In mei bevalen wij in Netjes aan de Blauwe Nijl bevalen NETeller aan. We raadden ook aan in te schrijven op het aandeel Blue Nile, een juweleninternetwinkel. Die IPO (beursgang) liep mooi: het aandeel kwam op 20,50 dollar, schoot omhoog naar 28,50 dollar en staat nu op 31.50 dollar.

Wij hopen dat u gekocht hebt, goed toebedeeld bent en dat u niet aarzelt winst te nemen. NETeller lijkt ons nog steeds een goed idee en – full disclosure – wij waren het aandeel long tijdens de ipo op 2 pond. Het zakte na de introductie in tot onder 1,60 pond.

Dat kwam omdat de snelle en goedbetaalde jongens die het aandeel plaatsten vergaten te kijken bij wie het terecht kwam. Enerzijds bij serieuze, toegewijde huisvaders zoals uw dienaar, anderzijds bij snode flippers en andere hedge fund-achtigen.

Usual suspects
Althans, de zakenbankiers zeiden dat, als waren zij gefrustreerde particuliere beleggers of, niet veel beter, onwetende financiële scribenten en legden de schuld bij die arme alternatieve beleggers. Dat zijn de usual suspects. Wij hadden het kunnen weten vanaf dag één, want wij kregen 100% van onze allocatie.

U weet het en als dat niet zo is moet u vooral iets anders gaan doen, want als u uw allocatie geheel binnenkrijgt, is de deal slecht geplaatst. Wat betekent dat voor u? Als u had gemajoreerd moet u nu even uw auto verpanden, of uw huis tijdelijk verhuren en bij uw schoonouders intrekken, terwijl u met de bank onderhandelt.

De bank verkoopt uw stukken overigens zodra ze merkt dat u een probleem hebt en meestal is dat na drie dagen, bij normale afhandeling van uw orders. Zoiets is vervelend als er tegelijkertijd allemaal hedge funds of zogenaamde zwakke handen stukken lozen. Wij hebben niets tegen banken. Brokers zijn geen haar beter. Met u meevoelen is niet hun mandaat.

Gokfinanciers
Zij laten zich niets gelegen liggen aan uw sores met een overallocatie aan internetgokfinanciers, want dat is Neteller. Gokfinancier in een belastingparadijs, namelijk het eiland Man. Goed, ze zit er nog niet echt, maar dit kwartaal verhuist ze. Dan gaat haar belastingdruk van 33% naar 10%. Als aandeelhouders juichen wij dat toe.

Even terug naar wat Neteller doet en waarom wij er in zitten. Het bedrijf is een soort van Paypal. Dat is het betalingssysteem van Ebay, een internetbraderie met een van de allerbeste businessmodels ter wereld. Kortom, een betalingssysteem voor internetgokkers. Ah, horen wij u al denken. Gokken op internet is niet moreel verantwoord.

Helaas, daar zitten wij niet mee. Wij vinden al die suikertroep van Unilever ook niets. Chemie? Tabaksaandelen? Zwendelende grutters? Draaiende verzekeraars? Allemaal niets. Niet erger of beter dan pokeren op internet en wedden op voetbal. Integendeel, hoe meer mensen bezwaar hebben, hoe langer het feest gaat duren.

Groeisector
Wij denken namelijk dat gokken op internet een groeisector is. Neteller heeft een goed systeem dat beter werkt met huichelende wanbetalers, die zich de volgende dag niet goed herinneren dat ze met hun credit card op internet hebben zitten spelen. Banken willen niet meer meedoen vanwege ontwikkelingen in de VS. Waarom?

Cynthia Haines, een mevrouw uit Marin County in Californië, een dame die wij niet kennen, maar die de gewoonte had haar geld met credit cards op internet te vergokken, wist het gokbedrijf en de verschaffers van haar credit cards te laten veroordelen voor haar gokprobleem. Wij zullen niet nader ingaan op mevrouw Haines.

Wij hebben haar foto niet gezien op internet, al kunnen we ons er wel iets bij voorstellen, maar er bestaat een kans dat het geen nijlpaard was met een dozijn credit cards, maar een slimme tante. Is Marin County immers niet het Amsterdam-Zuid van San Francisco? Niettemin verbiedt de uit 1961 daterende Wire Act gokken per telefoon.

Cash en cash
Amerikanen hebben historisch gezien een andere relatie dan wij met zondige activiteiten als gokken, drinken en sex. De meeste internetgokkers zijn Amerikanen en geschat wordt dat zij 88% van Netellers business uitmaken. Een risico is dat er in de VS een verbod op gokken komt, al lijkt dat nu onwaarschijnlijk. Er zijn wel wetsvoorstellen in die richting.

Neteller heeft een liquide business. Nieuwe inschrijvingen gaan met 117% omhoog naar 1549 per dag. Dagelijks wordt ook 171% meer binnengeharkt, nu al 1,5 miljoen dollar. De operationele cash bedroeg in het eerste halfjaar 32 miljoen dollar en de totale cash balans was aan het eind van die periode zelfs 122 miljoen dollar.

Hierin zat voornoemde 32 miljoen dollar plus de opbrengst van 47 miljoen dollar van de ipo eerder dit jaar. Wij denken dat Neteller, nu alleen nog actief in de VS, straks ook in Europa en Azië, zo’n 50% groeit. De koers is nu 3,03 pond. Dat is veel hoger dan de 1,83 pond waarop wij het aandeel eerder dit jaar signaleerden.

Niet duur
Vandaag kopen is misschien niet wijs na de grote stijging van donderdag. Op 4,37 pond schat een analist – er is er sinds kort één, uiteraard verbonden aan de zakenbank die de ipo organiseerde – dat wij maar vijftien keer de winst van 2005 betalen.

Dat is niet duur, voor een snelle groeier en omdat het bedrijf onbekend en onbemind is, zien wij er muziek in.

Wij blijven long en aankoop onder 3,00 pond is misschien zo gek nog niet.

Als het om geld voor onderwijs gaat, is het enige probleem op dit gebied bij de Universiteit van Harvard in Amerika de betaling van de managers van het fonds, dat de middelen voor de financiering van de universiteit regelt.

In de VS hebben universiteiten een stichting, een zogenaamd Endowment, die middelen ontvangt van succesvolle alumni. Die Endowments hebben een cultuur van bijzonder goed vermogensbeheer opgebouwd.

Harvard en Yale zijn de bekendste voorbeelden. De alumni van Harvard protesteerden onlangs. Reden van dat protest is dat de beste verdiensten bij Harvard toevloeien aan de vermogensbeheerders, niet aan de professoren.

Voorzichtiger
De top zes vermogensbeheerders van de schatkamer van Harvard verdienden in het afgelopen jaar samen 107 miljoen dollar. Een paar van die beheerders hadden genoeg van het gezeur dat ze teveel verdienden en startten daarom hun eigen hedge fund, waarmee ze nog meer kunnen verdienen. Als ze tenminste goed blijven scoren.

Dat laatste wordt wel eens vergeten. Fondsmanager Jeffrey Larson verdiende ruim 17 miljoen dollar. Dat kon omdat hij vijf jaar lang 11,6% scoorde, terwijl zijn benchmark in die periode gemiddeld met 4,1% daalde. Hij is zijn eigen fonds gestart. Geen kritiek meer en Harvard Management is meteen zijn grootste belegger.

Het Harvard fonds, dat in elf klassen actief belegt, waaronder alternatieve beleggingen zoals private equity en hedge funds, scoorde in het afgelopen fiscaal jaar 2004 21,1%. De andere Endowments deden het ook niet gek met een score van 17,1%. De directie van Harvard Management is nu wel veel voorzichtiger geworden.

Ze denkt geen scores van 12% meer te kunnen realiseren bij een inflatie van 2%. Zo’n 8% lijkt hen waarschijnlijker.

Waarom vloeit er zoveel geld naar hedge funds? Een artikel in The Financial Times maakt gewag van een toevloed van 250 miljard dollar tussen nu en 2008, allemaal institutioneel geld. De markt wordt nu geschat op een bedrag tussen de 800 miljard en een triljoen dollar.

Waarom, net nu hedge funds dit jaar zo matig presteren? Zijn er niet al teveel fondsen die achter dezelfde handelsopzetjes aanjagen? Waarschijnlijk ligt het antwoord besloten in dat instituten langzaam op gang komen en vervolgens, net als een tanker, lang doorvaren voordat ze tot stilstand komen.

Een rits sluitingen
Omdat hedge funds goed betaald worden voor hun diensten, verdwijnen de beleggers snel wanneer er niets meer te verdienen valt.

Waarnemers verwachten daarom opnieuw een golf van sluitingen. Tegelijkertijd neemt de vraag naar fondsen die nog wel goed presteren juist weer toe, zodat de goede fondsen hun deuren sluiten.Voor beleggers wordt het er hierdoor niet gemakkelijker op. Niet alleen moet het juiste fonds uitgekozen worden, maar er moet ook plaats zijn.

De goede fondsen leggen hun drempels hoger. Misschien moet er wel iets dramatisch gebeuren, voordat de volatiliteit en het volume aantrekken en de hedge funds het weer goed doen. De overgebleven fondsen dan, want dat er een groot aantal verdwijnt als er geen performance fees meer kunnen worden uitbetaald, staat vast.

Rabo Securities heeft in onze ogen iets voor op andere zakenbankiers. Ze nodigde, ter genoegen en verpozing van haar relaties, Myron S. Scholes uit. Hij is met Fisher Black een van de auteurs van de Black & Scholes formule, sinds 1974 de formule voor de waardering van derivaten.

Black is overleden en Scholes is daardoor de enige, nog levende grondlegger van de derivatenindustrie.In 1997 kreeg hij voor deze prestatie de Nobelprijs voor Economie toegekend. Van 1994 tot 1998 was Scholes tevens verbonden aan het hedge fund Long Term Capital Management (LTCM).

Hans Pontier, hoofd van Rabo Securities kende Scholes nog van een spreekbeurt lang geleden en vroeg hem voor zijn presentatie Risk transfer, liquidity and the Role of Hedge Funds.

Subtiel
Scholes’ lezing was even elegant als zijn perfect gemanicuurde handen. Natuurlijk had hij voor zijn presentatie ook een model gebouwd. Dat brengt in kaart hoe de hedge funds hun natuurlijke functie vervullen in de voedselketen van risicoverplaatsing, cash flow-voorspelling en liquiditeitenverschaffing.

Uiteraard, voor wie zijn geschiedenis kent, behandelde Scholes ook de rol van uitzonderlijke gebeurtenissen en hun impact op financiële markten. Dé oplossing en hét model hiervoor zijn er nog niet; wij moeten er mee leven en proberen er meer van te begrijpen. Overheden moeten alleen oppassen door regelgeving deze situaties niet erger te maken.

Dit was de eerste keer dat wij een Nobelprijswinnaar ontmoetten. Helaas moesten wij ons op celebrity-gebied tot nu toe beperken tot een lid van de Rollende Stenen. Dit was iets anders. De toehoorders waren niet unaniem onder de indruk van Scholes’ verhaal. Een bekende ex-hoekman bromde dat er niets is veranderd in de wereld.

Nog afgezien van of dat waar is – zijn eigen vak is inmiddels verdwenen – gaan we op deze manier voorbij aan het beleven van een bijzonder aangenaam moment, waarop een subtiel formulerende speler – Scholes is weer hedge fund manager – zijn visie geeft op een debat en dat doet op een manier die wij van een Nobelprijswinnaar mogen verwachten.

Helaas heeft de beleggingswereld nog geen Johan Cruijff voortgebracht. Ook geen Yogi Berra. Cruijff is de Nederlandse Yogi Berra, de baseballer van The future ain’t what it used to be. In Amerika is Berra bekender dan Cruijff. Je zou het niet zeggen wanneer je onze Eerste Minister op bezoek ziet bij President Bos, maar toch kan een klein land wel eens groot zijn, zij het dan in een deelgebied.

Bill Gross van Pimco is de grootste obligatiebelegger ter wereld, en dat kunt u op meerdere manieren uitleggen. Omdat hij zelden onzin uitkraamt lezen wij graag zijn maandelijkse commentaar.

Deze maand nam Gross hedge funds op de korrel en ook dat is de moeite waard, al was het maar omdat Gross zich, als doorgewinterde en begaafde belegger, verre houdt van de onzin die in de algemene pers over dit onderwerp te berde wordt gebracht.

Onzin
Want u kunt uzelf heel wat tijd besparen: het meeste dat in de algemene pers over hedge funds verschijnt is onzin. Laten we eerst Gross’ gedachten bondig samenvatten: hedge funds gaan als sector kapot want… Stop. Tot nu toe niets anders dan wat de pers al tijden zegt. Zo is ook de grafiek hieronder – de illustratie van Gross’ betoog- niets nieuws.

Wij zien hier dat er steeds meer hedge funds bijkomen en dat de groei nog steeds toeneemt.

Als u dat nog niet wist moet u nodig de eerdere exemplaren van de hedge fund nieuwsbrief even doorbladeren voor u verder leest. Hedge funds gaan kapot, zo meldt Gross ons, omdat ze niet meer zijn dan een handige maskerade met als enig doel de belegger meer geld uit de zak te kloppen. In feite, aldus Gross, bestaan hedge funds alleen maar dankzij de leverage die ze kunnen toepassen.

Kunstje van eenzame heren
De meeste hedge funds gebruiken leverage, zeg maar effectenkrediet. Door long en tegelijkertijd short te gaan kunnen ze met minder volatiliteit dan een aandelenfonds een redelijk zekere prestatie leveren, die vervolgens met krediet opgepompt wordt tot iets dat dichter bij de historische prestaties van de aandelenmarkt komt, maar met een lagere volatiliteit.

Binnenkort, maar wanneer dat zal zijn weten we nog niet, zal blijken dat hedge funds eigenlijk een soort banken zijn geworden. Banken maken een rendement van een 1,3 à 1,4% op hun activa en leveragen het dan op tot een rendement op eigen vermogen van een procent of veertien.

Dat mag en het mag niet alleen, het is zelfs een kunstje dat alleen uitgehaald mag worden door nette, stabiele, eerzame heren (heel soms een dame, maar bijna nooit) die donkere pakken dragen en die geregeld aan de tand gevoeld worden door ambtenaren van de Centrale Bank.

Schuimzolen en centrale krijtstrepen
De ambtenaren van de Centrale Bank, zeg maar de schuimzolen, rapporteren aan de zeer onkreukbare topambtenaren, die sprekend lijken op de bankjongens. Donker pak, heel eerbaar, zelfde universiteit, zelfde studierichting, iets andere ambities, al zie je ook daar veel convergentie tegenwoordig. De donkerpakken van de bank krijgen één of meerdere miljoenen per jaar voor hun moeite.

De donkerpakken van de Centrale Bank krijgen veel minder, maar kunnen rekenen op allerlei lintjes en bijverdiensten, zolang ze maar geen hotelnachtjes aannemen want dat kan je tegenwoordig als Centrale Krijtstreep opbreken, al leidt het nog niet tot een ander soort streepjespak, we moeten niet overdrijven.

Samenvattend kunnen we zeggen dat de banken enorm in de gaten worden gehouden door de overheid en de hedge funds niet. Gelukkig maar. Hedge fund managers verdienen namelijk zo veel geld en sommige hedge fund managers die het een beetje extra goed doen nog zo ongelooflijk veel meer, dat je daar geen spekzolen op kunt afsturen want dat wordt geheid een drama.

Echt talent
Banken zijn niet veel meer dan eerzame bedrijven, met een onverdiend kwalijke reputatie, geleid door een soort Centrale Bankier met iets meer dollartekens in de ogen en, wie weet, wat meer commerciële ambitie. In die eerzame bedrijven, ergens binnen de bank, zitten de handelaren die het geld van de bank beheren en die dat mogen doen met een hefboom van tien.

do 2/9
Beter
beleggen met opties

wo 8/9
Vijftien
aandelen om nu in te handelen

do 16/9
Zin
en onzin over hedge funds

za 29/9
Cursus
technische analyse

do 30/9
Geld
verdienen met futures

za 9/10

Crashproof
beleggen

Schrijf
u nu in.

Een soort embedded hedge fund, om maar eens een eigentijds adjectief van de militairen te lenen. De jongens die dat geld voor de bank verdienen, kunnen elk moment weggeplukt worden door de headhunters van een hedge fund. Hedge funds worden, als ze offshore opereren, nauwelijks of niet door de Centrale Bank gecontroleerd.

En zij kunnen veel beter betalen voor echt talent omdat ze niet vastzitten aan een loonschaal die rekening houdt met middelmatig talentvolle krijtstreepnetwerkers aan de top en medewerkers die voor een groot deel te zijner tijd naar Bangalore geëxporteerd kunnen worden daaronder.

Eenheidsworst?
Maar pas op, zegt Gross, straks komt boontje om zijn loontje. Uiteindelijk zal blijken dat hedge funds niets anders zijn dan een eenheidsworst met leverage. Dan zullen beleggers, en wij denken dan vooral aan de pensioenfondsen die nu massaal in hedge funds stappen, doorkrijgen dat ze die kennis veel goedkoper kunnen inkopen.

Vervolgens kunnen ze zelf bij de bank aankloppen om daar via derivaten goedkoop krediet in te slaan. Misschien. Misschien ook niet. Hedge funds verdienen wat de grotere partijen betreft inderdaad erg veel geld, zolang de resultaten goed zijn. Intermediairs, zoals de effectenhuizen, verdienen hier aan mee.

De hedge funds hebben ergens tussen de 7 en 8 procent van de effectenhandel als marktaandeel, terwijl ze slechts een kwart van de beleggingsmarkt voor hun rekening nemen. Bovendien betalen ze meer commissie omdat ze veeleisender zijn. Hun structuur vraagt om zogenaamde prime broker diensten die door graag door effectenbanken worden aangeboden.

Welk deel
Zijn hedge funds dus een modeverschijnsel, zoals Gross betoogt? Voor een deel is dat ongetwijfeld waar, maar zoals Lord Lever eens opmerkte over zijn reclamebudget: welk deel?

In plaats van een hele boel woorden op bijzonder nadrukkelijke wijze naast elkaar te zetten en, zoals ze dat ’s avonds op de televisie doen, ze ook nog op bijzonder overdreven wijze uit te spreken, zouden we ook kunnen zeggen dat een media-gedreven democratie niet altijd uitblinkt in nuancering.

U vraagt zich af wat dit met hedge funds te maken heeft en als u dat ook inderdaad deed bent u geslaagd voor de test.

Het eerste dat ons gisteren opviel bij de heropening van onze burelen na een lange afwezigheid, was een bericht over George Soros in American Daily.

De werkelijkheid is altijd net iets extremer dan onze verbeelding, zo blijkt telkens weer. En Soros is natuurlijk de Grand Old Man van de hedge fund industrie en bovendien een meer dan respectabele filantroop. Gordon Bishop, de auteur van het betreffende stuk, ziet dat anders.

Soros is een goddeloze reïncarnatie van het kwaad en een Marxist, die Kerry steunt in zijn strijd de vrijheidslievende president Bush te verslaan om de macht in handen te geven van de meest corrupte organisatie ter wereld, de Verenigde Naties, die bovendien nog opgericht zijn met geld uit Amerika.

Keuvelkamers
Goed zult u nu zeggen, dat soort nonsens lees je overal, kijk maar eens in de Keuvelkamers van deze beurssite. Dat klopt, maar de auteur is geen keuvelaar, hij is, zo kondigt American Daily aan, a national award-winning author, historian and syndicated columnist. He is the recipient of 8 Congressional Commendations, 12 National and 15 State Journalism Awards, including New Jersey’s first “Journalist-of-the-Year” — 1986/New Jersey Press Association.”

Dus als u denkt dat alleen idioten met dit soort ideeën op de proppen kunnen komen dan vergist u zich. Vooraanstaande auteurs, al dan niet uit New Jersey, kunnen het ook. Iets anders korts. U herinnert zich nog de zo nu en dan weer oplaaiende discussie over het al dan niet uitlenen van aandelen, in het kader van het thema: Oneerbare hedge funds verkrachten uw pensioenportefeuille?

U weet dan ongetwijfeld dat sommige beleggers hun depots blokkeren, zodat hun aandelen niet worden uitgeleend. Nu vernemen wij dat hedge funds dat zelf ook doen. Niet verwonderlijk, maar toch leuk dat dit nu bekend is.Vooral beleggers in convertibele obligaties blokkeren hun posities.

do 2/9
Beter
beleggen met opties

wo 8/9
Vijftien
aandelen om nu in te handelen

do 16/9
Zin
en onzin over hedge funds

za 29/9
Cursus
technische analyse

do 30/9
Geld
verdienen met futures

za 9/10

Crashproof
beleggen

Schrijf
u nu in.

Hoe zeldzamer, hoe duurder
Dat is logisch, lijkt ons, want die convertibles worden gearbitreerd en als ze even zoek zijn kan dat veel geld kosten. En convertibele arbitrageurs hebben het dit jaar al zo moeilijk. Bovendien, en dat is natuurlijk de belangrijkste beweegreden, kunnen concurrenten op die manier niet de prijs van de convertibles bederven. Uiteindelijk is dit soort acties vervelend voor de prime brokers, die flink verdienen aan het uitlenen van effecten.

Hierbij geldt de regel: hoe zeldzamer hoe duurder. Prime brokers, en dat zijn de departementen van grote effectenbanken die gespecialiseerd zijn in de hoogwaardige administratieve afhandeling van hedge fund transacties, zijn de afgelopen jaren één van de beste en in sommige gevallen de meest winstgevende divisies van effectenbanken geworden.

En binnen het prime brokerage-gebeuren is het lenen van effecten weer één van de meest lucratieve takken van sport.

Iedereen vindt het leuk wanneer hedge funds het wat minder doen, want de meeste beleggers zitten er nog niet in. Bovendien verdienen sommige hedge fund managers zo obsceen veel dat enig leedvermaak het publiek niet kwalijk genomen mag worden.

Alleen, niet alle hardwerkende hedgies verdienen zo goed. Zelfs jongens die dit jaar 10% omhoog zijn niet, we kennen er heel wat in Europa. Wie nog niet groot is is moet hard werken, pas bij enige schaalgrootte en goede performance wordt er verdiend.

Grote jongens die het goed doen verdienen echter aanzienlijk meer dan de president van een topzakenbank. Tien keer zoveel als zo’n sappelaar is geen uitzondering. We hebben het dan over beloning in de drie cijfers. Met zes nullen er achter.

Hedge funds Q2: -1%
In het tweede kwartaal verloren hedge funds per saldo één procent. Die -1% verhult veel ellende, want de enige reden dat sommige hedge fund managers zo obsceen veel verdienen is dat ze delen in de winst. Wanneer die groot is …enzovoorts. Probeer u nu even te herinneren dat één van de argumenten van de anti-hedge fund Luddieten bestaat uit het oprakelen van het feit dat er zoveel fondsen over de kop gaan.

Dat kan om twee redenen: of het zijn boeven, prutsers en eendagsvliegen, in willekeurig welke combinatie, of, en dat wordt over het hoofd gezien, het is alleen maar logisch dat wie niet voor zijn klant verdient snel de deuren mag sluiten. Dat is nu eenmaal de spelregel. Afgezien van allerlei leed, waar we nu even aan voorbij gaan, is dit goed.

Want als we willen kunnen we zo voorbeelden aanhalen uit de beleggingsfondsenwereld, die heerlijke, eerlijke long-only planeet. Daar gebeurt het volgende. Een grote Italiaanse fondsenbeheerder had een truc bedacht. Door het hele jaar door opnieuw over periodes van drie maanden de performance te berekenen viel er bijna altijd wel iets te halen aan performance fees, ook als er niets gepresteerd werd.

Hoog water
Dit kwam aan het licht bij een beursintroductie, eerder dit jaar. Een fatsoenlijk rekenend hedge fund heeft een high watermark. Dat betekent dat zolang de vorige top niet is gehaald er geen prestatieloon wordt uitgekeerd.

Omdat Ieder Voordeel Zijn Nadeel Heb* blijkt achteraf dat dit bij blijvend slecht presteren definitieve demotivatie bij de staf van een hedge fund kan veroorzaken, zodat de managers de tent soms sluiten om onder andere naam overnieuw te beginnen met een schone lei.

Dat klinkt erger dan het is, het bestaat ongetwijfeld maar we hebben nog niemand zien binnenkomen die het gedaan heeft. Even terug naar de gevolgen van de hedge fund malaise van de afgelopen maanden.

Quizvraag
Wat moet je niet hebben wanneer hedge funds wat afzwakken?

Laten we er een spelletje van maken, u mag één van de vier volgende antwoorden uitkiezen. Wees eerlijk voor uzelf, als u nu gaat spieken kunt u beter ophouden met beleggen. Als u niet eerlijk tegenover uzelf bent, dan kunt u het ook niet met anderen zijn.

1. Pech
2. Goud
3. Derivaten
4. Aandelen RAB Capital of Man Group Plc

Het juiste antwoord is 4. Laten we beginnen met RAB Capital. Dat is een klein hedge fund bedrijf in London, opgezet door twee handige jongens met wat geld. Toen ze net een fantastisch jaar achter de rug hadden, vorig jaar namelijk, brachten ze de tent razendsnel naar de beurs.

RAB Capital

Mannetje minder
Beleggers ontdekten een goudmijn! Fantastisch. We hebben het er hier al eerder over gehad en raadden aan er af te blijven. Dat hadden we niet moeten doen, we hadden moeten adviseren te shorten, al weten we niet of de aandelen te lenen waren.

Man, ook uit Engeland, is de grootste hedge fundverkoper ter wereld, voortgekomen uit grondstoffenhandelaar EDF Man. Vandaar dus ook de naam. Het vlaggeschipfonds van Man heet AHL. Dat fonds was tot voor kort erg succesvol maar dit jaar loopt het niet zo goed.

Bovendien is het fonds groot en zijn er een aantal gemene traders die proberen de Black Box van AHL het gras voor de voeten weg te maaien. AHL is namelijk een zogenaamde systematische handelaar. Een leuk spelletje is dus uit te zoeken van welke trends AHL gaat profiteren, de onderliggende instrumenten of activa te kopen en die dan duurder door te geven aan AHL.

Leuk hè?

Hedgen of Porsche
Vervelend is dat AHL niet meer 12% per jaar stijgt, zoals het sinds 1998 trouw deed, maar vorige week 4% zakte en in vijf maanden 15% naar beneden is.

AHL

Man is een groot bedrijf, waar je ongetwijfeld wel aandelen van kan lenen en dus verkopen.
Een aantal conclusies dringt zich hier dus op.

Begin 2004 was de markt duidelijk veel te optimistisch over hedge funds en werd ieder realisme uit het oog verloren.
Wie echt een viscerale hekel aan hedge funds heeft hoeft niet meer te zeuren, te kniezen en te janken. Ga gewoon short in de genoteerde verkopers en managers en koop zelf ook een Porsche.

Leger des Hedge
Onze conclusie is iets genuanceerder. Wij denken nog steeds dat er een waterscheiding aan het ontstaan is tussen index- en long only beleggers aan de ene kant en absolute return spelers anderszijds.

Het gaat om erg veel geld. Het zou dan ook naïef zijn om te denken dat als we een aantal heel slimme en uiteraard ook heel gehaaide jongens in een arena laten spelen met bakken geld er een Leger des Heils-achtige situatie ontstaat. Dit is Schumpeteriaans kapitalisme en er zullen brokken blijven vallen.

Hedge funds hebben zich, als sector, ontwikkeld van een product voor de rijken tot een sector waar 70% van de pensioenbeheerders in willen beleggen. Dat is het meest recente en meest sprekende cijfer dat we zagen. Er moet dus beter naar gekeken worden. De SEC is daar nu mee bezig.

In Europa zou het aardig zijn als de verschillende regelgevers tot een duidelijker beleid kwamen. De lappendeken aan bepalingen die nu van toepassing is maakt het alleen maar duurder voor beleggers om hun portefeuilles te vullen en werkt offshore registratie alleen maar in de hand.

Dit is nog pas de eerste inning.

* Liever geen mails met spellingssuggesties, wij halen een bekende voetballer aan

Michael Kraland is mede-oprichter van Inveztor.net. Hij woont in Parijs, is vermogensbeheerder in Amsterdam en is met name actief in de hedge fund sector. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Hij handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. In dat geval meldt hij of hij zelf of voor zijn cliënten actief is in een genoemd fonds. Op het moment van schrijven had Kraland geen positie in de genoemde aandelen. Uw reactie is welkom op kraland@Inveztor.net.

Alstom, de bijna failliete Franse kampioen sneltreinen en geld verliezen, herkapitaliseert en bestaande aandeelhouders kunnen tot vanmiddag meedoen à 0,40 euro, de prijs rond het middaguur. Als u aandeelhouder bent, hebt u pech gehad. Uw kapitaal is vernietigd.

Het fonds stond gisteren met zo’n 0,40 euro op het laagste punt, wat betreft kapitaalinjectie. Tot zover de Al Stom mensen. Als u niet stom bent geweest, maar heel, heel speculatief bent ingesteld, kunt u nu een gok wagen.

Tenminste, als u niets anders of beters te doen hebt dan geld verdienen of verliezen met pennystocks op de rand van de afgrond. Nee, dit is geen beleggingsadvies van ons, wij geven u slechts een situatieschets.

Goedkoper
Punt één: beter nu dan eerder, want momenteel is het goedkoper. Het is ons opgevallen – net als Onno afgelopen weekend in zijn veelbesproken Rattenstreken – dat er aardig gerommeld werd met dit aandeel en niet door de minsten onder ons. Dat gebeurde wel tegen hogere prijzen, rond de 1,70 euro. Hopelijk heeft iedereen tijdig verkocht.

Nog even wat achtergrondinformatie: De Franse regering redt Alstom, omdat ze geen daverend faillissement wil met tienduizenden werklozen erbij. Een aantal satellietbedrijven van het industrieconglomeraat is al kapot gegaan. De Duitse regering is woedend, want bijvoorbeeld Siemens moet het alleen zien te rooien.

Dit is concurrentievervalsing, maar de Europese Commissie heeft naar ons gevoel toegegeven om erger te voorkomen. De cijfers: de book-to-bill ratio van Alstom in het tweede kwartaal is 1,19 – dat is beter dan voorheen. Er is voor een bedrag van 25,9 miljard euro aan orders binnen, dat is goed voor 22 maanden productieplezier.

Alstom, bron Euronext

Opluchtingsrally
De speculant springt daarom nu in de markt, hoopt dat de haaien hem niet bijten in deze troebele poel en rekent op een opluchtingsrally. De aankoopkoers ligt nu rond de 0,45 euro, meer dan de bestaande aandeelhouders, maar de koers is de afgelopen dagen alleen maar gedaald en er is daarom kans dat dit de bodem in de koersvorming is.

Voorlopig dan, want naar ons idee staat één ding als een paal boven water: u moet niet in deze sector zitten. De productie voor dergelijke kapitaalgoederen is onvoorspelbaar en moeilijk te begrijpen, kijkt u maar naar het recente Mexico avontuur van Alstom. Franse avonturen in dat land lopen vaker verkeerd af, laten wij hopen dat het concern nu op de goede weg zit.

Neemt u vooral snel winst. Over liquiditeit hoeft u niet te klagen, voor de lunch gingen er al 90 miljoen aandelen om.

Michael Kraland is mede-oprichter van Inveztor.net. Hij woont in Parijs, is vermogensbeheerder in Amsterdam en is met name actief in de hedge fund sector. Kraland schrijft zijn columns op persoonlijke titel. Hij handelt vaak in beleggingen waar hij over schrijft en zijn posities kunnen op elk moment veranderen. Op moment van publicatie heeft hij geen positie in Alstom. Uw reactie is welkom op kraland@Inveztor.net.

“Meneer Kraland, kunt u mij verklaren wat er met Léon de Bruxelles aan de hand is? Het aandeel zakt onderuit, net op het ogenblik dat de mosseltjes in volle trek zijn. Ik had het aandeel al een tijd op het oog om het te kopen, maar nu zit de mot er blijkbaar in. Weet u waarom?”

Inderdaad is dit een goede vraag van een geachte lezer en nog bijzonder actueel ook. Gisteren kwam Léon de Bruxelles met haar resultaten, een Frans restaurantbedrijf met als thema Mosselen & Friet.

Die cijfers waren goed, meer dan dat zelfs. De omzet steeg in H1 met 12,4% en in T1 zelfs met 16,4%, bij een gelijk aantal vestigingen. Met die mot van u valt het wel mee, lijkt me. Vanochtend stijgt het aandeel 28% op een zéér hoge omzet.

Oók in Wasquehal
Althans… maar laten we nu eerst even afdwalen, want dit is allemaal leuk en aardig voor u als mossel- en frietliefhebber die “uit Vlaanderen” bij zijn groet schrijft, maar wij betrekken eerst onze arme, naar een vernisje van culinaire kennis smachtende Nederlandse lezers bij deze discussie, want wij vrezen dat we die anders zo meteen kwijt zijn.

Zoals gezegd, Léon de Bruxelles is een Belgisch themarestaurant met vestigingen op een aantal van de beste punten in Parijs, waaronder de Champs Elysées, die ik persoonlijk net iets anders spel dan u. Denk aan de tweede e, vraag even aan uw Waalse vrienden. Léon is overigens ook actief in Wasquehal, vlakbij de Belgische grens.

Nu kunnen wij hetzelfde verhaal ook anders vertellen. De laatste keer dat wij bij Léon lunchten – het was ook de eerste keer – hadden wij snel onze bekomst van de kleffe frietjes en de maffe mossels. De koers van het aandeel ging toen snel dezelfde kant op als de keuken. Léon opereert op dit moment met uitstel van betaling.

Missie
Het is nu, met een koers van 0,37 euro en daarmee een stijging van 28% vanochtend bij 176.000 aandelen – nog voor ik mijn tweede espresso op heb – een aandeel dat in beweging is. Het heeft ongeveer dezelfde prijs als het Franse Alstom, maar het is een microcap en een pennystock in surseance.

Dit is niet omdat wij, om welke reden dan ook, vooroordelen hebben tegen de Belgische cultuur. U weet wel beter, maar een misverstand is snel geboren tussen Nederlanders en Vlamingen, zeker wanneer het over een pilaar van de Vlaamse cultuur gaat, zoals het hoofdgerecht van Léon de Bruxelles.

Laten we niet te ver afdwalen. Léon faalde wegens fouten in de uitvoering van haar missie. Het bedrijf herstelt. Uw idee is goed genoeg om ons nieuwsgierig te maken, temeer omdat het Champs Elysées restaurant op 150 meter afstand ligt. Eerst gaan wij op vakantie, maar wij stellen voor dat wij een Friet Task Force instellen en allebei research plegen.

Mossel? Nee, Flo
Om terug te komen op die mot, die zat er gisteren in. Toen zakte het aandeel 18%, omdat de resultaten eraan kwamen. Althans, dat denken wij. Wie zijn wij? Nou zeker geen autoriteiten op mosselgebied. Waarom dan vandaag die stijging? Omdat de resultaten goed waren en, maar dat is onze interpretatie, omdat Léon de restaurantketen Côte à Côte niet overneemt.

Voilà, lezers die dit thema interessant vinden maar liever niet mieren met pennystocks, moeten eens kijken naar Groupe Flo. Dat is een veel grotere restaurantketen die ook herstelt. Voor speculanten, Vlaams of Nederlands, is Léon echter best een leuk verhaal met een aantrekkelijkere veldwerkcomponent dan het gemiddelde aandeel.

De frietjes zijn ongetwijfeld beter nu, anders stijgt de omzet niet denken wij. Dat moeten wij alleen nog proeven.

Elders op deze site maakt onze vriend Corné van Zeijl zich zorgen om de badkamer van Pierre Omidyar (zie After bubbel party). Omidyar is de oprichter van Ebay, het aandeel dat niet kapot kan, omdat het bedrijf zo ongeveer het beste businessmodel ter wereld heeft.

Alleen overheden, noemt u ze maar landen, doen het beter. Zij mogen uitgeven wat ze willen, wie niet wil betalen gaat de gevangenis in, hetzij hardhandig zoals in Rusland, hetzij via een procedure, zoals in democratische staten.

Als de overheid niet terugbetaalt, gaat er niemand de gevangenis in, behalve demonstranten die ruiten ingooien en winkels plunderen. Bij Ebay wordt er eerst verdiend, dan pas uitgegeven en soms wil Omidyar een nieuwe badkamer.

Kamizhorten
Omdat er eerst verdiend wordt en dan pas uitgegeven is dat bedrijf zo duur, hoeveel het ook uitgeeft. Het concern verdient immers zo veel en niemand ziet het eind daarvan in zicht komen, in tegenstelling tot Yahoo dat gisteren 12% zakte na een winstverdubbeling. Dat komt omdat de vooruitzichten zwakker worden gewaardeerd dan de huidige gang van zaken.

Omidyar heeft allerlei interesses, waaronder veel filantropie en daarom verkoopt hij zo nu en dan aandelen. Nu net verkocht hij weer zo’n 2%, maar dat is niets om wakker van te liggen. Ebay is duur, maar dat was het in 1999 ook en, zoals Van Zeijl zegt, het aandeel is nu duurder dan in 2000. Logisch, want de internetgekte is terug, zij het in gematigder vorm.

Ebay is uniek en ik ken geen rijke shorts. Kijk naar Taser. Dat laseraandeel stijgt ook, maar het is geen Ebay, dat u of links laat liggen, of long gaat. Shorten is zinloos, tot het op een dag goed gaat. Als strategie lijkt het ons verloren tijd. Ebay long gaan met een mandje hot stocks op de Nasdaq is gevaarlijk, maar kan rendabel zijn. Shorten? Alleen voor kamikazes.

Onder Walm
Terug naar ons berenverhaal over de markt, dat wij gisteren begonnen te schrijven (zie Eind van het opbeen). Amerikanen hebben een prachtige uitdrukking die wij graag gebruiken: underwhelmed. U weet wel, het tegenovergestelde van overwhelmed. Wij zijn momenteel underwhelmed.

Mercurius, god van dieven en beurshandelaren, hoorde ons. Hij sprak tot de Russische overheid. Veroorzaak paniek, zei hij. De overheid maakte er zoals gewoonlijk een zootje van en vervolgens stond ze toe dat de banken wat minder reserves aan hoefden te houden: 3,5% in plaats van 7%, om paniek te voorkomen.

Daardoor steeg goud vannacht bijna 10 dollar, de grootste stijging in een jaar tijd. Om die reden leek ons artikel van gisteren opeens goed getimed, maar wij claimen geen krediet, het was toeval. Alleen wel veel toeval de laatste dagen…