geld dat beter elders in de wereld gebruikt kan worden en het zet beleggers op het verkeerde been, zeker als zo’n voorspelling of lijstje niet uitkomt. Dan worden beleggers benadeeld. Wanneer zo’n lijstje of zo’n voorspelling wel klopt, dan riekt dat wat ons betreft naar voorkennis. Wij zijn voor kennis, maar tegen voorkennis.
Hier ligt een taak voor de constant aanzwellende legioenen van onze gerespecteerde regelgever.

Helaas, zolang de AFM niet wenst in te grijpen zijn wij uit concurrentieoverwegingen genoodzaakt aan de larie rond lijstjes mee te doen.
Wij verafschuwen het, zoals wij iedere simplificatie verafschuwen. Maar het moet en wij gaan er dus ook aan mee doen, zolang wij hiertoe verplicht zijn.

Ons eerste aandeel om dit jaar winst mee te maken is Transmeridian Exploration (TMY, $6,40). Het bedrijf is in Houston, Texas gevestigd en zoekt naar olie rond de Kaspische Zee, vooral in Kazakhstan.
Wij raden onervaren beleggers sterk af om in dit aandeel te beleggen.
Kazakhstan, olie, wildcatters uit Houston, voor de meeste mensen kan dit aandeel nooit in aanmerking komen voor belegging.
Het is alleen geschikt voor avonturiers die graag hun eigen geld verliezen of, het kan ook zo lopen, graag vertienvoudigen.
Daarom vermelden we dit aandeel namelijk, omdat we denken dat we met een tenbagger te maken hebben.

Wij hebben in het verleden al vaak over TMY geschreven en ook in 2005 was dit aandeel één van onze favorieten. We rolden er toen in omdat we betrokken waren bij een financiering van dit bedrijf. Toen bleek dat TMY, toen nog als TMXN genoteerd in de pink sheets maar nu op de AMEX, groot potentiëel had. We gingen toen uit van 100% winst vanwege de bouw van een pijpleiding waardoor de olie voor het dubbele kon worden verkocht en stapten rond de $1,40 in.
Maar aangeland bij $3 en klaar om afscheid te nemen hoorden wij van een jachtongeval. De meneer van het veld ernaast was dood. Vraag ons niet hoe, dit is Kazakhstan en de kans bestaat natuurlijk dat er daar net zulke erge dingen gebeuren als in Amsterdam, want ook daar heb je jachtongevallen op straat, kijk maar naar Endstra en Klepper.
Wij kochten daarom maar wat aandelen bij rond de $3,40 en wachtten op het afhandelen van een overbruggingskrediet om het Bramex veld te kopen, ook gelegen in het Zuid Alibek veld, waar TMY al zit.
Na het overbruggingskrediet schoot de financiering netjes op en onlangs werd een onderhandse convertibele obligatie geplaatst bij instituten. Omdat de betreffende documentatie niet electronisch beschikbaar is, weten we niet wat de condities waren en wat de disclosures opleverden. Dat zouden we graag willen weten en we gaan er achterheen. Gebaseerd op contacten in de industrie denken wij dat er minstens 200 miljoen vaten olie in de grond zitten in het Zuid Alibek veld. Als we daar $10 per vat in de grond voor rekenen komen we op een potentiële marktkapitalisatie van $2 miljard tegen minder dan $550 miljoen nu. Er zijn wat schulden, er staan 81 miljoen aandelen uit, fully diluted, dus je komt dan al snel in de buurt van de $20 per aandeel, als objectief.
Misschien zijn er meer aandelen want we weten niet wat er bij de laatste emissie is gebeurd.

Niet één analist volgt het fonds. Dat vinden wij altijd aantrekkelijk, want dan kunnen we zelf ons huiswerk doen en is er een kans, hoe klein ook, dat we een edge kunnen hebben in zo’n aandeel.
Bovendien is het mogelijk, en dat geldt speciaal voor aandelen die niet gevolgd worden, dat dit op een dag wel het geval zal zijn. Voor de meeste bedrijven die u in uw portefeuille hebt is het slecht nieuws wanneer er slechts één analist is die het volgt. In het geval van TMY is de kans groot dat dat nieuws goed zal uitpakken voor de koers. Sterker nog, wat gebeurt er wanneer er een echt goede olie-analist naar het bedrijf gaat kijken? Misschien komt die man dan wel met een heel pertinente en scherpe analyse van de toekomstige waardering van zo’n bedrijf. Wie weet is het een goede olie-analist, die gevolgd wordt door beleggers.
Op zo’n dag verandert er wat in de koersvorming van het aandeel en wij geven graag toe dat wij op zo’n gebeurtenis speculeren.
Zo gek is dat niet, want als het bedrijf naar een marktkapitalisatie van een miljard of twee toegroeit, is het niet uitgesloten dat er zo’n analist komt. Zijn werkgever ruikt dan immers goede zaken, want een snel groeiend bedrijf in een zich snel ontwikkelende regio heeft een goede zakenbankier nodig en die stelt graag zijn beste analist ter beschikking.

Laten we, nu we uw aandacht toch hebben, even naar de risico’s kijken. Dit bedrijfje is net bezig de status van start-up te ontstijgen. Dat brengt risico’s met zich mee die toepasbaar zijn op elk jong bedrijf.
Het management staat goed bekend, daar zijn we wat minder bang voor, maar Kazakhstan, tja, dat is een vreemd land. Dat komt wel vaker voor want Nederland is klein en ons buitenland is groot. De vraag is natuurlijk wat je juridische bescherming is wanneer er iets verkeerd gaat. Wij hebben daar weinig nieuws over te melden. Er wordt actief olie gezocht en gevonden in Kazakhstan en de regering werkt daaraan mee. Amerikaanse bedrijven staan goed aangeschreven. De Chinese buren minder. Maar als afnemer is China juist weer interessant. Het land grenst aan Kazakhstan, zoals degenen die nog op school zitten verplicht zijn te weten want de landkaarten veranderen voortdurend in dat deel van de wereld. China echter ligt al heel lang op dezelfde plek.

De olieprijs kan dalen. Dat is niet zo’n groot risico, maar je weet nooit. Wat naar boven kan, kan naar beneden, alleen lijkt het vaak bedrieglijk anders.
Tenslotte kan er een andere catastrofe plaatsvinden, een zogenaamd Act of God bijvoorbeeld.
Daar staat tegenover dat wij onze schepper allang dankbaar zijn dat wij van $1,40 naar $6,40 zijn gestegen. Als we ons koersdoel van $17 halen, waarbij we rekening houden met een aantal conversies in aandelen en wat uitstaande warrants van de laatste lening, dan kunnen we immers ook spreken van een Act of God, zij het dan van Hermes, de God van dieven en handelaren. Op de beurs heb je altijd wat hulp nodig.

Michael Kraland

Michael Kraland is columnist bij Inveztor. Op het moment van schrijven had hij een longpositie in het genoemde fonds

Voorspel voorstel

28 december 2005 Door in Uncategorized Een reactie plaatsen
Een nieuw jaar breekt aan, het eerste voor deze site, het vijftiende voor mij als columnist. Evenals vorige jaren doen wij geen voorspelling, behalve (nu allemaal in koor) dat wij denken dat de markten zullen fluctueren en de dat de dollar groen zal blijven. Dit bespaart u tijd en zoals elk jaar leggen wij u uit waarom.

U hebt zo’n voorspelling nodig. Anders las u deze column niet. Maar u snakt naar iets dat de goden u niet kunnen geven, of, beter nog, de goden zijn een beetje gemeen. Onze schepper speelt een spelletje met zijn stervelingen. U kunt als u daar moeite mee hebt, beter direct contact met Hem zoeken en velen doen dat ook, dus schaamt u zich vooral niet. Want zijn spelletje werkt als volgt. Een paar van zijn voorspellende stervelingen zegent hij met precies het juiste inzicht. Enkelen van hen publiceren dat ook. Alleen, u hebt geen flauw idee welke. Wij weten het ook niet. Het ene jaar heeft de één gelijk, het volgend jaar de ander. Wij weten slechts dat onze voorspelling met een beetje geluk voor het vijftiende jaar zal kloppen en wij denken daarmee een record gevestigd te hebben. Trouwe lezers weten dat. Zij verdoen geen tijd met die voorspellingen. Zeker niet als het over de toekomst gaat.

Wij hebben een econoom laten uitrekenen wat het gedoe met die voorspellingen allemaal kost. Wij kijken dan naar de tijd die duurbetaalde professionals zoals u besteden aan het lezen van die dingen en naar de niet minder duurbetaalde tijd van de heren die ze publiceren. Wij gaan er hierbij van uit dat duurbetaalde professionals zoals u geen interesse hebben in de meningen van zeer slecht betaalde figuren, of van mensen die er helemaal niet voor betaald worden. Wij hebben ook de hoeveelheid papier, distributiekosten en overhead meegenomen. Internetkosten laten wij buiten beschouwing. Wij komen dan, alleen al voor Nederland, op een jaarlijks bedrag van rond de € 154.678.986,78.
Ons voorstel zou zijn om er gewoon mee op te houden, al is het maar voor een jaar. We schenken dat bedrag aan arme Pakistani die het koud hebben en aan het terugbrengen van AIDS in Afrika. Dan kijken we of het nou beter of slechter met ons gaat en eventueel hervatten we volgend jaar de voorspellingen, als iemand kan bewijzen dat we er iets aan hebben. Wij zijn niet overtuigd, maar dat wist u al.

Nu hoor ik daar iemand van de SP al roepen dat er dan in Nederland mensen werkloos worden. Inderdaad, als we alle voorspellers een uitkering moeten geven zijn we ongeveer 10% van het bovengenoemde bedrag kwijt, zo hebben wij berekend. Maar weet u wat het is, het werkt niet zo. Hebt u ooit zo’n voorspeller gebeld ? Wij natuurlijk wel, al was het maar voor dit onderzoek, want onze columns zijn altijd op serieuze research gebaseerd. Anders zouden wij niet zo lang standgehouden hebben in het columnistencircuit. Welnu, al die voorspellers klagen maar over drie dingen, die zij als volgt opsommen: druk, druk, druk. Dus als wij ze verlossen van hun voorspellingsdruk, kunnen zij eindelijk hun normale werk als econoom, analist of vermogensbeheerder doen. Het is overduidelijk dat onze economie een sprong gaat maken, vanaf het moment dat al deze scheppende kracht in dienst wordt gezet van iets productiefs, zoals het opkrikken van uw vermogen, of het verbeteren van de performance van uw pensioen.

Terug naar interessantere zaken.
Vogelgriep maakt nog niet veel slachtoffers, maar de voorpagina’s van de kranten staan er al maandenlang vol mee. Te laat om kippenaandelen te shorten ? Natuurlijk. Domme vraag. Maar misschien een goed moment om die dingen long te gaan. Onze eerste keus is Bachoco, een Mexicaanse poelier genoteerd in New York (IBA, $19,30). Fundamenteel is dit bedrijf gezond, het wordt conservatief gerund door een Mexicaanse familie en wij gaan het misschien zelf ook kopen.
In Frankrijk staan twee leuke bedrijven genoteerd, LDC en Duc. LDC (€ 65,40) is het meest solide en ook het meest liquide. Leuk ook voor culturele antropologen, want de verkoop van halalkippen stijgt dit jaar snel, ondanks de vogelgriep. Dit feit noopt ons tot allerlei gedachten die wij, met Theo van Gogh en de onlusten in de Franse voorsteden nog vers in het geheugen, liever niet aan het papier toevertrouwen. Zelfcensuur is immers de normaalste zaak van de wereld tegenwoordig, en wij gaan mee. Met die tijd althans. Wij wensen u een voorspoedig 2006.

Michael Kraland

Michael Kraland is columnist bij Inveztor en het maandblad Quote. Op het moment van schrijven had hij geen posities in de genoemde fondsen.

Iets nieuws aan het Westelijk Front

27 december 2005 Door in Uncategorized Een reactie plaatsen

“There’s really nothing going on but that’s typical for this time of the year,” said Elvis Picardo, chief market strategist at Global Securities Corp. (Reuters, 20 December 2005).

Geachte lezer, beste belegger,

Welkom bij Inveztor.
De tijden veranderen. Zo hebben wij, door de jaren heen, steeds meer een zwak ontwikkeld voor Elvis, terwijl in onze vormende jaren vetkuiven juist uit waren. Titels zoals Jailhouse Rock en Viva Las Vegas zijn actueler dan ooit in de beleggerswereld.
We kunnen ook meegaan met Elvis Picardo, die we helaas niet kennen, maar zijn titel en affiliatie boezemen ons ontzag in. Elk woord is daar raak.

Bij Inveztor zijn we al blij als we zo nu en dan raak schieten. Als we de ergste missers maar voorkomen. Dat is de essentie van beleggen. Voorkom de missers, schiet een paar keer per jaar in de roos, overleef de bearmarkets door het aanhouden van veiligheidsmarges.

De meeste goede beleggingsideeën zijn eenvoudig. Zo ook het idee achter Inveztor. Inveztor combineert de vaardigheid van een Gideonsbende professionele beleggers met het gezag en de ervaring van de beste en grootste zakelijke redactie van Nederland, die van het Financiëele Dagblad.
We willen u kunnen bereiken waar u bent, dus de medewerking van de dynamische jongens van BNR Nieuwsradio komt goed uit, vooral op momenten waarop luisteren veiliger is dan lezen.

Wij zijn nu de kleinste beleggerssite van Nederland. We hopen dat niet te blijven, maar rekent u vooral niet op ons om op te gaan scheppen over wat we gaan doen. Onze grote inspirator, Balthasar Graciàn (1601-1658) verbiedt dat. U merkt het wel.
We hebben er wat kundige, leuke en geïnspireerde mensen bijgehaald, inclusief Onze Man in Marbella.

Wij zijn trots op dit zootje excentriek ongeregeld. Zij en wij wensen u een voorspoedig jaar.

Michael Kraland

Michael Kraland is uitgever van Inveztor. 

Twee gezichten van Mammon

27 april 2005 Door in Uncategorized Een reactie plaatsen

Inveztor.net presenteert… Michael Kraland!
Onlangs kondigde Michael Kraland zijn vertrek aan en toch presenteren wij u vandaag een nieuwe column van zijn hand. Dat vindt u vast verwarrend. Is-ie nu weg of is-ie er nog? Helaas, Michael is weg bij Inveztor.net, maar mét behoud van hedge fund-nieuwsbrief en -column. Die blijft Michael, als één van de weinige echte specialisten, graag voor u verzorgen.

Pieter Kort, hoofdredacteur Inveztor.net

Ook heel goede journalisten doen, bewust of onbewust, mee aan de stemmingmakerij die het debat rond hedge funds kenmerkt. Om onze positie heel kort samen te vatten, wij denken dat hedge funds hier zijn om er te blijven. Het zijn er nu teveel, er zit kaf onder het koren, maar dat komt omdat ze zo goed betaald worden.

En als hedge funds duur zijn dan gaan we daar graag in mee, maar hoe komt het dat de beste fondsen gesloten zijn? Ook de fondsen die 50% performance fee rekenen? Hoe komt het dat die fondsen juist geld teruggeven? Ja, u leest het goed, ze geven kapitaal terug.

Slimme waarnemers zullen opmerken dat ook Long Term Capital Management (LTCM), het fonds dat een symbool was voor wat er allemaal verkeerd kan gaan in deze sector, geld teruggaf.

Te goed, geld terug
Dat was zelfs één van hun beste trucs. LTCM had met zakenbank UBS een deal gemaakt. Via warrants op het fonds konden de beheerders hun belang vergroten. UBS wilde graag meedoen met de hedge fund manie in 1998. De bankier die de deal deed stapte vervolgens over naar de Rabo. Hij liet UBS rokend achter.

Inmiddels is LTCM ter ziele, UBS overgenomen door SBS, die de naam UBS aanhield (om deze column moeilijk leesbaar te maken) en is de betrokken bankier ook bij Rabo vertrokken. Een fonds dat geld teruggeeft is niet per definitie verdacht, maar het betekent dat de beheerders zoveel verdienen dat ze de beleggers kunnen uitkopen.

Het betekent ook dat de beheerders zoveel vertrouwen in hun eigen vaardigheden hebben dat 20%, de gangbare performance fee, leuk maar onvoldoende is. Ze willen van hun klanten af en hun eigen geld beheren. Dat is immers de ultieme luxe. Terug naar goede journalisten. Dat zijn er niet zo veel, dus je moet zuinig op ze zijn, althans, dat lijkt ons zo.

23 keer zo duur
Daarom pikten we het stuk van Menno Tamminga eruit. Onder de titel Een kijkje in de beurs van de mammon (sic) dat wij, als arme buitenlander, lazen in de weekeditie van NRC Handelsblad van 12 april, kijkt Tamminga naar de kosten die ABP, het pensioenfonds en de grootste hedge fund belegger in Nederland, maakt bij de hedge fund investeringen.

Die kosten, zo betuigt Tamminga, waren vorig jaar 12% van het beheerd vermogen. Dat valt dus 23 keer duurder uit dan de beheerskosten van ABP op aandelen. Maar, zo zegt Tamminga er keurig bij, dat komt omdat ABP een groot deel van de aandelen zelf beheert. Een goede journalist dus, een slechte had dit feit er niet bij vermeld, dan staan de cijfers nog stoerder.

Tenslotte vermeldt Tamminga dat hedge funds niet alleen 23 keer zo duur waren, maar ook nog eens vorig jaar slechts de helft opbrachten van de performance van de aandelen in de ABP-portefeuille. Aandelen brachten 12% op en hedge funds, zo rekenen wij nu zelf uit want wij hebben er tenslotte voor geleerd, dus 6%.

ABP valt mee
Wanneer je zo’n stukje uit hebt en verder nooit naar die markt kijkt zet dit je aan het denken. Voor mij geen hedge funds lijkt dan de enige logische gedachte. Op 27 april moeten wij een korte presentatie houden wat beroepskrachten, in dit geval voor een vereniging waarin de Amsterdamse effectencommissionairs zich verenigd hebben.

Kort geleden deden we dat voor een groep vermogensbeheerders, en als deze groep net zo reageert als de vorige, dan is het ongetwijfeld een goed idee om het verhaal van Tamminga wat verder uit te werken. Hieronder gaan we dan ook proberen de voornaamste punten van ons verhaaltje van morgenavond samen te vatten.

De eerste vraag die je je stelt, in zo’n geval, is of ze bij het ABP wel bij hun goede verstand zijn. Natuurlijk zijn ze dat. Althans, dat lijkt ons zo, met het weinige dat we weten van hun hedge fund strategie. Ten eerste heeft ABP een goede reputatie in dit vak en ten tweede hebben ze een grote positie in één van de bekendere strategieën, de split conversion strategie.

In de rij
Dat werkt als volgt. De beheerder koopt, elke maand opnieuw, een mandje van de meest liquide aandelen in de S&P 100. Dat zijn de meest liquide aandelen ter wereld, give or take a little.Vervolgens koopt hij een put onder zijn positie en schrijft een call. Hij doet dit wat beter dan anderen omdat hij één van de grootste marketmakers is in New York.

In zo’n strategie pakt de beheerder gemiddeld een procent of 5 à 7 boven de risk free rate of return. Dat is de basisrente. Dus als de rente 2,75% is in de VS –want daar komt deze strategie vandaan – dan hopen ze op 7,75%. ABP kan dat gemakkelijk financieren, want hun kredietlijn is heel, heel goedkoop.

Dat komt onder andere omdat bankiers in de rij staan om hun geld te lenen. ABP kan deze grap dus voor een fractie boven LIBOR, de interbankrente, financieren. Op die manier maakt ABP al snel 4.75% op een miljard – dat is het bedrag dat ze naar ons idee in die strategie hebben- dat ze hierin gestoken hebben.

Minder maagpijn
Ze krijgen dus een kleine 50 miljoen dollar extra inkomsten voor hun spaarders.De kosten hierop zijn inderdaad hoger dan bij aandelenbeheer, maar het vervelende van aandelen beheer is dat je daar dit soort trucs niet uit kan halen want vroeg of laat ga je dan failliet. Dat weten ze bij ABP ook.

En daarom doen ze dit alleen bij een firma die dit al meer dan anderhalf decennium lang, sinds het eind van de jaren ’80, met succes doet. Zo was 1990, het jaar van de Golfoorlog, een winnaar, evenals ’94, het jaar van de rentehobbel, toen de obligaties onderuit gingen. Idem in ’98, bij de Aziëcrisis, idem in 2000, 2001 en 2002.

Daarom beleggen mensen in hedge funds. Misschien terecht. Misschien ten onrechte. In 2004 behaalde deze strategie inderdaad niet veel meer dan 6% en hetzelfde gold voor 2003, al was de score toen boven de 7%. Niet veel, maar, als je het gemiddelde over al die jaren berekent, toch meer dan aandelen.

Waardeloze observatie
En dat was na alle honoraria met aanzienlijk minder maagpijn dan bij de aandelenmarkt. Misschien, al is het maar ten dele, ligt daar een begin van het antwoord waarom serieuze mensen zoals ABP zoveel geld uitgeven aan dit soort nonsens. Zij denken immers dat het, naar het resultaat gemeten, niet zo duur is als het lijkt.

Het ABP weet ook dat je niet naar één jaar moet kijken. Zo’n observatie is namelijk, statistisch gezien, waardeloos. Maar je komt er natuurlijk wel mee in de krant.

Verrek, een vertrek

4 april 2005 Door in Uncategorized Een reactie plaatsen

Vertrekken, zo luidt de Franse uitdrukking, is ook een beetje doodgaan. Het is een enigszins lugubere uitdrukking. In het Frans klinkt het gelukkig veel eleganter dan in onze taal. Ik ben de laatste oprichter die nog werkzaam was bij Inveztor.net en ik vertrek vandaag.

Eigenlijk had dit op 1 april moeten gebeuren, maar er kwam iets stoms tussen. 1 April is een historische dag bij Inveztor.net, omdat wij elk jaar een grap bedenken. Die geintjes zijn zoals Inveztor.net zelf is. Het zijn grappen, maar er zit een boodschap achter. Een boodschap voor beleggers. Daarover straks meer.

Op een dag werd ik wakker en merkte ik dat dit mijn zevende jaar is bij Inveztor.net. Ik moest denken aan Billy Wilder’s film The Seven Year Itch. Het was hoog tijd voor verandering, tijd voor iets anders.

Schot in de roos
Wanneer je oprichter, columnist, ideeënman en boegbeeld van een mediabedrijf bent, is het zaak om rekening te houden met tijden die veranderen. Die zijn veranderd en mijn tijd bij Inveztor.net is voorbij. Inveztor.net is wel het leukste bedrijf dat ik ooit opzette. De eerste twee jaar waren de oprichters elke nacht om 2:00 uur nog online en druk bezig.

De volgende ochtend begonnen ze weer vroeg. Het was een tijd waarin alles kon. De cijfers toonden al snel aan dat we in de roos geschoten hadden. Het vliegwiel liep, Inveztor.net kwam van de grond. Mijn familie en vrienden heb ik in die eerste twee jaar nauwelijks gezien, ik vraag hun bij deze om vergeving daarvoor.

Onze voornaamste verdienste was het introduceren van een nieuwe manier van schrijven over geld. Een inspiratiebron daarvoor was een druggy dwarsligger, een drinker, een gewerengek en een originele schrijver, Hunter S.Thompson. Wie denkt dat ik nu afdwaal, vergist zich. Ik was niet van plan het over Thompson te hebben, maar lees even door.

Zijdeur en stille trom
Thompson, die de term Gonzo Journalism bedacht, was een vernieuwer van een genre dat, tot zijn komst, werd beoefend door een coterie. Hij had succes bij de lezers van Rolling Stone. Dat was toen een hip blad. Thompson brak door met een persoonlijke en intense benadering van politiek en maatschappij in een tijd van verandering.

Hij pleegde op 20 februari van dit jaar zelfmoord met een revolver. Hij werd 67 jaar. Lees vooral zijn verhalen over de verkiezingscampagne van ex-president Richard Nixon – Fear & Loathing on the Campaign Trail – en speciaal de affaire rond minister van landbouw Earl Butz, die moest aftreden toen Thompson zijn visie op het Afro-Amerikaans electoraat bekend maakte.

Tot dan toe werd er in Nederland alleen over beleggen geschreven door gespecialiseerde journalisten. Soms ging dat goed, soms minder en kwam de hoofdredacteur erachter dat er zoiets als front running bestond. Zijdeur en stille trom, maar soms gebeurde er niets. Dat kon toen nog. Anderen waren keurig, maar duf naar maatstaven van nu.

Nieuw geluid
Bij Inveztor.net heb ik geprobeerd geen keurige, vakkundige journalisten aan te werven. Wel voor de redactie, daar zitten vaklui. Voor de opiniestukken zocht ik alleen naar mensen met een eigen, liefst nieuw geluid. Ik zocht naar mensen die soms elders niet aan de beurt kwamen. Dat is gelukt en ik ben blij dat ik Inveztor.net kan achterlaten als marktleider.

Dit jaar maken wij van Inveztor.net voor het eerst een rendabel bedrijf. Ik zeg wij, want ik blijf aandeelhouder en ga Inveztor.net op afstand volgen. De onderneming heeft een directie, een hoofdredacteur en een redactie die ik zelf heb binnengehaald. Het is tijd dat die hun eigen richting kiezen, zonder mijn tussenkomst en zonder verdere discussie.

Ondernemen, schrijven, ideeën bedenken, speculeren en spelen met de markt: dat is wat ik leuk vind en dat kan ook buiten Inveztor.net. Beter zelfs, want Inveztor.net is nu een team dat zelf ook ideeën heeft en uitvoert. Die wijken vaak af van de mijne, maar dat is juist goed. De boodschap, noem het de ideologie, achter Inveztor.net is samengevat in één zinnetje: Van Beleggers, Voor Beleggers.

Zeepbellen
Bij Buzzword Inc. noemen ze dit een Mission Statement Wel lekker compact overigens. Wij proberen privé-beleggers te helpen door ze wegwijs te maken in wat er achter letterlijk en figuurlijk de schermen gebeurt. Door inzicht te geven in sommige spelletjes. Door zeepbellen door te prikken, al lukte het niet elke keer.

Buiten Nederland waren mensen zoals Jim Cramer en de heren van Morningstar en The Motley Fool met iets dergelijks bezig. Het was een internationale trend. Wij probeerden het in Nederland en het lukte.
Inveztor.net was voor mij jarenlang een snelbewegend feest. Niet alleen vanwege de 1 aprilgrappen, maar vooral om de ervaring.

Zeven jaar geleden was internet een nieuw medium, nu is het een pijp, een distributiekanaal, net zoals radio, televisie en papier. Ik heb genoten van de interactie met onze lezers. Daar heb ik het meest van geleerd. Ik maakte kennis met nieuwe vrienden en daar zitten een aantal goede mensen bij, die zichzelf nu vast herkennen. Ik hoop ze snel weer te zien.

Geen bloemen
Ik maakte ook nieuwe vijanden. Ongetwijfeld niet genoeg, maar ik heb mijn best gedaan en ben zo kieskeurig mogelijk geweest. Mijn laatste minuut breekt aan. Mag ik een ronde applaus vragen voor onze columnisten, het beste team in Nederland? Dank u, dat was oorverdovend. Tenslotte wil ik Mark Blaisse en Jort Kelder bedanken.

Blaisse gaf mij mijn eerste kans als financieel columnist. Hij was streng, maar Kelder legde mij uit waarom sommige van mijn columns best leuk waren. Daardoor ben ik met Inveztor.net verder gegaan en staan mijn verhalen nog steeds in Quote. Dat Inveztor.net Magazine er uitziet als een echt blad is mede te danken aan Blaisse, al opereerde hij, vergeef mij de uitdrukking, undercover.

Ik organiseer binnenkort een afscheidsborrel – liever geen bloemen – waarvan het karakter bijzonder feestelijk is. Ik hoop dat er die avond geen voetbal op tv is en dat veel van mijn meest dierbare lezers komen. Voor hen schrijf ik dan ook dit laatste verhaal.
Lezers, dank voor alle steun.

Michael Kraland